ประมูลที่ดินระดับโลก

เสียงค้อนไม้ของประธานการประมูลกระทบลงบนฐานไม้มะเกลือเสียงดังสนั่น ก้องกังวานไปทั่วห้องโถงใหญ่ระดับเจ็ดดาวของโรงแรมใจกลางมหานคร ตัวเลขดิจิทัลบนจอแอลอีดีขนาดยักษ์ตรงหน้าพุ่งทะยานผ่านหลักแปดพันล้าน และหยุดนิ่งอยู่ที่ตัวเลขเก้าพันห้าร้อยล้านเครดิต—สถิติใหม่ที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับโครงการพัฒนาพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษ "โอเอซิสเกท" บรรยากาศภายในห้องประมูลเงียบกริบราวกับป่าช้า สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังชายวัยกลางคนผู้สวมสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี—ท่านประธานซ่ง ผู้ทรงอิทธิพลแห่งกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ เขายกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ท่าทางเย่อหยิ่งและสายตาที่กวาดมองไปยังที่นั่งแถวหลังสุดสะท้อนความเหยียดหยันอย่างไม่ปิดบัง สำหรับเขาแล้ว ที่ดินแปลงนี้ถูกจองจำด้วยชื่อของเขาตั้งแต่กระดาษแผ่นแรกถูกร่างขึ้นมาแล้ว "เก้าพันห้าร้อยล้านเครดิต ครั้งที่หนึ่ง..." ผู้ดำเนินรายการประกาศด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม แรงกดดันจากมหาเศรษฐีระดับแถวหน้าของประเทศทำให้บรรยากาศภายในห้องแทบจะขาดอากาศหายใจ "เก้าพันห้าร้อยล้านเครดิต ครั้งที่สอง..." ท่านประธานซ่งยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ พลางส่งสายตากล่าวหาไปยังมุมมืดของห้อง ที่ซึ่งชายหนุ่มในชุดสูทเรียบง่ายนั่งไขว่ห้างอยู่ ลินินขยับตัวเข้าใกล้คีย์เล็กน้อย มือเรียวบางภายใต้โต๊ะประมูลกำชายเสื้อสูทของชายหนุ่มแน่น ความตึงเครียดทำให้ฝ่ามือของเธอชื้นไปด้วยเหงื่อ แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวชายผู้พลิกชีวิตเธอจากพนักงานตั๋วต๋อยสู่เลขาคนสนิท แต่ตัวเลขระดับหมื่นล้านนั้นเป็นขอบเขตที่เกินกว่าจินตนาการของมนุษย์เงินเดือนทั่วไปจะรับไหว "คีย์คะ..." เสียงของลินินกระซิบแผ่วเบา เจือความกังวลอย่างเห็นได้ชัด คีย์ยกมือขึ้นแตะหลังมือของเธอเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงทำให้อัตราการเต้นของหัวใจของหญิงสาวสงบลงอย่างประหลาด ชายหนุ่มไม่ได้หันไปมองคู่แข่งที่กำลังลำพองใจ เขากลับทอดสายตามองหน้าจอระบบสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตา มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น [ แจ้งเตือนจากระบบ: ยอดวงเงินคงเหลือปัจจุบัน - อนันต์ ] [ ภารกิจลับ: เข้าซื้อกิจการและครอบครองพื้นที่ยุทธศาสตร์ทั้งหมด ดำเนินการได้ทันที ] มุมปากของคีย์ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นและอำนาจเหนือระดับที่แท้จริง "เก้าพันห้าร้อยล้าน... สาม!" ค้อนไม้กำลังจะเหวี่ยงลงเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อตัดสินผู้ชนะ ท่านประธานซ่งเตรียมตัวลุกขึ้นเพื่อรับเสียงปรบมือแสดงความยินดีจากบรรดาผู้มีเกียรติรอบกาย "หนึ่งหมื่นล้านเครดิตครับ" เสียงทุ้มนุ่มแต่ก้องกังวานดังขึ้นอย่างสบายๆ ทำลายความเงียบงันทั้งหมดลงในพริบตาเดียว ทุกสายตาในห้องโถงหันขวับไปมองต้นตอของเสียงเป็นตาเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าของท่านประธานซ่งแข็งค้าง ค้อนในมือของผู้ดำเนินรายการหยุดชะงักกลางอากาศ ดวงเบิกกว้างจนแทบถลونออกมานอกเบ้า คีย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เขากระดุมเสื้อสูทสไตล์นักธุรกิจมืออาชีพ ปรับสีหน้าให้เรียบเฉย ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นต่ออำนาจเงินตรานับหมื่นล้านที่เพิ่งประกาศออกไป "แก..." ท่านประธานซ่งกัดฟันกรอด ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "ไอ้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า แกเอาเงินมาจากไหนถึงกล้าป่วนงานประมูลระดับประเทศแบบนี้!" เสียงฮือฮาดังระงับขึ้นทั่วห้อง บรรดาผู้บริหารและนักลงทุนต่างกระซิบกระซาบกันด้วยความตื่นตระหนก หลายคนจำหน้าคีย์ได้ว่าเขาเคยเป็นเพียงพนักงานระดับล่างสุดของบริษัทคู่แข่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อน การก้าวกระโดดขึ้นมาเทียบชั้นกับมหาเศรษฐีระดับท็อปในงานประมูลหมื่นล้านจึงเป็นเรื่องที่เกินความเข้าใจของพวกเขายิ่งนัก "เงินเหรอครับ?" คีย์ทวนคำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังท่านประธานซ่งราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่ง "สำหรับคุณมันอาจจะเป็นเงินก้อนใหญ่ที่สุดในชีวิต แต่สำหรับผม... มันเป็นแค่เศษเงินทอนที่ผมใช้แลกกับความรำคาญเท่านั้น" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมอีกครั้ง คำพูดที่สามหองและเปี่ยมด้วยความมั่นใจถึงขีดสุดทำให้ผู้ทรงอิทธิพลหลายคนถึงกับหายใจติดขัด ความโกรธเกรี้ยวแผ่ซ่านออกจากร่างของท่านประธานซ่งจนตัวสั่นเทา "ประธานครับ!" เลขาคนสนิทของท่านประธานซ่งรีบก้าวเข้าไปกระซิบ "เราสู้ต่อไม่ได้แล้วครับ วงเงินของเราเต็มเพดานที่บอร์ดบริหารอนุมัติแล้ว..." ท่านประธานซ่งหน้าซีดเผือด เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามใบหน้า เขาตบโต๊ะเสียงดังลั่น "ประมูลใหม่! ฉันขอเสนอราคาหนึ่งหมื่นสองพันล้าน!" ผู้ดำเนินรายการกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก หันไปมองทางคีย์ด้วยสายตาเวทมนตร์กลายๆ รอดูก้าวต่อไปของมหาเศรษฐีปริศนา คีย์ไม่แม้แต่จะชายตามองคู่แข่งที่กำลังสติแตก เขายกสมาร์ทโฟนขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยระบบสแกนใบหน้า ท่าทางผ่อนคลายราวกับกำลังเลือกซื้อสินค้าในร้านสะดวกซื้อ ไม่ใช่การประมูลที่ดินมูลค่าหมื่นล้านเครดิต ลินินมองการกระทำนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เธอยืนเคียงข้างเขา เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความภาคภูมิใจ ความหวาดกลัวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เมื่อรู้ว่าผู้ชายคนนี้คือผู้กุมชะตากรรมของทุกคนในห้องนี้ไว้ในกำมือ "คุณซ่งครับ" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าเย็นเยียบจนน่าขนลุก "การแข่งขันทางธุรกิจ เขาตัดสินกันที่ความพร้อม ไม่ใช่เสียงเห่าหอน" นิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันการโอนเงินบนหน้าจอระบบพิเศษ แสงไฟสีดำสนิทจากบัตรเครดิตไร้ขีดจำกัดสะท้อนประกายวาววับในความมืดของห้อง *[ ติ๊ง! ทำ2รายการธุรกรรมเสร็จสิ้น: ยืนยันการชำระเงินจำนวน 12,000,000,000 เครดิต เรียบร้อย ]* เสียงแจ้งเตือนจากธนาคารกลางดังขึ้นพร้อมกันบนโทรศัพท์มือถือของกรรมการควบคุมการประมูลทุกท่าน หน้าจอดิจิทัลยักษ์ใหญ่เปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม พร้อมข้อความยืนยันกรรมสิทธิ์ที่ดินตกเป็นของ "บริษัท เค-โฮลดิ้งส์" อย่างสมบูรณ์แบบ ท่านประธานซ่งเข่าอ่อนทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ ดวงตาเบิกโพลงอย่างไร้สติ เสียงอึกทึกในห้องเงียบลงจนได้ยินเสียงลมหายใจที่ติดขัด ในจังหวะนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มก้องกังวานมาจากด้านนอกกระจกใสบานยักษ์ของห้องโถง แรงลมจากการลงจอดบนดาดฟ้าโรงแรมสะเทือนเข้ามาถึงภายใน ร่างของชายชุดสูทสีดำนับสิบคนก้าวเดินเรียงแถวเข้ามาผ่านประตูกลางห้อง พวกเขาโค้งคำนับให้คีย์ในองศาที่สมบูรณ์แบบพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยก้าวเข้ามาข้างกายคีย์ พร้อมยื่นเอกสารสิทธิ์ฉบับจริงในแฟ้มหนังสีดำสนิทด้วยสองมือ "ท่านประธานครับ ทุกอย่างเรียบร้อยตามคำสั่งแล้วครับ" คีย์รับแฟ้มมาถือไว้ด้วยมือข้างเดียว สายตาคมกริบกวาดมองไปยังผู้คนที่เคยดูถูกเหยียดหยามเขาในอดีต ก่อนจะหันมามองลินินที่ยืนยิ้มให้เขาด้วยความรักและศรัทธาอันเต็มเปี่ยม "กลับกันเถอะครับ ลินิน" คีย์เอ่ยเสียงนุ่ม ทว่า ก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวเดินออกไป เสียงแจ้งเตือนสายด่วนจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของท่านประธานซ่งก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอแสดงข้อความตัวแดงฉานที่ทำให้หัวใจของมหาผู้อิทธิพลหยุดเต้นไปชั่วขณะ—หุ้นในตลาดหลักทรัพย์ของบริษัทเขากำลังดิ่งลงเหวอย่างไร้แรงพยุง และผู้ที่กว้านซื้อหุ้นทั้งหมดในราคารับซื้อคืนคือชื่อเดียวกับชายที่เขากำลังท้าทายอยู่ตรงนี้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ