เสียงดึงเทปแล็กเกอรีนแคว่กใหญ่ดังแข่งกับเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ของมีน ที่กำลังฟาดแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะประชุมไม้สักตัวยาวในห้องดราฟต์สตูดิโอคณะสถาปัตย์อย่างเหลืออด บรรยากาศรอบโต๊ะอบอวลไปด้วยกลิ่นกาว น้ำยาเขียนแบบ และไอคุกรุ่นของความตึงเครียดที่แทบจะจุดไฟติดได้ด้วยก้านไม้ขีดเพียงก้านเดียว
"ถ้าโปรเจกต์รีโนเวทตึกเก่าคณะโยธาของเราต้องล่มลงเพราะลายเซ็นของประธานบริษัททุนหนาที่เพิ่งเดินเข้ามาเมื่อกี้ ฉันขอเอาทีเก๋Rฟาดหัวตัวเองตายตรงนี้เลยดีกว่าค่ะ!" มีนกระซิบกระซอพลางส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายไปยังร่างสูงโปร่งของธามไท—ผู้ชายปากร้ายที่นั่งไขว่ห้างกอดอกตีหน้าขรึมอยู่หัวโต๊ะฝั่งตรงข้าม
แต่ทว่า ในเสี้ยววินาทีนี้ พรีมกลับไม่ได้ยินเสียงบ่นของเพื่อนสนิทเลยแม้แต่น้อย
ดวงตากลมโตของวิศวกรสาวยังคงเบิกกว้าง ค้างเติ่งอยู่ที่ร่างของ 'พี่ชายแท้ๆ' ที่เพิ่งก้าวเข้ามานั่งสวมรอยเป็นตัวแทนฝั่งทุนนิยมเจ้าของโครงการ—เขากับเธอตัดขาดความสัมพันธ์ในฐานะพี่น้องร่วมสายเลือดกันมาตั้งแต่ปีสอง ทว่าโชคชะตาเล่นตลกหรือนรกส่งมาสิง ก็ไม่มีใครรู้ได้ ถึงได้ส่งพี่ชายแท้ๆ มาเป็นคู่ปรับตัวฉกาจในโปรเจกต์ที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจหยาดเหงื่อแรงงานมานับเดือน!
"มองหน้าผมขนาดนี้... คิดจะย้ายคณะมาเรียนสถาปัตย์ หรือจะมาขอส่วนบุญเรื่องโครงสร้างตึกที่กำลังจะพังคาร่างกันแน่ครับ คุณวิศวกรปากแจ๋ว"
เสียงทุ้มต่ำติดกวนประสาทของธามดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ฉาบไว้ด้วยความเย้ยหยัน ธามไทในลุคเสื้อเชิ้ตพับแขนเผยให้เห็นรอยสักลายเรขาคณิตจางๆ ที่ข้อมือ—สัญลักษณ์ของสถาปนิกเลือดร้อนผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แววตาคมกริบของเขาคู่นั้นกวาดมองพรีมตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยามตามสไตล์พี่ชายใจร้ายที่เธอคุ้นเคย
พรีมสะดุ้งหลุดจากภวังค์ ความตกใจถูกแทนที่ด้วยเพลิงโทสะที่ลุกโชนขึ้นมาในอกจนร้อนผ่าว เธอตบโต๊ะปังใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประชันสายตากลับอย่างไม่มีวันยอมแพ้
"ถ้าโครงสร้างตึกมันจะพัง ก็คงเป็นเพราะสมองของสถาปนิกบางคนที่เอาแต่คิดดีไซน์เพ้อฝันโดยไม่ดูหลักวิศวกรรมมากกว่ามั้งคะ! เลิกเอาความคิดตื้นเขินแล้วเซ็นอนุมัติแบบโครงสร้างเดิมซะ ไม่งั้นโปรเจกต์นี้คงได้กลายเป็นอนุสาวรีย์ความโง่เขลาของคุณเองแน่ค่ะ!"
"ปากดีไม่เปลี่ยนเลยนะพรีม... อ้อ ขอโทษที ผมลืมไปว่าเราไม่ได้สนิทกันขนาดจะเรียกชื่อเล่นได้ เชิญนั่งลงเถอะครับ อย่ามาทำกิริยาไรมารยาทในห้องประชุมอย่างเป็นทางการแบบนี้เลย มันน่าสมเพช" ธามสวนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ ดวงตาคมปلاส่งประกายวาววับอย่างท้าทาย
กรณ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับต้องยกมือขึ้นกุมขมับ รีบส่งเสียงกระแอมกระไอมเพื่อเบรกศึกสายเลือดที่กำลังจะปะทุ "เอ่อ... ใจเย็นๆ กันก่อนครับท่านประธาน กับคุณพรีม... เรามาคุยกันด้วยเหตุผลดีกว่าเนอะ โปรเจกต์นี้งบตั้งหลายสิบล้าน..."
"ไม่มีเหตุผลอะไรต้องคุยค่ะกรณ์ ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งธงมาแล้วว่าจะรื้อถอนตึกประวัติศาสตร์ทิ้งเพื่อสร้างคอนโดมิเนียมไฮเอนด์หาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง" พรีมตวัดสายตาคมกริบไปมองธามไทที่ยังคงนั่งไขว่ห้างท่าทางสบายใจเฉิบ ราวกับความเดือดร้อนของคนอื่นเป็นแค่เรื่องตลก "คนแบบนี้ ต่อให้เรียนจบสถาปัตย์เกียรตินิยมมา แต่ถ้าไร้ซึ่งจิตสำนึกความเป็นมนุษย์ ก็เป็นได้แค่คนขายแบบแปลนที่เห็นแก่ตัวค่ะ!"
ธามหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะบนมุมปากเลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาดุดันที่วับวามขึ้นอย่างน่ากลัว เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนความสูงของเขากดดันให้บรรยากาศในห้องดราฟต์แคบลงถนัดตา ร่างสูงก้าวเท้าเข้ามาประชิดโต๊ะฝั่งตรงข้ามโน้มตัวลงมาหาพรีมช้าๆ จนระยะห่างระหว่างใบหน้าเหลือเพียงแค่คืบเดียว ลมหายใจอุ่นๆ ปะทะเข้ากับแก้วตาของเธอจนหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ
"พูดจาให้มันระวังปากหน่อยพรีม... ตึกนั้นมันไม่ใช่แค่ประวัติศาสตร์งี่เง่าอะไรนั่น แต่มันคือโปรเจกต์แรกที่ฉันต้องพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าฉันยืนด้วยลำแข้งตัวเองได้ และถ้าเธอคิดจะเอาความรู้ทางวิศวกรรมง้องแง้งของเธอมาขัดขวางล่ะก็..." ธามกระซิบด้วยเสียงทุ้มต่ำชิดริมฝีปากเธอ จนคนฟังขนลุกซู่ "เธอเตรียมตัวน้ำตาตกในคาไซต์งานได้เลย"
พรีมเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บใจ แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความโกรธ (และส่วนลึกที่เธียรปฏิเสธไม่ได้ว่าความใกล้ชิดนี้มันทำให้เธอใจสั่น) มือเรียวบางกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ เธอเชิดหน้าขึ้นสู้สายตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว
"งั้นก็ลองดูค่ะพี่ชาย... มาดูกลrสถาปัตย์ห่วยๆ ของคุณ จะพังด้วยมือของวิศวกรอย่างฉันยังไง!"
ทันทีที่สิ้นคำพูดท้าทายนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกัน ก่อนที่บานประตูห้องดราฟต์จะถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าก้าวเข้ามาพร้อมกับเลขาฯ ส่วนตัว สีหน้าของท่านบึ้งตึงเครียดจัดจนทุกคนในห้องต้องรีบยืนตรงด้วยความตกใจ
"เลิกทะเลาะกันเหมือนเด็กอมมือได้แล้ว! ธาม, พรีม... แกสองคนฟังให้ดี โปรเจกต์นี้ถ้าไม่ผ่านการอนุมัติร่วมกันทั้งสถาปนิกและวิศวกรภายในสัปดาห์นี้ ฉันจะถอดชื่อพวกแกออกจากกองมรดกแล้วให้คนอื่นมาทำแทนซะ!"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาจิกหมอนและลุ้นไปกับความปากแซ่บของทั้งคู่ด้วยนะคะ!
สถาปัตย์ตัวร้ายกับยัยโยธาปากแจ๋ว•ตอนที่ 2
สงครามย่อมๆ ในห้องดราฟต์
ผลงานโดย เกียร์เปื้อนกาวใจ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เกียร์เปื้อนกาวใจ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สถาปัตย์ตัวร้ายกับยัยโยธาปากแจ๋ว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!