พบกันใหม่ในสถานะที่เปลี่ยนไป

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะ... ท่านพ่อ” เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนอิตาลีดัง ก้องกังวาน ทำลายความเงียบงันในห้องโถงตระกูลคาร์ไลล์ลงจนสิ้นซาก เอเลน่าก้าวออกไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ชุดราตรีสีดำสนิทปักด้ายเงินระยิบระยับล้อกับแสงไฟจากโคมระย้าคريستال ขับเน้นให้ผิวขาวราวกระเบื้องเคลือบดูโดดเด่นสะดุดตา ดวงตาสีฟ้าครามคมกริบกวาดมองใบหน้าซีดเผือดของบิดาและแม่เลี้ยงที่อ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กสาวผู้ถูกเนรเทศออกไปอย่างไร้ค่าเมื่อสามปีก่อน จะกลับมาพร้อมกับโฉมใหม่ที่ทรงอำนาจและเย่อหยิ่งเกินกว่าจะเอื้อมถึง นี่คือจุดเริ่มต้นของเกมการเงินที่เธอจะเป็นผู้คุมกระดานด้วยตัวเองค่ะ สามวันต่อมา ณ ห้องจัดเลี้ยงแกรนด์บอลรูม โรงแรมลักซ์ชัวรีใจกลางมหานคร งานประมูลการกุศลประจำปีของสมาคมการค้าแฟร์ไชлд์คราคร่ำไปด้วยมหาเศรษฐี นักการเมือง และเซเลบริตี้ระดับแนวหน้า แสงไฟแฟลชจากสื่อมวลชนสาดส่องระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ทว่าจุดสนใจทั้งหมดในค่ำคืนนี้กลับไม่ได้อยู่ที่เครื่องเพชรราคาแพงลิบลิ่ว หากแต่อ3ู่ที่ร่างระหงของเอเลน่าที่ควงแขนมากับชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในตลาดหลักทรัพย์ อาเธอร์ เลอโอนาร์ด... ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้ม ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวนรูปสลักของเทพกรีกฉายแววเยชาและทรงเสน่ห์ในเวลาเดียวกัน นัยน์ตาสีอำพันของเขาเหลือบมองหญิงสาวข้างกายด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ก่อนที่มุมปากจะได้รูปจะยกย่องขึ้นเล็กน้อย มือหนาโอบกระชับเอวบางของเอเลน่าไว้หลวมๆ เป็นการประกาศสถานะอย่างชัดเจนท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมา “ดูเหมือนว่าการปรากฏตัวของคุณจะทำให้หุ้นของตระกูลคาร์ไลล์ดิ่งลงเหวตั้งแต่ยังไม่เปิดตลาดพรุ่งนี้เลยนะคะ อาเธอร์” เอเลน่ากระซิบเสียงเบา ริมฝีปากแตะรอยยิ้มเย็นเยียบขณะกวาดสายตามองไปทางกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำเธอในอดีต “ผมบอกคุณแล้วไงครับว่า กระดานนี้ผมยกให้คุณเป็นคนเดินเกม ส่วนผมมีหน้าที่แค่เคลียร์อุปสรรคที่ขวางทางให้คุณเท่านั้น” อาเธอร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงความคลั่งไคล้อย่างปิดไม่มิด สายตาคมปลาบกวาดมองฝูงชนที่กำลังซุบซิบกันอย่างตื่นตระหนก ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นเบื้องหน้า ร่างของเอ็ดเวิร์ด วอน คาร์ไลล์ ผู้เป็นบิดา เดินตรงเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ข้างกายมีลูกสาวคนใหม่ที่เขาเชิดชูอย่างมีเดียติดตามมาด้วย ดวงตาของเอ็ดเวิร์ดแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัวระคนกัน “เอเลน่า! แกกล้าดียังไงถึงโผล่หัวมาที่นี่! แล้วแกไปเอาเงินที่ไหนมาซื้อหุ้นคืนจนเกือบหมดตระกูล!” เอ็ดเวิร์ดพยายามข่มเสียงไม่ให้ดังเกินไปเพื่อรักษาหน้าตาในสังคม แต่เสียงที่สั่นเครือก็ฟ้องชัดเจนว่าเขากำลังจนมุม เอเลน่าหันกลับไปช้าๆ เธอยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบเบาๆ อย่างใจเย็น ราวกับเสียงของบิดาเป็นเพียงเสียงแมลงหวี่แมลงวัน “ท่านพ่อคะ... คำทักทายของท่านช่างไร้รังสรรค์เสียจริง ตลอดสามปีที่ผ่านมา ท่านคงลืมไปแล้วกระมังว่าลูกสาวคนที่ท่านขับไลไสส่งอย่างไร้เยื่อใย คือคนเดียวกับที่เข้าซื้อหนี้เสียทั้งหมดของบริษัทท่านไว้ในมือ” “แก... แกมันนังเด็กอกตัญญู!” มีเดียกรีดร้องออกมาด้วยความเหลืออด เธอพยายามจะพุ่งเข้ามาหาเรื่องเอเลน่า แต่ทว่า... หมับ! มือหนาของอาเธอร์เอื้อมออกไปคว้าข้อมือของมีเดียไว้กลางอากาศ แรงบีบที่พอเหมาะแต่หนักแน่นทำเอาใบหน้าของมีเดียเหเกด้วยความเจ็บปวด อาเธอร์ก้มมองหญิงสาวด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ “ระวังคำพูดและความประพฤติของคุณด้วยนะครับ คุณมีเดีย” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอื้อnเอ่ยออกมาเบาๆ “คนตรงหน้าคุณตอนนี้ไม่ใช่เด็กสาวที่พวกคุณจะรังแกได้ตามอำเภอใจอีกต่อไปแล้ว แต่เธอคือผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดในเครือเลอโอนาร์ดโฮลดิ้งส์ และ... คู่หมั้นของผม” ความเงียบสงบราวกับป่าช้าแผ่ซ่านไปทั่วห้องจัดเลี้ยง ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง คู่หมั้นของอาเธอร์ เลอโอนาร์ด? มหาเศรษฐีผู้ปิดตายเรื่องความรักและไม่เคยชายตาดูกุลสตรีคนใด กลับประกาศกร้าวต่อหน้าสาธารณชนเช่นนี้! เอเลน่าแย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ เธอดึงมือออกจากแขนของอาเธอร์เพียงเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวเอ็ดเวิร์ดที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความสิ้นหวัง ดวงตาสีฟ้าครามจ้องลึกลงไปในดวงตาของบิดาผู้ให้กำเนิด “เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นนะคะ ท่านพ่อ” เอเลน่ากระซิusเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ “พรุ่งนี้เช้า... ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลคาร์ไลล์ จะถูกโอนย้ายมาเป็นของดิฉันอย่างถูกกฎหมาย เตรียมตัวรับชะตากรรมของคนที่เคยเหยียบย่ำคนอื่นได้เลยค่ะ” เธอยกย่องรอยยิ้มเย้ายวนแต่ทรงพลัง หันหลังกลับเตรียมจะก้าวเดินออกไปจากงานเพื่อปล่อยให้ความพินาศกัดกินคนพวกนั้นทีละน้อย ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะก้าวพ้นประตูห้องจัดเลี้ยง เสียงประกาศจากไมโครโฟนกลางเวทีก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน “ประกาศด่วนจากสำนักงานกลาง! หุ้นทั้งหมดของเลอโอนาร์ดโฮลดิ้งส์และทรัพย์สินส่วนตัวของท่านประธานอาเธอร์... ถูกอายัดโดยคำสั่งศาลสูงสุด เนื่องจากตรวจพบความผิดปกติทางการเงินระดับชาติ!” ร่างของอาเธอร์ชะงักกึกทันที นัยน์ตาสีอำพันหรี่แคบลงอย่างอันตราย ขณะที่เอเลน่านิ่งอึ้ง หัวใจกระตุกวูบเมื่อหันกลับไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหลัง รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่ก้าวออกมาจากเงาเสาหินอ่อน มือเรียวยาวถือเอกสารคำสั่งศาลไว้แน่น พร้อมกับเสียงหัวเราะต่ำๆ ที่ดังขึ้น “ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่แท้จริง... ที่ฉันเป็นคนขุดรอไว้เสียนานแล้วล่ะนะ เอเลน่า” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมการเงินอันเชือดเฉือนนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เอวาลินน์ปลายพู่กัน