แชตหลุดในกลุ่มคณะ

ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนในมือถือของฉันดังขึ้นติดต่อกันเป็นชุด จนหน้าจอ OLED สว่างวาบต่อเนื่องเหมือนไฟเธคในผับ และมันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนธรรมดาค่ะ แต่มันคือเสียงนรกส่งเสียงหัวใจวายจากกลุ่มแชตสยองขวัญประจำคณะนิเทศศาสตร์ที่มีสมาชิกเกือบสองร้อยคน! [ส้มจี๊ด]: @Peet_The_Star อีพีท! มึงอธิบายรูปนี้เดี๋ยวนี้เลยนะ อีบ้า! หลับหูหลับตาจีบกันหรือยังไง จุดธูปบอกบรรพบุรุษหรือยังแม่! [โบ๊ท]: ช็อตฟีลมาก รูปตอนรุ่นพี่วาฬผูกเชือกรองเท้าให้นี่คือเอาไปทำโปสเตอร์โปรโมทคณะได้เลยนะ เสียดายหน้ามึงดูเหมือนปลาทูตาเหลือกไปหน่อยวะพีท ฮ่าๆๆๆๆ [หมวยเล็ก]: ว้ายยยย แกร๊! ชั้นสืบมาแล้ว ผู้ชายคนนั้นคือพี่วาฬ ปีสาม วิศวะเครื่องกล คนที่ขึ้นชื่อว่าไมโครเวฟเดินได้ ชาตินี้ไม่เคยด่าใครเพราะอบอุ่นยิ่งกว่าเตาอบไฟฟ้า แต่เมื่อกี้เขายืนยิ้มให้ยัยพีทจนมดขึ้นรองเท้าผ้าใบดิฉันไปหมดแล้วค่ะแม่! ฉันแทบอยากจะเอาหัวโขกกับเสาตึกคณะให้ตายตรงนั้นซะให้รู้แล้วรู้รอด! ดวงตาของฉันเบิกกว้างจนแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า มือสั่นเทาจนเกือบทำโทรศัพท์มือถือราคาแพงร่วงลงไปกระแทกพื้นคอนกรีต เหตุการณ์เมื่อสิบนาทีที่แล้วย้อนกลับเข้ามาในหัวเหมือนเทปกรอซ้ำ... ตอนนั้นฉันแค่บ่นว่าเจ็บเท้าเพราะรองเท้ากัด รุ่นพี่ตัวร้ายคนนั้นก็ย่อตัวลงไปนั่งผูกเชือกรองเท้าให้ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่เดินผ่านไปผ่านมาหน้าโรงอาหาร แล้วไอ้เพื่อนเวร 'ส้มจี๊ด' ดันแอบถ่ายรูปนั้นไว้ทันแถมยังเอามาประจานลงกลุ่มใหญ่ของคณะที่มีทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง และที่สำคัญที่สุด... มี 'ไอ้พี่วาฬ' อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย! ฉันรีบใช้นิ้วจิ้มหน้าจอด้วยความลนลาน พยายามจะพิมพ์แก้ตัวน้ำขุ่นๆ [Peet_The_Star]: พวกมึงตาฝาดกันแล้ว! อีส้ม มึงลบรูปเดี๋ยวนี้เลยนะ! คนอย่างกูเนี่ยนะจะไปอ่อยเขา ฝันไปเถอะ อีเวร! กูแค่สะดุดล้มหัวทิ่มแล้วเชือกรองเท้ามันหลุดต่างหากเล่า! [ส้มจี๊ด]: แหม... สะดุดล้มยังไงให้หน้าตาเป็นสีชมพู แถมรุ่นพี่เขายังลูบหัวปลอบใจแล้วยิ้มหวานจนใจเจ็บขนาดนั้นอ่ะคะอีพีท? อย่ามาแถค่ะ หลักฐานคาตาขนาดนี้ เตรียมตัวตัดชุดแต่งงานได้เลยย่ะ หลานฉันต้องชื่ออะไรดีแก! ตู้ม! เหมือนมีระเบิดปรมาณูลงกลางอก หน้าฉันร้อนผ่าวขึ้นมาจนแทบจะทอดไข่ดาวได้ *[System Alert]: ถ้าอยากให้รุ่นพี่ไมโครเวฟของคุณรอด... ก็เลิกทำตัวเป็น 'ของเล่น' ที่น่ารักสักที* คำเตือนลึกลับจากตอนที่แล้วดังก้องอยู่ในหัว สมองฉันตีกันยุ่งเหยิงไปหมด นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องล้อเล่นในกลุ่มเพื่อนธรรมดาแล้วค่ะซิส แต่มันกำลังกลายเป็นไวรัลในหมู่คณะที่ใครๆ ก็พากันจับตามอง ระหว่างที่ฉันกำลังพิมพ์ข้อความด่าเพื่อนในกลุ่มด้วยความโกรธปนอาย จู่ๆ หน้าจอก็เด้งข้อความส่วนตัวเข้ามาอีกหนึ่งแชต... และชื่อผู้ส่งก็ทำให้ลมหายใจของฉันสะดุดกึกทันที [Whan_Vara]: "หืม... เป็นปลาทูตาเหลือกเหรอครับตัวเล็ก ในรูปน่ารักออก ทำไมเพื่อนแซวแค่นี้ต้องหน้าแดงจนหูแดงขนาดนั้นด้วยล่ะ หื้ม?" กรี๊ดดดดดดด! เขาเห็นได้ยังไง! เขากล้าดียังไงมาแอบดูแชตกลุ่มคณะฉัน! ฉันสะดุ้งสุดตัวจนทำโทรศัพท์ร่วงลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นหญ้า หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความร้อนพุ่งพล่านไปทั่วใบหน้าและลำคอ ฉันก้มลงเก็บโทรศัพท์ด้วยความลนลาน นิ้วเรียวรีบกดพิมพ์ตอบกลับไปโดยไม่ทันได้คิดหน้าคิดหลังด้วยซ้ำ [Peet_The_Star]: ใครหน้าแดง! พี่อย่ามามั่วซ้ำเติมนะ! แล้วใครอนุญาตให้อ่านแชตกลุ่มคณะผมเล่า ลบรูปออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นผมโกรธจริงๆ ด้วย! [Whan_Vara]: "โกรธเหรอครับ? อืม... ถ้าโกรธ งั้นเย็นนี้เลี้ยงชานมไข่มุกไขมันต่ำหวานน้อยแก้วใหญ่ เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ทำให้ 'ของเล่น' ของผมต้องเขินจนตัวงอดีไหมครับ... หืม?" บรรยากาศรอบตัวเหมือนจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ ข้อความนั้นพร้อมกับรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่ลอยเข้ามาในความทรงจำ ทำให้ฉันยืนแข็งทื่อเป็นหินอยู่กลางสนามหญ้าของมหาวิทยาลัย ปากที่เคยเก่งกาจกลับเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง สมองตื้อตันไปหมดเพราะความเขินที่ตีรันฟันแทงกันอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ออก ไอ้รุ่นพี่คนนี้... ร้ายกาจเกินไปแล้วนะ! "อ้าว น้องพีท... ยืนเหม่ออะไรตรงนี้ครับ หน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุกเชียว เขินข้อความพี่เหรอหึ?" เสียงทุ้มนุ่มนวลที่คุ้นเคยดังขึ้นชิดริมหู พร้อมกับความอบอุ่นจากร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นอายสะอาดๆ ของเขาลอยเข้ามาชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะยิ่งกว่าเดิม ฉันค่อยๆ หันขวับกลับไปมองด้วยความตกใจ ทว่า... สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าไม่ใช่แค่รอยยิ้มกวนประสาทของพี่วาฬตามปกติ แต่สายตาคู่คมที่มองตรงมากลับเต็มไปด้วยความจริงจังบางอย่างที่ทำให้ลมหายใจของฉันสะดุดกึก และก่อนที่ฉันจะได้อ้าปากโวยวายอะไรออกไป... รุ่นพี่ตัวสูงก็ก้มหน้าลงมากระซิบชิดริมใบหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัว "เลิกพิมพ์ปฏิเสธในแชตได้แล้วครับ... เพราะตัวจริงเสียงจริงยืนอยู่ตรงนี้แล้ว สนใจเปลี่ยนสถานะจาก 'ของเล่น' มาเป็น 'แฟน' พี่จริงๆ เลยไหมล่ะครับ?" __________ ✨ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาใจฟูและโบ๊ะบ๊ะไปกับความไมโครเวฟเดินได้ของพี่วาฬนะคะ! 💖