ของรางวัลจากระบบและการวิวัฒนาการ

กลิ่นสนิมเหล็กและคราบน้ำมันเครื่องจางๆ ในโกดังร้างเขตอุตสาหกรรมเก่า ยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูกของผม ขณะที่หน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีฟ้าครามลอยเด่นอยู่กลางอากาศ มันสะท้อนภาพตัวเลขสถิติและแต้มประสบการณ์ที่เพิ่งพุ่งทะยานขึ้นจากการไขคดีฆาตกรรมอำพรางเมื่อคืนนี้ "ระบบประเมินผลเสร็จสิ้น... ผู้ใช้ 'คิน' ผ่านเงื่อนไขภารกิจลับระดับ A" เสียงแจ้งเตือนเรียบเฉยแต่ทรงพลังดังขึ้นในโสตประสาทของผม ดวงตาของผมกวาดมองข้อความที่ปรากฏบนหน้าจออย่างพินิจพิเคราะห์ การเติบโตของพลังในระบบ 'Insight Eye' ไม่ได้มาจากการสุ่มเด่น แต่มันถูกหล่อหลอมด้วยตรรกะและการสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่คนทั่วไปมักมองข้าม "อย่ามัวแต่ยืนยิ้มให้กับคะแนนความดีความชอบเลยครับ คุณคิน" เสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเย้าแหย่เล็กน้อยดังขึ้นจากมุมมืดของห้องพัก อาจารย์รินก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัว แสงไฟนีออนสีนวลจากภายนอกสาดกระทบปะทะกับเส้นผมสีดำสนิทและดวงตาคู่คมที่ราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกความคิดของผม เธอยังคงรักษาท่าทีเยือกเย็นและลึกลับไว้ได้เสมอ แม้ว่าพวกเราเพิ่งผ่านศึกหนักมาด้วยกัน ผมปิดหน้าต่างระบบลงด้วยการกะพริบตาเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับอาจารย์สาว "ผมไม่ได้ยิ้มครับอาจารย์ แค่กำลังคำนวณความคุ้มค่าของการอัปเกรดสกิลที่จะได้รับต่างหาก" อาจารย์รินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างรวดเร็วจนแทบสังเกตไม่เห็น "งั้นหรือครับ? ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณคงพร้อมสำหรับบททดสอบถัดไปแล้วสินะ ของรางวัลจากการปิดคดีรอบนี้... มันไม่ได้มีแค่แต้มประสบการณ์ธรรมดาหรอกนะ" สิ้นคำพูดของเธอ หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม เสียงระฆังใสดังกังวานขึ้นในหัว พร้อมกับข้อความขนาดใหญ่ที่สลักลงบนความว่างเปล่า [ยินดีด้วย! ท่านได้รับสิทธิ์ปลดล็อกทักษะพิเศษระดับสูง: 'Micro-Expression Reading' (การอ่านใจในเสี้ยววินาที)] หัวใจของผมเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปตามเส้นประสาทตั้งแต่ปลายนิ้วจรดโคน1สมอง ทักษะนี้ไม่ใช่แค่การสังเกตภาษากายแบบผิวเผิน แต่มันคือการผสานระบบวิเคราะห์เชิงจิตวิทยาเข้ากับสายตาที่เฉียบคม ทำให้สามารถมองเห็นการกระตุกของกล้ามเนื้อใบหน้าเพียงเศษเสี้ยววินาที การเปลี่ยนแปลงของอัตราการเต้นของชีพจรผ่านเส้นเลือดที่ขมับ และความลังเลใจที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มจอมปลอมของเป้าหมายได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ผมลองทดสอบระบบทันทีโดยหันไปมองอาจารย์ริน ขณะที่เธอกำลังหยิบแฟ้มคดีเก่าขึ้นมาเปิดอ่าน ในเสี้ยววินาทีนั้น โลกตรงหน้าผมราวกับหมุนช้าลง... กล้ามเนื้อบริเวณมุมปากด้านขวาของอาจารย์รินกระตุกขึ้นอย่างแผ่วเบา อัตราการกะพริบตาถี่ขึ้นจากเดิมเล็กน้อยถึงสามครั้งในเวลาสองวินาที และเส้นเลือดฝอยบริเวณขมับซ้ายเต้นแรงขึ้นสอดรับกับการพลิกกระดาษหน้าสุดท้าย *กำลังคิดเรื่ององค์กรเบื้องหลังสินะครับ... และเธอก็ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเบาะแสล่าสุดด้วย* ผมคิดในใจอย่างเงียบๆ โดยไม่แสดงพิรุธใดๆ ออกทางสีหน้า ทักษะนี้ช่างน่ากลัวและทรงพลังเสียจนผมต้องสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ "มองอะไรอยู่หรือครับ? หน้าฉันมีรอยหมึกติดอยู่หรือยังไง" อาจารย์รินเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมโดยตรง ดวงตาคู่นั้นกวาดมองผมด้วยความสงสัยเล็กน้อย "เปล่าครับ..." ผมยิ้มรับด้วยท่าทีสุภาพตามแบบฉบับของสุภาพบุรุษ "เพียงแต่กำลังคิดว่า... เอกสารในมือของอาจารย์ หน้าสุดท้ายไม่ได้ถูกเย็บแม็กมาตั้งแต่แรกใช่ไหมครับ แสดงว่าเพิ่งมีคนแอบสอดรายงานชิ้นนี้เข้ามาหลังจากที่เราแยกย้ายกันเมื่อคืนนี้" อาจารย์รินชะงักไปชั่วขณะ เปลือกตาของเธอกะพริบถี่ขึ้นอีกครั้งก่อนจะกลับมานิ่งสนิท เธอปิดแฟ้มลงช้าๆ แววตาที่มองผมเปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย มันมีความประหลาดใจเจืออยู่ภายใต้ความเยือกเย็นนั้น "คุณนี่... พัฒนาเร็วจนน่าตกใจจริงๆ นะครับ คิน" เธอเอ่ยเสียงเบา รอยยิ้มที่มุมปากลึกขึ้นกว่าเดิม "ดูท่าว่าการฝึกฝนของคุณจะไม่ได้สูญเปล่าเลย" บรรยากาศภายในห้องเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจและเสียงกระดาษที่ถูกวางลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ ทว่าความเงียบนั้นก็อยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อจู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับต่ำที่ผมติดตั้งไว้บริเวณทางเข้าโกดังก็ดังขึ้นกะทันหัน! *ปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ!* หน้าจอระบบอินเทอร์เฟซของผมเด้งข้อความสีแดงฉานขึ้นมาทับซ้อนกับภาพตรงหน้าทันทีโดยไม่ต้องรอให้สั่งการ [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบคลื่นสัญญาณชีพแปลกปลอม 4 จุดกำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้พิกัดปัจจุบันในรัศมี 50 เมตร... และหนึ่งในนั้น คือคลื่นชีวมิติที่ตรงกับฐานข้อมูลของ 'สมาชิกระดับสูง' จากองค์กรเงาที่คุณกำลังตามหา] ผมหันไปสบตากับอาจารย์รินทันที สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความผ่อนคลายกลายเป็นความจริงจังในเสี้ยววินาที ดวงตาของเธอคมกริบราวกับใบมีดที่พร้อมชักออกจากฝัก "ดูเหมือนว่าแขกไม่速 (เชิญ) จะมาเร็วกว่าที่คาดไว้นะครับอาจารย์..." ผมพูดเบาๆ พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่กำลังจะระเบิดขึ้นตรงหน้า ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันในบทนี้นะครับ