สเต็ปการรุกฆาต

"ถ้าความน่าจะเป็นที่เธอจะใจอ่อนให้ฉันมันมีแค่ศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นต์... วันนี้ฉันก็จะใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีปัดเป่ามันให้กลายเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์ซะ น้ำมนต์" เสียงทุ้มต่ำที่จงใจกระซิบใกล้ใบหู ทำเอาสมองส่วนคำนวณของเด็กสาวคณะสถิติถึงกับรวนเรจนประมวลผลต่อไม่ถูก กลิ่นอายความเป็นผู้ชายสะอาดๆ เจือกลิ่นเหงื่อจางๆ หลังการซ้อมบาสเกตบอลอย่างหนักหน่วง ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวในโรงยิมช่วงค่ำคืนนี้แคบลงจนน่าใจหาย น้ำมนต์ก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ แต่แผ่นหลังบางกลับชนเข้ากับอัฒจันทร์ไม้เก่าแก่เสียแล้ว แทนคุณไม่ปล่อยให้เธอมีช่องว่างสำหรับหลบหนี ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งวางทาบลงบนพนักพิงเหนือศีรษะเธอ กักขังเธอไว้ในอาณาเขตของเขาอย่างอารักขาและจงใจ "กัปตันแทนคุณคะ... เอ่อ หมายถึง กัปตันแทนคุณครับ กรุณาถอยห่างไปสามก้าวตามมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคมด้วยค่ะ... ด้วยครับ!" น้ำมนต์เผลอหลุดปากใช้สรรพนามผิดเพี้ยนไปชั่วขณะเพราะความรวนเรในอก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก สมองที่เคยมีแต่กราฟและตัวเลขสถิติตอนนี้ว่างเปล่าขาวโพลน "ไม่อ่ะ" แทนคุณตอบสั้นๆ ห้วนๆ ตามสไตล์คนปากแข็ง แต่ดวงตาคมก్రిบที่มองตรงมากลับพราวระยับเต็มไปด้วยความคลั่งรักแบบไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป "กฎบ้าบออะไรนั่น ฉันไม่เคยเรียนมา และตอนนี้... ฉันก็ไม่ได้อยากเว้นระยะห่างกับเธอด้วย" "โอ้โห! นึกว่าดูซีรีส์เกาหลีอยู่โว้ยกัปตัน! หยอดแรงเบอร์นี้ น้ำมนต์ไม่ละลายกลายเป็นน้ำแข็งแห้งไปแล้วเหรอวะ!" เสียงตะโกนแซวดังลั่นมาจากกลางสนามบาส พร้อมกับเสียงฮิ้วโห่และเสียงตบพื้นสนามดังสนั่นของกรณ์และบรรดา "ไอ้กรณ์! ถ้าไม่อยากให้รอบหน้ามึงวิ่งรอบสนามเพิ่มอีกส็อบรอบ ปิดปากแล้วไสหัวไปเก็บลูกบาสซะ!" แทนคุณหันไปตวาดเพื่อนสนิทเสียงเข้ม แต่ริมฝีปากหยักกลับยกยิ้มมุมปากอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยสักนิด น้ำมนต์หน้าแดงก่ำจนลามไปถึงใบหู เธอยกแฟ้มเอกสารสถิติการซ้อมขึ้นมาบังใบหน้าร้อนผ่าวเอาไว้ "เพราะคุณทำตัวแบบนี้ไง คนอื่นเขาถึงเข้าใจผิดกันไปหมดแล้วนะ... นะครับ!" "เข้าใจผิดตรงไหน" แทนคุณโน้มใบหน้าลงมาอีกนิด จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินอยู่ใกล้ผิวแก้ม "ที่ฉันทำอยู่ทุกวันนี้ ฉันแสดงออกชัดเจนขนาดนี้ ยังมีใครหน้าไหนกล้าคิดว่าฉันแค่เล่นๆ อีกเหรอ น้ำมนต์... เธอเป็นคนฉลาดเรื่องตัวเลข ทำไมเรื่องหัวใจถึงได้สอบตกซ้ำซากอยู่เรื่อย" คำพูดเจ็บแสบแต่นุ่มนวลในเวลาเดียวกันทำให้น้ำมนต์ต้องลดแฟ้มลง เผชิญหน้ากับดวงตาคู่นั้นตรงๆ "ฉันไม่ได้สอบตกเรื่องหัวใจสักหน่อย... แค่ความน่าจะเป็นมันไม่สมเหตุสมผลต่างหาก คุณเป็นถึงกัปตันทีมบาสสุดฮอตของมหาลัย มีแฟนคลับติดตามเป็นร้อย ส่วนฉัน... เป็นแค่เด็กสถิติที่วันๆ หมกมุ่นอยู่กับตารางExcelและค่าความแปรปรวน มันไม่มีความซิงโครไนซ์กันเลยสักนิด" แทนคุณถอนหายใจเบาๆ แววตาที่เคยพราวระยับเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความจริงจังลึกซึ้ง ฝ่ามือใหญ่อีกข้างที่ว่างอยู่เอื้อมออกไปจับปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มของเธอทัดหูไว้อย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนจากปลายนิ้วของเขาทำให้น้ำมนต์สะท้านไปทั้งร่าง "เธอใช้สมองคำนวณความสัมพันธ์มามากพอแล้ว น้ำมนต์..." น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล ทรงพลัง และสะกดใจ "ลองใช้ใจเธอนำทางดูสักครั้งไม่ได้หรือไง ความน่าจะเป็นบ้าบออะไรนั่น ฉันไม่สนใจหรอก ฉันสนแค่ว่า... ตอนนี้คนที่ฉันมองเห็น มีแค่เธอคนเดียว" บรรยากาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง เสียงฝีเท้าและการเคลื่อนไหวในสนามเบื้องหลังเงียบหายไปในความรับรู้ หัวใจของทั้งสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างน่าประหลาด น้ำมนต์อ้าปากค้างเล็กน้อย คำพูดโต้แย้งนับร้อยที่เตรียมไว้ในหัวพลลายหายไปหมดสิ้นเมื่อเจอสายตาคู่นั้นโจมตี นี่มันไม่ใช่แค่การรุกฆาตธรรมดา... แต่มันคือการประกาศสงครามกับกำแพงในใจเธอแบบตาต่อตาฟันฟาสุดๆ "ฮั่นแน่! กัปตันครับ จะจีบกันรบกวนเกรงใจคนโสดในทีมด้วยครับโว้ย อิจฉาจนลูกบาสในมือจะกลายเป็นระเบิดอยู่แล้วเนี่ย!" เสียงของกรณ์ยังคงทำหน้าที่ตัวชงเบอร์หนึ่งได้อย่างยอดเยี่ยม พร้อมกับเสียงหัวeวเราะชอบใจของคนอื่นๆ ในทีม แทนคุณส่งสายตาดุส่งไปให้เพื่อนรักเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันกลับมามองคนตรงหน้าด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ที่เจือความคลั่งรักแบบเต็มพิกัด "ว่าไงครับ... สเต็ปต่อไป ฉันควรจะจีบเธอต่อหน้าสาธารณชน หรือจะพาเธอไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนเพื่อพิสูจน์ความจริงใจดีล่ะ หื้ม?" น้ำมนต์เม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นรัวจนควบคุมไม่อยู่ เธอกำลังจะอ้าปากเอ่ยปฏิเสธเพื่อรักษาฟอร์ม แต่ทว่า... *ปัง!* เสียงประตูโรงยิมฝั่งทางเข้าหลักเปิดกระแทกเสียงดังสนั่นจนทุกคนต้องหันไปมองเป็นตาเดียว ร่างสูงโปร่งของใครบางคนในชุดสูทเนี๊ยบก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นชา และสายตาที่กวาดมองตรงมายังจุดที่แทนคุณและน้ำมนต์ยืนอยู่ "ขอโทษที่ขัดจังหวะความหวานนะครับ... แต่ดูเหมือนว่า 'คู่หมั้น' ของน้องน้ำมนต์ จะมารับกลับบ้านพอดีนะ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและจิกหมอนไปกับความคลั่งรักของกัปตันแทนคุณในตอนนี้ด้วยนะครับ! - สแลมดังก์สื่อรัก