บทพิสูจน์รักแท้

“ฉันบอกให้คุณไปไงเฉินเฟิง! ถ้าพวกเขาจับได้ว่าสิ่งที่อยู่ในมือฉันมันไม่ใช่ของในยุคนี้ ชีวิตคุณ... หน้าที่การงานที่คุณแลกมาด้วยเลือดเนื้อ จะพังพินาศเพราะผู้หญิงอย่างฉัน!” หลินเยว่ตวาดลั่น มือไม้สั่นเทาขณะพยายามผลักแผ่นอกแกร่งของชายหนุ่มออกห่าง หัวใจของนางเต้นรัวราวกับกลองศึก แสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมันในกระท่อมหลังเก่าริมชายป่าสั่นไหวตามแรงลมที่พัดผ่านรอยแตกของฝาผนัง เฉินเฟิงไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว เขายืนตระหง่านดุจขุนเขาที่ไม่มีวันสั่นคลอน แววตาคมกริบของนายทหารหนุ่มที่เคยดูเย็นชาบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่น่าเกรงขาม มือหนาคว้าข้อมือนางไว้แน่นพอดีไม่ให้เจ็บ แต่แข็งแกร่งจนไม่อาจหลุดรอด “พูดจบหรือยัง?” เสียงทุ้มต่ำของเขาราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนหลินเยว่ต้องชะงัก “คุณ...” “ภรรยาผม ผมยังปกป้องไม่ได้ แล้วจะไปปกป้องใครที่ไหนได้อีก?” เฉินเฟิงก้าวเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รินรดหน้าผากนาง “เรื่องมิติหรือของวิเศษอะไรนั่น ผมไม่สนหรอกนะว่ามันมาจากไหน สิ่งเดียวที่ผมสนคือ... ในวินาทีที่ความตายจ่อคอหอย คนที่ผมอยากให้อยู่รอดที่สุดคือคุณกับลูก ไม่ใช่เกียรติยศหรือยศถาบรรดาศักดิ์จอมปลอมนั่น” ข้างกายของทั้งคู่ เฉินอันตัวน้อยขดตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนา ดวงตากลมโตคู่สวยที่เหมือนแม่ราวกับถอดแบบกันมา มองดูพ่อกับแม่ด้วยความตื่นตระหนก เด็กน้อยไม่ได้ส่งเสียงร้องไห้ แต่กลับเอื้อมมือเล็กๆ ไปกุมชายเสื้อของมารดาไว้แน่นราวกับจะบอกว่า ‘หนูไม่ไปไหน’ หลินเยว่รู้สึกเหมือนก้อนสะอื้นจุกอยู่ที่ลำคอ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากฝ่ามือของเฉินเฟิงมันทำให้นางเข้มแข็งขึ้น หรืออาจจะอ่อนแอลงกันแน่? ในโลกที่นางจากมา นางต้องสู้คนเดียว ต้องฉลาด ต้องร้าย เพื่อให้ตัวเองรอดจากความยากลำบาก แต่ในโลกนี้... ภายใต้อ้อมกอดของชายคนนี้ นางกลับรู้สึกว่าการยอม ‘อ่อนแอ’ บ้างก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนัก “พวกเขามาถึงหมู่บ้านแล้ว” เฉินเฟิงกระซิบ สายตาจับจ้องไปที่หน้าต่าง “พวกสายลับจากหน่วยข่าวกรองลับที่แกะรอยสินค้าของคุณมาตลอดทาง ผมวางแผนเบี่ยงเบนความสนใจไว้แล้ว แต่มันได้แค่ชั่วครู่” “ทำไมถึงเชื่อใจฉันขนาดนั้นเฉินเฟิง? ฉันอาจจะเป็นปีศาจ หรือเป็นคนทรยศชาติก็ได้นะ” หลินเยว่เงยหน้าสบตาเขา แววตาของนางไหวระริก เฉินเฟิงยิ้ม—เป็นยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง มันไม่ได้สดใสเหมือนยิ้มของคนทั่วไป แต่มันคือยิ้มของคนที่มอบทั้งชีวิตไว้ให้ใครสักคนแล้ว “ปีศาจที่ทำอาหารอร่อยให้ผมกินทุกเย็น ปีศาจที่สอนให้ลูกเป็นเด็กดี และปีศาจที่ร้องไห้เมื่อเห็นหมาข้างถนนบาดเจ็บ... ถ้าโลกนี้มีปีศาจแบบนี้เยอะๆ ผมว่าเราคงไม่ต้องมีทหารหรอก” เขาดึงนางเข้ามากอดแน่น กระชับร่างบางเข้าสู่อ้อมอกที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของแดดและผงดินปืน หลินเยว่ซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง ปล่อยให้น้ำตาที่กลั้นไว้นานไหลออกมา นี่คือบทพิสูจน์ที่แท้จริง ไม่ใช่คำหวานที่พร่ำบอก แต่มันคือความตายที่อยู่ตรงหน้า และเขายังเลือกที่จะยืนเคียงข้างนาง “ถ้าเราผ่านคืนนี้ไปได้...” หลินเยว่พึมพำ “ฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง... เรื่องทั้งหมด เรื่องมิติ เรื่องที่มาของฉัน...” “ไม่จำเป็น” เฉินเฟิงขัดขึ้นพลางลูบผมของนางแผ่วเบา “ผมไม่ได้รัก ‘ประวัติ’ ของคุณ ผมรัก ‘ตัวตน’ ของคุณ” ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังบีบคั้นถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายสิบคนก็ดังขึ้นรอบกระท่อม ตามด้วยเสียงเคาะประตูที่ดุดันจนบานไม้เก่าๆ แทบพังทลายลงมา *ปัง! ปัง! ปัง!* “เฉินเฟิง! เรารู้ว่าแกอยู่ข้างใน! ออกมาพร้อมกับผู้หญิงคนนั้น เดี๋ยวนี้!” เสียงของหัวหน้าหน่วยลับที่คุ้นเคยตะโกนก้องมาจากด้านนอก เฉินเฟิงเลิกคิ้วมองหลินเยว่ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม... มันมีความเด็ดขาดและแฝงไปด้วยความอาฆาตที่คนรักเมียเท่านั้นถึงจะมี เขากระชับปืนพกที่เหน็บอยู่ที่เอว ก่อนจะหันมาหอมหน้าผากภรรยาด้วยความรวดเร็ว “อยู่หลังผม” เขาออกคำสั่งสั้นๆ ก่อนจะเดินไปที่ประตู เมื่อประตูเปิดออก แสงจากไฟฉายหลายสิบดวงส่องกระทบใบหน้าของเฉินเฟิงจนเขาต้องหรี่ตา แต่ก่อนที่คนกลุ่มนั้นจะได้ก้าวเข้ามา เฉินเฟิงก็ชักปืนขึ้นเล็งไปที่เท้าของหัวหน้าหน่วยอย่างแม่นยำ “ก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ขาพวกแกขาดแน่” เขาพูดเสียงเย็น ท่ามกลางสถานการณ์ที่ตึงเครียดจนแทบขาดใจ จู่ๆ เสียงหัวเราะแหลมเล็กของเฉินอันก็ดังขึ้นจากมุมห้อง ตามด้วยแสงสีขาวสว่างวาบที่พุ่งออกมาจากมิติของหลินเยว่ ซึ่งมันไม่ใช่สินค้าปกติที่นางเคยขาย แต่มันคืออุปกรณ์เตือนภัยที่นางลืมไปแล้วว่าเคยหยิบติดตัวมาด้วย! เฉินเฟิงเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างคนอีกกลุ่มที่เขาไม่คาดคิดว่าจะมีตัวตนอยู่จริงปรากฏขึ้นในความมืดหลังต้นไม้ใหญ่... พวกเขาไม่ใช่ทหาร ไม่ใช่สายลับ แต่เป็นคนชุดดำที่ดูเหมือนจะมา ‘ทวงคืน’ บางอย่างจากหลินเยว่ โดยเฉพาะคนในชุดคลุมสีเงินที่จ้องมองมาที่นางด้วยแววตาที่เหมือนกับนางราวกับส่องกระจก! “หลินเยว่... ในที่สุดเราก็หาเจ้าเจอ” คนชุดคลุมสีเงินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนทั้งป่าเงียบกริบ ส้มหวานมิติลับหวังว่ารี้ดที่น่ารักของไรต์จะยังไม่วางมือจากนิยายเรื่องนี้ เพราะบททดสอบความรักที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วนะคะ!