หุ้นส่วนหน้าเลือด

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะประชุมหินอ่อนราคาแพงระยับดังสะท้อนก้องห้องกระจกใสชั้นสี่สิบห้า "คุณคีย์... ผมว่าคุณกำลังเล่นเกมที่ตัวคุณเองก็ไม่มีปัญญาจ่ายค่าตั๋วนะครับ" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังลอดไรฟันของ "ธน ฤทธิ์ธนากร" นักธุรกิจรุ่นใหญ่เจ้าของฉายา 'ไอ้เข้หน้าเลือด' ประจำตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัด ชายวัยกลางคนในชุดสูทแบรนด์เนมสั่งตัดพิเศษเอามือประสานกันบนพุงพลุ้ย สายตาคมกริบราวกับสุนัขป่าจ้องมองเหยื่อที่จนมุม เอกสารตรงหน้าคือสัญญาซื้อขายหุ้นบริษัทในเครือที่ถูกบิดเบือนตัวเลขมูลค่าอย่างจงใจ เพื่อกดราคาให้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนแทบไม่ต่างจากการปล้นกลางวันแสกๆ คีย์ นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าคมคายภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทไม่ได้แสดงความตื่นตระหนก หรือแม้แต่ร่องรอยของความโกรธขึง เปลือกตาของเขาปิดลงครึ่งหนึ่ง ราวกับกำลังฟังเสียงแมลงหวี่น่ารำคาญบินผ่านหูเท่านั้น ความเงียบงันที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มกลับทำให้ธนรู้สึกหงุดหงิดอย่างประหลาด "เซ็นซะสิครับ" ธนกระแทเสียงต่ำโน้มตัวไปข้างหน้า รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนมุมปาก "ถ้าคุณเซ็นเอกสารฉบับนี้ตอนนี้ อย่างน้อยบริษัท 'เดอะ นิวเวิลด์ โฮลดิ้ง' ของคุณก็ยังพอมีชื่อหลงเหลืออยู่ในตลาดหลักทรัพย์ ไม่ต้องล้มละลายกลายเป็นบุคคลล้มละลายที่ไม่มีแผ่นดินจะซุกหัวนอน... คิดดูให้ดีนะเด็กน้อย สมัยที่คุณยังวิ่งเก็บเอกสารต๊อกต๋อยอยู่ ผมนี่แหละคือคนที่คุมเกมกระดานนี้" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ลินิน ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างเก้าอี้ของคีย์ ขยับตัวเล็กน้อย แววตาของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... เธอมองหน้าธนด้วยสายตาเวทนา ราวกับกำลังมองตัวตลกที่กำลังเต้นระាំอยู่บนปากเหวแห่งความหายนะ "คุณธนพูดจบหรือยังครับ" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นแผ่วเบา แต่กลับทรงพลังจนทำให้ธนชะงัก คีย์ลืมตาขึ้น ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังมองดูเหยื่อเดินเข้าสู่กรงขังด้วยความสมัครใจ "แก... แกหมายความว่ายังไงวะ!" ธนตบโต๊ะเสียงดังลั่นหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ "ผมแค่กำลังคิดว่า..." คีย์หยิบปากกาหมึกซึมด้ามหรูขึ้นมาหมุนเล่นช้าๆ "คนอย่างคุณ ที่ไต่เต้าขึ้นมาด้วยการโกงสัญญา ข่มเหงคนตัวเล็กๆ และเหยียบย่ำความฝันของคนอื่น... เมื่อถึงเวลาที่ต้องชดใช้คืนทั้งหมด คุณจะเอาปัญญาที่ไหนมาจ่ายครับ" "สามหาว! แกกล้าดี ──!" "ผมไม่ได้กล้าดีครับคุณธน" คีย์ตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม เขาววางปากกาลงบนโต๊ะ "แต่ผมแค่กำลังจะบอกว่า... เกมระหว่างเรามันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก" ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ก่อนที่ประตูห้องประชุมกระจกจะถูกผลักเปิดออก ร่างของทนายความส่วนตัวของคีย์ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่จากกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) และเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงอีกสามนายก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในมือของหัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่ถือหมายศาลสีขาวสะอาดตา ธนผุดลุกขึ้นยืนทันที ใบซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผม "ทะ... นี่มันเรื่องอะไรกัน! พวกคุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง นี่มันห้องประชุมส่วนตัว!" หัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่ DSI ไม่สนใจเสียงโวยวาย เขาเดินตรงมาหยุดยืนข้างโต๊ะประชุม กวาดสายตามองเอกสารปลอมแปลงในมือของธน ก่อนจะหันมาประสานสายตากับคีย์แล้วโค้งศีรษะให้เล็กน้อยด้วยความเคารพอย่างสูง "ท่านประธานครับ เราพบหลักฐานการทุจริต การฟอกเงิน และการปลอมแปลงเอกสารทางบัญชีของบริษัท ฤทธิ์ธนากร กรุ๊ป ครบถ้วนทั้งหมดแล้วครับ ทุกบัญชีลับถูกอายัดเรียบร้อยตามคำสั่งศาล" สิ้นคำพูดนั้น ราวกับโลกทั้งใบถล่มลงมาทับร่างของธน เข่าของนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ทรุดฮวบลงกระแทกพื้นห้องประชุมทันที ดวงตาเบิกโพ้าด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด สมองของเขาขาวโพลน นึกไม่ออกว่าความลับระดับนี้รั่วไหลไปถึงมือทางการได้อย่างไรในเวลาอันรวดเร็วเพียงชั่วข้ามคืน "เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" ธนคำรามเสียงแหบพร่า หันขวับมามองคีย์ที่นั่งไขว่ห้างมองลงมาด้วยสายตาดุจดั่งพญาอินทรีย์มองมดปลวก "แก... แกทำอะไร! แกทำอะไรกับบริษัทฉัน!" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เรียบร้อยด้วยท่าทีสุขุมนุ่มลึกอย่างสุภาพบุรุษ เขาเดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าธนที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น ก้มมองชายวัยกลางคนที่เคยโอหังด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง "ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับคุณธน" คีย์เอ่ยเสียงกระซิบเบาๆ แต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ผมก็แค่... ใช้เงินซื้อทุกอย่างที่คุณรัก เพื่อให้คุณรู้ซึ้งว่า... การกลายเป็นคนไม่มีอะไรเลย มันรู้สึกอย่างไร" ลินินก้าวเข้ามาเคียงข้างคีย์ เธอหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ ยื่นเอกสารการเข้าซื้อกิจการทั้งหมดของธนให้ดูเป็นครั้งสุดท้าย "ท่านประธานครับ..." เสียงของเลขาคนสวยเอמהรายงานด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ "เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวพร้อมออกเดินทางสู่เกาะส่วนตัว และลูกเรือทั้งหมดรอรับคำสั่งจากท่านแล้วครับ!" คีย์พยักหน้ารับเบาๆ เขารูดบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิท ไร้ขีดจำกัดวงเงิน ลงบนเครื่อง POS ไร้สายที่ทนายความยื่นมาให้เพื่อเคลียร์ค่าใช้จ่ายในการเข้าซื้อกิจการครั้งสุดท้าย เสียงสัญญาณไฟสีเขียวสว่างวาบพร้อมเสียง 'ติ๊ด' ยาวนานเป็นอันยืนยันการทำธุรกรรมมูลค่ามหาศาลที่สั่นสะเทือนวงการธุรกิจเสร็จสิ้นในพริบตาเดียว ธนมองภาพนั้นด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายสั่นเทาจนแทบไม่มีแรงหายใจ ทว่า... ในวินาทีที่คีย์กำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องประชุมเพื่อมุ่งหน้าสู่สนามบิน เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของลินินก็สั่นครืนขึ้นมาอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าจากบุคคลปริศนาที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ ลินินกดรับสาย สีหน้าของเธอบนใบหน้าที่เคยนิ่งสงบ กลับแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในเสี้ยววินาที เธอเงยหน้าขึ้นสบตากกับคีย์ด้วยแววตาที่สั่นระริก "ท่านประธานคะ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" ลินินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ปลายสายแจ้งว่า... เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่เรากำลังจะขึ้น... ถูกระเบิดทำลายไปเมื่อห้านาทีก่อนแล้วค่ะ!" -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ