บททดสอบความเชื่อใจ

“ถ้าคุณเลือกกวิน คุณก็แค่คนทรยศ แต่ถ้าคุณเลือกฉัน... ธันวา คุณจะกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว” พริ้มเพราเอ่ยประโยคนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววสดใสบัดนี้กลับรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา เธอไม่ได้ต้องการกดดันเขา แต่นี่คือความจริงที่น่ากระอักกระอ่วนที่สุดบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีเอกสารสัญญาซื้อขายหุ้นวางกองอยู่ราวกับโซ่ตรวนที่กำลังพันธนาการชายหนุ่มตรงหน้าเอาไว้ ธันวานิ่งเงียบ แววตาของเขาที่เคยนิ่งสนิทดั่งผืนน้ำยามไร้ลมกลับไหวระริก เขาค่อยๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง เสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังแทรกผ่านความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจจนน่าอึดอัด มือหนาเลื่อนไปวางบนเอกสารปึกนั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงข้าม “พริ้ม... คุณรู้ไหมว่าการที่ผมมาถึงจุดนี้ได้ ผมผ่านอะไรมาบ้าง” ธันวาเอ่ยน้ำเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยร่องรอยของความเหนื่อยล้า “กวินไม่ได้แค่ต้องการบริษัท เขาต้องการทำลายทุกอย่างที่ผมสร้างขึ้นด้วยมือตัวเอง” “แล้วคุณจะยอมให้เขาทั้งทำลายบริษัทและทำลายความรู้สึกของเรางั้นเหรอคะ?” พริ้มเพราเผลอขึ้นเสียงเล็กน้อยก่อนจะรีบเม้มปากแน่น ความโก๊ะที่เคยเป็นเกราะป้องกันตัวเธอหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความเจ็บปวดที่ประดังเข้ามาเหมือนพายุ “ถ้าต้องแลกศักดิ์ศรีและความรักกับเงินทองก้อนนั้น เพื่อไปเป็นหุ่นเชิดให้คนที่คุณเกลียดที่สุด... คุณคิดว่าคุณจะมีความสุขจริงๆ เหรอคะธันวา?” ธันวาไม่ได้ตอบทันที เขาหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาเธอช้าๆ กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของเขาที่เธอคุ้นเคย บัดนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนกำแพงที่ขวางกั้นระหว่างความหวังและความสิ้นหวัง “ผมไม่ได้อยากเป็นหุ่นเชิด” เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอเพียงคืบ “แต่ถ้าผมไม่เซ็น... พริ้ม คุณนั่นแหละที่จะเดือดร้อน” “เดือดร้อนยังไง?” พริ้มเพราเลิกคิ้วมองเขาด้วยความไม่เข้าใจ “กวินเขารู้เรื่องครอบครัวคุณ เขารู้ว่าหนี้สินที่พ่อคุณทิ้งไว้ถูกซื้อไปโดยบริษัทในเครือที่เขามีหุ้นใหญ่... ถ้าผมไม่ยอมตกลงตามเงื่อนไขของเขาภายในเย็นนี้ เขาจะเปิดโปงเรื่องทั้งหมดและยึดบ้านที่คุณอาศัยอยู่ทันที” โลกทั้งใบของพริ้มเพราดูเหมือนจะหมุนคว้างไปชั่วขณะ มือเล็กที่กำชายเสื้อไว้แน่นเริ่มสั่นเทาหนักกว่าเดิม ความจริงที่ถูกกระชากออกมานี้มันรุนแรงจนเธอแทบยืนไม่อยู่ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของธุรกิจ แต่มันคือการแลกเปลี่ยนด้วยลมหายใจของคนที่เธอรักที่สุด “คุณ... คุณยอมทำทุกอย่างเพื่อฉันขนาดนี้เลยเหรอคะ” เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับอากาศ “ผมยอมแลกทุกอย่าง แม้แต่ความภูมิใจของผมเอง เพื่อให้คุณยังคงยิ้มได้แบบนี้ต่อไป” ธันวายื่นมือมาแตะที่แก้มของเธอแผ่วเบา สัมผัสที่อบอุ่นนั้นทำให้หัวใจของเธอเจ็บแปลบจนแทบขาดรอย ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องรอคำอนุญาต กวินก้าวเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มที่ดูเยือกเย็นและร้ายกาจ ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่พริ้มเพราสลับกับธันวาด้วยความพอใจ “ดูเหมือนว่าคู่รักจะคุยกันเสร็จแล้วนะ” กวินกล่าวพลางวางนาฬิกาข้อมือลงบนโต๊ะ “เหลือเวลาอีกแค่สิบนาที ธันวา... นายจะเลือกเขียนอนาคตใหม่ให้ตัวเองในฐานะผู้แพ้ หรือจะเลือกเซ็นสัญญาเพื่อรักษาผู้หญิงตรงหน้าไว้?” บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ ธันวาสบตาพริ้มเพราเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันไปหยิบปากกาด้ามหรูบนโต๊ะ เขาจ้องมองมันนิ่งราวกับกำลังตัดสินใจครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต พริ้มเพรารู้ดีว่าไม่ว่าเขาจะเลือกทางไหน เขาก็จะไม่มีวันเป็นคนเดิมได้อีกต่อไป ในจังหวะที่ธันวากำลังจะจรดปลายปากกาลงบนกระดาษ พริ้มเพรากลับคว้ามือเขาไว้แน่นแล้วกระซิบด้วยเสียงที่เด็ดเดี่ยว “อย่าเซ็นค่ะ... ต่อให้เราต้องสูญเสียทุกอย่าง แต่ถ้ามันทำให้เราต้องอยู่กับปีศาจแบบเขา ฉันเลือกที่จะกอดคุณท่ามกลางความล้มเหลวดีกว่า” ธันวาชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองสบตาเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน ก่อนจะหันไปหากวินด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้กวินต้องขมวดคิ้ว เขาไม่ได้วางปากกาลง แต่กลับขีดฆ่าข้อความสำคัญในสัญญาบางบรรทัดออกอย่างรวดเร็ว กวินพุ่งตัวเข้ามาหมายจะแย่งกระดาษ แต่ประตูห้องกลับถูกเปิดออกอีกครั้งโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนาย พร้อมด้วยเมษาที่หอบแฟ้มเอกสารชุดใหญ่เข้ามาด้วยใบหน้าที่ฉายแววชัยชนะอย่างสุดกำลัง “ไม่ต้องรอให้เซ็นหรอกค่ะคุณกวิน เพราะเอกสารที่ถืออยู่ตอนนี้... คือหลักฐานการทุจริตที่คุณพยายามยัดเยียดให้ธันวาต่างหาก!” เมษาตะโกนก้อง กวินหน้าถอดสีในทันที เขาหันมองทางหนีทีไล่ แต่ทว่าเบื้องหลังของเขากลับมีร่างสูงใหญ่ของทนายความส่วนตัวของธันวายืนขวางไว้ ธันวาหันมามองพริ้มเพราด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่เขาเคยมีให้มาตลอดระยะเวลาที่คบกัน “ผมไม่ได้เลือกธุรกิจ หรือความรักหรอกนะพริ้ม...” เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะดึงร่างเธอเข้ามาโอบกอดไว้แน่น “แต่ผมเลือกที่จะปกป้องทั้งสองอย่างด้วยความจริง... และความจริงก็คือ ผมไม่เคยคิดจะยอมแพ้ให้คนอย่างมันตั้งแต่แรกแล้ว” ทว่า ในวินาทีที่ความโล่งใจกำลังจะเข้าแทนที่ เสียงโทรศัพท์ของธันวาก็ดังขึ้นพร้อมกับข้อความจากเลขาส่วนตัวที่ส่งเข้ามาบนหน้าจอ... ‘คุณธันวาครับ เกิดเหตุไม่คาดฝันที่สำนักงานใหญ่ ทรัพย์สินทั้งหมดถูกอายัดโดยคำสั่งศาลฉุกเฉิน กวินไม่ได้มาคนเดียว... เขามีคนหนุนหลังอยู่ในบอร์ดบริหารที่ใหญ่กว่าเรามากครับ!’ รอยยิ้มของธันวาเลือนหายไปในทันที เขาหันกลับมามองพริ้มเพราที่ยังคงไม่รู้เรื่องราวเบื้องหลังข้อความนั้น หัวใจของเขากระตุกวูบเมื่อเห็นกวินที่ถูกจับกุมกลับแสยะยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะในวินาทีสุดท้าย... “เกมเพิ่งจะเริ่มขึ้นต่างหากล่ะธันวา เพราะคนที่เล่นงานนายน่ะ... ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนใกล้ตัวที่นายไว้ใจที่สุด!” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความรักของพริ้มเพราและธันวาในตอนนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อนะคะว่าใครกันแน่ที่เป็นหนอนบ่อนไส้ตัวจริง! เค้กวานิลลาค่ะ