"ถ้าป้าจะเอาแค่ชิ้นเดียว หนูคงต้องกราบขออภัยจริงๆ ค่ะ เพราะคิวข้างหลังเขายืนรอจนเหงื่อซึมกันหมดแล้ว วันนี้หมูสามชั้นอบน้ำผึ้งสูตรลับมีจำกัดจริงๆ ค่ะ"
หลินเยว่คลี่ยิ้มหวานดุจน้ำผึ้งอาบยาพิษ พลางขยับตะหลิวไม้ในมืออย่างคล่องแคล่ว กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศที่เธอปรุงเองกับมือลอยฟุ้งไปทั่วตลาดมืดแห่งเขตอุตสาหกรรม บรรดาสตรีวัยกลางคนและคนงานที่ต่อแถวเหยียดยาวต่างชะเง้อคอเหมือนลูกนกหิวโหย
"หลินเยว่! ฉันยอมจ่ายเพิ่มอีกสองเหมา! ขอให้ฉันเถอะนะ หลานชายฉันมาเยี่ยมจากเมืองหลวงทั้งที" ป้าหวัง แม่ค้าขายผ้าที่เคยค่อนขอดเธอเมื่อสัปดาห์ก่อน บัดนี้กลับยอมวางท่าทางถือตัวลงจนหมดสิ้น
หลินเยว่ไม่ได้ใจอ่อน แต่เธอกลับหยิบห่อกระดาษไขที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา "ป้าหวังคะ ของดีมีไว้แบ่งปันค่ะ หนูมีส่วนที่ตัดแบ่งไว้เป็นชิ้นพอดีคำสำหรับให้หลานชายป้าได้ชิมโดยเฉพาะ แต่ต้องสัญญาว่าครั้งหน้าต้องมาต่อแถวเป็นคนแรกนะคะ กฎคือกฎ เพื่อความยุติธรรมของทุกคนค่ะ"
หญิงสาวไม่ได้เพียงแค่ขายของ แต่เธอกำลังขาย 'ความรู้สึก' และ 'มาตรฐาน' ท่ามกลางยุคสมัยที่ทุกคนต้องดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอด การที่เธอตั้งกฎเกณฑ์และรักษามันไว้อย่างเคร่งครัด กลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ผู้คนเกรงใจและอยากครอบครองสินค้าของเธอมากขึ้นไปอีก
"แม่ครับ! ท่านลุงทหารคนนั้นมาอีกแล้วครับ!"
เสียงใสแจ๋วของเฉินอันดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย หลินเยว่ชะงักมือที่กำลังห่ออาหาร สายตาของเธอเบนไปทางท้ายแถว ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีเขียวขี้ม้าที่ดูโดดเด่นกว่าใครเพื่อนกำลังยืนนิ่งสงบผิดกับบรรยากาศโกลาหลรอบข้าง ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่เธอเพียงคนเดียว ไม่มีความหิวกระหายในรสชาติอาหารสะท้อนอยู่ในแววตาคู่นั้น มีเพียงความชื่นชมและ... ความห่วงใยที่ปิดไม่มิด
เฉินเฟิงก้าวผ่านฝูงชนที่ขยับเปิดทางให้อย่างรู้หน้าที่ เขาเดินตรงมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะของหลินเยว่ กลิ่นจางๆ ของยาสูบและน้ำยาทำความสะอาดปืนพัดผ่านจมูกเธอไป ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยปากสั่งของ แต่เขากลับวางกระติกน้ำเหล็กใบเขื่องลงบนโต๊ะ
"วันนี้อากาศร้อน ถ้าดื่มแต่น้ำเปล่าจะเพลีย... นี่ชาสมุนไพรที่ผมต้มจากบ้าน หวังว่าจะช่วยให้สดชื่นขึ้น" เสียงทุ้มต่ำนั้นเรียบเฉย ทว่าใบหูของนายทหารหนุ่มกลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด
หลินเยว่มองกระติกน้ำนั่นสลับกับใบหน้าของคนตรงหน้า ความร้อนวูบวาบแล่นขึ้นมาที่ใบหน้าจนต้องก้มลงง่วนกับการตุนสินค้าต่อ "ขอบคุณค่ะ... ท่านผู้กองช่างใส่ใจจริงๆ"
"ผมก็แค่... มาตรวจตราความเรียบร้อยของตลาด" เขาแก้ตัวเสียงแข็ง แต่สายตากลับเหลือบไปมองเฉินอันที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ใกล้ๆ "เด็กคนนี้โตขึ้นเยอะนะ เยว่... ผมมีหนังสือภาพสำหรับเด็กที่ได้รับมาจากสหายทหาร หวังว่าอันอันคงจะชอบ"
เขาวางสมุดภาพเล่มหนาลงข้างๆ กระติกน้ำ ท่าทางเก้ๆ กังๆ ของนายทหารผู้เกรียงไกรที่พยายามจะเข้าหาลูกชายของเธอผ่านของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ทำให้หลินเยว่หลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความน่ารักและไร้เดียงสาในมุมนี้ช่างตัดกับบุคลิกเคร่งขรึมของเขาโดยสิ้นเชิง
"ถ้าท่านผู้กองว่างขนาดนี้... ช่วยมาช่วยหนูห่อของสักครู่ได้ไหมคะ? ลูกค้าเริ่มบ่นแล้วว่ารอนานเกินไป" เธอเอ่ยล้อเล่นพลางยื่นถุงกระดาษให้อีกฝ่าย
เฉินเฟิงไม่ได้ปฏิเสธ เขารีบถอดถุงมือหนังออก วางอาวุธคู่กายไว้ข้างตัว แล้วลงมือหยิบจับสิ่งของอย่างเบามือและรวดเร็ว ราวกับกำลังทำภารกิจกู้ระเบิดที่ไม่ยอมให้เกิดข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว
ภาพของนายทหารหนุ่มที่ดูองอาจกำลังก้มหน้าก้มตาห่อหมูสามชั้นอย่างตั้งอกตั้งใจ กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในตลาดมืดวันนี้ หลายคนเริ่มกระซิบกระซาบถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ บ้างก็อิจฉา บ้างก็ชื่นชมที่แม่ค้าสาวฝีมือดีอย่างเธอได้คนคุ้มครองที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตนี้
เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า สินค้าบนโต๊ะก็ถูกจำหน่ายจนหมดเกลี้ยง หลินเยว่กำลังจะเก็บร้านด้วยความอ่อนเพลีย แต่แล้วเธอก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นรถจี๊ปทหารคันคุ้นตาจอดนิ่งสนิทอยู่ไม่ไกลจากทางออก
เฉินเฟิงเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับรับเอาตะกร้าของใช้ไปถือไว้เอง "วันนี้ผมจะไปส่งคุณกับอันอันที่บ้าน"
"ไม่ต้องหรอกค่ะ ท่านผู้กองมีงานต้องทำ..."
"วันนี้ผมลาพักร้อน" เขาสวนกลับทันควัน สายตาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ "และมีเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งที่ผมต้องแจ้งให้คุณทราบ... เรื่องที่เกี่ยวข้องกับอดีตของคุณที่เพิ่งมีคนในกองทัพไปขุดคุ้ยเจอเมื่อเช้านี้"
รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินเยว่หายวับไปทันที หัวใจของเธอหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความลับในมิติที่เธออุตส่าห์เก็บงำไว้ หรือจะเป็นความลับเกี่ยวกับตัวตนจริงๆ ของเธอในภพชาตินี้กันแน่ที่กำลังจะถูกเปิดเผยออกมา
ท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มโรยตัวลงมา เฉินเฟิงขยับเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นไอความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา
"คนที่คุณหนีมา... เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แค่คนเดียว และพวกเขากำลังจับตาดูคุณอยู่ทุกฝีก้าวตั้งแต่วันที่คุณเริ่มเป็นที่รู้จักในตลาดแห่งนี้"
หวังว่าคุณรี้ดจะเอาใจช่วยคุณแม่ค้าคนเก่งและลุ้นไปกับความลับที่กำลังจะเปิดเผยในตอนต่อไปนะคะ!
ด้วยรักจากส้มหวานมิติลับค่ะ
คุณแม่ค้ามิติข้ามภพ ปฏิบัติการรุกจีบทหารหนุ่มยุค 80•ตอนที่ 4
กลยุทธ์การขายที่เหนือชั้น
ผลงานโดย ส้มหวานมิติลับ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ส้มหวานมิติลับ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณแม่ค้ามิติข้ามภพ ปฏิบัติการรุกจีบทหารหนุ่มยุค 80 นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!