คนแปลกหน้าที่คุ้นเคย

"เด็กคนนี้... ชื่ออะไรหรือครับ" เสียงทุ้มต่ำที่เคยราบเรียบและเต็มไปด้วยอำนาจ กลับสั่นพร่าอย่างน่าสมเพชจนแทบฟังไม่เป็นศัพท์ ดวงตาคมกริบของธีร์ธวัชจดจ้องร่างเล็กป้อมของเด็กชายตรงหน้า ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยค้อนเหล็กอันหนักอึ้ง สมองของมหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครกำลังหมุนวนด้วยความคลุ้มคลั่ง ตัวเลขวันเดือนปีเกิดในความทรงจำถูกนำมาประติดประต่ออย่างบ้าคลั่ง สี่ปี... เด็กคนนี้อายุสี่ปีบริบูรณ์ และมันคือช่วงเวลาเดียวกันพอดิบพอดี กับวันที่เขาเซ็นชื่อลงบนใบหย่าอย่างไร้เยื่อใย ผลักไสภรรยาที่นอนจมกองเลือดและคราบน้ำตาให้ออกไปจากชีวิต โดยไม่เคยเหลียวแลเลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ทายาทสายเลือดเดียวกับเขาอยู่! "เรื่องส่วนตัวของดิฉันค่ะ ท่านประธานธีร์ธวัช" รินรดาเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เย็นชา ดั่งน้ำแข็งขั้วโลกที่ไร้รอยปรี่ เธอก้าวเท้าเข้ามาแทรกกลางระหว่างอดีตสวามีผู้สูงศักดิ์กับบุตรชาย ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยฉายแววออนวอนและภักดีต่อเขาเมื่อหลายปีก่อน บัดนี้ว่างเปล่าและแข็งกระด้างราวกับมองคนแปลกหน้า ร่างเพรียวบางภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสีเพิร์ลเกรย์แผ่รังสีแห่งการปกป้องอย่างดุร้าย เธอดึงมือเล็กๆ ของ "น้องกวิน" หรือเด็กชายกวินท์เข้าหาตัว พร้อมกับย่อกายลงลูบศีรษะทุยของลูกชายเบาๆ "คุณ... ริน" ธีร์ธวัชก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว ราวกับถูกตบเข้าที่ใบหน้าฉาดใหญ่ด้วยความจริงที่หนักหน่วงจนแทบกระอักเลือด ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อก ยิ่งได้เห็นดวงตาคู่กลมโตของเด็กชายที่ถอดแบบมาจากเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน ยิ่งทำให้ลมหายใจของเขาสะดุดกึก เขากวาดตามองรอนยิ้มบางๆ ที่เยียบเย็นของรินรดา หัวใจที่เคยด้านชากลับบีบรัดเข้าหากันจนเจ็บปวดเจียนตาย ผู้หญิงที่เขาเคยเหยียบยละทิ้งขว้างอย่างไร้ค่า บัดนี้กลับยืนหยัดอย่างสง่างามในฐานะภัณฑารักษ์มือหนึ่งผู้ทรงอิทธิพล และที่สำคัญ... เธอยังซ่อนเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไว้จากเขาได้อย่างแนบเนียนตลอดสี่ปีเต็ม! "กรุณาให้เกียรติสถานที่ด้วยค่ะ งานประมูลวัตถุโบราณการกุศลของพิพิธภัณฑ์กำลังจะเริ่มขึ้น หากท่านประธานไม่มีธุระจะประมูลสิ่งใด เชิญด้านนอกนะคะ" รินรดาเอ่ยตัดบทอย่างไร้เยื่อใย เธอไม่มีน้ำตาให้ผู้ชายคนนี้อีกแล้ว ความเจ็บปวดในอดีตถูกหลอมรวมกลายเป็นเกราะเหล็กที่แข็งแกร่ง การได้เห็นความตื่นตระหนกและสำนึกผิดในดวงตาของธีร์ธวัชในตอนนี้ ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกสะใจเท่ากับการที่ได้เห็นเขายืนอยู่นอกวงโคจรชีวิตของเธออย่างน่าสมเพช "ผมมาเพื่อสิ่งนี้... และเพื่อคุณ" ธีร์ธวัชกัดฟันกรอด ข่มความสั่นเทาในน้ำเสียง ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าหวานที่แม้จะเรียบเฉยแต่กลับงดงามสะกดใจยิ่งกว่าเดิม ความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้ภายใต้ความเย็นชาตลอดหลายปีระเบิดออกมาจนยากจะควบคุม เขารู้ดีว่าเขามันเลวทรามแค่ไหนในอดีต แต่ในเมื่อสวรรค์ยังเมตตาให้โอกาสเขากลับมาเจอเธอและลูกชาย... เขาไม่มีวันปล่อยให้เธอบินหนีไปจากกรงทองที่เขากำลังจะสร้างขึ้นใหม่อีกเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด! รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เยียบเย็นจนน่ากลัว "น่าเสียดายนะคะ ที่ของทุกชิ้นในงานนี้... มีเจ้าของที่จะดูแลมันด้วยความรักและความทะนุถนอมหมดแล้ว และมัน... ไม่มีทางเป็นของคนที่เคยทำลายมันจนแหลกคราบอย่างคุณแน่นอนค่ะ" พูดจบ รินรดาก็จูงมือลูกชายเดินเลี่ยงออกไปทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้ชายหนุ่มได้เอ่ยคำใดต่อ สายตาของผู้คนนับร้อยในห้องจัดแสดงเริ่มหันมามองความผิดปกติระหว่างมหาศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลกับภัณฑารักษ์สาวคนเก่ง แต่ธีร์ธวัชไม่สนใจสายตาใครหน้าไหนทั้งสิ้น หัวใจของเขาถูกกระชากตามร่างเล็กๆ ของสองแม่ลูกไปเสียแล้ว บรรยากาศภายในห้องจัดแสดงวัตถุโบราณยามค่ำคืนคลาคล่ำไปด้วยแขกผู้มีเกียรติและนักสะสมกระเป๋าหนัก ธีร์ธวัชจำใจต้องเดินเข้าสู่ที่นั่งVVIPตามบัตรเชิญ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังแท้สีเข้ม ดวงตาคมกริบยังคงจับจ้องไปที่ร่างเพรียวบางบนเวที ที่กำลังยืนบรรยายประวัติศาสตร์ของเครื่องประดับโบราณชิ้นเอกอย่างคล่องแคล่วและสง่างาม แสงไฟสปอตไลท์ที่สาดส่องลงบนเรือนร่างอรชรภายใต้ชุดสูททางการ ยิ่งขับเน้นให้ผิวเนียนละเอียดดูเปล่งประกายจนละสายตาไม่ได้ การประมูลเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด เมื่อวัตถุโบราณชิ้นสำคัญ "สร้อยคอมรกตโบราณแห่งราชวงศ์อียิปต์" ถูกนำเสนอขึ้นมาบนแท่น "ราคาเริ่มต้นที่สิบล้านบาทค่ะ" พิธีกรประกาศก้อง "สิบล้านห้าแสน" เสียงนักธุรกิจชาวต่างชาติดังขึ้นทันที "ยี่สิบล้าน" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของโซน VVIP ธีร์ธวัชยกป้ายประมูลขึ้นโดยไม่แม้แต่จะชายตามองราคาคู่แข่งรอบข้าง สายตาของเขาล็อคตรงไปที่รินรดา ซึ่งยืนอยู่ข้างแท่นประมูลด้วยใบหน้าเรียบเฉย "สามสิบล้านค่ะ!" เสียงนักสะสมสาวไฮโซเอ่ยทับด้วยความหมั่นไส้ "ห้าสิบล้าน" ธีร์ธวัชขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงสง่าแผ่รังสีคุกคามจนคนทั้งห้องเงียบกริบ เขาย่างสามขุมเข้ามาใกล้เวทีมากขึ้น ดวงตาคมกริบจดจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของรินรดา สื่อความหมายชัดเจนว่าเงินจำนวนมหาศาลนี้... เขาไม่ได้ประมูลเพื่อครอบครองวัตถุโบราณ แต่เขาประมูลเพื่อ "เธอ" รินรดาขมวดคิ้วเล็กน้อย ความหงุดหงิดฉายชัดขึ้นในแววตา เธอรู้ว่าเกมนี้ธีร์ธวัชกำลังพยายามใช้เงินซื้อทางเข้าหาเธอ แต่ฝันไปเถอะ... ผู้หญิงที่เคยตายทั้งกลมในวันที่เขาหย่าขาดจากกัน ไม่มีทางยอมจำนนให้ก้อนเงินสกปรกเหล่านี้ล่อลวงเป็นครั้งที่สองแน่ "ร้อยล้านครับ" ท่ามกลางความเงียบงันของห้องประมูล เสียงทุ้มทรงเสน่ห์ของชายหนุ่มอีกคนดังขึ้นจากแถวหน้าสุด "คาร์ลอส บูร์กวง" นักลงทุนหนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศส-ไทย ทายาทโรงแรมชื่อดังระดับโลก และเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวในเมืองไทยของรินรดา คาร์ลอสลุกขึ้นยืนพร้อมกับส่งรอยยิ้มพราวเสน่ห์ให้รินรดา ก่อนจะหันไปสบตากับธีร์ธวัชด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ดวงตาของธีร์ธวัชลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความหึงหวงทันที เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด บรรยากาศรอบตัวของมหาศรษฐีหนุ่มเย็นยะเยือกจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง ความตึงเครียดพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดเมื่อสองชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลจ้องหน้ากันเขม็งผ่านร่างของภัณฑารักษ์สาว รินรดาผ่อนลมหายใจยาวออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย เธอกวาดตามองการต่อสู้ที่น่าสมเพชนี้ด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ก่อนจะเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงกังวานที่เฉียบขาด "ร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง... ร้อยล้านครั้งที่สอง..." "สองร้อยล้าน! สร้อยเส้นนี้... ผมซื้อเพื่อให้มันกลับมาอยู่ในมือของ 'เจ้าของที่แท้จริง'" ธีร์ธวัชตะโกนกร้าว เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความอัดอั้น ทว่ารินรดากลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เธอหันไปสบตากับคาร์ลอสเพียงเสี้ยววินาที ราวกับมีการส่งสัญญาณบางอย่างที่รู้กันแค่สองคน "สองร้อยล้านครั้งที่สาม... ขายให้คุณคาร์ลอส บูร์กวงค่ะ!" สิ้นเสียงค้อนประมูลของพิธีกร ธีร์ธวัชรู้สึกราวกับโลกทั้งใบพังครืนลงมาตรงหน้า ดวงตาคมกริบเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและเจ็บปวด เมื่อรินรดาก้าวเดินลงจากเวที ตรงเข้าไปหาคาร์ลอส ยอมให้ชายหนุ่มโอบเอวบางไว้อย่างสนิทสนมต่อหน้าต่อตาเขา! ความเงียบสงัดปกคลุมห้องจัดแสดง ทว่าก่อนที่ธีร์ธวัชจะทันได้พุ่งเข้าไปกระชากหญิงสาวออกจากอ้อมแขนนั้น จู่ๆ หน้าจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่กลางงานที่เคยฉายภาพวัตถุโบราณ ก็เกิดรวนขึ้นมาชั่วขณะ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นภาพเอกสารสิทธิ์และ... ผลตรวจ DNA ที่ระบุชื่อของเด็กชายกวินท์ และชื่อของบิดาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมอินไปกับความดราม่าในตอนนี้นะคะ -- "มิคายามวิกาล" --