ปากร้ายก็แพ้ทาง

"ออกไปจากห้องผมเดี๋ยวนี้ คุณธันวา" รันกระแทกกล้องถ่ายรูปตัวเก่งลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น แทนที่จะเป็นเสียงกดชัตเตอร์เหมือนทุกวันที่ผ่านมา มันกลับเป็นเสียงเตือนภัยที่บ่งบอกว่าความอดทนของเจ้าของสตูดิโอหมดลงแล้ว ทว่าคนถูกไล่กลับไม่สะทกสะท้าน ธันวายังคงเอนหลังพิงกรอบประตูสตูดิโอด้วยท่วงท่าที่ดูดีเกินความจำเป็น ดวงตาคมกริบภายใต้ขนตางอนยาวคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องรกๆ ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ถ่ายภาพ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าบึ้งตึงของช่างภาพหนุ่ม "ไล่คนที่มีคนจ้องจะทำสัญญาด้วยมูลค่าหลายล้านเนี่ยนะ รัน? คุณนี่มันเป็นนักธุรกิจที่แย่ชะมัด" "ผมเป็นช่างภาพ ไม่ใช่นักธุรกิจ และที่สำคัญ... ผมไม่อยากทำงานกับ 'คนนิสัยเสีย' ต่อให้เอาเงินฟาดหัวผมมากกว่านี้ ผมก็ไม่เอา" รันเชิดหน้าตอบกลับ สายตาที่มองอีกฝ่ายเหมือนจะกรีดร่างของซุปตาร์หนุ่มให้เป็นชิ้นๆ ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ เขาขยับกายก้าวเข้ามาในห้องช้าๆ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจางๆ ปะปนกับกลิ่นฟิล์มและฝุ่นในห้องสตูดิโอ ทำให้บรรยากาศดูน่าอึดอัดอย่างประหลาด เขาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของรัน ก่อนจะก้มลงมองอีกฝ่ายในระยะที่ใกล้จนรันต้องเผลอกลั้นหายใจ "นิสัยเสีย? หึ... งั้นเหรอ" ธันวาเอ่ยเสียงต่ำพลางเอื้อมมือไปแตะขอบโต๊ะ กั้นรันไว้ไม่ให้ขยับหนี "ถ้านิสัยเสียแล้วมันทำให้คนอย่างคุณหัวเสียจนต้องไล่ผมไม่หยุดแบบนี้ ผมว่าผมก็เริ่มจะชอบนิสัยตัวเองขึ้นมานิดๆ แล้วล่ะ" "หลงตัวเอง" รันสวนกลับทันควัน "ผมไม่ได้หลงตัวเอง ผมแค่กำลังดึงดูดคนที่ 'พิเศษ' กว่าใคร" ธันวาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของรัน ช่างภาพหนุ่มเบี่ยงหน้าหลบอย่างนึกรำคาญ แต่ทว่าหัวใจในอกกลับเต้นรัวอย่างทรยศเจ้าของ "คุณปฏิเสธผมได้นะรัน แต่บอกไว้ก่อนว่า ถ้าคุณไล่ผมวันนี้ พรุ่งนี้ผมก็จะมาใหม่ และถ้าวันต่อมาคุณยังไล่อีก ผมก็จะเปลี่ยนเป็นมานั่งรอคุณที่หน้าประตูบ้านแทน" "คุณมันบ้า!" "ใช่ ผมบ้า" ธันวาตอบรับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตากลับวูบไหวด้วยความจริงจังที่คาดเดาไม่ได้ "บ้าพอที่จะไม่สนว่าใครจะมองยังไง บ้าพอที่จะทิ้งงานสำคัญเพื่อมานั่งเถียงกับช่างภาพปากร้ายอย่างคุณ ทั้งหมดนี่... ก็แค่เพื่อให้คุณยอมรับงานนี้" รันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของซุปตาร์หนุ่ม พยายามหาเศษเสี้ยวของการล้อเล่นหรือการเสแสร้ง แต่เขากลับพบเพียงความมุ่งมั่นที่น่ากลัว... มุ่งมั่นที่จะพังทลายกำแพงที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างทะนุถนอม "ทำไมต้องเป็นผม?" รันลดเสียงลง ความดุดันในดวงตาเปลี่ยนเป็นความสับสน "ช่างภาพเก่งๆ ในวงการมีเป็นร้อย ทำไมต้องเอาแต่ใจมาตอแยกับผม" "เพราะคนพวกนั้นมองผมเป็นแค่ 'ซุปตาร์' แต่คุณ..." ธันวาเว้นจังหวะ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเกลี่ยไรผมที่ปรกลงมาบนหน้าผากของรันเบาๆ สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่กลับรุนแรงต่อความรู้สึกคนรับ "คุณมองเห็นสิ่งที่เราพยายามซ่อนไว้หลังรอยยิ้มปลอมๆ นั่น... คุณคือคนเดียวที่ผมรู้สึกว่า 'ปลอดภัย' ที่จะแสดงด้านแย่ๆ ออกมาด้วย" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที เสียงนาฬิกาบนผนังที่เคยดังน่ารำคาญกลับดูเบาหวิวไปถนัดตา เหลือเพียงเสียงลมหายใจของคนสองคนที่สอดประสานกันท่ามกลางความตึงเครียดที่เริ่มเปลี่ยนเฉดสีไปเป็นอย่างอื่น รันเม้มปากแน่น เขาไม่ได้ถอยหนีเหมือนครั้งก่อน แต่ก็ไม่ได้ตอบรับ ความลังเลฉายชัดอยู่ในแววตาที่สั่นไหว ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ ในขณะที่ธันวากำลังขยับเข้าใกล้เรื่อยๆ จนไม่มีช่องว่างให้แม้แต่อากาศผ่าน "ผมไม่คิดว่าตัวเองจะรับมือกับคนแบบคุณไหวหรอกนะ" รันพึมพำ "งั้นก็ไม่ต้องรับมือ... แค่ปล่อยให้ผมเป็นคนจัดการเอง" ธันวาขยับยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ไม่ได้ดูเหวี่ยงหรือร้ายกาจอย่างที่ใครต่อใครเคยเห็น แต่มันคือยิ้มที่ดูเหมือนผู้ล่าที่รู้ว่าเหยื่อกำลังจะยอมสยบ ในจังหวะที่ธันวาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ตามมาด้วยการเปิดเข้ามาของบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิด "ธันวา! อยู่นี่เอง ผมบอกแล้วไงว่าตารางงานวันนี้คุณ..." เสียงของจัดการส่วนตัวเงียบกริบลงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า รันผละตัวออกมาจากโต๊ะจนเก้าอี้ล้มลงกับพื้น ส่วนธันวายืนตัวตรงจัดปกเสื้อด้วยท่าทางปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าแววตาที่มองไปยังผู้จัดการกลับมีความหงุดหงิดซ่อนอยู่ลึกๆ รันหันไปมองธันวาด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะก้มลงเก็บเก้าอี้แล้วเดินเลี่ยงไปที่หน้าต่างของสตูดิโอ ทิ้งให้ซุปตาร์หนุ่มยืนเคว้งอยู่กลางห้อง "พรุ่งนี้สิบโมง" รันพูดขึ้นโดยไม่หันมามอง "ถ้าคุณมาสาย... ก็ไม่ต้องมาอีกเลย" ธันวานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาไม่ได้ตอบอะไร ทำเพียงแค่ส่งสายตาบอกเป็นนัยว่า 'ผมไม่พลาดแน่นอน' ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ และหัวใจของช่างภาพหนุ่มที่กำลังเต้นจังหวะผิดเพี้ยนไปจากเดิม หวังว่าตอนที่สองจะทำให้คุณผู้อ่านตื่นเต้นกับเคมีที่เริ่มเดือดพล่านของทั้งคู่นะครับ แล้วพบกันตอนหน้าครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานของดาร์กไนท์นะครับ