เหล็กน้ำพี้กับจุดหลอมเหลวที่แม่นยำ

อุณหภูมิภายในเตาหลอมคาร์บอนสูงลิ่วจนอากาศรอบบริเวณบิดเบี้ยวเป็นคลื่นความร้อน แสงสีส้มแดงสาดกระทบใบหน้าคมคายของคินที่ชุ่มโชกไปด้วยเม็ดเหงื่อ ดวงตาสองข้างภายใต้กรอบแว่นใสเพ่งพินิจโลหะสีนิลประหลาดที่วางอยู่บนทั่งเหล็กอย่างไม่กะพริบ ในมือขวาของเขาไม่ได้ถือค้อนเวทมนตร์ราคาแพงระยับจากร้านค้าแฟชั่น แต่เป็นค้อนเหล็กกล้าคาร์บอนสูงน้ำหนักสิบหกกิโลกรัมที่ผ่านการปรับแต่งสมดุลน้ำหนักด้วยมือของเขาเอง "องศาความหนืดของม่านพลังงานเวทในเนื้อแร่มันตกลงไปสามจุดสองเปอร์เซ็นต์แล้วนะคิน ถ้ายังดึงจังหวะตีช้ากว่านี้อีกแค่วินาทีเดียว โครงสร้างผลึกด้านในจะเกิดรอยร้าวระดับไมโครทันที" เสียงใสของลิน่าดังขึ้นจากมุมห้องปฏิบัติการ ร่างเพรียวบางของอดีตโปรเพลเยอร์สาวกำลังนั่งอยู่หน้าจอแสดงผลเวทมนตร์สามมิติ นิ้วเรียวยาวรัวปุ่มคำนวณกราฟค่าความต้านทานแรงอัดด้วยความเร็วสูง แม้ว่าดวงตาของเธอจะสูญเสียการเล็งเป้าหมายระยะไกลในโหมดต่อสู้ไปแล้ว แต่ความสามารถในการอ่านโค้ดพลังงานและวิเคราะห์ระบบฟิสิกส์ของเกมนี้นั้น อยู่ในระดับที่หาตัวจับยาก คินไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแต่พยักหน้ารับช้าๆ สติสัมปชัญญะทั้งหมดถูกดึงเข้าสู่สภาวะ 'โฟกัสสมบูรณ์' โลกภายนอกเงียบงันลง เหลือเพียงเสียงหัวใจของตนเองที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกับเสียงหึ่งๆ ของเตาหลอม นี่คือบททดสอบสำคัญของ "เหล็กน้ำพี้" แรร์ไอเทมที่พวกเขาเพิ่งดรอปได้จากดันเจี้ยนระดับสูงเมื่อวานนี้ ตามตำนานของระบบเกม VRMMO นี้ เหล็กน้ำพี้เป็นวัสดุที่มีค่าความยืดหยุ่นสูงและนำมาซึ่งพลังป้องกันเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยม แต่ทว่า... ข้อจำกัดทางสเตตัสของผู้เล่นเลเวลปัจจุบันของคินยังต่ำเกินกว่าจะสวมใส่หรือใช้งานอาวุธที่ตีจากโลหะชนิดนี้ได้เต็มประสิทธิภาพ หากฝืนสร้างตามตำรามาตรฐาน ระบบจะทำการลดทอนค่าพลังของดาบเล่มนี้ลงถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ทันที ซึ่งเป็นสิ่งที่วิศวกรผู้ยึดมั่นในตรรกะอย่างเขาไม่มีวันยอมรับ *แคล้ง!* เสียงค้อนกระทบเหล็กดังสนั่นกังวานสะท้อนไปทั่วห้อง แรงสะท้อนย้อนกลับเข้าสู่กล้ามเนื้อแขนของคิน แต่เขาไม่ได้ใช้กำลังต้านทานมันอย่างไร้ทิศทาง เขาอาศัยหลักการถ่ายMOMENTUM (โมเมนตัม) และการสั่นพ้องของคลื่นโลหะ ปล่อยให้แรงกระแทกไหลผ่านข้อต่อหัวไหล่ลงสู่พื้นดิน ก่อนจะสะบัดข้อมือพลิกมุมหน้าค้อนทำมุมสิบหองศาซัดซ้ำลงไปที่จุดเดิมอย่างแม่นยำราวกับผ่าเหล่า หน้าต่างแจ้งเตือนสีฟ้าใสดีดขึ้นกลางอากาศตรงหน้าลิน่า [ระบบตรวจพบการกระทำที่อยู่นอกเหนือขีดจำกัดสเตตัสพื้นฐาน] [คำเตือน: ผู้เล่นกำลังใช้ทักษะกาย ล้วนๆ ในการบังคับโครงสร้างผลึกโลหะ ระวังความเสียหายย้อนกลับ] "คิน อัตราการบีบอัดผลึกเหล็กเกินเกณฑ์มาตรฐานระบบไปแล้วนะ! เก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์... เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์..." ลิน่าร้องเตือน น้ำเสียงเจือความกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวเขาสักแค่ไหน แต่ตัวเลขบนหน้าจอแสดงผลมันกำลังเตือนว่าวัตถุดิบชิ้นนี้กำลังจะระเบิดเพราะรับแรงกดดันไม่ไหว "ยัง... ยังไม่พอ" คินกัดฟันกรอด กล้ามเนื้อบริเวณลำคอและแขนปูดโปนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เม็ดเหงื่อไหลย้อยเข้าตาจนแสบพร่า แต่สายตาของเขายังคงแน่วแน่อยู่ที่จุดศูนย์กลางของเนื้อเหล็กสีนิล ในมุมมองของคิน ระบบเกมไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้ผู้เล่นก้มหัวทำตามเงื่อนไขที่มันกำหนดไว้ตายตัว ค่าสเตตัส (Stats) เป็นเพียงแค่ค่าเฉลี่ยทางคณิตศาสตร์ที่โปรแกรมเมอร์ตั้งไว้สำหรับคนทั่วไป แต่ในโลกแห่งความเป็นจริงและโลกเสมือนจริงที่จำลองฟิสิกส์อย่างละเอียดอ่อนนี้ "ช่องโหว่" ของระบบมักจะซ่อนอยู่ระหว่างบรรทัดของกฎเกณฑ์เสมอ ถ้าสเตตัสของเขาไม่ถึงเกณฑ์ที่จะแบกรับน้ำหนักและพลังของเหล็กน้ำพี้... เขาก็แค่ต้อง "บีบอัด" ปริมาตรของมันให้เล็กลง แต่คงความหนาแน่นและพลังงานเวทไว้เท่าเดิม หรือแม้กระทั่ง... เพิ่มมันให้สูงขึ้นด้วยซ้ำ! *แคล้ง! แคล้ง! แคล้ง!* คินรัวค้อนสามครั้งติดด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ ทุกครั้งที่หัวค้อนกระทบลงไป เกิดประกายไฟสีฟ้าครามสว่างวาบราวกับเสียงฟ้าผ่าในฤดูหนาว แรงสั่นสะเทือนอัดแน่นจนอากาศรอบทั่งเหล็กยุบตัวลงชั่วขณะ มันไม่ใช่แค่การตีเหล็กเพื่อขึ้นรูป แต่มันคือการ "จูนอัป" โครงสร้างระดับอะตอมของไอเทมด้วยมือเปล่าและไหวพริบล้วนๆ ลิน่ามองภาพนั้นด้วยความทึ่ง เธอย้ายสายตาจากหน้าจอโค้ดโปรแกรมมามองแผ่นหลังที่ชุ่มเหงื่อของชายหนุ่ม เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมคินถึงปฏิเสธที่จะซื้ออาวุธสำเร็จรูปจากตลาดประมูล เขาไม่ได้แค่อยากประหยัดเงิน แต่วิชาช่างตีเหล็กสำหรับเขามันคือ "ศาสตร์แห่งการควบคุมความสมบูรณ์แบบ" ที่ระบบเกมไม่มีวันมอบให้ใครฟรีๆ *ปั้ง!* เสียงสุดท้ายดังทึบและหนักหน่วงราวกับเสียงระเบิดย่อมๆ ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นปกคลุมทั่วโต๊ะทำงาน กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของโลหะผสมเวทมนตร์แผ่ซ่านออกมาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว คินยืนหอบหายใจถี่กระชั้น มือที่ถือค้อนสั่นเทาเล็กน้อยจากการใช้พลังงานกล้ามเนื้อเกินขีดจำกัดชั่วขณะ เขาวางค้อนลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ก่อนจะใช้คีมคีบชิ้นงานสีนิลสนิทที่ตอนนี้มีขนาดเล็กลงครึ่งหนึ่ง จุ่มลงในถังน้ำยาหล่อเย็นพิเศษ *ฟู่พ—!* ไอน้ำพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานห้อง ทัศนวิสัยพร่ามัวอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนที่ความเงียบสงบจะกลับคืนมาอีกครั้ง ลิน่ารีบก้าวเข้ามาใกล้ ชะเง้อมองลงไปในถังหล่อเย็นด้วยความระทึกใจ นิ้วเรียวของเธอแตะเบาๆ ที่อากาศเพื่อเรียกหน้าต่างตรวจสอบคุณสมบัติไอเทมขึ้นมาแสดงผลตรงกลางห้อง แสงสีทองสว่างวาบพุ่งทะยานขึ้นทะลุเพดานจำลองของห้องพัก เป็นสัญญาณเตือนระดับความหายากที่สูงกว่าที่ประเมินไว้ตอนแรกอย่างเทียบไม่ติด [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นคิน ประสบความสำเร็จในการค้นพบ "กระบวนการหลอมอัดระดับจุลภาค (Micro-Compression Forging)"] [ระบบทำการคำนวณใหม่: ไอเทมชิ้นนี้ได้ละเลยข้อจำกัดด้านเลเวลของผู้ใช้ เนื่องจากโครงสร้างถูกบีบอัดจนความหนาแน่นเทียบเท่าเหล็กกล้าเทพเจ้า] [ท่านได้รับไอเทมระดับตำนาน (Unique Grade): "มีดสั้นวายุทมิฬ - ฉบับปรับแต่งพิเศษ" (ความทนทาน: ขีดจำกัดสูงสุด, น้ำหนัก: ลดลง 60%, โบนัสความเร็วโจมตี: +150%)] ลิน่าอ้าปากค้างเล็กน้อย ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "นี่นาย... ทำลายข้อจำกัดการสวมใส่ของระบบได้จริงๆ เหรอเนี่ย? แบบนี้มัน..." เธอยังไม่ทันพูดจบประโยคดี เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงฉานก็ดังขึ้นอย่างกะทันหันจากระบบเรดาร์ภายนอกห้องพัก *ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!* [เตือนภัย: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของกลุ่มผู้เล่นปริมาณมากกำลังปิดล้อมอาณาเขตเวทมนตร์เขต 4] [คำเตือนพิเศษ: พลังงานเวทมนตร์อันเข้มข้นจากการตีไอเทมระดับตำนานเมื่อครู่ ได้ทะลุผ่านม่านพรางตาและดึงดูด "ผู้ดูแลระบบเงา" เข้ามาในพื้นที่แล้ว] หน้าต่างโปร่งแสงสีแดงฉานเด้งขึ้นมาบังหน้าจอทั้งหมด พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างปริมาณมากที่ทอดatลงบนหน้าต่างกระจกห้องพัก รังสีอำมหิตเย็นเยียบแผ่ซ่านเข้ามาจนกระจกเกิดรอยร้าวเป็นทางยาว คินหันไปสบตากับลิน่าทันที ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงประกายตาคมกริบที่สะท้อนอยู่ในแว่นใส คินค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบมีดสั้นสีนิลเล่มใหม่ขึ้นมาจากถังหล่อเย็น น้ำหนักที่เบาราวกับขนนกแต่กลับอัดแน่นด้วยมวลพลังงานมหาศาลทำให้เขายิ้มออกมามุมปาก "ดูเหมือนว่าเราจะได้ทดสอบประสิทธิภาพของเจ้ามีดเล่มนี้เร็วกว่าที่คิดไว้นะครับ... ลิน่า เตรียมตัวให้พร้อม" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับคมค้อนและกลยุทธ์ในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ