เกมปั่นหัว

กลิ่นอายของบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับความตึงเครียดที่ลอยวนอยู่ในอากาศ ทำให้ห้องทำงานกว้างขวางตกแต่งด้วยโทนสีเข้มดูแคบลงไปถนัดตา คาร์ลอสไม่ได้ขยับตัวไปไหน ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทเนื้อดีนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ สายตาดุดันราวนักล่าจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยประกายตากระหายความพินาศ รินรดากลืนก้อนความกลัวลงคออย่างยากลำบาก หัวใจของเธอดังก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาท แต่วินาทีนี้ความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยความจำยอมที่ต้องหาทางรอด เธอรู้ดีว่าศักดิ์ศรีและทิฐิไม่มีค่าอะไรเลยต่อหน้าผู้ชายดิบเถื่อนคนนี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่จะทำให้เขาคลายความระแวงและยอมปล่อยเธอไป... ร่างกายของเธอเอง "คุณอยากได้อะไรจากฉันกันแน่ คาร์ลอส" เสียงหวานเอ่ยถาม แสร้งทำเป็นมั่นใจทั้งที่มือเรียวทั้งสองข้างกำลังจิกเข้าหากันแน่นจนเล็บแทบจิกเข้าเนื้อ "ฉันไม่ได้อยากได้อะไรนอกจากความพินาศของเธอ... และชดใช้ในสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อด้วยมือของตัวเอง" น้ำเสียงทุ้มต่ำตวัดกลับมาอย่างเยชา ไร้ความปรานี รินรดาแกล้งสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหว เธอขยับกายเข้าไปใกล้ร่างสูงทีละนิด กลิ่นกายหอมหวานละมุนละไมที่ลอยละลิ่วแตะจมูกของมาเฟียหนุ่ม ทำให้ดวงตาสีเข้มคมกริบไหววูบไปชั่วขณะ เธอจงใจทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าลงตรงหว่างขาของเขาอย่างไร้ยางอาย ปลายนิ้วเรียวสวยแตะลงบนปกเสื้อสูทเนื้อดี ไล่ต่ำลงมายังกระดุมเม็ดบนอย่างจงใจยั่วยวน คาร์ลอสหรี่ตามองการกระทำนั้น ร่างกายของเขาตื่นตัวขึ้นทันทีด้วยสัญชาตญาณดิบเถื่อน ทว่าริมฝีปากหยักยังคงเหยียดยิ้มเยาะ "คิดจะใช้มารยาตื้นๆ นี้เอาตัวรอดงั้นเหรอ รินรดา" "ถ้ามันทำให้คุณพอใจ... ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ" เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายปนหยาดเยิ้มอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันเป็นอาวุธที่อันตรายที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะงัดขึ้นมาสู้ รินรดาขยับกายเข้าประชิดจนหน้าอกนุ่มหยุ่นแนบชิดกับแผงอกแกร่ง เธอจงใจลากปลายนิ้วผ่านคอเสื้อเชิ้ตลงมาสัมผัสกับผิวเนื้ออุ่นร้อนบริเวณแผงอกของเขา ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอแกร่งขณะที่เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนริมฝีปากแทบจะสัมผัสกับติ่งหูของชายหนุ่ม คาร์ลอสขบกรามแน่น กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งเครียดด้วยแรงปรารถนาที่พุ่งพล่านจนยากจะควบคุม มือหนาเอื้อมไปบีบปลายคางมนของเธอไว้แน่น บังคับให้เงยหน้าขึ้นมารับรสจูบที่ดุดันและร้อนแรงจากเขา ริมฝีปากหนาประกบจูบลงมาอย่างไร้ความปรานี เป็นการจูบที่บดขยี้ ล่อลวง และกระชากวิญญาณ รินรดาเผยริมฝีปากออกตามสัญชาตญาณความวาบหวาม เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รสจูบที่ทั้งดุดันและเร่าร้อนทำให้สมองของเธอพร่าเลือน ลืมสิ้นทุกแผนการที่คิดไว้ เหลือเพียงความรู้สึกเคลิบเคลิ้มที่ถูกชักนำด้วยสัมผัสอันเชี่ยวชาญของซาตานร้าย มือหนาของคาร์ลอสไม่รอช้า ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างถือสิทธิ์ บีบขย้ำสะโพกอิ่มอย่างแรงด้วยความหมั่นเขี้ยวและแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันอย่างไร้ช่องว่าง ความร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่วผิวหนังจนแทบแผดเผา "เธอเลือกทางนี้เองนะ รินรดา..." เสียงกระซิบพร่าเลือนดังชิดริมฝีปาก ก่อนที่เขาจะอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกแล้วเหวี่ยงเธอลงบนโซฟาตัวใหญ่อย่างไม่แยแส ทว่าแววตาของเขากลับลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่พร้อมจะแผดเผาเธอให้เป็นจุณ ทว่า ในวินาทีที่คาร์ลอสกำลังจะทาบทับลงมาเพื่อครอบครองเชลยสาว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะอย่างรุนแรง ตามด้วยเสียงเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาของลูกน้องคนสนิท พร้อมกับข่าวสารที่ทำให้ลมหายใจของมาเฟียหนุ่มสะดุดกึก "นายครับ... ศัตรูบุกเข้ามาถึงชั้นใต้ดินแล้วครับ!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงมืดแห่งเสน่หาไปด้วยกันนะครับ