ความลับใต้รอยยิ้ม

แฟ้มเอกสารสีดำสนิทบนโต๊ะทำงานราคาแพงหูฉี่ถูกเปิดออกด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อย แม้ศิลาจะพยายามควบคุมความนิ่งสงบในฐานะศัลยแพทย์มือหนึ่งผู้ผ่านการผ่าตัดหัวใจมานับร้อยเคส แต่ทว่า... หัวใจของเขาเองในวินาทีนี้กลับเต้นรัวระรัวราวกับคนใกล้หมดสติ สามปี... สามปีเต็มที่รินรดาหายสาบสูญไปจากชีวิตอย่างไร้ร่องรอย ราวกับเธอไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ ภาพของอดีตภรรยาผู้เคยเงียบงام อดทน และยอมก้มหัวให้เขาในทุกเรื่อง วนเวียนกลับมาหลอกหลอนในความทรงจำ ทว่ารินรดาในวันนี้... ผู้หญิงที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาด้วยสายตาเยียบเย็นและรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ กลับไม่ใช่คนเดิมที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไปแล้ว ประโยคสุดท้ายที่เธอกระซิบฝากไว้ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท *“ไม่ต้องโทรหาฉันหรอกค่ะคุณศิลา... เพราะต่อจากนี้ ชีวิตและลมหายใจของคุณ อยู่ในกำมือของฉันแต่เพียงผู้เดียวแล้วค่ะ”* "บ้าที่สุด..." ศิลาพึมพำกับตัวเอง เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันอย่างขัด เขาไม่ยอมแพ้หรอก เขาคือนายแพทย์ศิลาผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี จะให้ยอมก้มหัวตกเป็นเบี้ยล่างของผู้หญิงที่เขาเคยเหยียบย่ำอย่างไม่ใยดีเมื่ออดีต ไม่มีทางเสียหรอก ในเมื่อรินรดากล้ากลับมาท้าทายเขาด้วยอำนาจและเงินตราที่เธอไปกอบโกยมาจากไหนก็ไม่รู้ เขาก็จะขุดคุ้ยความลับตลอดสามปีที่หายไปของเธอออกมาให้หมดสิ้น นิ้วเรียวยาวกดโทรศัพท์สายตรงหา 'ธนากร' เพื่อนสนิทที่เป็นถึงมือขวาของบริษัทเอกชนรายใหญ่และมีเครือข่ายข่าวกรองกว้างขวางที่สุดในเมืองหลวง "ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดของรินรดา... ทุกอย่าง นับตั้งแต่วันที่เธอเดินออกจากบ้านไปจนถึงปัจจุบัน เอาแบบละเอียดยิบ" ศิลาสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "เฮ้ย นายแน่ใจนะศิลา?" ปลายสายอุทานด้วยความแปลกใจ "ฉันได้ข่าวว่าตอนนี้เธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้วนะ เธอกลายเป็นนักธุรกิจหญิงมือเหล็กที่กว้านซื้อหุ้นในเครือโรงพยาบาลที่เราบริหารอยู่ด้วยซ้ำ นายกำลังเล่นกับไฟรินรดาไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมที่นายจะเขี่ยทิ้งได้ตามอำเภอใจอีกต่อไปแล้วนะเพื่อน" "ฉันไม่สนใจว่าเธอจะกลายเป็นใครมาจากไหน!" ศิลาตวาดกลับอย่างเหลืออด ความหงุดหงิดพุ่งพล่านจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "สืบมาให้ฉัน! ฉันต้องรู้ว่าเบื้องหลังความสำเร็จบ้าๆ ของเธอมันมาจากใคร หรือว่าเธอไปเอาเงินมหาศาลมาจากไหนเพื่อมาเล่นเกมเอาคืนฉันแบบนี้!" การสืบสวนลับๆ เริ่มต้นขึ้นในคืนนั้นเอง ศิลาทุ่มเทเวลาทั้งคืนในการแกะรอยเอกสารทางการเงินและประวัติการเดินทางของรินรดา แต่ยิ่งค้นลึกเท่าไหร่... กำแพงปริศนาก็กยิ่งหนาขึ้นเท่านั้น ไม่มีร่องรอยของสามปีนั้น บันทึกทุกอย่างถูกลบหายราวกับมีมือที่ทรงอิทธิพลคอยปกปิดเอาไว้ ทว่า... มีสิ่งหนึ่งที่หลุดลอดเข้ามาในรายงานลับฉบับสุดท้าย *บันทึกการเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในต่างประเทศ... เมื่อสองปีครึ่งก่อน* หัวใจของศิลาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม โรงพยาบาล? รินรดาไปทำอะไรที่นั่นในยามที่เธอเพิ่งหย่าขาดจากเขาไปได้ไม่นาน? ความหวาดระแวงบางอย่างเริ่มกัดกินจิตใจของศัลยแพทย์หนุ่ม เขาจำได้แม่นยำถึงวันสุดท้ายที่เธอเซ็นใบหย่า ร่างกายของเธอบอบบางและซีดเซียวจนน่าใจหาย หรือว่า... เธอกำลังป่วยหนัก? หรือมีเรื่องราวอะไรที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนในตอนที่เขากำลังหลงระเริงไปกับความเย็นชาของตัวเอง? ในขณะที่ศิลากำลังจมดิ่งอยู่กับกองเอกสารและความสับสน เสียงเคาะประตูก็กรีดบรรยากาศยามดึกขึ้นสามครั้ง ก่อนที่เลขาหน้าห้องจะเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "คุณศิลาคะ... มีพัสดุด่วนส่งตรงถึงคุณค่ะ ระบุว่า 'ห้ามเปิดอ่านจนกว่าจะถึงมือคุณผู้ชายเท่านั้น' และ..." เลขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "คนที่มาส่งฝากข้อความนี้มาด้วยค่ะ... เขาบอกว่า *'ยินดีต้อนรับสู่เกมล้างตา... คุณหมอผู้สูงส่ง'* " ศิลารับกล่องพัสดุกำมะหยี่สีดำสนิทมาถือไว้ด้วยมือที่เย็นเฉียบ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยความเงียบงัน เขากลั้นหายใจในขณะที่ค่อยๆ เปิดฝากล่องออกช้าๆ ภายในกล่องนั้น... ไม่มีระเบิด ไม่มีสิ่งน่ากลัวอย่างที่คิด มีเพียงแฟลชไดรฟ์สีเงินวาววับอันหนึ่ง และ... ภาพถ่ายโพลารอยด์ใบเล็กที่คว่ำหน้าอยู่ ศิลาหยิบภาพถ่ายนั้นขึ้นมาพลิกดูด้วยมือที่สั่นเทรา ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นทีละน้อย ลมหายใจของเขาติดขัดทันทีที่เห็นภาพเด็กผู้ชายตัวน้อยวัยประมาณสองขวบเศษ ใบหน้ารabจิ้มลิ้มนั้นถอดแบบมาจากเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน... ทั้งสันจมูกโด่งรั้น และนัยตาดุที่มองตรงมายังเลนส์กล้องอย่างเย่อหยิ่งไม่ต่างจากเขาในกระจกเลยแม้แต่น้อย และที่มุมภาพด้านหลัง มีลายมือหวัดๆ ด้วยหมึกสีแดงเข้มเขียนไว้สั้นๆ แต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ *“ลูกชายของคุณ... ศิลา... สามปีที่ผ่านมา คุณเคยสงสัยไหมคะ ว่าฉันหายไปไหนมา?”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับเกมแก้แค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เพลิงกุหลาบดำ -