แผนซ้อนแผน

เอกสารสัญญาราคาแปดหลักถูกโยนลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระดาษกระทบผิวโต๊ะดังปึ้ง สะท้อนความหงุดหงิดของผู้เป็นเจ้าของห้องวีไอพีชั้นบนสุดของผับหรู บรรยากาศรอบตัวอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าคนถูกเรียกตัวมานั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้ามกลับไม่มีทีท่าสะิธสะท้าน รินเลิกคิ้วมองเอกสารนั้นด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตัวโตกว่าที่ยืนค้ำหัวอยู่ "เกมตื้นเขินสิ้นดี คุณคินนี่คิดได้แค่นี้จริงเหรอครับ ถึงได้ส่งหมาลอบกัดอย่างคุณมาเสนอซื้อตัวผม" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่คมกริบจนบาดลึก คนฟังอย่างเหนือถึงกับขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด "รู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นกับไฟอยู่, ริน" เหนือเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมกริบดุจนักล่าจ้องมองคนอวดดีที่ไม่ยอมหลบสายตา "ฉันไม่ได้อนุญาตให้เธอเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายแบบนี้ เพื่อแลกกับข้อมูลตื้นๆ พวกนั้น" "ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ ทางนั้นจะยอมคายหลักฐานบัญชีลับออกมาเหรอครับ คุณเหนือก็เอาแต่หวงก้าง จนลืมมองภาพรวมไปหมด" รินสวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตฉายแววท้าทาย ปากบางๆ เถียงฉอดๆ ไม่ยอมลดละให้ความดุของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย เหนือพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาทางจมูก มือหนาเอื้อมไปคว้าคางมนของคนปากเก่งมากุมไว้หลวมๆ นิ้วโป้งเกลี่ยเบาๆ ที่ริมฝีปากอิ่มที่เอาแต่ต่อปากต่อคำเขาไม่หยุด "ปากดีนักนะ... ถ้างานนี้พลาดขึ้นมา ฉันจะจับเธอล่ามโซ่ไว้บนเตียง ไม่ให้เดินไปไหนได้อีกเลย คอยดู" "หึ คลั่งรักจนเพ้อเจ้อใหญ่แล้วครับคุณมาเฟีย เก็บแรงไว้ไปจัดการไอ้คินตอนดีลล่มดีกว่าไหม" รินปัดมือหนาออกอย่างไม่แยแส แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอกกับความใกล้ชิดเมื่อครู่ก็ตามที แผนการที่วางไว้ร่วมสัปดาห์กำลังเข้าสู่ช่วงไคลแม็กซ์ คิน ศัตรูตัวฉกาจที่จ้องจะฮุบทั้งธุรกิจและตัวริน กำลังติดกับดักที่ทั้งสองคนช่วยกันขุดหลุมพรางไว้ รินยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อเข้าหาคินและหลอกล่อให้ตายใจ ขณะที่เหนือต้องคอยควบคุมสถานการณ์อยู่เบื้องหลัง แม้ปากจะบอกว่าไม่พอใจและดุว่ารินสารพัด แต่การกระทำทุกอย่างกลับคอยปกป้องและเตรียมกำลังพลสนับสนุนไว้อย่างรัดกุมเสมอ สิบนาทีต่อมา ณ ห้องจัดเลี้ยงส่วนตัวชั้นล่าง เสียงเพลงจังหวะนุ่มนวลไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย คินนั่งไขว่ห้างถือแก้ววิสกี้ในมือ แววตาเจ้าเล่ห์มองรินที่เดินเข้ามาตามนัดหมาย พร้อมด้วยกระเป๋าเอกสารใบเล็กที่บรรจุ "ข้อมูลลับ" ตามที่ตกลงกันไว้ "มาตรงเวลาดีนี่, ริน นึกว่าเปลี่ยนใจซะแล้ว" คินเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ขยับตัวเปิดทางให้รินนั่งลงฝั่งตรงข้าม "ว่าไงล่ะ เอกสารที่ฉันขอ ครบถ้วนดีไหม" "ครบตามจำนวนครับ แต่เงินที่คุณสัญญาว่าจะโอนเข้าบัญชีสำรอง ต้องจัดการเดี๋ยวนี้ต่อหน้าผม" รินตีหน้าขรึม พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเพื่อตบตาคนที่กำลังลำพองใจ คินหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเตรียมทำรายการโอนเงินโดยไม่รู้ตัวเลยว่า ทุกการเคลื่อนไหวของเขากำลังถูกบันทึกภาพและเสียงผ่านกระดุมเสื้อของริน ในห้องมอนิเตอร์ชั้นบน เหนือจ้องมองภาพจากกล้องวงจรปิดผ่านจอขนาดใหญ่ มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความหึงหวงและโกรธเกรี้ยวตีรวนอยู่ในอกจนอยากจะพังประตูลงไปซัดหน้าไอ้เวรนั่นให้รู้แล้วรู้รอด แต่เขารู้ดีว่าต้องอดทนรอจังหวะที่สมบูรณ์แบบที่สุดตามแผน "ตลบหลัง" ที่วางไว้ร่วมกัน "เรียบร้อย..." คินวางแท็บเล็ตลง ยื่นมือหมายจะแตะต้องใบหน้าเนียนนุ่มของรินด้วยความย่ามใจ "ทีนี้... เธอต้องมาเป็นของฉันตามสัญญา" รินเบี่ยงตัวหลบสัมผัสนั้นทันที รอยยิ้มเยาะปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวาน "สัญญาอะไรเหรอครับ ผมจำไม่ได้สักนิด" คินหน้าตึงขึ้นมาทันที แววตาเปลี่ยนเป็นดุร้าย "หมายความว่ายังไง! คิดจะเบี้ยวฉันงั้นเหรอ" "เปล่าครับ... ผมไม่ได้เบี้ยว แต่ผมแค่กำลังบอกว่า..." รินเว้นจังหวะนิดนึง ปรบมือเบาๆ เป็นสัญญาณ "คุณต่างหากล่ะครับที่กำลังจะหมดตัว" สิ้นเสียงของริน ประตูห้องจัดเลี้ยงก็ถูกถีบเปิดออกอย่างแรง เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบก้าวเข้ามาล้อมรอบตัวคินไว้ทั้งหมด เหนือก้าวเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเรียบเฉย เย็นชาไร้ความรู้สึก แต่รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงทันที คินหน้าถอดสี ผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ "เหนือ! แกเข้ามาได้ยังไง..." "คิดจะเล่นตุกติกกับคนของฉัน นายมันยังอ่อนหัดเกินไป, คิน" เหนือเอ่ยเสียงต่ำ เดินตรงเข้ามาประชิดตัวคิน พร้อมกับที่ตำรวจในเครื่องแบบนอกเครื่องแบบก้าวตามเข้ามาแสดงหมายค้นและหมายจับในข้อหาทุจริตและฉ้อโกงประชาชน รินลุกขึ้นยืนปัดเสื้อผ้าตัวเองเบาๆ เดินถอยหลังออกมาอย่างผู้ชนะ ปลายหางตากวาดมองสภาพของคินที่ตอนนี้หน้าซีดเผือด ทำอะไรไม่ถูก เหนือปรายตามองรินแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปจัดการกับศัตรูตรงหน้าด้วยความเด็ดขาด ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายและอยู่ในความควบคุม คินที่จนมุมกลับยิ้มเหี้ยม ควักปืนพกขนาดเล็กออกมาจากสูทอย่างรวดเร็ว พร้อมกับพุ่งเป้าไปที่รินที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด! "ถ้าฉันไม่ได้... แกก็ต้องไม่รอดเหมือนกัน, ริน!" "ระวัง!" เหนือตะโกนลั่น ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าใส่รินด้วยความเร็วเหนือมนุษย์เพื่อบังกระสุนแทน ร่างของทั้งสองล้มกลิ้งลงไปกับพื้นตามแรงกระแทก เสียงปืนดังสนั่นก้องห้องวีไอพี ตามมาด้วยความเงียบงันที่น่ากลัว รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อรับรู้ถึงน้ำหนักที่ทาบทับลงมา และกลิ่นคาวเลือดที่เริ่มคละคลุ้ง "คุณเหนือ... คุณเหนือครับ! อย่าเป็นอะไรนะ!" เหนือซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่ของริน ลมหายใจร้อนผ่าวรดต้นคอ น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูเบาๆ ด้วยรอยยิ้มเจ็บปวดแต่ยังคงความกวนประสาทไว้ไม่เปลี่ยน "ถ้าฉันรอดไปได้... เธอต้องโดนทำโทษหนักแน่... ที่ทำให้ฉันเป็นห่วงขนาดนี้" ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "ไฟเยอร์บลัด" คนนี้ด้วยนะครับ