เวทมนตร์ที่พลาดเป้าแต่โดนจุดอ่อน

"เบี่ยงซ้ายห้าองศา! ไม่ใช่สิ... กดมุมองศาการร่ายลงอีกนิด ลิน่า! ถ้ายังยิงแบบนั้นต่อ บอสตัวนี้จะเปลี่ยนสถานะเป็น 'คลั่ง' และพวกเราจะกลายเป็นศพในสามนาทีครับ!" คินคำรามก้องท่ามกลางเสียงโลหะปะทะกันอย่างดุเดือด เสียงค้อนเหล็กของเขาที่เข้าปะทะกับเกราะระดับตำนานของ 'อัศวินไร้ศีรษะแห่งหุบเขาพันธนาการ' ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงหินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายความตาย ลิน่าหอบหายใจถี่ ดวงตาของเธอกวาดมองสนามรบด้วยความตื่นตระหนก มือที่ถือไม้เท้าจอมเวทสั่นระริกไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะ 'เซนส์' ของเธอที่เคยแม่นยำดุจจับวางได้พังทลายลงตั้งแต่อุบัติเหตุครั้งนั้น เธอรู้ว่าต้องยิงตรงไหนถึงจะถูกจุดอ่อน แต่สมองกับร่างกายกลับไม่ยอมทำงานประสานกัน "คิน! ฉันเล็งไม่ถูก! พลังเวทมันไหลไปคนละทางกับสายตาของฉัน!" ลิน่าตะโกนตอบ เธอตัดสินใจทิ้งการเล็งแบบเดิมๆ ที่แสนจะเชื่องช้าไปเสีย เธอเลือกที่จะปลดปล่อย 'มวลเวทมนตร์' ออกไปโดยไม่จำกัดทิศทาง พลังงานสีครามพุ่งกระจายออกมาเป็นห่าฝนเวทมนตร์ที่ไร้ทิศทางและไร้การควบคุม "นั่นเธอทำบ้าอะไร! นั่นมันการสิ้นเปลืองมานาโดยใช่เหตุชัดๆ!" คินตวาด แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง สายตาเชิงวิศวกรของเขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง กระแสเวทที่ลิน่าปล่อยออกมาอย่างสะเปะสะปะ กลับเกิดการหักเหเมื่อไปกระทบกับ 'ข้อต่อ' ของเกราะบอสที่คินพยายามโจมตีมาตลอดสิบนาทีแต่ไม่เข้า แรงกระแทกจากเวทมนตร์ที่กระจายตัวกลับไม่ได้พุ่งเข้าเป้าที่ควรจะเป็น แต่มันกลับ 'ชิ่ง' ผ่านร่องรอยแตกเล็กๆ บนเกราะไหล่ที่คินเพิ่งฝากรอยร้าวไว้เมื่อครู่ *เปรี้ยง!* เสียงคล้ายแก้วแตกดังลั่นท่ามกลางความเงียบงันชั่วขณะ เกราะไหล่ที่เคยทนทานดุจหินผาของบอสบิดเบี้ยวและหลุดร่วงลงมาเผยให้เห็น 'แกนพลังงาน' สีม่วงเข้มที่สั่นไหวอยู่ภายใน "นั่นไง... ช่องโหว่!" คินไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดมือ เขาอาศัยจังหวะที่บอสเสียการทรงตัว พุ่งตัวเข้าประชิดด้วยความเร็วสูง ค้อนเหล็กในมือขวาที่อัดแน่นด้วยพลังคริติคอลพุ่งเข้าปะทะแกนพลังงานนั้นอย่างจัง แรงปะทะมหาศาลทำให้บอสส่งเสียงกรีดร้องที่ฟังดูเหมือนเสียงโลหะเสียดสีกัน พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาสั่นสะเทือน ลิน่าทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความอ่อนแรง แต่เธอยังคงจ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป "ฉันไม่ได้เล็ง... แต่ทำไมมันถึงโดนล่ะ?" เธอพึมพำกับตัวเอง คินหันกลับมามองเธอ เหงื่อเม็ดโตไหลรินตามใบหน้าคมคาย เขาเผยยิ้มที่ดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย "บางครั้ง ความไร้ระเบียบก็คือกลยุทธ์ที่ร้ายกาจที่สุดครับลิน่า เธอไม่ได้ยิงพลาด เธอแค่กำลังสร้างความโกลาหลให้กลายเป็นสมการที่บอสคาดไม่ถึงต่างหาก" ทว่าความดีใจยังไม่ทันได้จางหาย เสียงระบบที่คุ้นเคยแต่กลับให้ความรู้สึกหนาวเหน็บถึงกระดูกสันหลังก็ดังขึ้นพร้อมกันในช่องแชทส่วนตัวของทั้งคู่ [แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่นค้นพบจุดอ่อนของ 'อัศวินไร้ศีรษะแห่งหุบเขาพันธนาการ' - สถานะบอสเปลี่ยนเป็น 'โกรธเกรี้ยวขั้นสูงสุด'] [คำเตือน: บอสจะทำการระเบิดพลังงานเวทมนตร์รอบตัวใน 5 วินาที...] คินเบิกตากว้างเมื่อเห็นบอสหยุดนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนที่ร่างยักษ์นั้นจะเริ่มเปล่งแสงสีแดงฉานที่ร้อนแรงดุจลาวา อาวุธในมือของมันค่อยๆ หลอมละลายรวมกับแขนของมันจนกลายเป็นดาบยักษ์ที่ยาวและกว้างกว่าเดิมสองเท่า "คิน... นั่นมันไม่ใช่ระเบิดธรรมดาแล้วนะ" ลิน่าลุกขึ้นยืน ตัวสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเห็นบาร์พลังชีวิตของบอสที่เหลือเพียง 10% กลับเริ่มฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "ดูเหมือนว่าการทำลายเกราะของเธอ จะไปปลุกบางอย่างที่ควรจะหลับใหลอยู่ใต้ชุดเกราะนั้นขึ้นมาจริงๆ" คินกระชับค้อนในมือแน่น "เตรียมตัวให้ดีครับ ต่อจากนี้ไป... ของจริงเพิ่งจะเริ่มขึ้น" ทันใดนั้น บอสที่ควรจะเป็นแค่ศัตรูในดันเจี้ยนระดับกลาง ก็ก้าวเท้าออกมาหนึ่งก้าวพร้อมกับดวงตาที่เคยว่างเปล่ากลับปรากฏแสงไฟสีฟ้าครามขึ้นมา มันมองตรงมาที่คินและลิน่า ก่อนจะขยับปากที่ไร้กล้ามเนื้อเอ่ยคำพูดที่ควรจะเป็นไปไม่ได้สำหรับมอนสเตอร์ทั่วไป "ผู้บุกรุก... ข้าเฝ้ารอมานานนับพันปี เพื่อให้ใครสักคนมาทำลายผนึกนี้ให้ข้าเสียที" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งแรงใจให้กันเสมอมานะครับ - ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม