กลิ่นอายอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบหมึกสีชาคละคลุ้งไปทั่วห้องทำงานมืดทึบ มีเพียงแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าจอโฮโลแกรมของ [เนตรตรรกะ] ที่สะท้อนเข้ากับกรอบแว่นสายตาของผม
กันต์ หรือ กันตพัฒน์ ขยับกรอบแว่นขึ้นเล็กน้อย สายตาคมกริบกวาดมองสัญลักษณ์เวทประหลาดที่ถูกสลักลึกลงไปบนเนื้อไม้ไมฮอกกานีของโต๊ะทำงานผู้ตาย รอยสลักเหล่านั้นไม่ใช่ร่องรอยการแกะสลักธรรมดา แต่เป็นอักขระเวทโบราณชั้นสูงที่มีการซ้อนทับกันถึงเจ็ดชั้น ระดับความซับซ้อนนี้เทียบเท่ากับกลไกป้องกันห้องนิรภัยของสถาบันเวทมนตร์หลวงเลยทีเดียว
"คิดว่าจะซ่อนรหัสผ่านไว้ใต้ลิ้นชักเหมือนคดีทั่วไปสินะครับ... น่าเสียดายที่โครงสร้างของอักขระชุดนี้ฟ้องว่า คนร้ายจงใจใช้มันเป็น 'ตัวกระตุ้น' มากกว่าเป็นแค่กุญแจ"
เสียงทุ้มต่ำแต่เจือด้วยความอบอุ่นดังขึ้นจากมุมห้อง สารวัตรคิมหันต์ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ โค้ทกันหนาวสีเข้มยังมีละอองฝนจางๆ เกาะอยู่เล็กน้อย ดวงตาคมเข้มคู่นั้นไม่ได้มองไปที่โต๊ะทำงาน แต่กลับจ้องมองใบหน้าของผมด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ทำเอาบรรยากาศตึงเครียดรอบตัวเบาบางลงไปถนัดตา
"ฉันเตือนนายหลายครั้งแล้วนะกันต์ ว่าอย่ามัวแต่ก้มหน้าวิเคราะห์จนลืมระวังหลัง... ถ้าเมื่อครู่มีเงาปริโผล่ออกมาจากมุมมืด นายคงโดนเล่นงานไปแล้ว" คิมหันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดดุ แต่มือหนากลับยื่นแก้วกาแฟอุ่นๆ มาจดจ่อไว้ตรงหน้าผม
"ขอบพระคุณครับสารวัตร แต่ผมมีระบบวิเคราะห์คอยแจ้งเตือนภัยรอบด้านอยู่แล้ว... อีกอย่าง ผมเชื่อใจว่าสารวัตรคงไม่ยอมปล่อยให้ใครมาทำร้ายพยานปากเอกของคดีนี้หรอกจริงไหมครับ" ผมรับแก้วกาแฟมาถือไว้ ไออุ่นแผ่ซ่านผ่านฝ่ามือ ช่วยบรรเทาความเหนล้าจากการใช้พลังงานสมาธิมาหลายชั่วโมง
ในจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งตามด้วยกลิ่นหอมหวานของสมุนไพรป่า อาจารย์ลินินก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสง่างาม ชุดคลุมยาวสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟเวท เธอกวาดสายตาปราดเดียวก็รู้ว่าพวกเรากำลังเผชิญหน้ากับอะไร
"อย่าเพิ่งแตะต้องมันเด็ดขาด กันต์..." อาจารย์ลินินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าจริงจัง เธอย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะที่ขอบโต๊ะเบาๆ "อักขระชุดนี้ไม่ใช่เวทมนตร์ของโลกเรา มันคือเกมกระดานโบราณที่เรียกว่า *'หมากรุกมิติเงา'* ผู้ตายไม่ได้กำลังเขียนบันทึก... แต่เขากำลังเล่นเกมเดิมพันชีวิตกับบางสิ่ง"
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยพลังงานเวทต่างมิติระดับ A]
[คำเตือน: หากถอดรหัสสัญลักษณ์ผิดพลาด จะทำการปลดปล่อยคำสาปย้อนกลับ ทำลายเซลล์ประสาทสมองของผู้สัมผัสทันที]
หน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมเสียงเตือนสีแดงฉาน ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ สมองส่วนตรรกะเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเฟืองจักรกลชั้นดี ข้อมูลมหาศาลจากคัมภีร์เวทและบันทึกคดีเก่าๆ ไหลเวียนเข้ามาประมวลผลในเสี้ยววินาที
ถ้าสัญลักษณ์นี้คือเกมกระดาน การจะแก้ปริศนาไม่ได้หมายถึงการทำลายมัน แต่คือการ 'เดินหมาก' ให้ถูกตา
"สารวัตรครับ... รบกวนช่วยหยิบสมุดบันทึกหน้าที่สิบห้าขึ้นมาให้ผมหน่อยครับ หน้าที่มีรอยคราบหมึกหยดเป็นรูปสามเหลี่ยม" ผมหันไปสบตากับสารวัตรคิมหันต์ ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างรู้ใจโดยไม่ต้องถามซ้ำ หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาด้วยความระมัดระวัง
ผมวางกระดาษแผ่นนั้นทับลงบนจุดศูนย์กลางของอักขระเวทบนโต๊ะไม้ ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงกลไกโบราณดัง *'คลิก'* ลั่นห้อง รอยสลักที่เคยแน่นิ่งเริ่มขยับเขยื้อนราวกับมีชีวิต เส้นสายสีดำเลื้อยไปมาบนพื้นผิวโต๊ะราวกับงูพิษ ก่อนจะประกอบร่างกันใหม่กลายเป็นแผนที่พิกัดลับสามมิติที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ
รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของผม นี่แหละคือหลักฐานมัดตัวคนร้ายที่แท้จริง
ทว่า... รอยยิ้มนั้นค้างอยู่บนใบหน้าได้เพียงเสี้ยววินาที เมื่อแสงสีทองจากแผนที่สามมิติจู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงสัญญาณเตือนภัยจากระบบดังสนั่นหวั่นไหวจนแสบแก้วหู หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้ากระพริบเตือนรัวด้วยข้อความสีแดงเด่นชัด
[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS!]
[ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากบุคคลภายนอก: เป้าหมายที่ไม่ระบุตัวตนกำลังเชื่อมต่อเข้ามาในระบบเวทของห้องนี้]
[คำเตือน: ความปลอดภัยของท่านอยู่ในขั้นวิกฤต!]
ประตูกระจกบานใหญ่ด้านหลังห้องแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของเงาดำทมิฬในชุดคลุมสีดำสนิทที่พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ ในมือของมันถือดาบสั้นอาบยาพิษที่สะท้อนแสงไฟเป็นประกายวาววับพุ่งตรงมาที่คอหอยของผมโดยไม่มีแม้แต่เสียงฝีเท้า!
"กันต์! ระวัง!" เสียงทุ้มต่ำของสารวัตรคิมหันต์คำรามลั่น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่พุ่งเข้ามากระชากตัวผมหลบคมดาบนั้นได้อย่างเฉียดฉิว ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้าที่ข้างแก้มเมื่อวงแขนแข็งแกร่งของสารวัตรคว้าเอวผมไว้แน่นเพื่อดึงหลบวิถีสังหาร
ทว่า ในวินาทีที่เงาดำนั้นเงยหน้าขึ้นภายใต้ฮู้ดสีดำสนิท ดวงตาสสีแดงฉานคู่นั้นกลับจ้องมองตรงมาที่ผมพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่สลักเสลาอยู่บนใบหน้าคุ้นเคย... ใบหน้าของคนตายที่ควรจะนอนอยู่ในห้องดับเพลิงเมื่อสามวันก่อน!
---
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและลุ้นระทึกไปกับพวกเราเสมอนะครับ!
สืบจากแว่น ก็เจอแฟนคลั่งรัก•ตอนที่ 20
เบาะแสจากเกมกระดานโบราณ
ผลงานโดย นักสืบแว่นขยาย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (นักสืบแว่นขยาย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สืบจากแว่น ก็เจอแฟนคลั่งรัก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!