แผนการคืนดีของเพื่อนๆ

"ฉันบอกแล้วไงคะว่ารอยเปื้อนตรงปกเสื้อนั่น มันไม่ใช่รอยลิปสติกของฉัน!" เสียงตวาดแหลมสูงของพริ้มเพราดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องรับรองวีไอพีของภัตตาคารหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววขุ่นเคืองจนแก้มป่องกลายเป็นลูกโป่ง ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบจะตัดเฉือนได้ ธันวากลับนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง ใบหน้าคมคายเรียบเฉยราwanรูปสลัก ทว่าดวงตาคมกริบกลับพราวระยับด้วยประกายความเอ็นดูระคนขบขัน เขายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ร่างบางตรงหน้าออกอาการโวยวายต่ออย่างไม่รู้จบ "แล้วใครเป็นคนซุ่มซ่ามทำกาแฟหกใส่เสื้อฉันตอนอยู่บนรถล่ะคะ? แถมยังเอามือถือถูไถจนหน้าจอแตกละเอียดอีก..." ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ชายหนุ่มจงใจลากเสียงยาวเพื่อกวนประสาทคนตรงหน้าโดยเฉพาะ พริ้มเพราสะดุ้งเฮือก เธออยากจะกรี๊ดใส่หน้าคุณชายจอมเผด็จการคนนี้เสียจริง! ให้ตายสิ... ตั้งแต่ประกาศกร้าวว่า "หมดเวลาเล่นสนุกแล้วครับ... คุณคู่หมั้นตัวแสบ" ธันวาก็ลากเธอมาขังไว้ที่นี่ด้วยข้อหา "ปรับทัศนคติและชดใช้ค่าเสียหาย" ทันที โดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ! ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะสงครามประสาทขนาดย่อม เมษาในชุดสูทสีขาวเข้ารูปทรงพลัง ก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ด้านหลังของเธอคือทีมงานมืออาชีพในชุดสูทสากลอีกสามคน พร้อมด้วยกระเป๋าเอกสารหนังแท้ใบโต "ขออโทษที่รบกวนเวลาสวีทนะคะ ท่านประธานธันวา" เมษาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม เธอเดินตรงเข้าไปยืนเคียงข้างพริ้มเพรา พร้อมกับตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ เป็นเชิงปลอบประโลม "แต่พอดีว่า ทางเรามี 'เซอร์ไพรส์' เล็กๆ น้อยๆ มามอบให้คุณชายผู้เพียบพร้อมสักหน่อยค่ะ" ธันวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาวางแก้วลงบนโต๊ะกระจกอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบมองเมษาด้วยความประเมิน "เพื่อนสนิทตัวแสบของพริ้มเพราสินะครับ ได้ข่าวว่าคุณหายตัวไปแถวสוויสเซอร์แลนด์พักใหญ่... กลับมาคราวนี้ คงไม่ได้มามือเปล่าหรอกกระมัง?" เมษายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจของผู้กุมชัยชนะ เธอยื่นแฟ้มเอกสารสีดำสนิทให้พริ้มเพราเปิดออก ก่อนจะหันไปสบตากับธันวาตรงๆ "มือเปล่าอะไรกันล่ะคะ? สำหรับคนที่จะมาเป็นเขยตระกูลใหญ่ทั้งที เราต้องตรวจ 'สุขภาพทางการเงิน' ให้ถี่ถ้วนเสียหน่อย..." เมษาผายมือให้ทีมงานด้านหลังเปิดกระเป๋า เอกสารนับร้อยหน้าถูกวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ "ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาที่คุณธันวาพยายามเล่นเกม 'แมวไล่จับหนู' กับเพื่อนของฉัน คุณคงลืมไปสินะคะว่า... หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ในเครือโรงแรมหรูของคุณ ตอนนี้มันอยู่ในมือใคร?" รอยยิ้มบนใบหน้าของธันวาชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย ความนิ่งสงบเมื่อครู่เริ่มมีรอยร้าว พริ้มเพราที่ตอนแรกยังทำหน้ามึนงง ค่อยๆ ก้มลงมองตัวเลขในเอกสารที่เมษายื่นให้ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะถסתออกจากเบ้า เมื่อพบว่าตัวเลขบัญชีทรัพย์สินและอำนาจการถือครองหุ้นที่เมษารวบรวมมาได้นั้น... มันมหาศาลเสียจนเธอหายใจไม่ทั่วท้อง นี่เพื่อนรักของเธอแอบไปกว้านซื้อหุ้นของตระกูลธันวาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย?! ยัยเมษาตัวแสบ! ไปเอาเงินมาจากไหนตั้งมากมายขนาดนี้! "คุณเมษา... นี่มันหมายความว่ายังไงคะ?" พริ้มเพรากระซิบถามเสียงสั่น มือบางจับแขนเพื่อนสนิทแน่น เมษาหันมาขยิบตาให้พริ้มเพราอย่างรู้กัน ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับธันวาที่ตอนนี้ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บรรยากาศรอบตัวของประธานหนุ่มแผ่รังสีความกดดันออกมาอย่างน่ากลัว ทว่าเมษากลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เธอกลับเชิดหน้าขึ้นด้วยความสะใจ "หมายความว่า... นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป คนที่จะต้อง 'ชดใช้' ไม่ใช่พริ้มเพราอีกต่อไปแล้วค่ะคุณธันวา" เมษาหัวedในลำคอเบาๆ "แต่เป็นคุณต่างหาก... ที่ต้องมานั่งพิจารณาข้อเสนอของพวกเรา ว่าจะยอมเซ็นสัญญาสงบศึก หรือจะให้ฉันเทขายหุ้นทิ้งจนบริษัทของคุณกลายเป็นเศษกระดาษในชั่วข้ามคืน!" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับรองชั่วขณะ ธันวายืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบจ้องมองพริ้มเพราสลับกับเมษานิ่งนาน ก่อนที่มุมปากหยักจะค่อยๆ ยกยิ้มขึ้น เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวเลยสักนิด... กลับกัน มันคือรอยยิ้มของพยัคฆ์ร้ายที่พบเหยื่อถูกใจต่างหาก "เก่งมาก... สมกับที่เป็นเพื่อนรักของคู่หมั้นผมจริงๆ" ธันวาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ เขาเดินเข้าไปใกล้พริ้มเพราทีละก้าว จนร่างบางต้องถอยหลังไปชนกับพนักพิงโซฟา "แต่คุณคิดเหรอครับ ว่าผมจะปล่อยให้เกมนี้จบลงง่ายๆ แค่เรื่องหุ้น..." ธันวาโน้มใบหน้าลงมาใกล้ใบหูของพริ้มเพรา จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหง ทำให้ร่างบางสะท้อนเฮือกด้วยความจั๊กจี้และตื่นตระหนก "เพราะว่า... สิ่งที่ผมอยากได้จริงๆ ตั้งแต่แรก ไม่ใช่หุ้นบริษัท... แต่เป็น 'ตัวคุณ' ต่างหากล่ะครับ ยัยตัวแสบ" ยังไม่ทันที่พริ้มเพราจะได้อ้าปากเถียง ทันใดนั้น... เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็บินต่ำลงมาจอดสนิทบนลานดาดฟ้าของภัตตาคาร พร้อมๆ กับเสียงแจ้งเตือนข้อความในมือถือของพริ้มเพราที่ดังขึ้นพร้อมกันสามเครื่องรัวๆ เธอก้มลงมองหน้าจอมือถือด้วยความงุนงง และวินาทีนั้นเอง... ลมหายใจของเธอก็แทบจะหยุดลง เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากธนาคาร [บัญชีของคุณได้รับการโอนเงินจำนวน 999,999,999 บาท จาก: ธันวา (บัญชีไม่จำกัดวงเงิน)] พร้อมกับข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอตามมาติดๆ: "ส่งตัวเจ้าสาวขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาหาผมเดี๋ยวนี้... ไม่อย่างนั้น ผมจะยึดบริษัทของเพื่อนคุณมาเป็นสินสอดทั้งหมด" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความฟินกันมาจนถึงตอนนี้ รักนะคะ!