รอยร้าวในความสัมพันธ์

เสียงฝีเท้าที่หยุดชะงักอยู่หน้าบานประตูไม้สักหนานั้น หนักหน่วงและเต็มไปด้วยคุกคามราวกับมัจจุราชที่กำลังเดินตรวจตราความผิดปกติ ในความมืดสลัวของห้องเก็บเอกสารลับใต้ดิน กลิ่นอายของความตายและอันตรายแผ่ซ่านเข้ามาปะทะกับกลิ่นกายที่ร้อนระอุของคนทั้งคู่ คาร์ลอสหยุดการกระทำทุกอย่างลงชั่วขณะ แต่ทว่า... ไออุ่นจากร่างกายของเขายังคงแนบชิดติดตรึงอยู่กับเรือนร่างของรินรดาอย่างแนบแน่น มือหนาที่ข้างหนึ่งยังคงตรึงข้อมือเรียวเล็กเอาไว้เหนือศีรษะของเธอ ส่วนอีกข้างที่เพิ่งปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวออกไปได้เพียงสองเม็ด เลื่อนขึ้นมาทาบทับอยู่บนเนินอกนุ่มผ่านเนื้อผ้าชั้นในที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะลมหายใจหอบกระชั้น ดวงตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ไหวระริกด้วยความตื่นตระหนกและความปรารถนาที่ตีรวนกันอยู่ในอก ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มเยาะหยันความตายที่อยู่เพียงแค่เอื้อม ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงไปกระซิบชิดริมหูของเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่สั่นประสาทสัมผัส "เงียบเสีย... รินรดา ถ้าไม่อยากให้พวกมันเข้ามาพบเราในสภาพที่กำลังจะกลืนกินเธอล่ะก็นะครับ" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด หัวใจของเธอดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความกลัวจากการถูกไล่ล่าผสมปนเปเข้ากับความวابหวามที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายจากสัมผัสรุกรานของเขา ปลายนิ้วแกร่งของคาร์ลอสลูบไล้อย่างจงใจผ่านผิวเนื้อเนียนนุ่มบริเวณซอกคอระหง เรียกเสียงครางฮือในลำคอของหญิงสาวที่ต้องพยายามกลืนมันลงไปอย่างยากลำบาก แรงกดดันจากภายนอกประตูทวีความตึงเครียดขึ้นทุกที เมื่อเสียงฝีเท้านั้นเริ่มขยับเดินห่างออกไป พร้อมกับเสียงกระซิบสั่งการของลูกน้องด้านนอกที่ค่อยๆ จางหายไปในความเงียบ แต่ทว่า... ในจังหวะที่ความตึงเครียดภายนอกคลี่คลายลง แรงปรารถนาภายในห้องกลับปะทุขึ้นจนยากจะควบคุม คาร์ลอสไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป ริมฝีปากร้อนจัดทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มของเธออีกครั้งอย่างดุเดือดและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม คราวนี้ไม่มีการประนีประนอมใดๆ ทั้งสิ้น มันคือจูบที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายหิวและการครอบครอง รินรดาพยายามจะเบือนหน้าหนีเพื่อททวงสติ แต่ฝ่ามือหนาที่ประคองท้ายทอยของเธอไว้กลับบีบกรามมนให้เผยอรับสัมผัสวาบหวามที่เขาโถมซัดเข้ามาอย่างไม่ยอมให้ตั้งตัว ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ รสชาติของความหวาดกลัวและอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่านผสมผสานกับรสจูบอันเร่าร้อนจนทำให้สติของหญิงสาวพร่าเลือน มือหนาที่เคยตรึงข้อมือเธอไว้เป็นอิสระแล้ว แต่กลับเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวบางให้แนบชิดสนิทกับแผงอกแกร่ง จนเธอรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่บ้าคลั่งไม่แพ้กันของเขา กระดุมเม็ดที่เหลือถูกปลดออกอย่างไร้ความปรานี ผิวเนื้อเนียนละเอียดเปลือยเปล่าเผชิญหน้ากับความมืดและสายตาคมกริบที่มองมาด้วยประกายไฟแห่งความคลั่ง "คุณคาร์ลอส... อื้อ..." รินรดาครางประท้วงเมื่อฝ่ามือใหญ่สัมผัสเข้ากับยอดอกที่ชูชันผ่านความหนบหนาวของบรรยากาศ ความรู้สึกเสียวซ่านวิ่งพล่านไปตามกระดูกสันหลังจนเธอต้องแอ่นอกเข้าหารือโดยไม่รู้ตัว "เธอเป็นของผม... รินรดา จำใส่ใจเอาไว้" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการถูกจูบ ก่อนที่เขาจะก้มลงครอบครองยอดอกสีหวานด้วยริมฝีปากร้อนผ่าว การปรนเปรอที่ดุดันและเนิบนาบในเวลาเดียวกันทำให้หญิงสาวแทบละลายคาอ้อมแขน แรงเสียดทานระหว่างสรีระที่แนบชิดทำให้ห้องเก็บเอกสารแคบๆ นี้กลายเป็นเตาหลอมโลหะที่แผดเผาทุกความรู้สึก ในค่ำคืนที่อันตรายรายล้อม ร่างกายของทั้งคู่ต่างโหยหาและเข้าหากันราวกับแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ การสอดประสานที่เกิดขึ้นเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและลึกซึ้ง รินรดาจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของมาเฟียหนุ่มเพื่อระบายความสุขสมที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอก คาร์ลอสคำรามต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ ท่วงทำนองรักที่เร่าร้อนและบีบคั้นจิตวิญญาณดำเนินไปท่ามกลางความมืดมิด โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... หายนะครั้งใหม่กำลังคืบคลานเข้ามาประชิดตัวแล้ว ... ผ่านไปหลายชั่วโมง ภายในห้องพักวีไอพีสุดหรูชั้นบนสุดของคฤหาสน์ รินรดานอนหอบหายใจอยู่บนเตียงนอนกว้างที่ยับยู่ยี่ ร่างกายเปลือยเปล่าถูกปกคลุมไว้ด้วยผ้าห่มเนื้อดีเพียงครึ่งท่อน ความเหนื่อยล้าจากการผ่านศึกหนักทางอารมณ์และร่างกายทำให้เปลือกตาของเธอนักหนักอึ้ง แต่ทว่าความเงียบงันภายในห้องกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ และแรงกระแทกเปิดประตูห้องนอนอย่างแรง! รินรดาสดุ้งสุดตัว รีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายแล้วลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ ขณะที่คาร์ลอสซึ่งยืนสวมกางเกงขายาวเพียงตัวเดียวอยู่บริเวณระเบียงห้อง หันกลับมามองด้วยแววตาดุดันและเยียบเย็นทันที ร่างที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องไม่ใช่ใครอื่น... แต่คือ "เอเลน่า" คู่หมั้นสาวตระกูลผู้มีอิทธิพลใหญ่ที่บินตรงมาจากต่างประเทศอย่างไร้การนัดหมาย! ดวงตาเฉี่ยวคมของเอเลน่ากวาดมองสภาพห้องที่เละเทะ รอยเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้น และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ร่างของรินรดาที่นั่งอยู่บนเตียงของคาร์ลอสในสภาพเรือนร่างเปลือยเปล่ามีเพียงผ้าห่มผืนบางปิดบัง รังสีอำมหิตและความโกรธเกรี้ยวพวยพุ่งออกมาจากแววตาของเธอทันที "นี่มันหมายความว่ายังไง คาร์ลอส!" เอเลน่าแผดเสียงกรีดร้องด้วยความเดือดดาล ตัวสั่นเทาด้วยความหึงหวงและอับeun "คุณพาผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้เข้ามานอนระเรื่อถึงในห้องนอนส่วนตัวของคุณเนี่ยนะ แถมสภาพแบบนี้... พวกคุณทำอะไรกัน!" รินรดาหน้าซีดเผือด หัวใจหล่นไปตาตุ่มเมื่อสถานการณ์ตรงหน้าบีบคั้นให้เธอกลายเป็น "ผู้หญิงสำส่อน" ในสายตาของบุคคลที่สามทันทีโดยไม่ต้องมีคำแก้ตัวใดๆ เธอกำผ้าห่มแน่น หันไปมองหน้าคาร์ลอสที่ยืนนิ่งสนิท ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงแววตาสนเท่ห์และเยชาชาที่ฉายชัดขึ้นมาแทนที่ความอ่อนโยนเมื่อครู่ คาร์ลอสไม่แม้แต่จะชายตากล่าวคำอธิบาย เขาเพียงแต่สาวเท้ายาวๆ เดินเข้ามาขวางระหว่างรินรดากับเอเลน่าเอาไว้ ดวงตาสีนิลคู่นั้นกวาดมองคู่หมั้นสาวด้วยความรำคาญใจ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำลายความรู้สึกของรินรดาจนแหลกสลายลงในพริบตา "ถ้าเธอเห็นแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น... ก็ไม่ต้องถามให้มากความหรอก เอเลน่า" รินรดาน้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บปวด หัวใจกระชากวูบลงไปที่ตาตุ่ม คำพูดที่ไร้ซึ่งเยื่อใยและการปฏิเสธข้อกล่าวหาของเขา ทำให้เธอตระหนักได้ทันทีว่า... สำหรับเขาแล้ว เธอก็เป็นได้แค่เครื่องมือระบายความใคร่ชั่วคราวเท่านั้น ไม่เคยมีค่าอะไรมากไปกว่านั้นเลย เอเลน่ายกยิ้มเยาะด้วยความสะใจ หันมามองรินรดาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศในห้องดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็ง "ดี... ในเมื่อแกกล้ามาแย่งของๆ ฉันถึงถิ่น งั้นก็เตรียมตัวรับศาลเตี้ยจากฉันได้เลย... นังผู้หญิงชั้นต่ำ!" เอเลน่าสะบัดมือเรียกบอดี้การ์ดร่างยักษ์นับสิบชีวิตกรูเข้ามาในห้องนอนทันที รินรดารู้สึกได้ถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาอีกครั้ง แต่ทว่า... ก่อนที่บอดี้การ์ดพวกนั้นจะแตะต้องตัวเธอ คาร์ลอสกลับยกมือขึ้นห้ามด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาคมกริบมองตรงมาที่รินรดาด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา "หยุด... ใครอนุญาตให้พวกแกแตะต้องเธอ?" คาร์ลอสเอ่ยเสียงเยือกเย็น แต่ประโยคถัดมาที่เขาเอ่ยต่อจากนั้น กลับทำให้รินรดาถึงกับหัวใจหยุดเต้น "ในเมื่อเธออยากจะเล่นเกมนี้นัก... งั้นก็เชิญรับบทลงโทษในฐานะ 'เชลยผู้ทำผิดสัญญา' ให้สาสมก็แล้วกัน รินรดา" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความดาร์กนี้ด้วยกันนะครับ