แสงแรกของวันใหม่

"ถ้าคุณยังไม่ยอมเลิกมองผมด้วยสายตาหวาดระแวงแบบนั้น ผมคงต้องเปลี่ยนวิธีให้คุณโฟกัสที่ริมฝีปากของผมแทนแล้วล่ะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าด้วยความอ่อนเพลีย หากแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจสั่งการที่ไม่เคยจางหายไปไหน ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องพักฟื้นที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ รินรดาชะงักมือที่กำลังจัดแจงผ้าห่มให้ชายหนุ่ม ดวงตาคู่สวยสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะประสานสายตากับนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มที่ดูจะมีชีวิตชีวาขึ้นมากหลังจากพ้นขีดอันตราย คีราน วอร์เรน ไม่ได้เป็นเพียงมาเฟียผู้ไร้หัวใจในสายตาใครต่อใครอีกต่อไป ในยามที่เขาเผชิญหน้ากับความตายและรอดพ้นมาได้ ความเย็นชาที่เคยเป็นเกราะป้องกันกลับถูกกะเทาะออก เผยให้เห็นรอยร้าวลึกที่เต็มไปด้วยความโหยหา "คุณเพิ่งฟื้นจากการผ่าตัดนะคะ อย่าเพิ่งใช้แรงไปกับการพูดจาแผลงๆ เลยค่ะ" รินรดากล่าวเสียงเรียบ แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวราวกับกลองรบ คีรานหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือที่พันด้วยผ้าพันแผลกุมมือของหญิงสาวเอาไว้แน่น สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านแต่ทว่าอบอุ่นทำให้รินรดารู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่านไปทั่วร่าง "ริน... ความเจ็บปวดที่ผ่านมามันไม่มีความหมายอะไรเลย เมื่อเทียบกับการลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นคุณอยู่ตรงนี้" เขากระชับมือเธอแน่นขึ้น แววตาของเขาเปลี่ยนจากความแพรวพราวเป็นความจริงจังที่น่าเกรงขาม "ผมผ่านนรกมาได้หลายครั้ง แต่ละครั้งผมคิดเสมอว่ามันคือจุดจบ จนกระทั่งคุณเข้ามา... คุณทำให้ผมอยากมีชีวิตอยู่เพื่อทำลายสิ่งที่เคยยึดติด และสร้างโลกใบใหม่ที่มีคุณอยู่เคียงข้าง" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น เธอยังไม่ลืมเหตุการณ์ที่มาร์คัสขู่เข็ญ และความลับที่พริมโรสทิ้งทวนไว้เกี่ยวกับอดีตของครอบครัวเธอที่พัวพันกับความตายของพ่อแม่คีราน "คีราน... ความจริงบางอย่าง ถ้ามันถูกเปิดเผยออกมา คุณอาจจะไม่พูดแบบนี้ก็ได้นะคะ" คีรานยันตัวขึ้นนั่งช้าๆ แม้บาดแผลจะทำให้เขาหน้าซีดลงไปบ้าง แต่สายตายังคงแน่วแน่ "ผมรู้ว่าคุณกังวลเรื่องอะไร เรื่องของครอบครัวคุณ เรื่องความแค้นที่ฝังรากลึก... แต่รินรดา ผมตัดสินใจแล้ว ชีวิตผมเป็นหนี้คุณมากกว่าหนี้เลือดพวกนั้น หากอดีตคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดเราไว้ ผมนี่แหละจะเป็นคนทำลายมันด้วยมือของผมเอง" เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำที่ซ่อนไว้ใต้หมอนออกมาเปิดเผยตรงหน้า แสงไฟในห้องตกกระทบแหวนเพชรเม็ดงามจนเกิดประกายเจิดจ้า "แต่งงานกับผมนะรินรดา ไม่ใช่ในฐานะตัวประกัน ไม่ใช่ในฐานะพันธะทางธุรกิจ แต่ในฐานะภรรยาคนเดียวที่ผมจะมอบทั้งชีวิตและวิญญาณให้" รินรดานิ่งงัน ลมหายใจของเธอติดขัด หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความรักที่เธอมอบให้เขาไม่ใช่เรื่องโกหก แต่มันคือความเจ็บปวดที่สวยงามที่เธอไม่เคยนึกฝันว่าจะได้ครอบครอง มันคือความรักที่ต้องเดิมพันด้วยความลับของครอบครัวที่อาจทำลายทุกอย่างลงได้ทุกเมื่อ "คุณแน่ใจแล้วเหรอคะ... ว่าจะไม่มีวันเสียใจที่เลือกผู้หญิงอย่างฉัน?" "ผมไม่เคยแน่ใจในอะไรเท่านี้มาก่อน" เขาตอบพลันดึงมือเธอไปจุมพิตที่หลังมืออย่างแผ่วเบา แต่หนักแน่นด้วยคำมั่นสัญญา ทว่าในจังหวะที่รินรดากำลังจะเอ่ยคำตอบ เสียงเคาะประตูก็ดังขัดจังหวะขึ้นอย่างไม่มีมารยาท ก่อนที่ร่างระหงในชุดเดรสสีแดงเพลิงของพริมโรสจะก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก ในมือของเธอกำโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่เปิดภาพบางอย่างค้างไว้ "ดูท่าฉันจะมาขัดจังหวะฉากหวานชื่นสินะคะ แต่ก็นะ... ก่อนจะสวมแหวนให้กัน คีรานควรจะดูก่อนไหมว่าคู่หมั้นที่น่ารักของคุณคนนี้ เพิ่งจะทำอะไรลงไปลับหลังคุณ" คีรานขมวดคิ้วแน่น แววตาเปลี่ยนเป็นดุดันทันที "ออกไป พริมโรส" "อย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ... รูปในโทรศัพท์นี้มันน่าสนใจมากนะ รินรดาล่ะอยากจะบอกความจริงกับเขาเอง หรือจะให้ฉันเป็นคนเปิดเผยว่า 'บันทึก' ที่พ่อของคุณเก็บไว้ก่อนตาย มันอยู่ในมือใครกันแน่?" สีหน้าของรินรดาซีดเผือดลงทันที โลกทั้งใบดูเหมือนจะหมุนคว้างเมื่อเห็นภาพในมือของพริมโรส มันคือภาพของเธอที่กำลังส่งมอบเอกสารลับให้กับมือขวาของมาร์คัสเมื่อสัปดาห์ก่อน—เอกสารที่ระบุถึงที่มาของเงินทุนผิดกฎหมายของตระกูลวอร์เรน คีรานหันกลับมามองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากความรักกลายเป็นความสับสนปนหวาดระแวง "ริน... นั่นมันอะไร?" รินรดาอ้าปากค้าง ไร้คำอธิบายที่จะโต้ตอบ ท่ามกลางความเงียบที่กดดันราวกับระเบิดเวลาที่พร้อมจะทำงานทุกเมื่อ มิดไนท์คิสหวังว่ารี้ดที่รักจะยังคงไม่วางใจและเตรียมใจสำหรับความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนหน้าไปพร้อมกับรินรดานะคะ