ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่

แก้ววิски์ในมือของคินสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการหมุนวนของน้ำสีอำพัน แต่ดวงตาคมกริบที่มองตรงมายังร่างเพรียวบางของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกลับนิ่งสนิทและเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง บรรยากาศภายในห้องรับรองส่วนท้ายสุดของคลับหรูแห่งนี้เงียบเชียบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น รินขยับตัวอึดอัดเล็กน้อยภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ดูเหมือนจะกว้างเกินไปนิดสำหรับเขา สายตาคู่สวยมองลอดแพขนตางอนด้วยความระแวดระวัง ตัวละครอย่างรินไม่ใช่คนที่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างใครง่ายๆ แม้ในยามที่จนตรอกที่สุดก็ตาม "คุณพูดเรื่องอะไร คิน?" เสียงหวานเอ่ยถามเรียบๆ แต่แฝงความตึงเครียดไว้ในที "ผมไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิด ริน..." คินวางแก้วลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบดัง *กริ๊ก* เบาๆ แต่บาดลึกในความรู้สึก รอยยิ้มมุมปากของนักธุรกิจหนุ่มคู่แข่งคนสำคัญให้ความรู้สึกเหมือนปีศาจที่กำลังพ밍เหยื่อ "คุณคิดจริงๆ เหรอว่าผู้ชายอย่างเหนือ... มาเฟียเจ้าเล่ห์ที่เหยียบคนมานับไม่ถ้วน จะมาสนใจเด็กเสิร์ฟสู้ชีวิตอย่างคุณด้วยความรักบริสุทธิ์?" รินเม้มปากแน่น หัวใจกระตุกวูบอย่างไม่ทันตั้งตัว คำพูดนั้นไปจี้ถูกจุดเปราะบางในใจที่เขาพยายามซ่อนไว้มาตลอด "เหนือเขาแค่มองคุณเป็น... 'เกม' สนุกๆ" คินโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาทอประกายวิบวับอย่างเหนือกว่า "คุณก็รู้ว่าผมกับเหนือแข่งกันมาตลอดทุกเรื่อง และรอบนี้... เขาก็แค่ใช้คุณเป็นเครื่องมือเพื่อตบตาผม เพื่อหลอกล่อให้ผมไขว้เขว จนสุดท้าย คุณก็จะถูกเขี่ยทิ้งเหมือนของเล่นไม่มีค่า... เหมือนที่เขาเคยทำกับคนอื่นๆ มานับไม่ถ้วน" "โกหก..." รินเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตเริ่มรื้นด้วยความไหวระริก แม้จะพยายามปั้นหน้าแข็งกร้าวแค่ไหน แต่ความจริงที่ว่าเขาเคยสงสัยในตัวเหนือมาตลอดก็กลับมาตอกย้ำจนเจ็บแปลบในอก "ถ้าไม่เชื่อ ลองนึกย้อนกลับไปดูสิครับ..." คินยื่นแท็บเล็ตหน้าจอหนึ่งมาให้ ภาพในนั้นคือเอกสารการโอนเงินและข้อความสนทนาที่ถูกตัดต่ออย่างแนบเนียน ระหว่างชื่อของเหนือกับบุคคลปริศนา ที่พูดถึงการ 'ใช้เด็กคนนี้เป็นเหยื่อล่อ' อย่างชัดเจน "หลักฐานคาตาขนาดนี้ คุณยังจะหลอกตัวเองอยู่เหรอว่าเขาคลั่งรักคุณจริงๆ?" รินจ้องมองหน้าจอภาพนั้น สมองตื้อชาไปหมด ภาพรอยยิ้มอุ่นๆ และสัมผัสอบอุ่นจากอ้อมแขนของเหนือเมื่อคืนย้อนกลับมาซ้อนทับกับความจริงอันโหดร้ายที่คินป้อนให้ ความโกรธ ความน้อยใจ และความรู้สึกเหมือนถูกหักหลังตีรวนขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย "เขา... กล้าขนาดนั้นเลยเหรอ..." น้ำเสียงของรินสั่นพร่าโดยไม่รู้ตัว คินยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขารู้ดีว่าจังหวะนี้แหละคือการทุบทำลายกำแพงของรินให้พังทลายลง "คนแบบเหนือไม่มีหัวใจหรอกครับริน... ถ้าคุณอยากรอดจากเกมนี้ มีทางเดียวคือร่วมมือกับผม" ในขณะเดียวกัน ที่หน้าห้องรับรองวีไอพี ร่างสูงใหญ่ของเหนือยืนนิ่งสนิท มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาคมดุราวกับสัตว์ป่ากำลังลุกโชนด้วยเพลิงโทสะ เขามาทันได้ยินประโยคสุดท้ายที่คินใช้ปั่นหัวรินพอดี ความโกรธเกรี้ยวแผ่ซ่านไปทั่วร่างจนบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนน่ากลัว *ไอ้สารเลวคิน... มันกล้าใส่ร้ายกูต่อหน้าเมียกู!* เหนือสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อนที่อยากจะพังประตูเข้าไปอัดหน้าคู่ปรับให้หมอบคาตีน แต่ทว่า... จังหวะที่เขากำลังจะเอื้อมมือผลักประตูเข้าไป เสียงหวานที่ลอดออกมาจากด้านในกลับทำให้มือของมาเฟียหนุ่มชะงักค้างกลางอากาศ "ถ้าสิ่งที่นายพูด... มันเป็นเรื่องจริง..." น้ำเสียงของรินเจือไปด้วยความผิดหวังและร้าวรานอย่างชัดเจน "งั้นฉันก็โง่เต็มทีสินะ ที่เผลอใจไปเชื่อผู้ชายสารเลวแบบนั้น..." สิ้นคำพูดนั้น รินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยหยาดน้ำใสที่เอ่อคลอแต่ไม่ยอมร่วงหล่นลงมา ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่ถูกถักทอขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบท่ามกลางรอยยิ้มพึงพอใจของคิน และความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจของคนที่ยืนอยู่หลังบานประตู เหนือเบิกตากว้าง ความเจ็บแปลบแล่นริ้วเข้าสู่ขั้วหัวใจยิ่งกว่าถูกยิงด้วยกระสุนจริง ร่างสูงแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหินเมื่อได้ยินประโยคตัดพ้อที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังจากปากของคนที่เขารักหมดหัวใจ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "ไฟเยอร์บลัด" คนนี้ด้วยนะครับ