กระดานหุ้นสะเทือน

หน้าจอคอมพิวเตอร์เจ็ดจอในห้องทำงานเพนต์เฮาส์หรูสะท้อนแสงสีแดงฉาน กราฟแท่งเทียนของหุ้นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เครือคณินดิ่งพสุธาลงอย่างน่าใจหาย มูลค่าตลาดหายไปหลายพันล้านบาทในเวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงจากการเทขายล็อตใหญ่อย่างเป็นระบบ คณินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ชายหนุ่มนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้ม มือหนากำแก้ววิสกี้ชั้นดีแกว่งวนช้าๆ นัยน์ตาคมกริบทอประกายเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เขารู้ดีว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเกมทุบกระดานครั้งนี้... ภาคิน ศัตรูคู่อาฆาตที่พยายามจะเหยียบเขาให้จมดิน ทว่า สิ่งที่ทำให้กรามคมขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน ไม่ใช่ตัวเลขสีแดงเดือดบนหน้าจอเหล่านั้น แต่เป็นโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่วางนิ่งสนิทอยู่บนโต๊ะ หน้าจอแจ้งเตือนข้อความจากเบอร์แปลก พร้อมภาพถ่ายของรตาที่กำลังเดินออกจากหอศิลป์ในยามค่ำคืน โดยมีเงาร่างของชายฉกรรจ์สองคนเดินประกบอยู่ไม่ห่าง "กล้ามากนะภาคิน..." เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันออกมาด้วยความดุดัน ความอดทนที่เขามีต่อเกมธุรกิจขาดผึ่งลงในวินาทีนั้น ในขณะเดียวกัน รตานันท์กำลังเผชิญหน้ากับความหวาดกลัวที่คืบคลานเข้ามาเกาะกุมหัวใจ เธอรีบสาวเท้ากึ่งวิ่งไปตามถนนสายเปลี่ยวใกล้กับสตูดิโอจัดประมูล เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่ก้าวตามหลังมาเป็นระยะ ทำให้ลมหายใจของเธอติดขัด ร่างบางสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกเมื่อตระหนักชัดเจนว่า เธอตกเป็นเครื่องมือในเกมแก้แค้นระหว่างผู้ชายสองคนไปเสียแล้ว ก่อนที่มือหยาบกร้านคู่หนึ่งจะพุ่งเข้ามาตะปบปิดปากและล็อกตัวเธอไว้เข้าสู่มุมมืด รตาเบิกตากว้างเตรียมจะกรีดร้อง แต่เสียงฝีเท้าอันคุ้นเคยและทรงพลังราวกับพายุเฮอร์ริเคนก็ดังขึ้นตัดความมืดมิด "ปล่อยมือจากเธอ!" เสียงคำรามต่ำลึกที่เปี่ยมด้วยอำนาจและโทสะพุ่งตรงมาจากความมืด คณินก้าวออกมาด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนชะงักและหันขวับ ก่อนจะถูกหมัดหนักหน่วงของคณินซัดเข้าเต็มคางจนล้มคว่ำไม่เป็นท่าในพริบตาเดียว ความดิบเถื่อนและดุดันที่ถูกปลดปล่อยออกมาทำให้รตากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวาดผวาผสมปนเปกับความเย้ายวนอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา คณินจัดการคู่ต่อสู้ด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาหารตาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกวาดสำรวจเรือนร่างอรชรเพื่อความแน่ใจว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ ก่อนที่มือหนาจะคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวแล้วดึงรั้งเธอเข้ามาแนบอกด้วยความแรงที่เจือความโกรธเกรี้ยว "คุณบ้าไปแล้วหรือไงคณิน!" รตาสะบัดหน้าขึ้นต่อว่าด้วยความทิฐิ แม้ตัวจะสั่นเทา "คุณดึงฉันเข้ามาพัวพันกับเรื่องบ้าๆ นี่ทำไม! ปล่อยฉันนะ!" "ผมบอกคุณแล้วรตา ว่าคุณไม่ใช่คนนอก..." คณินโน้มใบหน้าลงมาหาชิดจนปลายจมูกเกือบแตะกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นแอลกอฮอล์และนิโคตินเป่ารดริมฝีปากนุ่ม น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่น่ากลัว "เกมนี้ภาคินมันเปิดฉากเอง และมันเลือกเดิมพันผิดคน... เพราะคนอย่างผม ไม่มีวันยอมให้ใครมาแตะต้องของๆ ผมเด็ดขาด!" ประโยคประกาศกร้าวราศีกรรมสิทธิ์นั้นทำเอารตาพูดไม่ออก ความตึงเครียดรอบตัวพุ่งทะยานสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก แววตาของคณินในยามนี้ไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงเปลวเพลิงแห่งความเร่าร้อนและความกระหายที่จะครอบครองเธอให้จมดิ่งไปกับอำนาจของเขาเท่านั้น รถยนต์หรูคันงามพุ่งทะยานเข้าสู่ลานจอดรถของเพนต์เฮาส์ส่วนตัว ทันทีที่ประตูห้องปิดลง คณินก็ไม่รอช้าที่จะระบายอารมณ์ดิบเถื่อนที่อัดอั้นมาตลอดทั้งคืน ร่างสูงผลักรตาให้แผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับบานประตูไม้เนื้อดี ก่อนจะทาบทับร่างกายกำยำเข้าหาจนเธอไม่มีทางหนี "อื้อ... คณิน..." เสียงททท้วงของรตาถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหนาร้อนผ่าวประกบจูบลงมาอย่างไร้ความปรานี รสจูบในครานี้ทั้งดุดัน เรียกร้อง และเต็มไปด้วยความหึงหวงอันรุนแรง มือหนาสอดเข้าใต้กลุ่มผมนุ่มเพื่อล็อกองศาใบหน้าของเธอให้รับสัมผัสวาบหวามที่เขาเป็นผู้ชี้นำ ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ จนร้ารู้สึกพร่าเลือนและขาอ่อนยวบลงไปถนัดตา ความตึงเครียดจากสงครามหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ถูกเปลี่ยนผ่านเป็นแรงขับทางอารมณ์ที่รุนแรงบนร่างกาย คณินถอดเสื้อสูทและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกอย่างลวกๆ เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อสมส่วนที่เต็มไปด้วยพลัง ร่างกายของเขาร้อนระอุราวนกับเตาไฟ ขณะที่มือเรียวของรตาแม้จะพยายามผลักไส แต่ฝ่ามือที่แนบอยู่กับแผ่นอกแกร่งกลับสั่นระริกและเผลอขยุ้มเสื้อผ้าของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว "คุณมันเผด็จการ..." รตากระซิบเสียงพร่า เมื่อริมฝีปากของเขาเลื่อนต่ำลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวเนียน ขบเม้มสร้างรอยกุหลาบสีจางอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ลมหายใจร้อนผ่าวของชายหนุ่มที่เป่ารดผิวเนื้อทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง แรงดึงดูดระหว่างพวกเขารุนแรงเกินกว่าที่ใครจะต้านทานไหว คณินเงยหน้าขึ้นสบตาเธอนิ่ง นัยน์ตาคมกริบฉายแววปรารถนาอันล้ำลึกที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง "ใช่... ผมมันเผด็จการ และผมจะขยี้ทุกคนที่กล้าแตะต้องคุณ... จำใส่ใจเอาไว้" เสียงกระซิบนั้นช่างเย้ายวนและบาดลึก ร่างกายของทั้งสองแนบชิดสนิทกันอย่างไร้ช่องว่าง สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นที่ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสเข้ารูป ทำให้สติสัมปชัญญะของรตากระเจิงไปจนหมดสิ้น ค่ำคืนนี้ไม่ใช่แค่สงครามธุรกิจบนกระดานหุ้น แต่มันคือสมรภูมิแห่งเสน่หาที่ไม่มีใครยอมถอยให้กันแม้แต่ก้าวเดียว ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่กำลังจะแนบชิดกันอีกครั้ง เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นแหลมสูงทำลายบรรยากาศ คณินชะงัก เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะผละออกไปหยิบหน้าจอขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว ดวงตาคมกริบของเซียนหุ้นหนุ่มหรี่แคบลงทันที สีหน้าสุขุมเย็นชาเปลี่ยนเป็นความดุดันขั้นสุดเมื่ออ่านข้อความบนหน้าจอ—ข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงมาจากเบอร์โทรศัพท์ของภาคิน พร้อมพิกัดล่าสุดที่ระบุว่า โกดังสินค้าเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งกำลังถูกไฟไหม้ และมีร่างของใครบางคนถูกมัดไว้ด้านใน... "หึ... มันเล่นสกปรกกว่าที่คิด" คณินแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความเยียบเย็น ก่อนจะหันกลับมามองรตาด้วยแววตาที่ทำให้หัวใจเธอกระตุกวูบ "ดูเหมือนว่าภาคินจะไม่ได้แค่ทุบหุ้นเราเล่นๆ เสียแล้วล่ะครับคนสวย... แต่มันกำลังล่อให้ผมเดินเข้าไปติดกับดักตาย" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางในสมรภูมิแห่งรักและเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะครับ