ระบบบัญชีดำทำงาน

เสียงประตูไม้โอークแกะสลักทองคำแท้ถูกกระแทกเปิดออกอย่างเสียมารยาท พร้อมกับร่างระหงในชุดคลุมขนสัตว์ราคาแพงของ "ลอร์ดเอ็ดเวิร์ด" ที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งและรอยยิ้มเยาะที่ฉาบอยู่บนริมฝีปากบางเฉียบ ในมือของเขากำม้วนกระดาษตราประทับหลวงสีทองคำเปลวเอาไว้แน่น ราวกับว่ามันคือดาบอาญาสิทธิ์ที่จะใช้ปลิดชีพหญิงสาวผู้ไร้ทางสู้ตรงหน้า "ไม่ต้องต้อนรับฉันหรูหราขนาดนั้นหรอก เซเลสเทีย..." เอ็ดเวิร์ดหัวמיนในลำคอ กวาดสายตามองไปรอบห้องรับแขกสไตล์โรโกโกที่ประดับด้วยโคมไฟระย้าคริสตัล น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสะใจและเหยียดหยาม "หมายอายัดทรัพย์สินจากองค์รัชทายาทมาถึงแล้ว สมบัติทุกชิ้น ที่ดินทุกตารางนิ้ว และแม้แต่แหวนแต่งงานวงนั้น... ต้องถูกยึดเข้าท้องพระคลังในวินาทีนี้!" เซเลสเทียไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาเวลเวตสีมรกตอย่างสง่างาม มือเรียวบางกำลังจิบชาเอิร์ลเกรย์จากถ้วยกระเบื้องเคลือบโบราณอย่างใจเย็น ดวงตาสتมหัศจรรย์สีอัมพันเหลือบมองผู้มาเยือนด้วยแววตานิ่งสงบราวกับกำลังมองดูตัวตลกที่กำลังเต้นเร่าๆ บนลานประหาร "ความโลภทำให้สายตาของท่านฝ้ามัวไปหมดแล้วสินะคะ เอ็ดเวิร์ด..." เซเลสเทียเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนอีกฝ่ายถึงกับชะงักรอยยิ้มค้าง "คิดว่ากระดาษแผ่นเดียวจากองค์รัชทายาท จะทำให้ฉันกลายเป็นขอทานได้จริงๆ งั้นหรือ?" บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา ทันใดนั้น เสียงระบบจักรกลลึกลับที่ดังขึ้นในโสตประสาทของเธอก็สั่นสะเทือน *[ ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมาย: ลอร์ดเอ็ดเวิร์ด วาล렌ไทน์ ]* *[ ระบบบัญชีดำ (Blacklist System) ทำการสแกนประวัติอาชญากรรมและการทุจริต... ]* *[ พบข้อมูล: ยักยอกเงินกองทุนแผ่นดิน 3.4 ล้านเหรียญทอง, ปอมปลอมเอกสารสิทธิ์ที่ดินเขตตะวันตก, และติดสินบนขุนนางชั้นสูงเพื่อฮุบสัมปทานเหมืองแร่ ]* *[ ระดับความผิด: ประหารชีวิตและยึดทรัพย์สินทั้งหมดตกเป็นของเลดี้เซเลสเทีย ]* มุมปากของเซเลสเทียยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้เอ็ดเวิร์ดรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "เธอ... เธอยังมีหน้ามาหัวเราะอีกงั้นเหรอ!" เอ็ดเวิร์ดตวาดลั่นด้วยความโมโหที่ถูกเมินเฉย เขาโบกหมายอายัดในมือไปมา "ทหาร! เข้ามาขนทรัพย์สินทั้งหมดออกไปให้หมด! อย่าให้เหลือแม้แต่เศษเงินสักแดงเดียวในคฤหาสน์หลังนี้!" เหล่าทหารองครักษ์ในชุดเกราะเงินเดินกรูเข้ามาในห้องพร้อมอาวุธครบมือ แต่ก่อนที่ใครจะได้ขยับตัวทำอะไร ร่างสูงโปรดปรานในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทก็ก้าวแทรกตัวผ่านกลุ่มทหารเข้ามาอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอายอันทรงอำนาจและเยือกเย็นแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนทุกคนต้องหายใจไม่ทั่วท้อง "ใครอนุญาตให้พวกแกเหยียบเข้ามาในเขตพื้นที่ส่วนตัวของภรรยาฉัน?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น ดยุคคาร์เดียนปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างโซฟาที่เซเลสเทียนั่งอยู่ ดวงตาสีฟ้าเข้มดั่งมหาสมุทรลึกกวาดตามองเหล่าทหารและเอ็ดเวิร์ดด้วยแววตาเหยียดหยามราวกับพวกเขากำลังมองมดปลวก ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไร้ซึ่งรอยยิ้ม มีเพียงความกดดันมหาศาลที่กดทับจนคนอ่อนแอแทบทรุดลงไปกองกับพื้น เอ็ดเวิร์ดหน้าถอดสีเมื่อเห็นว่าเป็นใคร แม้แต่รัชทายาทก็ยังต้องเกรงใจมหาเศรษฐีผู้กุมระบบการเงินครึ่งค่อนจักรวรรดิผู้นี้ "ทะ... ท่านคาร์เดียน! นี่เป็นคำสั่งขององค์รัชทายาท ท่านจะขัดขวางราชสำนักหรือไง!" คาร์เดียนแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ เย็นชาเสียยิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลก เขาหยิบบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิทฝังเพชรแท้ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างไม่รีบร้อน บัตรที่ทั่วทั้งทวีปต่างรู้ดีว่ามันคือสัญลักษณ์ของ "อำนาจที่ไร้ขีดจำกัด" และสามารถซื้อได้แม้กระทั่งบัลลังก์ของกษัตริย์ "ราชสำนักงั้นเหรอ?" คาร์เดียนปรายตามองเอกสารในมือเอ็ดเวิร์ดด้วยความรังเกียจ "หนี้สินทั้งหมดที่ตระกูลวาลไทน์ของแกติดค้างอยู่กับธนาคารหลวง... ฉันได้กว้านซื้อหนี้ทั้งหมดนั้นไว้เมื่อหนาทีก่อนแล้ว ในฐานะเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุด ฉันขอประกาศ ณ ตรงนี้ว่า... ตระกูลวาลไทน์ 'ล้มละลาย' และทรัพย์สินทั้งหมดของพวกแก ถูกยึดเข้าระบบการจัดการของฉันตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป!" "มะ... เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" เอ็ดเวิร์ดกรีดร้องสติหลุด เข่าทรุดฮวบลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง เอกสารในมือร่วงหล่นลงระนาบพื้น เซเลสเทียลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังสั่นเทาของเอ็ดเวิร์ด ก้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "จำไว้นะคะเอ็ดเวิร์ด... เกมแก้แค้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น คนต่อไป... เตรียมตัวรับผลกรรมไว้ให้ดี" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังสะใจถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมเสียงประกาศก้องจากพ่อบ้านหน้าประตูคฤหาสน์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ "ทะ... ท่านครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญอีกคน... องค์จักรพรรดิเสด็จมาถึงหน้าคฤหาสน์ด้วยพระองค์เองแล้วครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนเอวาลินน์มาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!