เดิมพันด้วยศักดิ์ศรี

เสียงหัวeาะทุ้มต่ำในลำคอของศิลา ดังแทรกผ่านความมืดของมุมอับสายตาหลังเสาเข็มต้นใหญ่ มันไม่ใช่เสียงหัวเราะจากความขบขัน แต่เป็นเสียงที่สั่นสะท้อนความเย้ยหยันและอันตราย รินลดากัดริมฝีปากจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ดวงตาคู่คมของเธอจ้องมองร่างสูงใหญ่ที่ก้าวออกมาจากเงาสลัว บุรุษผู้มีอิทธิพลเหนือทุกตารางนิ้วในไซต์งานแห่งนี้กำลังสาวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าว พร้อมกับเงาปริศนาที่ทิ้งปมไว้เมื่อครู่ยังคงลอยเคว้งอยู่ในบรรยากาศ "ไม่ได้เจอกันนาน... คุณชายศิลา นายยังมีความสุขกับผู้หญิงพวกนี้ได้ในเวลาแบบนี้อีกงั้นเหรอ?" คำพูดของแขกผู้ไม่invited ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท แต่ศิลาไม่ได้แม้แต่จะชายตามองไปยังทิศทางที่เงานั้นหายลับไป ดวงตาสีเข้มคมกริบของเขาถูกตรึงไว้ที่ร่างระหงของสถาปนิกสาวผู้ยืนถือม้วนแบบแปลนแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด รินลดาหายใจถี่กระชั้น อกอิ่มกระกระแทกขึ้นลงตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เธอไม่สนว่าใครจะมาเยือน หรือตระกูลไหนกำลังตามล่าผู้ชายตรงหน้า สิ่งเดียวที่เธอต้องพิสูจน์ในเวลานี้ คือศักดิ์ศรีในฐานะสถาปนิกที่ถูกเขาเหยียบย่ำมาตลอด "งานโครงสร้างฐานรากโซน C มีปัญหาเรื่องการรับน้ำหนัก คุณก็รู้ดีว่าถ้าฝืนเทปูนตามกำหนดเดิม อาคารทั้งหลังจะพังลงมาทับคนงานเป็นร้อย" รินลดาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอดุดันและสั่นระริกด้วยความโกรธ ไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ในแววตานั้น มีเพียงความดื้อรั้นที่ท้าทายอำนาจเถื่อน ศิลาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่แทบไม่เหลือ กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายอันตรายโชยเข้าปะทะนาสิก รินลดาต้องเงยหน้าขึ้นมองเขา เธอยังคงรักษาความแข็งกร้าวไว้ แม้ว่าเรียวขาจะเริ่มสั่นเทาจากแรงกดดันมหาศาลที่เขาแผ่ออกมา "เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้าสั่งระงับงานมูลค่าหลายร้อยล้านด้วยปากเปล่า... หึ" ศิลาโน้มใบหน้าลงมาหา กระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำพร่า ร้อนผ่าวรดข้างแก้มเนียน "กล้าหาญดีนี่รินลดา กล้าขัดคำสั่งฉัน กล้าแม้กระทั่งยืนจ้องหน้าฉันโดยไม่ก้มหัวเหมือนคนอื่นๆ" "ฉันไม่ใช่ลูกน้องของคุณ ศิลา และฉันก็ไม่ยอมเอาชีวิตคนงานมาแลกกับความเร่งรีบอย่างไร้เหตุผลของคุณแน่ๆ ถ้าอยากให้เซ็นรับรองแบบแปลนนี้ คุณต้องแก้ไขตามที่ฉันเสนอ... ทุกจุด" รินลดาประกาศกร้าว เธอใช้มือข้างหนึ่งดันแผงอกกว้างของเขาไว้เพื่อรักษาระยะห่าง แต่สัมผัสจากกล้ามเนื้อแน่นตึงใต้ร่มผ้ากลับทำให้หัวใจเธอกระตุกวูบอย่างน่ารังเกียจ ศิลาแค่นยิ้มที่มุมปาก มือหนาฉวยข้อมือเล็กของเธอไว้ทันที รวบมันด้วยมือเดียวแล้วกดแนบไปกับแผ่นอกของเขา แรงบีบที่ข้อมือนั้นมั่นคงและเด็ดขาด ราวกับเครื่องพันธนาการเหล็กกล้าที่ไม่มีวันดิ้นหลุด "อยากพิสูจน์นักใช่ไหม ว่าสิ่งที่เธอคำนวณมันถูกต้องจนฉันต้องยอมจำนน หรือว่าเธอแค่ใช้ปากดีๆ นี่มาต่อรองกับฉันกันแน่..." คำพูดสองแง่สองง่ามพร้อมกับแววตาพราวระยับด้วยไฟปรารถนาดิบเถื่อน ทำให้รินลดาหายใจติดขัด เธอพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม แต่ศิลากลับกระชากร่างของเธอเข้าไปประชิดแนบแน่นยิ่งขึ้น ความร้อนจากร่างกายของเขาทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้ามา แผดเผาทุกสัดส่วนจนเธอแทบละลาย ไม่มีบทสนทนาใดยืดเยื้ออีกต่อไป ความเงียบสงัดรอบตัวถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจที่กระชั้นถี่ ความดุดันและอีโก้ที่ค้ำคอของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรงในพื้นที่แคบๆ ศิลาไม่รอให้เธอได้เอ่ยปากเถียงริมฝีปากหยักลึกก็ก้มลงประกบปิดเรียวปากอิ่มทันทีอย่างไร้ความปรานี รสจูบในคราแรกดุดัน บดขยี้ และเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ ราวกับจะลงโทษความหัวรั้นของเธอ รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือที่ว่างพยายามทุบตีและผลักไสแผงอกของเขา แต่แรงแค่นั้นไม่ต่างอะไรกับการสะกิดผิวหนังของเสือร้าย ศิลาตวัดแขนอีกข้างโอบกอดเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ล็อกแผ่นหลังไม่ให้ถอยหนี ก่อนจะเปลี่ยนจากความรุนแรงเป็นการคุกคามที่ลึกซึ้งและเย้ายวนยิ่งขึ้น เรียวลิ้นร้อนล้ำแทรกซึมผ่านกลีบปากที่เผยอออกด้วยความตกใจ ไล้ต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รินลัดาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ความโกรธขึงในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่วิ่งพล่านไปตามกระแสเลือด มือที่เคยทุบตีค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว ร่างกายทรรมาณและหอมหวานไปพร้อมกัน ความดื้อรั้นถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดใต้สัมผัสอันช่ำชองและเร่าร้อนของชายหนุ่ม ศิลาถอนริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้สถาปนิกสาวได้หอบโกบโกยอากาศเข้าปอด ดวงตาของเธอยามนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับ 18+ แค้นและแรงเสน่หาที่ผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก ใบหน้าเนียนแดงก่ำริมฝีปากบวมเจ่อจากการจูบอันดุเดือด "นายมัน... คนเผด็จการ..." เธอหอบหายใจ ตัวโยน กระซิบเสียงพร่า "ถ้าฉันไม่เผด็จการ เธอคงไม่มีทางยอมสยบอยู่ตรงนี้หรอก... รินลดา" ศิลาใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านไล้โค้งโครงหน้าสวย ปัดปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกให้อย่างอ่อนโยน ทว่าแววตายังคงมีความดุดันและท้าทายระคนพึงพอใจ "ผลงานการคำนวณของเธอบนโต๊ะทำงาน... ฉันตรวจดูหมดแล้ว และยอมรับว่าเธอทำได้ดีกว่าที่ฉันคิด" คำชมที่หลุดออกมาจากปากของศิลานั้นหายากยิ่ง แต่มันกลับมาพร้อมกับแรงกดดันระลอกใหม่ เมื่อมือหนาของเขาเลื่อนต่ำลงสัมผัสบั้นท้ายงอนงามผ่านเนื้อผ้า บีบเคล้นหนักหน่วงจนเธอต้องส่งเสียงครางประท้วงในลำคอ ความซาบซ่านแผ่ซ่านไปทั่วผิวหนัง ทุกสัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและดิบเถื่อนที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวมนุษย์ให้ตื่นขึ้น ในความมืดสลัวของไซต์งานที่ยังสร้างไม่เสร็จ ร่างกายของทั้งสองแนบชิดกันอย่างไร้ช่องว่าง เสียงลมหายใจหอบกระชั้นประสานไปกับเสียงเครื่องจักรไกลๆ ศิลาไม่ปล่อยให้เธอมีเวลาตั้งตัว เขาอุ้มร่างระหงขึ้นจนขาทั้งสองข้างต้องเกี่ยวรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติ รินลดาตกใจจนต้องคว้าต้นคอแกร่งไว้แน่น ดวงตาสบประสานกับนัยน์ตาสีเข้มที่ลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่ยากจะดับลง "คุณจะทำอะไร... นี่มันที่ทำงานนะ!" เธอกระซิบเสียงสั่นพร่า หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก "ที่ไหนก็เหมือนกัน... ถ้าฉันต้องการ" ศิลาตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำชวนสั่นประสาท ก่อนจะพาเร่างของเธอก้าวถอยหลังเข้าสู่ห้องพักคนงานชั่วคราวที่ลับตาคน ประตูไม้ถูกผลักปิดลงอย่างแรง พร้อมกับเสียงกลอนที่ถูกลงล็อกด้วยความรวดเร็ว ความมืดภายในห้องแคบๆ ปลุกเร้าความตึงเครียดและสัญชาตญาณความต้องการให้พุ่งถึงขีดสุด ศิลาวางร่างของเธอลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีม้วนแบบแปลนกางอยู่ กลิ่นกระดาษและหมึกพิมพ์ผสมผสานกับกลิ่นกายเร่าร้อนของคนทั้งคู่ ศิลาโน้มตัวลงทาบทับ กักขังเธอไว้ใต้ร่างของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ รินลดาแหงนเงยใบหน้ารับสัมผัสจากริมฝีปากอุ่นร้อนที่ระดมจูบซับตั้งแต่ซอกคอขาวระหงลงมาถึงไหปลาร้า เรียวขาถูกแยกออกตามแรงโน้มนำของสรีระ ความสัมพันธ์อันตรายที่เต็มไปด้วยอำนาจและศักดิ์ศรีหลอมรวมเข้าหากันอย่างลึกซึ้งและเร่าร้อนเกินกว่าจะต้านทาน ทว่า... ในวินาทีที่ความหวานล้ำกำลังแผ่ซ่านไปทั่วอณู ร่างกายของทั้งคู่แนบประสานจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน เสียงเคาะประตูดังปึงปังจากด้านนอกก็ทำลายบรรยากาศทั้งหมดลงในพริบตา! "คุณศิลาครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... คนของตระกูลศทوروان บุกเข้ามาพังประตูหน้าไซต์งาน และมันกำลังตรงมาที่นี่ครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนนี้ร่วมกันนะครับ