ทฤษฎีแรงดึงดูดระหว่างซ้อม

"เลิกมองลูกบาสแล้วหันมามองหน้ากูก่อน ไอ้คุณกัปตัน!" เสียงตะคอกแหบพร่าของกรณ์ดังสะท้อนก้องทั่วโรงยิมที่เริ่มว่างเปล่า ลูกบาสสีส้มในมือแทนคุณถูกบีบแน่นจนเส้นเลือดที่ข้อมือปูดโปน ชายหนุ่มนิ่งค้างอยู่ในท่าชูตเตอร์ที่สมบูรณ์แบบ ทว่าลูกบาสลูกนั้นกลับไม่ยอมออกจากมือไปเสียที ราวกับเจ้าตัวกำลังใช้มันเป็นที่ระบายความอัดอั้นที่พุ่งพล่านอยู่ภายในอก แทนคุณสะบัดข้อมือ ลูกบาสลอยเคว้งเป็นเส้นโค้งสวยงามก่อนจะกระทบห่วงดัง 'สวบ' อย่างแม่นยำ แต่นั่นไม่ได้ทำให้แววตาคมกริบของเขาสงบลงเลยแม้แต่น้อย "มึงเป็นบ้าอะไรของมึง" แทนคุณเดินไปเก็บลูกบาส น้ำเสียงเรียบสนิทจนน่ากลัว "ถ้ามีเรื่องจะคุยก็พูดมา แต่อย่ามากวนสมาธิกูตอนซ้อม" กรณ์หัวเราะร่วน แววตาเจ้าเล่ห์ระยิบระยับเหมือนเจอของเล่นชิ้นใหม่ที่น่าสนุกกว่าเดิม เขาเดินเข้าไปใกล้เพื่อนรักพลางลดเสียงลงให้เหลือเพียงกระซิบ แต่เป็นกระซิบที่แทงทะลุความซึนของกัปตันทีมได้แม่นยำยิ่งกว่าทรีพอยต์ไหนๆ "สมาธิมึงมันกระเจิงตั้งแต่น้ำมนต์เดินออกจากยิมไปแล้ว ไม่ใช่เพราะกู" กรณ์เว้นจังหวะหนึ่ง ยิ้มมุมปากก่อนจะย้ำประโยคเด็ด "ว่าแต่... สาวคณะสถิตฯ คนที่มึงเอาแต่จ้องจนเกือบทำลูกบาสหลุดมือเนี่ย ช่วงนี้เขายังมี 'ติวเตอร์' ส่วนตัวที่สนิทสนมกันมากอยู่หรือเปล่านะ? ได้ยินมาว่าคู่นั้นน่ะ ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยจนน่าอิจฉาเชียวล่ะ" กึก ร่างสูงของแทนคุณชะงักกึกทันที เขากระชากคอเสื้อยืดชุ่มเหงื่อขึ้นมาเช็ดหน้าเพื่อซ่อนร่องรอยความเสียอาการที่กำลังก่อตัวขึ้นในดวงตา ทว่ากรณ์ที่คบกันมานานไม่มีทางมองไม่ออก "ติวเตอร์?" แทนคุณทวนคำ เสียงต่ำลงจนเกือบเป็นเสียงคำราม "ใครบอกมึง" "โลกโซเชียลไงเพื่อนรัก รูปคู่ที่เดินออกจากห้องสมุดเมื่อวานนี้... หน้าตาน้องดูมีความสุขดีนะเวลาอยู่กับคนอื่น" กรณ์ตีเนียนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรูปที่ตัวเองจัดฉากเตรียมไว้ ขยายภาพให้แทนคุณเห็นจังหวะที่น้ำมนต์เผลอยิ้มให้กับเพื่อนชายอีกคนในคณะ แทนคุณมองภาพนั้นผ่านสายตาที่วาวโรจน์ สันกรามของเขากระตุกถี่ๆ ความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามกดทับเอาไว้กำลังตีตื้นขึ้นมาเหมือนน้ำป่าที่เขื่อนแตก เขาไม่ชอบ... ไม่ชอบเลยที่เห็นน้ำมนต์ส่งยิ้มแบบนั้นให้ใคร ทั้งที่ประโยคคำสั่งที่เขาทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ชัดเจนขนาดนั้นแท้ๆ *นายหนีฉันไม่พ้นหรอก* แต่กลายเป็นว่าตัวเขาเองต่างหากที่กำลังโดน 'สถิติ' ของความหึงหวงเล่นงาน "แม่งเอ๊ย" แทนคุณสบถเบาๆ ก่อนจะโยนลูกบาสอัดกำแพงจนดังสนั่น "ใจเย็นเพื่อน" กรณ์หัวเราะชอบใจในชัยชนะ "ที่มึงเดือดอยู่นี่ เพราะห่วงเรื่องเรียน หรือเพราะหวงเรื่องหัวใจกันแน่ล่ะครับกัปตัน?" แทนคุณหันขวับมามองเพื่อนด้วยสายตาที่พร้อมจะวางมวย แต่ก่อนที่บทสนทนาจะเดือดไปกว่านั้น ประตูทางเข้าโรงยิมก็เปิดออกพร้อมกับร่างเพรียวบางในชุดนักศึกษาที่คุ้นตา น้ำมนต์เดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ ท่ามกลางความเงียบงันของสนามที่มีเพียงพวกเขา น้ำมนต์หยุดชะงักเมื่อเห็นบรรยากาศตึงเครียด เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองแทนคุณที่เหงื่อโซมกาย เสื้อยืดรัดรูปเผยให้เห็นกล้ามเนื้อช่วงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ยังไม่เป็นปกติ "ประชุมเสร็จแล้วค่ะ" น้ำมนต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งตามสไตล์นักสถิติ แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันบางอย่างที่แผ่ออกมาจากกัปตันทีมบาสคนนี้ "และดิฉันก็มาเคลียร์เรื่อง 'ความรู้สึก' ตามที่คุณบอก... ในฐานะที่ฉันเป็นคนไม่ชอบติดค้างอะไรกับใคร" กรณ์มองหน้าเพื่อนสลับกับนางเอกในดวงใจ ก่อนจะโบกมือลาแบบไม่สนสถานการณ์ "โอเค... ดูเหมือนจะถึงเวลาที่กูต้องถอยออกไปให้พวกมึง 'คำนวณ' ความสัมพันธ์กันต่อแล้วนะ ขอให้โชคดีกับผลลัพธ์ที่จะออกมาล่ะเพื่อน" เมื่อกรณ์ลับสายตาไป บรรยากาศในสนามก็เหลือเพียงความเงียบที่หนักอึ้งและเสียงหอบหายใจของแทนคุณ เขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าหาน้ำมนต์ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ละจังหวะการเดินเต็มไปด้วยพลังงานที่กดทับ จนหญิงสาวต้องถอยหลังไปพิงกำแพงโดยสัญชาตญาณ "ติวเตอร์นั่น... คือใคร" แทนคุณถามโพล่งขึ้นมาทันที ไม่มีความนุ่มนวลเหลืออยู่ น้ำมนต์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะยกยิ้มบางๆ ที่ดูไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร "คุณหมายถึงใครคะ? หรือว่าคุณกำลังหึงในสิ่งที่ข้อมูลยังไม่ครบถ้วนกันแน่?" "ฉันไม่ชอบคำว่า 'สถิติ' ของเธอ ในเมื่อตอนนี้หัวใจฉันมันกำลังเต้นผิดจังหวะเพราะเธอ" แทนคุณโน้มตัวลงมา กักขังหญิงสาวไว้ระหว่างกำแพงกับแผงอกกว้าง กลิ่นเหงื่อจางๆ และกลิ่นอายผู้ชายของเขามันทำให้สมองของน้ำมนต์ตื้อไปชั่วขณะ เขาเชยคางเธอขึ้น ให้สายตาทั้งคู่ประสานกัน ความใกล้ชิดที่ทำเอาลมหายใจขาดห้วง แทนคุณขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนริมฝีปากเกือบจะแตะกัน "ถ้าเธออยากจะพิสูจน์ความน่าจะเป็น ก็ลองตอบมา... ว่าถ้าฉันจะจูบเธอตอนนี้ โอกาสที่เธอจะปฏิเสธคือเท่าไหร่" น้ำมนต์เบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอกำแฟ้มในมือแน่น แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยคำโต้ตอบใดๆ เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบของใครบางคนก็ดังขึ้นจากหน้าประตูโรงยิม "แทนคุณ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!" เสียงของรองกัปตันทีมดังแทรกเข้ามาพร้อมกับท่าทีตื่นตระหนก "โค้ชเรียกประชุมด่วนที่สุด มีเรื่องฉาวเกี่ยวกับผลการเรียนของตัวหลักในทีมหลุดออกไป... และดูเหมือนว่า 'ข้อมูล' ของคนคนนั้น จะมาจากคนที่ใกล้ชิดกับน้ำมนต์มากที่สุด!" แทนคุณผละออกมาจากน้ำมนต์ทันที สายตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ความโกรธแค้นและความสับสนปนเปกันจนน่ากลัว เขาหันกลับมามองน้ำมนต์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเมื่อครู่ราวกับคนแปลกหน้า "น้ำมนต์... นี่คือทฤษฎีที่เธอวางไว้ตั้งแต่แรกหรือเปล่า?" ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์สุดป่วนของกัปตันและเด็กสถิติในตอนนี้นะครับ!