อุณหภูมิที่พุ่งสูง

เสียงคำรามต่ำของฟ้าผ่าด้านนอกราวกับจะฉีกกระชากโครงสร้างคอนกรีตของไซต์งานให้พังทลายลงมา แต่เสียงนั้นยังไม่น่ากลัวเท่าแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ของคนที่ยืนขวางประตูอยู่ ศิลาไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหนหลังจากเอ่ยคำสั่งเด็ดขาดออกไป ร่างในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนจนเห็นกล้ามเนื้อแน่นนูนเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่พร้อมจะบดขยี้ทุกความดื้อรั้น รินลดาเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบไม่มีสีเลือด มือบางที่ถือม้วนแบบแปลนสถาปัตยกรรมสั่นระริกด้วยความโกรธปนความหวาดหวั่นที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าเชิดรั้น "คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉันแบบนี้ ศิลา" เธอกล่าวลอดไรฟัน พยายามรักษาพื้นที่ยืนของตัวเองไม่ให้ถอยหลัง แม้ว่าช่องว่างระหว่างเธอกับเขาจะแคบลงทุกทีตามการย่างสามขุมของชายหนุ่ม "ผมเป็นเจ้าของโปรเจกต์นี้ และในเมื่อคุณยังอยู่ในเขตความรับผิดชอบของผม... ทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณ ก็คือสิทธิ์ของผมทั้งสิ้น" ศิลาก้าวเข้ามาประชิดจนกลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายอันตรายล้อมรอบตัวเธอไว้หมดสิ้น เขายื่นมือหนาไปปัดเอกสารในมือเธอทิ้งลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น ก่อนจะใช้ฝ่ามือใหญ่กดทับขอบโต๊ะ กักขังร่างเพรียวบางเอาไว้ตรงกลางระหว่างแผ่นอกของเขาและพนักเก้าอี้ ความใกล้ชิดที่แนบแน่นจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายของอีกฝ่ายทำให้ลมหายใจของรินลดาติดขัด ดวงตากลมโตตวัดมองเขาอย่างไม่ยอมแพ้ "คุณมันเผด็จการ... เอาแต่ใจตัวเองที่สุด" "เพิ่งรู้หรือครับ?" ศิลายิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตาคมกริบที่กำลังพิจารณาร่างสั่นเทาของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า "แต่จำเอาไว้... ความเอาแต่ใจของผม มันมักจะมาพร้อมกับสิ่งที่ผมต้องได้ครอบครองเสมอ" ปลายนิ้วหยาบกร้านของวิศวกรหนุ่มเอื้อมขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ชื้นเหงื่อข้างแก้มเนียนอย่างถือวิสาสะ สัมผัสที่จงใจยั่วเย้าและคุกคามในเวลาเดียวกันทำให้รินลดาขนลุกซู่ เธอพยายามจะเบี่ยงหน้าหนี แต่ปลายนิ้วแข็งแกร่งกลับเปลี่ยนเป็นล็อกคางอิ่มไว้บังคับให้เธอต้องสบตาเขาตรงๆ ดวงตาสสีเข้มคู่นั้นพินิจพิเคราะห์ความตื่นตระหนกที่ฉายชัดในแววตาของเธอ ราวกับเสือร้ายที่กำลังสนุกสนานกับการต้อนเหยื่อให้จนมุมในถ้ำแคบๆ "ปล่อยนะ..." เสียงเธอกระซิบแผ่วเบa ไร้ซึ่งพลังจะต่อต้านเมื่อปลายนิ้วของเขาเลื่อนต่ำลงมาแตะที่ริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก "อย่ามาแตะต้องตัวฉันในเรื่องแบบนี้ ศิลา เราตกลงกันแค่เรื่องงาน" "เรื่องงานจบไปตั้งแต่เราเดินเข้ามาในห้องนี้แล้ว รินลดา" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปาก ร้อนผ่าวจนเธอรู้สึกราวกับถูกเปลวไฟแผดเผา "ตอนนี้... มันคือบัญชีส่วนตัวที่เราค้างคา" ไม่รอให้เธอได้ทันปฏิเสธ ศิลาก็ก้มลงปิดริมฝีปากอิ่มด้วยความโหยหาที่อัดแน่นมานาน ความดุดันและเอาแต่ใจในคราแรกแปรเปลี่ยนเป็นรสจูบอันร้อนแรงและลึกซึ้ง รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามจะทุบกำแพงอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดกลับพ่ายแพ้ให้กับความวาบหวามที่เขาจู่โจมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปาก นำพาอุณหภูมิในห้องทำงานแคบๆ ให้พุ่งสูงขึ้นสวนทางกับสายฝนที่กระหน่ำซัดสาดด้านนอก มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วให้แนบชิดติดกับแผ่นอกแกร่งอย่างไร้ช่องว่าง แรงดึงดูดระหว่างทั้งคู่รุนแรงเสียจนรินลดาแทบยืนไม่อยู่เรียวขาอ่อนยวบลงจนต้องใช้มือทั้งสองข้างกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดประสานไปกับเสียงฝนตกหนักด้านนอก รสจูบที่ทั้งดุดันและเร่าร้อนทำให้สติสัมปชัญญะของหญิงสาวหลุดลอยไปทีละน้อย ความโกรธขืนและศักดิ์ศรีที่เคยตั้งกำแพงไว้พังทลายลงภายใต้สัมผัสอันช่ำชองและเปี่ยมด้วยอำนาจครอบ ศิลารู้ดีว่าต้องทำอย่างไรให้พายุอารมณ์ของเธอดับลง และรู้ดีกว่านั้นว่าทำอย่างไรให้ไฟเสน่หาลุกโชนขึ้นมาแทนที่ มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้า ก่อนจะรั้งร่างบางให้ขึ้นมานั่งบนขอบโต๊ะทำงาน เพื่อที่เขาจะได้แทรกกายเข้าไปยืนชิดอยู่ตรงกลางระหว่างเรียวขาของเธอได้อย่างถนัด "ศิลา... อื้ม..." เสียงครางประท้วงหลุดรอดจากลำคอระหงเมื่อริมฝีปากหนาผละลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยแดงจางท่ามกลางความมืดสลัวของห้องที่มีเพียงแสงไฟจากฟ้าแลบวابวับ สติของรินลดาขาดผึ่งเมื่อฝ่ามืออุ่นจัดลูบไล้ขึ้นมาใต้ร่มผ้า สัมผัสลูบไล้สรีระโค้งเว้าอย่างจงใจปลุกเร้าให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา ความยินยอมพร้อมใจและความปรารถนาลึกๆ ที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความเย่อหยิ่งพรั่งพรูออกมา เธอแอ่นกายรับสัมผัสจากเขาอย่างลืมตัว วงแขนเรียวเกี่ยวรั้งรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งให้ใบหน้าคมคายกลับมาประจบจูบกันอีกครั้งอย่างกระหายใคร่รู้ไม่แพ้กัน ในห้วงเวลาที่อารมณ์รักและแรงปรารถนากำลังหลอมรวมทั้งสองไว้ด้วยกันจนแทบแยกไม่ออก ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายอันตรายและความหอมหวาน... เสียงเคาะประตูดังปึงปังขัดจังหวะความเร่าร้อนขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตกใจจากลูกน้องด้านนอกที่ดังทะลุสายฝนเข้ามา "คุณศิลากลับไปดูหน้างานด่วนครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... มีคนบุกรุกเข้ามาในเขตก่อสร้างโซน B!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนนี้เสมอนะครับ