เปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นเบี้ย

เอกสารปึกหนาถูกโยนลงบนโต๊ะไม้เนื้อดี เสียงกระดาษปะทะพื้นผิวไม้ดังทึบ ทว่ามันกลับหนักอึ้งราวกับภูเขาที่กดทับลมหายใจของคนทั้งห้องประชุม "เช็คดูให้ละเอียดสครับ คุณช านนท์" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทของคีย์ดังขึ้น ท่าىมกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด ชานนท์ อดีตผู้บริหารระดับสูงผู้เคยใช้น้ำเสียงเย่อหยิ่งกดขี่เขาในยามตกอับ บัดนี้ใบหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับ มือที่ยื่นออกไปเปิดแฟ้มเอกสารสั่นเทาจนกระดาษแทบหลุดร่วง มันคือสัญญาเงินกู้ยืม สัญญาค้ำประกัน และภาระหนี้สินมหาศาลร่วมร้อยล้านที่บริษัทคู่แข่งกำลังแบกรับเอาไว้ หนี้ที่เกิดจากการทุจริตและการบริหารงานอย่างไร้สมองของชานนท์เอง "เป็น... เป็นไปได้ยังไง..." ชานนท์พึมพำด้วยเสียงสั่นเครือ ดวงตาเบิกโพงจ้องมองตัวเลขยอดหนี้ที่ถูกโอนกรรมสิทธิ์มาอยู่ภายใต้ชื่อของ 'บริษัท คีย์ โฮลดิ้ง จำกัด' อย่างไม่อยากเชื่อสายตา "นาย... นายเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนี้! หนี้ก้อนนี้มันใกล้ครบกำหนดชำระเดือนหน้า ธนาคารไม่มีทางปล่อยกู้ให้คนอย่างนายแน่!" คีย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่ยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบช้าๆ สายตาคมกริบมองลอดผ่านขอบถ้วยราวกับกำลังมองมดปลวกตัวจิ๋วที่ดิ้นรนอยู่ในกำมือ ความเยือกเย็นนี้แหละคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด ลินิน เลขาสาวคู่ใจที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างกายเขาเสมอ ขยับแว่นตากรอบบางเล็กน้อย เธอส่งยิ้มบางเบาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจให้กับชายหนุ่มผู้พลิกชะตาชีวิต เธอกับคีย์ผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดมาด้วยกัน วันนี้ความอดทนและการเคียงบ่าเคียงไหล่กันมานานนับแรมปี ได้รับการชดเชยด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดที่ทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพใดๆ "คุณชานนท์ครับ" คีย์วางถ้วยกาแฟลง เสียงกระทบกับจานรองดัง ‘กริ๊ก’ เบาๆ แต่มันกลับฟังดูคล้ายเสียงเคาะโลงศพ "คุณลืมไปแล้วหรือครับว่าโลกใบนี้หมุนด้วยอะไร... มันไม่ได้หมุนด้วยศักดิ์ศรีจอมปลอมที่คุณเคยใช้เหยียบย่ำคนอื่น แต่มันหมุนด้วย 'เงิน' ต่างหากล่ะ" "แก... แกต้องการอะไรจากฉัน!" ชานนท์หมดสิ้นหนทาง เขาคุกเข่าลงกับพื้นห้องประชุมอย่างไร้ศักดิ์ศรี มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อสูทราคาแพงของคีย์แน่น น้ำเสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยความหวาดกลัวขั้น The Absolute Fear "ทรัพย์สินทั้งหมด... หุ้นที่ฉันมี... ฉันยกให้แกหมดเลย ขอร้องล่ะ อย่าฟ้องล้มละลายฉันเลยนะ!" คีย์ก้มมองชายผู้เคยเหยียบย่ำเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งความสงสาร ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความเฉยชาของคนที่อยู่เหนือกว่าอย่างแท้จริง คนที่เคยคิดว่าตัวเองเป็นผู้ล่า บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงเบี้ยบนกระดานที่เขาพร้อมจะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ "ทรัพย์สินของคุณเหรอครับ?" คีย์ย่อตัวลงเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "ตึกที่คุณนั่งอยู่ตอนนี้ หุ้นที่คุณถืออยู่ครึ่งหนึ่ง และแม้กระทั่งบ้านที่คุณซุกหัวนอน... ตอนนี้มันเป็นของผมหมดแล้ว ตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่คุณเซ็นสัญญาค้ำประกันก้อนนั้นผ่านระบบของผม" ชานนท์ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ลมหายใจขาดหช่วง ดวงตาเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมาย ความพินาศมาเยือนถึงหน้าประตูบ้านโดยที่เขายังไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ คีย์ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง เขาโบกมือเพียงเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณบางอย่าง ลินินจึงก้าวออกไปเปิดประตูห้องประชุม พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทสามคนที่เดินเข้ามาด้วยท่าทีคุกคาม พวกเขาคือทีมกฎหมายและผู้จัดการฝ่ายสินเชื่อระดับท็อปของธนาคารกลาง "จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อยครับ" คีย์สั่งเสียงเรียบ "ผมไม่อยากเห็นขยะชิ้นนี้รกหูรกตาในอาณาจักรของผมอีกต่อไป" "รับทราบครับท่านประธาน" ทีมงานโค้งคำนับอย่างนอบน้อม คีย์หันหลังเดินออกจากห้องประชุมโดยไม่แม้แต่จะชายตามองอดีตผู้บริหารผู้โอหังคนนั้นอีกเลย ลินินเดินตามเคียงข้าง กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากตัวเธอลอยมาแตะจมูกท่ามกลางความเงียบของทางเดินยาว ขณะที่ทั้งสองกำลังก้าวไปสู่ลิฟต์ส่วนตัวเพื่อขึ้นไปยังชั้นสูงสุดของตึก เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของคีย์ก็ดังขึ้น *ติ๊ง!* หน้าจอแสดงยอดเงินคงเหลือในระบบที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด พร้อมข้อความแจ้งสถานะ: [ภารกิจซื้อกิจการคู่แข่งสำเร็จ 100% ปลดล็อกสิทธิ์ขาดในเครือข่ายธุรกิจระดับประเทศ] คีย์หยุดยืนรอลิฟต์ เขากดปุ่มสีเงินแวววาว ทว่าก่อนที่ประตูลิฟต์จะเปิดออก ร่างของชายสูงวัยในชุดสูทสั่งตัดพิเศษคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากบันไดหนีไฟ พร้อมด้วยบอดี้การ์ดร่างยักษ์อีกสี่คน สายตาของชายสูงวัยผู้นั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดระแวงอย่างเห็นได้ชัด "คุณคีย์... รอดูก่อนครับ!" ชายสูงวัยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหอบเหนียว "ผม... ประธานใหญ่แห่งกลุ่มการเงินตะวันออก... ผมมีข้อเสนอที่จะทำให้คุณต้องเปลี่ยนใจเรื่องการยึดทรัพย์บริษัทของผม" คีย์หันกลับไปมองช้าๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นของนักล่าที่กำลังรอเหยื่อเดินเข้ามาติดกับด้วยความสมัครใจ "ข้อเสนออะไรหรือครับ... ที่ทำให้ประธานผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับต้องวิ่งมาหาผมด้วยตัวเองถึงบันไดหนีไฟแบบนี้" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสะใจไปกับความเฉียบขาดของคีย์ด้วยกันเสมอนะครับ