เสียงเปิดขวดไวน์บอร์โดซ์ราคาแพงระยับดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันในห้องรับรองส่วนตัวของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว กลิ่นอายของอำนาจและผลประโยชน์ลอยคละคลุ้งปะปนไปกับกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ชั้นดี
"ธนา" มือขวาคนสนิทผู้กุมความลับทั้งหมดของตระกูลกวิน นั่งตัวเกร็งอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มผู้เปลี่ยนสถานะจากเหยื่อผู้ไร้ค่า สู่เจ้าพ่อการเงินที่แม้แต่ธนาคารชาติยังต้องเกรงใจ
รินทร์ไม่ได้มองหน้าอีกฝ่ายในทันที เขากำลังหมุนแก้วไวน์ในมือช้าๆ ปล่อยให้ของเหลวสีแดงเข้มเคลือบไล้ไปตามผนังแก้วคริสตัล ประหนึ่งกำลังเล่นสนุกกับเหยื่อที่เดินเข้ามาติดกับดักด้วยความสมัครใจ
"คุณธนาคะ... หรือฉันควรจะเรียกว่า 'ผู้ช่วยมือหนึ่งผู้ซื่อสัตย์' ของคุณกวินดีล่ะคะ?" เสียงหวานใสแต่เยียบเย็นราวกับใบมีดอาบน้ำผึ้งของฟ้าใส ดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอนั่งไขว่ห้างอยู่ข้างกายรินทร์ สายตาสมเพชเวทนาคู่นั้นจดจ้องไปยังชายวัยกลางคนผู้สวมสูทเนี๊ยบแต่เหงื่อกาฬแตกพลั่ก
ธนาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอกสารในแฟ้มสีดำสนิทที่วางอยู่ตรงหน้าเขา บัดนี้มีน้ำหนักราวกับภูทั้งผืน ธนารู้ดีว่าภายในนั้นบรรจุหลักฐานการยักยอกเงิน การฟอกเงิน และการทุจริตทั้งหมดที่เขากระทำลับหลังกวิน—บัญชีลับที่แม้แต่เจ้านายตัวจริงก็ไม่เคยล่วงรู้
"คุณรินทร์... สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่มัน..." ธนาพยายามเฟ้นหาถ้อยคำมาต่อรอง แต่น้ำเสียงกลับสั่นเครือจนน่าสมเพช
"มันคือการทำธุรกิจค่ะคุณธนา" รินทร์ตัดบทด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระทบกระจกเสียงดังทึบเบาๆ "เงินซื้อความภักดีไม่ได้... นั่นคือสิ่งที่พวกโลกสวยเขาพูดกัน แต่สำหรับฉันแล้ว... เงินมันซื้อ 'คน' ได้เบ็ดเด็ดขาดกว่าความภักดีเสียอีกค่ะ"
รินทร์เงยหน้าขึ้นสบตาธนา แววตานั้นว่างเปล่า ไร้ซึ่งความปรานี แต่เปี่ยมล้นด้วยพลังอำนาจที่กดดันให้คนตรงข้ามแทบอยากจะทรุดตัวลงหมอบคลาน
"นายของคุณ... กวิน มอบเงินเดือนให้คุณเท่าไหร่คะ? ปีละสิบล้าน? หรือร้อยล้าน? แต่ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขากลับปฏิบัติกับคุณราวกับสุนัขรับใช้ สั่งโบย สั่งประจาน และพร้อมจะเขี่ยคุณทิ้งได้ทุกเมื่อเมื่อคุณหมดประโยชน์" รินทร์โน้มตัวไปข้างหน้า รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปาก "แต่กับฉัน... ข้อเสนอในแฟ้มตรงหน้าคุณ ไม่ได้มีแค่ตัวเลขที่ทำให้คุณเกษียณสุขได้ไปตลอดชีวิต แต่มันคือ 'ชีวิตใหม่' ที่ไม่มีใครสามารถเอาผิดคุณได้ แม้แต่กฎหมายก็ยังต้องสยบให้แก่เงินทุนสำรองของฉัน"
ธนามือกำแฟ้มเอกสารแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด สมองของเขากำลังประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ระหว่างการจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งพร้อมกับความล่มจมของตระกูลกวิน กับการหันหลังให้เจ้านายจอมเผด็จการแล้วก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยอำนาจเงินมหาศาลของรินทร์
มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะตัดสินใจ
"ผม... ต้องทำอะไรบ้างครับ... เอ๊ย... ค่ะ..." ธนาเผลอหลุดปากเปลี่ยนสรรพนามด้วยความล่ำลักล่ำเลิกล เมื่อเจอสายตาคมกริบของฟ้าใสปรายตามองด้วยความรังเกียจ
"ง่ายมากค่ะ" รินทร์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้วงเงิน ลวดลายทำจากไทเทเนียมฝังเพชรแท้ เลื่อนไป
บนโต๊ะกระจก เสียงโลหะกระทบพื้นผิวดัง *กริ๊ง* เบาๆ แต่ก้องกังวานในความรู้สึก "แค่รายงานความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของกวินให้ฉันรู้ และ... ส่งเอกสารชุดสุดท้ายที่จะทำให้ตระกูลนั้นล้มละลายไม่เป็นท่ามาให้ฉัน ภายในเที่ยงคืนนี้"
ธนามองบัตรเครดิตใบนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองเพล บัตรใบนี้คือสัญลักษณ์แห่งอำนาจที่แท้จริง มันคือตั๋วเดินทางสู่โลกใบใหม่ที่เขาไม่ต้องก้มหัวให้ใครอีกต่อไป มือที่สั่นเทาเอื้อมไปแตะบัตรสีดำสนิทนั้นช้าๆ สัมผัสความเย็นเยียบของโลหะที่อัดแน่นด้วยอำนาจเงินตราระดับพันล้าน
"ผม... ตกลงครับ... อ๊ะ... ฉันตกลงค่ะคุณรินทร์" ธนาเปลี่ยนคำพูดทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มพึงพอใจจากรินทร์
ฟ้าใสยิ้มเยาะ "ฉลาดนี่คะคุณธนา คนที่รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดีเท่านั้นที่จะยืนหยัดอยู่บนเกมนี้ได้"
รินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูทราคาแพงระยับให้เข้าที่ เขากวาดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ ที่สะท้อนภาพตึกระฟ้าใจกลางเมืองยามค่ำคืน ทุกตึก ทุกตารางนิ้วในเมืองนี้ กำลังจะตกอยู่ภายใต้การครอบครองของเขา ทีละน้อย ทีละน้อย...
"ยินดีต้อนรับสู่ทีมของฉันค่ะคุณธนา" รินทร์เอ่ยเสียงเรียบ "จำไว้ว่า... เงินของฉันไม่ได้มีไว้แค่ซื้อของ แต่มีไว้เพื่อซื้อหัวใจและศักดิ์ศรีของคนที่เคยเหยียบย่ำฉันด้วย"
ขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปสู่ชัยชนะอันหอมหวานของรินทร์ เสียงเคาะประตูกระจกห้องรับรองก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต
ร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสยาวสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทำเอารินทร์ถึงกับชะงัก ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองรินทร์ ฟ้าใส และธนาด้วยความขบขันระคนสมเพช
"แหม... ปาร์ตี้สนุกกันใหญ่เลยนะคะ อดีตสามีผู้แสนอาภัพของฉัน..."
เสียงหวานหยาดเยิ้มเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่แสงไฟจากโทรศัพท์มือถือในมือของเธอสว่างวาบขึ้น แสดงภาพวิดีโอหลักฐานการสนทนาเมื่อครู่ทั้งหมดที่ถูกบันทึกไว้สดๆ ร้อนๆ ส่งตรงไปยังหน้าจอของกวินเรียบร้อยแล้ว!
ด้วยรักจากใจ... ต้นไม้ริมระเบียงค่ะ
ขอหย่าแล้วไง? ในเมื่อผมรวยกว่าคุณร้อยเท่า•ตอนที่ 21
เงินซื้อความภักดีไม่ได้ แต่ซื้อคนได้
ผลงานโดย ต้นไม้ริมระเบียง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ต้นไม้ริมระเบียง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอหย่าแล้วไง? ในเมื่อผมรวยกว่าคุณร้อยเท่า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!