ไล่ล่ากลางทะเลลึก

"ถ้าคุณยังดื้อดึงหักพวงมาลัยซ้ายอีกนิดเดียว เราคงได้ไปนอนคุยกับปะการังใต้ความลึกสี่สิบเมตรด้วยกันจริง ๆ นะครับคุณพาย" เสียงทุ้มต่ำที่เจือกระแสความหงุดหงิดระคนห่วงใยดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เรือสปีดโบ๊ทลำงามที่กำลังโต้คลื่นลมกลางทะเลดึกสงัด น้ำทะเลสีหมึกสาดซัดกระแทกกาบเรือจนเกิดละอองฝอยกระจายคล้ายม่านหมอก ภามในชุดปฏิบัติการทางน้ำสีดำสนิทขยับตัวเข้าประชิดร่างโปร่งของพายที่กำลังยืนหยัดคุมพวงมาลัยเรือด้วยความดื้อรั้น ดวงตาคมกริบของหัวหน้าทีมกู้ภัยจ้องมองสถานการณ์เบื้องหน้าสลับกับใบหน้าด้านข้างของอาสาสมัครตัวแสบที่ตอนนี้เปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำและเหงื่อ พายแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตตวัดมองค้อนคนตัวโตกว่าที่ฉวยโอกาสใช้ท่อนแขนแข็งแรงรวบเอวสอบของเขาไว้เพื่อพยุงทรงตัวท่ามกลางคลื่นลมโหมกระหน่ำ "ถ้าผมไม่หักหลบกระสุนนัดเมื่อกี้ สมองคุณคงได้กระจายติดกระจกเรือไปแล้วล่ะครับคุณภาม เลิกบ่นเป็นคนแก่แล้วจับราวให้แน่นเถอะน่า!" เบื้องหลังเรือสปีดโบ๊ทของพวกเขาสองร้อยเมตร เรือยางติดเครื่องยนต์ทรงพลังอีกสองลำกำลังไล่ล่าตามติดมาอย่างไม่ลดละ เสียงปะทะกันของกระสุนปืนเก็บเสียงดัง *ฟึ่บ ฟึ่บ* เฉียดผ่านอากาศไปอย่างน่าหวาดเสียว หลักฐานชิ้นสำคัญ—ฮาร์ดไดรฟ์บรรจุข้อมูลลับโครงการใต้ทะเลของ ดร.วิชัย—นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋าคาดอกของพาย และนั่นคือเป้าหมายที่พวกมันต้องการแลกด้วยชีวิต "ดื้อด้านไม่เปลี่ยน" ภามบ่นพึมพำด้วยความระอา แต่ริมฝีปากหยักกลับยกยิ้มเอ็นดูระคนเคร่งเครียด มือหนาเอื้อมทับมือเรียวที่กำลังกำพวงมาลัยแน่น สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความมั่นคงท่ามกลางความโกลาหล "เชื่อใจผมไหมพาย" คำถามสั้น ๆ ที่ไม่มีช่องให้ลังเล พายหันมาสบตากับคนพูดในระยะประชิด แววตาของภามจริงจังและทรงพลังจนทำให้หัวใจของอดีตนักกีฬาว่ายน้ำกระตุกวูบอย่างห้ามไม่ได้ แม้ปากจะชอบต่อปากต่อคำ แต่ในยามวิกฤตเช่นนี้ ผู้ชายคนนี้ไม่เคยปล่อยมือจากเขาเลยสักครั้ง "ถ้าคุณพาผมรอดไปได้... ผมจะยอมให้คุณบ่นไปตลอดปีเลยครับ" พายเชิดหน้าท้าทายแม้หัวใจจะเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ "deal นะครับ" สิ้นคำพูด ภามก็กระชากพวงมาลัยหักเลี้ยวเรือสปีดโบ๊ททำมุมเก้า puluh องศาพุ่งเข้าสู่แนวโขดหินใต้น้ำบริเวณเกาะร้างทันที แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้พายเซถลาเข้าสู่อ้อมอกกว้างตามสัญชาตญาณ ภามใช้ร่างกายของตนเองเป็นเกราะกำบังโอบกอดอีกฝ่ายไว้แน่นขณะที่เรือพุ่งทะยานผ่านช่องแคบอันตรายที่พวกไล่ล่าไม่กล้าเสี่ยงตามเข้ามา เสียงเครื่องยนต์เรือของผู้ติดตามดังห่างออกไป พร้อมกับเสียงคลื่นที่ซัดสาดเข้าหากาบเรืออย่างรุนแรง ทั้งคู่นั่งหอบหายใจ dồn dập อยู่บนพื้นเรือที่โคลงเคลงเล็กน้อย ระยะห่างระหว่างใบหน้าเหลือเพียงแค่คืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดกันและกัน แววตาดุจัดของภามอ่อนแสงลงกลายเป็นความลึกซึ้งที่ยากจะต้านทาน นิ้วเรียวของหัวหน้าทีมหนุ่มเผลอยื่นไปเกลี่ยปอยผมที่เปียกชื้นแนบหน้าผากของพายอย่างเบามือโดยไม่รู้ตัว "คุณนี่มัน... หาเรื่องตายเก่งเป็นที่หนึ่งเลยรู้ตัวไหมครับ" ภามกระซิบเสียงพร่า แววตาฉายชัดถึงความห่วงหาที่เก็บซ่อนไว้ไม่มิด พายชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ใบ้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อ ๆ ไม่ใช่เพราะพิษไข้หรือความเหนื่อยล้าจากการหนีตาย แต่เป็นเพราะสายตาคู่นั้นที่กำลังมองมาที่เขาเหมือนโลกทั้งใบมีเพียงแค่เราสองคน "ถ้าผมไม่หาเรื่อง แล้วคุณจะได้มีโอกาสมาทำหน้าเป็นฮีโร่ช่วยผมแบบนี้เหรอครับ..." พายกระซิบตอบเสียงเบาหวิว ริมฝีปากบางแย้มยิ้มเย้าแหย่เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายที่ตีรวนขึ้นมาในอก ภามหัวเราะในลำคอเบา ๆ มือหนายังคงประคองแก้มนุ่มของพายไว้ นิ้วหัวแม่มือไล้เบา ๆ ที่พวงแก้มเนียนอย่างหลงใหล บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก เหลือเพียงเสียงคลื่นลมและจังหวะหัวใจที่เต้นตรงกัน ทว่า... ช่วงเวลาแห่งความเคลิบเคลิเคลิ้มนั้นกินเวลาเพียงชั่วพริบตา *แกร็ก!* เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นเบา ๆ จากมุมมืดด้านท้ายเรือ ภามชะงักกึก สัญชาตญาณนักกู้ภัยและอดีตเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษตื่นตัวเต็มพิกัด ร่างสูงดึงพายให้หลบมาอยู่ด้านหลังทันทีพร้อมกับชักอาวุธประจำกายขึ้นเตรียมพร้อม ดวงตาคมกริบกวาดมองไปในความมืดสลัวของห้องเครื่องท้ายเรือ "ใครวะ" ภามเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน ร่างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมาจากเงาตะคุ่มของหลังคาเรือ แสงจันทร์สลัวเผยให้เห็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากของชายวัยกลางคนในชุดสูดเปียกโชก มือขวาถือปืนพกเล็งตรงมาที่พวกเขาทั้งคู่โดยไม่ลังเล "เก่งมาก... หนีรอดเงื้อมมือลูกน้องฉันมาได้ แต่คิดเหรอว่าจะรอดเงื้อมมือฉันไปได้ง่าย ๆ เจ้าหนู" เสียงแหบพร่าของ ดร.วิชัย ดังขึ้นท่ามกลางเสียงคลื่น พายเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแอบซ่อนอยู่บนเรือของพวกเขาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่ทราบได้ ฮาร์ดไดรฟ์ในกระเป๋าคาอกสั่น뢰นราวกับส่งสัญญาณเตือนภัยครั้งสุดท้าย! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความสัมพันธ์และแผนการอันตรายนี้ด้วยกันเสมอนะครับ