ศัตรูที่เคยรู้จัก

"เก้าอี้ตัวนั้น... ไม่ใช่ที่สำหรับสุนัขรับใช้ที่ลืมแม้กระทั่งว่าใครเป็นคนโยนเศษเนื้อให้กินหรอกนะครับ วาเลน" เสียงทุ้มต่ำราบเรียบที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมกิลด์ระดับท็อปเท็น “ดรากอน โฮป” ทำเอาบรรยากาศรอบโต๊ะหรูหราทำจากไม้มะฮอกกานีแท้ดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งในเสี้ยววินาที วาเลนโต๊ะตัวประธานสะดุ้งสุดตัว ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววหยิ่งผยองและเย่อหยิ่งเมื่อครู่ หดแคบลงทันทีเมื่อร่างของชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวผ่านประตูเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แสงไฟจากคริสตัลเวทมนตร์บนเพดานสาดส่องลงมากระทบเรือนผมสีเงินยวดยวงและใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น เซนนิส—อดีตกิลด์มาสเตอร์ผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศและถูกขับไล่ออกจากกิลด์เมื่อสามปีก่อน บัดนี้เขายืนอยู่ ณ เบื้องหน้าพวกมันอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะสุนัขจนตรอกที่ต้องก้มหัวขอความเมตตา แต่เป็นผู้ถือครองสิทธิ์ขาดเหนือทุกสิ่ง "เซน... เป็นไปไม่ได้! แกถูกลบตัวละครไปแล้วนี่!" วาเลนผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ มือหนาสั่นเทาโดยไม่รู้ตัวเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น คืนที่เขาและพรรคพวกหักหลังเซน หักหลังมันสมองและหยาดเหงื่อทุกหยดที่สร้างกิลด์นี้ขึ้นมา เพื่อแลกกับอำนาจและผลประโยชน์จากกิลด์ใหญ่อีกแห่ง "ลบตัวละครอย่างนั้นหรือครับ?" เซนแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นช่างบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของทุกคนในห้อง "โลกใบนี้มันกว้างใหญ่เกินกว่าที่คนสายตาสั้นอย่างพวกคุณจะมองเห็นนะครับ วาเลน... ระบบที่พวกคุณกราบไหว้บูชา ว่ากันตามจริงแล้ว มันก็เป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งที่ผมเคยเขียนโค้ดทิ้งไว้ด้วยซ้ำ" ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วห้องประชุม สมาชิกบอร์ดบริหารระดับสูงของกิลด์ต่างหน้าซีดเผือด พวกเขาจำสายตาคู่นั้นได้ดี สายตาที่มองพวกเขาเหมือนกับมดปลวกที่พร้อมจะถูกบดขยี้เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ทว่า... วาเลนสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติกลับคืนมา เขากัดฟันกรอด ก่อนจะยิ้มเยาะออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความกลัวในใจ "ฮึ! ทำเป็นปากดีไปเซน แกคิดว่าการกลับมาแบบลับๆ จะช่วยอะไรได้งั้นเหรอ? ถึงแกจะรอดจากการลบตัวละครมาได้ แต่สถานะของแกตอนนี้ก็เป็นแค่ผู้เล่นไร้กิลด์ ตัวคนเดียว! แกคิดว่าจะต่อกรกับกิลด์ 'ดรากอน โฮป' ที่มีผู้เล่นระดับท็อปในสังกัดนับหมื่นคนได้หรือไงวะ!" วาเลนตบโต๊ะเสียงดังสนั่น พร้อมกับส่งสัญญาณมือให้องครักษ์เงาที่ซ่อนตัวอยู่รอบห้องพุ่งเข้าจู่โจม พรึบ! ร่างในชุดดำสามร่างปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ พร้อมคมดาบอาบยาพิษที่พุ่งตรงมายังจุดตายของเซนในพริบตา ความเร็วระดับนี้ต่อให้เป็นผู้เล่นอันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์ก็ยากที่จะหลบพ้น ทว่า เซนแม้แต่จะชายตามองยังขี้เกียจ "ช้าเกินไปนะครับ" เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับเสียงพัดผ่านของมัจจุราช ดังขึ้นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ระเบิดออกจากร่างของหญิงสาวผู้ยืนเคียงข้างเขาตั้งแต่ก้าวแรก เอลีน่า—เอ็นพีซีระดับตำนานผู้ครอบครองมงกุฎแห่งความมืด ก้าวออกมาร่างบางบังหน้าเซนไว้เพียงครึ่งก้าว ดวงตาสีม่วงเข้มเปล่งประกายเรืองรองด้วยไอเวทสีดำทมิฬ เธอยกมือเรียวขึ้นเพียงเล็กน้อยแล้วดีดนิ้วเบาๆ เป๊าะ! ตูมมมม! แรงระเบิดทางเวทมนตร์สีดำสนิทพุ่งทะลักออกรอบทิศทางโดยไม่มีสัญญาณเตือน องครักษ์เงาทั้งสามคนที่พุ่งเข้ามายังไม่ทันแตะชายผ้าของเซน ร่างของพวกมันก็กระเด็นย้อนกลับราวกระสุนปืนใหญ่ กระแทกเข้ากับผนังห้องจนพังทลายเป็นเสี่ยงๆ เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นย้อมผนังห้องหรูหราจนกลายเป็นภาพอันน่าสยดสยอง ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวจนแทบหยุดหายใจ วาเลนทรุดตัวลงนั่งกระแทกกับเก้าอี้ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก เขาอ้าปากพะงาบๆ ราวกับปลาขาดน้ำ เมื่อตระหนักได้ว่าพลังที่เอลีน่าแสดงออกมานั้น มันเกินขีดจำกัดของระบบเกมที่มนุษย์จะต่อกรได้ไปไกลลิบโลกแล้ว "แก... แกมันสัตว์ประหลาด..." วาเลนพึมพำด้วยเสียงสั่นเครือ "สัตว์ประหลาดหรือครับ?" เซนก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว รองเท้าหนังส่งเสียงกระทบพื้นห้องเป็นจังหวะเนิบนาบ แต่มันกลับดังดั่งเสียงกลองแห่งความตายในหูของวาเลน "คนที่ขายเพื่อนเพื่อแลกกับอำนาจอย่างพวกคุณ... มีสิทธิ์มาเรียกใครว่าสัตว์ประหลาดด้วยหรือครับ วาเลน" เซนหยุดยืนอยู่ที่หน้าเก้าอี้ประธาน เขาก้มลงมองหน้าอดีสหายรักที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เด็ดขาดราวกับประกาศิตสวรรค์ "หนี้เลือดเมื่อสามปีก่อน วันนี้... ผมมาทòiคืนจนครบทุกต้นทุนพร้อมดอกเบี้ยแล้วนะครับ" นิ้วเรียวยาวของเซนแตะลงบนหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เขากดปลายนิ้วลงบนปุ่มคำสั่งสีแดงเพลิงที่ไม่มีผู้เล่นคนไหนในเซิร์ฟเวอร์มีสิทธิ์เข้าถึง—ปุ่ม [ยุบกิลด์ถาวรและยึดทรัพย์สินทั้งหมด] ติ๊ด! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วอาณาจักรเกม พร้อมกับโลโก้ประจำกิลด์ "ดรากอน โฮป" ที่แตกสลายกลายเป็นผุยผงต่อหน้าต่อตาของวาเลน และในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนการโอนย้ายเงินสดมูลค่ามหาศาลเข้าสู่บัญชีหลักทรัพย์ส่วนตัวของเซนก็ดังขึ้นติดต่อกันไม่หยุดหย่อน พร้อมกับเงาดำปริศนาของยานรบส่วนตัวลอยฟ้าที่บินมาจอดนิ่งสนิทอยู่เหนือหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของห้องประชุม พร้อมรอรับผู้เป็นนายกลับสู่อำนาจที่แท้จริง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "จอมเวทไร้นาม" เสมอมานะครับ