การมาเยือนของกวิน

“คุณธันวาคะ... คือว่า เอกสารชุดนั้น ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำกาแฟหกใส่นะคะ แต่ว่า... แย่แล้ว!” พริ้มเพราแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี เมื่อเห็นเหล่าคณะกรรมการชุดใหญ่ของบริษัทเดินเรียงแถวเข้ามาในโถงทางเดิน ความซุ่มซ่ามที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอทำงานฉับพลัน มือไม้ที่สั่นเทาทำให้แฟ้มเอกสารสำคัญในมือหลุดร่วง กระจัดกระจายไปตามพื้นพรมราคาแพง ธันวาที่ยืนอยู่ข้างๆ ก้าวเข้ามาบังตัวเธอไว้โดยสัญชาตญาณ แววตาของเขานิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความกดดันที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้ง “หยุดก่อนครับคุณธันวา ดูเหมือนเลขาฯ ของคุณกำลังจะมีปัญหาใหญ่แล้วนะ” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับรองเท้าหนังขัดเงาวับที่ก้าวเข้ามาหยุดลงตรงหน้าเอกสารที่กระจายเกลื่อนพื้น กวินในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบก้มลงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาอ่านด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก แววตาคมกริบของเขาวาวโรจน์ด้วยความสนุกที่ได้เห็นความผิดพลาดของฝ่ายตรงข้าม “กวิน... นายมาทำอะไรที่นี่?” ธันวาถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ แผ่รัศมีอำนาจจนคนรอบข้างต้องถอยกรู “มาเยี่ยมเยียนบริษัทคู่แข่ง... และมาทักทาย ‘คนสำคัญ’ ของนายไงล่ะ” กวินยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะปรายตามองพริ้มเพราที่กำลังก้มหน้าก้มตาเก็บเอกสารด้วยความลนลาน “ดูท่าคุณพริ้มเพราจะเป็นงานหนักนะที่ต้องดูแลคนเจ้าระเบียบอย่างธันวา ไม่สนใจย้ายไปทำงานกับผมไหม? ผมมีที่ว่างสำหรับ ‘ความผิดพลาดที่น่าเอ็นดู’ แบบนี้เสมอ” พริ้มเพราเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสั่นไหว เธอไม่ได้มองกวิน แต่เธอสัมผัสได้ถึงสายตาของธันวาที่จับจ้องมาที่เธอเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับศัตรูหัวใจคนสำคัญ “อย่าลามปามพนักงานของผม กวิน นายรู้ดีว่าการมาป่วนกลางที่ประชุมแบบนี้มันไม่ได้ช่วยให้นายชนะการประมูลครั้งนี้หรอก” ธันวาพูดพลางเอื้อมมือไปช่วยพริ้มเพราเก็บเอกสารอย่างใจเย็น กิริยาที่เขามีต่อเธอช่างแตกต่างจากความเย็นชาที่เขามอบให้กวินอย่างสิ้นเชิง กวินแค่นหัวเราะ เขาจงใจก้าวเข้ามาใกล้พริ้มเพราจนเธอก้าวถอยหลังไปชนกับผนังห้อง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลอยู่รอบตัวกวินทำให้เธอรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก “คุณพริ้มเพรา... รู้ไหมว่าธันวาน่ะ ไม่เคยเก็บคนที่ผิดพลาดไว้ข้างกายหรอกนะ ความใจดีที่เขาแสดงออกตอนนี้มันก็แค่ ‘การแสดง’ เพื่อรักษาภาพลักษณ์ต่อหน้าคณะกรรมการเท่านั้นแหละ” กวินกระซิบเสียงต่ำพลางเอื้อมมือมาเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากเธออย่างถือวิสาสะ พริ้มเพราขยับตัวหนี แววตาของเธอฉายความไม่พอใจอย่างชัดเจน “ดิฉันอาจจะโก๊ะและซุ่มซ่าม แต่ดิฉันก็ดูออกว่าใครจริงใจและใครกำลังเล่นเกมสกปรกค่ะคุณกวิน รบกวนช่วยถอยห่างด้วยนะคะ กลิ่นน้ำหอมของคุณ... มันทำให้อาหารเช้าดิฉันตีกลับขึ้นมาค่ะ” ประโยคตอบโต้ที่แสนซื่อแต่เจ็บแสบของพริ้มเพราทำให้กวินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ในขณะที่ธันวาลอบยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เขาประทับใจเหลือเกินที่พริ้มเพราไม่เคยยอมก้มหัวให้กับความกดดันของกวิน “ปากคอเราะร้ายเหมือนกันนะ... แบบนี้สิ ถึงน่าสนุก” กวินลดมือลง แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม “ธันวา ฉันมีข้อเสนอจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว และแน่นอนว่าพริ้มเพราต้องเข้าฟังด้วย เพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับ ‘อนาคต’ ของเธอในบริษัทนี้โดยตรง” บรรยากาศในโถงทางเดินกลับมาเงียบงันอีกครั้ง ธันวาขมวดคิ้ว เขาไม่ไว้วางใจกวินแม้แต่นิดเดียว แต่เขารู้ดีว่าหากปฏิเสธ กวินจะต้องหาเรื่องเล่นงานพริ้มเพราผ่านทางข่าวลือหรือการกลั่นแกล้งในบริษัทแน่ “ได้... ถ้าคุณกล้าพอจะพูดในห้องทำงานของผม” ธันวาตัดสินใจในที่สุด เขาหันมาหาพริ้มเพราแล้วกุมมือเธอไว้แน่นเพื่อส่งผ่านความมั่นใจ “ไปกันเถอะพริ้มเพรา อย่าให้เขามีโอกาสปั่นหัวเราได้” พวกเขาทั้งสามคนก้าวเข้าสู่ห้องทำงานส่วนตัวของธันวา กวินเดินนำเข้าไปอย่างผู้ชนะ เขานั่งลงบนเก้าอี้แขกก่อนจะวางเอกสารฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะทำงานของธันวา มันคือภาพถ่ายชุดหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ในอดีตของพริ้มเพราที่ถูกนำมาดัดแปลงบิดเบือนให้ดูเป็นความผิดพลาดร้ายแรง “นี่คือสิ่งที่ผมถือไว้ในมือ...” กวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “ถ้าธันวาเซ็นสัญญาถอนตัวจากการประมูลโปรเจกต์ใหญ่ในอาทิตย์หน้า ผมจะลบทุกอย่างทิ้ง และให้สัญญาว่าจะไม่แตะต้องคุณพริ้มเพราอีกเลย แต่ถ้าไม่... ข่าวฉาวเรื่องเลขาสาวทำบริษัทเสียหายจะถูกแฉไปทั่วเครือข่ายธุรกิจภายในเย็นวันนี้” พริ้มเพราหน้าซีดเผือด เธอไม่กลัวตัวเองจะเดือดร้อน แต่เธอไม่อยากให้ธันวาต้องเสียงานที่เขาทุ่มเทมาตลอดหลายปีเพียงเพราะความซุ่มซ่ามของเธอ “อย่าทำแบบนั้นนะคะคุณธันวา! ดิฉันลาออกเองดีกว่า!” พริ้มเพราโพล่งขึ้นมา ธันวาหันขวับมามองเธอด้วยสายตาที่ดุดันแต่แฝงไปด้วยความห่วงใย “ฉันไม่เคยยอมแพ้กวินในเรื่องงาน และฉันไม่มีวันยอมให้เขามาตัดสินชีวิตเธอด้วย!” ธันวาตอบเสียงเข้ม ก่อนจะคว้าปากกาขึ้นมา แต่แทนที่จะเซ็นชื่อในเอกสารถอนตัว เขากลับขีดเส้นทับชื่อกวินอย่างไม่เกรงกลัว “นายเข้าใจอะไรผิดไปกวิน... พริ้มเพราไม่ใช่จุดอ่อนของฉัน แต่เธอคือ ‘หัวใจ’ ของบริษัทนี้” กวินลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัดที่ถูกหักหน้า เขาคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วเตรียมจะกดส่งข้อมูลลับบางอย่าง แต่ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดผางออกโดยเมษา เพื่อนสนิทของพริ้มเพราที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ “คุณธันวาคะ! คุณกวินคะ! หยุดก่อนค่ะ!” เมษาหอบหายใจแรง “มีข่าวใหญ่กว่านั้น! แฮ็กเกอร์นิรนามเพิ่งปล่อยคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดเมื่อคืนนี้... คลิปที่พวกคุณสองคนทะเลาะกันที่ลานจอดรถ มันกำลังกลายเป็นไวรัลทั่วโซเชียลตอนนี้เลยค่ะ!” ใบหน้าของกวินเปลี่ยนสีทันที ส่วนธันวารีบคว้าแท็บเล็ตจากมือเมษามาดู ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏบนจอ ไม่ใช่แค่เรื่องงาน... แต่ในคลิปนั้น มันมีฉากที่เขาและพริ้มเพราเผลอกอดกันในสถานการณ์คับขันที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีคนแอบถ่ายไว้ได้! ความลับที่พยายามปกปิดกำลังจะพังทลายลงในพริบตาเดียว และคนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดกำลังก้าวออกมาเพื่อให้ความวุ่นวายนี้เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้เค้กวานิลลานะคะ!