เงาปริศนาในสถาบันมหาเวท

"กลิ่นนี้... มันไม่ใช่แค่คราบเขม่าควันเวทมนตร์ธรรมดาหรอกครับสารวัตร" กันต์ย่อตัวลงต่ำ ปลายนิ้วสวมถุงมือเวทมนตร์สีขาวแตะลงบนพื้นหินอ่อนสีนิลหน้าห้องสมุดโบราณแห่งสถาบันมหาเวทอัคนี ภายใต้กรอบแว่นทรงเหลี่ยมสะท้อนแสงเรืองรองจากผลึกมานาสีฟ้าคราม ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเนตรตรรกะในหัวเริ่มทำงาน ข้อมูลดิบจำนวนมหาศาลไหลทะลักผ่านหน้าต่างระบบใสแจ๋ว วิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีและพลังเวทที่ตกค้างในที่เกิดเหตุอย่างแม่นยำ *ติ๊ง! [ระบบวิเคราะห์อัจฉริยะ ตรวจพบร่องรอยเวทมนตร์ระดับสูง: "เพลิงทมิฬกลืนวิญญาณ" — เป็นเวทต้องห้ามที่ถูกบันทึกไว้ในหอคอยแห่งความมืดเมื่อสามร้อยปีก่อน]* สารวัตรคิมหันต์ยืนกอดอกอยู่เบื้องหลัง สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบโถงทางเดินที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า ร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบมือปราบเวทมนตร์ขยับเข้าไปใกล้กันต์โดยสัญชาตญาณ เพื่อคอยระแวดระวังภัยรอบด้านที่อาจซ่อนเร้นอยู่ในเงื้อมเงาของความมืด "คุณกำลังบอกผมว่า ฆาตกรที่ลงมือสังหารศาสตราจารย์มาร์คัสเมื่อคืนนี้ ไม่ใช่โจรปล้นชิงทรัพย์ทั่วไปอย่างที่อธิการบดีพยายามกลบเกลื่อนสินะครับ กันต์" น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบของสารวัตรหนุ่มเจือความจริงจัง ขณะที่สายตาไม่ได้มองไปที่รอยไหม้บนพื้นเลยสักนิด หากแต่ทอดมองแผ่นหลังของนักสืบหนุ่มด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าเพื่อนร่วมงาน กันต์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามเสื้อคลุมเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสบตากับอีกฝ่ายอย่างจริงจัง "ถูกต้องครับสารวัตร จากมุมมองของตรรกะและหลักฐานเชิงประจักษ์ ร่องรอยการต่อสู้ถูกลบเลือนด้วยเวทลบความทรงจำระดับสูง แต่มันกลับหลงเหลือ 'รหัสลับ' บางอย่างที่จงใจทิ้งไว้ให้ผู้ที่มีเนตรตรรกะเช่นผมได้แกะรอย... และที่สำคัญที่สุด บุคคลที่จะเข้าถึงเขตอาคมชั้นในของหอสมุดเวลานี้ได้ มีเพียง 'คนใน' ของสถาบันมหาเวทแห่งนี้เท่านั้น" บรรยากาศรอบตัวพลنينเงียบงัดลงทันที เสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านหน้าต่างกระจกสีโบราณราวกับเสียงกระซิบของผู้ตาย ทันใดนั้นเอง กลิ่นหอมอ่อนของสมุนไพรหายากอย่าง 'จันทน์กะพ้อราตรี' ก็ลอยล่องมาตามลม พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างระหงในชุดคลุมสีเงินยวง อาจารย์ลินินก้าวเท้าออกมาจากมุมมืดของเสาหินอย่างเงียบเชเชียบ ใบหน้าเรียบเนียนไร้เครื่องสำอางแต่งแต้มแต่กลับสะดุดตาด้วยแววตาคู่คมที่ซ่อนความลับนับพัน เธอยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย ส่งยิ้มบางๆ ให้กับชายหนุ่มทั้งสอง "ดูเหมือนว่าพวกคุณจะเดินมาถึง 'ประตูบานแรก' เร็วกว่าที่ฉันคาดไว้นะครับ... เอ้ย, นะคะ เอ๊ย ไม่ใช่สure... นะครับ คุณนักสืบ" อาจารย์สาวเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะเล็กน้อย เมื่อเห็นคิ้วของกันต์กระตุกด้วยความประหลาดใจกับคำพูดที่เกือบหลุดปากของเธอ กันต์หรี่ตามองอาจารย์ผู้กุมความลับด้วยความสงสัยระคนระแวดระวัง "อาจารย์ลินิน หมายความว่าอย่างไรครับ หรือว่าอาจารย์เองก็รู้ว่าใครคือเจ้าของรอยเวท 'เพลิงทมิฬกลืนวิญญาณ' นี้?" ลินินไม่ตอบในทันที เธอเดินเข้าไปใกล้รอยไหม้บนพื้น ชำเลืองมองผลึกมานาที่กันต์ถืออยู่ ก่อนจะโน้มตัวกระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา "สิ่งที่พวกคุณกำลังไล่ล่า ไม่ใช่แค่นักฆ่ารับจ้างธรรมดาหรอกครับ... แต่เขากำลังตามหา 'ศิลาแห่งปราชญ์' ที่ถูกซ่อนไว้ใต้สถาบันแห่งนี้ และเบาะแสชิ้นต่อไปที่พวกคุณต้องไปตรวจสอบ ก็คือห้องปรุงยาหมายเลข 13 ที่ศาสตราจารย์มาร์คัสใช้เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิตอยู่..." สารวัตรคิมหันต์ก้าวเข้ามาขวางระหว่างกันต์กับอาจารย์ลินินเล็กน้อย สัญชาตญาณนักล่าเตือนภัยให้เขาระวังผู้หญิงลึกลับคนนี้ แม้เธอจะให้ความช่วยเหลือ แต่ความลับที่เธอบังตาไว้กลับมีมากกว่าที่เห็น "ห้องหมายเลข 13 งั้นเหรอครับ..." คิมหันต์ทวนคำ เสียงของเขาต่ำลึก "ถ้าเช่นนั้น เราคงต้องรีบไปก่อนที่หลักฐานทั้งหมดจะถูกทำลายโดยฝีมือของ 'ใครบางคน' ที่กำลังแอบฟังเราอยู่ตอนนี้" สิ้นคำพูดของสารวัตรหนุ่ม พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! เปลวไฟสีทมิฬลุกโชนขึ้นจากรอยแยกของกำแพงรอบด้าน ปิดตายทางออกทุกเส้นทางอย่างรวดเร็ว เสียงหัวเราะแหบพร่าและเย็นเยียบดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องบน ราวกับมีตัวตนที่สามกำลังเฝ้ามองทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาด้วยความสนุกสนาน *ติ๊ง! [ระบบตรวจพบภัยคุกคามฉุกเฉิน: ภารกิจลับระดับ SSS - "เปิดโปงเงาปริศนาในสถาบันมหาเวท" เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ! เวลาจำกัดในการเอาชีวิตรอด: 10 นาที]* หน้าต่างระบบสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นตรงหน้ากันต์ พร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากม่านเปลวไฟ พร้อมกับกริชเวทมนตร์ในมือที่อาบไปด้วยหยดเลือดสดๆ... และดวงตาสีแดงฉานที่จ้องตรงมายังกันต์ด้วยความกระหายใคร่รู้! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาเคียงข้างกันมาจนถึงตอนนี้นะครับ!