ความศรัทธาที่สั่นคลอน

“ความจริงหรือคำลวงกันแน่... รินรดา” เสียงทุ้มต่ำที่กร้าวไปด้วยไอสังหารดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานส่วนตัวของคีราน วอร์เรน แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะสีทองสลัวส่องกระทบเอกสารในมือของเขา กระดาษแผ่นนั้นเปรอะเปื้อนด้วยรอยยับย่นจากการบีบอย่างแรงโดยเจ้าของ รินรดายืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะจนแทบจะได้ยินเสียงสะท้อนในโสตประสาท ดวงตาสีเข้มของคีรานในยามนี้ไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันมีเพียงความเย็นชาที่พร้อมจะแช่แข็งทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า “คุณหมายความว่ายังไงคะคีราน?” เธอถามออกไป น้ำเสียงพยายามจะให้มั่นคงที่สุด แม้เรียวขาจะเริ่มสั่นไหวด้วยความหวั่นใจ คีรานไม่ตอบทันที เขาค่อยๆ ลุกขึ้นช้าๆ ร่างสูงสง่าในสูทสั่งตัดราคาแพงเดินอ้อมโต๊ะมาหาเธอ ราวกับเสือที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างเพียงไม่กี่คืบทำให้รินรดารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมา “รูปถ่ายพวกนี้... และเอกสารโอนเงินจากบัญชีของเธอเข้าบัญชีของมาร์คัส” คีรานโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “อธิบายมาสิว่าทำไมผู้หญิงที่ฉันเชื่อใจที่สุด ถึงต้องแอบส่งข้อมูลความปลอดภัยของฉันไปให้ศัตรูที่จ้องจะเด็ดหัวฉันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน!” รินรดาเบิกตากว้าง เธอคว้าแฟ้มนั้นขึ้นมาดู ภาพที่ปรากฏคือภาพถ่ายของเธอกับมาร์คัสในร้านอาหารลับตาแห่งหนึ่ง เมื่อสองวันก่อน ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว เธอไปที่นั่นเพื่อเจรจาต่อรองเรื่องหนี้สินของครอบครัวที่มาร์คัสข่มขู่ แต่รูปเหล่านี้ถูกมุมกล้องจัดวางให้ดูเหมือนการส่งมอบเอกสารลับ “มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะ! ฉันถูกใส่ร้าย... มาร์คัสเขาพยายามจะทำให้คุณเข้าใจผิด!” “หึ...” คีรานแค่นหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่น่ากลัวและเสียดแทงใจ “ความศรัทธาที่ฉันมอบให้เธอ มันไม่มีค่าพอที่จะทำให้เธอซื่อสัตย์กับฉันเลยหรือไงรินรดา? หรือว่าที่ผ่านมา ทั้งหมดมันก็แค่การแสดง... การแสดงเพื่อเข้ามาล้วงความลับของวอร์เรนโดยมีพริมโรสคอยให้ท้ายอยู่เบื้องหลัง?” คำว่า ‘พริมโรส’ ทำให้รินรดาสะอึก หญิงสาวคนนั้นคงเป็นคนบงการเรื่องนี้ทั้งหมด เธอไม่ได้แค่ต้องการตำแหน่งภรรยา แต่ต้องการทำลายชีวิตเธอให้พินาศ “ฉันไม่ได้ทำค่ะ ฉันรักคุณ... และไม่มีวันทรยศคุณ” รินรดาเอื้อมมือไปหวังจะแตะแขนเขา แต่คีรานกลับปัดมือเธอออกอย่างรุนแรง “อย่าเอาคำว่ารักมาใช้อ้างในตอนที่ความจริงมันฟ้องอยู่ตรงหน้า!” คีรานตวาด มือหนาบีบคางมนของเธอแน่นจนเธอรู้สึกเจ็บ “ฉันให้โอกาสเธอพิสูจน์ตัวเองมามากพอแล้วรินรดา แต่ดูเหมือนสิ่งที่ฉันได้ตอบแทนคือการหักหลังที่เจ็บแสบที่สุด” เขาสะบัดหน้าเธอออกอย่างไม่ใยดี รินรดาเซถอยหลังไปชนกับตู้หนังสือด้านหลัง ความเจ็บปวดที่คางไม่ได้ครึ่งหนึ่งของความปวดร้าวในใจที่เห็นสายตาดูแคลนจากชายที่เธอรักสุดหัวใจ “ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ก็เชิญทำตามอำเภอใจเถอะค่ะ” รินรดาสูดลมหายใจลึก น้ำตาที่คลอหน่วยไม่ยอมไหลออกมา “ถ้าความระแวงมันบดบังดวงตาคุณจนมืดบอดได้ขนาดนี้ ต่อให้ฉันอธิบายไปจนตาย คุณก็ไม่มีวันเข้าใจ” คีรานหยุดชะงัก แววตาของเขาไหววูบไปชั่วขณะ แต่เขาก็เลือกที่จะปิดตายความรู้สึกนั้นลงด้วยโทสะที่พุ่งพล่าน “ดี งั้นก็เตรียมตัวไว้ให้พร้อม เพราะต่อจากนี้ กรงทองที่เธออยู่ จะกลายเป็นกรงขังที่แท้จริง เธอจะไม่มีทางได้ออกไปไหน จนกว่าฉันจะค้นพบความจริงที่เธอพยายามซ่อนไว้ด้วยตัวเอง” บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กระทั่งเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิดทำลายความเงียบลง “นายครับ... แย่แล้วครับ” บอดี้การ์ดคนสนิทวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา “พริมโรส... เธอส่งหลักฐานชุดสุดท้ายที่ยืนยันว่าคุณรินรดาเป็นคนปล่อยข่าวเรื่องฐานที่มั่นลับของเราให้กับพวกตำรวจสากลครับนาย ตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังมุ่งหน้ามาที่คฤหาสน์แล้ว!” คีรานหันขวับมามองรินรดา สายตาของเขามีความผิดหวังระคนโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด เขาหยิบปืนพกออกมาจากลิ้นชักโต๊ะแล้วจ่อไปที่ประตูห้อง ก่อนจะหันปากกระบอกปืนมาทางรินรดาที่ยืนตัวสั่นด้วยความตกใจ “รินรดา... บอกมาซิว่านี่ก็ไม่ใช่ฝีมือเธออีก!” เขากดปืนจ่อที่ขมับของเธอ แรงกดนั้นหนักหน่วงและเย็นเฉียบ ขณะที่เสียงไซเรนจากรถตำรวจเริ่มดังแว่วมาจากที่ไกลๆ รินรดามองลึกลงไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยความสับสนของเขา ในวินาทีที่ความศรัทธาของชายผู้ทรงอิทธิพลกำลังจะดับสูญลง เธอกลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคย... กลิ่นน้ำหอมของพริมโรสที่ลอยแผ่วมาพร้อมกับเสียงกระซิบจากมุมมืดของห้อง "ลาก่อน... รินรดา" เสียงของพริมโรสดังขึ้นจากเงามืดข้างหลังคีราน ก่อนที่แสงเลเซอร์จากเป้าปืนปริศนาจะเล็งผ่านหน้าต่างเข้ามาจับที่หน้าอกของเขา หวังว่ารี้ดทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนของความสัมพันธ์ในครั้งนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อนะคะว่าคีรานจะเลือกตัดสินใจอย่างไรในตอนหน้านะคะ - มิดไนท์คิส