สัญญาบนกองเงิน

กลิ่นอายของกาแฟคั่วเข้มผสมผสานกับความตึงเครียดที่กดทับจนแทบหายใจไม่ออกในห้องทำงานส่วนตัวของคาร์ลอส มันไม่ใช่บรรยากาศที่คนธรรมดาจะสามารถทนอยู่ได้เกินหนาที รินรดายืนตัวตรงหลังพิงบานกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นวิวกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน เธอกำลังเผชิญหน้ากับมัจจุราชในคราบสุภาพบุรุษผู้สวมสูทสั่งตัดเข้ารูป แววตาคมกริบราวกับพญาอินทรีที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรงเล็บ "ทางเลือกของเธอมีไม่มากนักหรอก รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ แต่กลับทรงพลังจนกดดันให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนתาวเหน็บ คาร์ลอสหมุนแก้ววิสกี้ในมือช้าๆ นัยน์ตาสสีเข้มคู่นั้นกวาดมองสำรวจเรือนร่างระหงที่สั่นเทิ้มด้วยความโกรธปนหวาดกลัวอย่างไม่คิดจะปิดบังความพึงพอใจ "คุณมันเผด็จการ... ฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหนี้บ้าๆ นั่น ทำไมฉันต้องมารับผิดชอบด้วย!" เสียงหวานสั่นเครือแต่ยังคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรี เธอเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ภายในใจจะหวาดหวั่นจนขาแทบทรุด คาร์ลอสวางแก้วลงบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อดีเสียงดังสนั่น เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็วจนรินรดาไม่ทันได้ตั้งตัว กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ และแอลกอฮอล์ราคาแพงโชยเข้าแตะจมูก ร่างสูงใหญ่ก้มลงกระซิบข้างใบหูของเธอจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดลาดไหล่เปลือยเปล่า "เพราะพี่ชายเธอเอาชื่อบริษัทครอบครัวเธอมาค้ำประกัน และตอนนี้มันหนีหัวซุกหัวซุนทิ้งให้เธอรับกรรม... หนี้สิบแปดล้าน ถ้าเธอไม่มีเงินสดมาคืนฉันภายในคืนนี้ เธอก็ต้องใช้มันด้วยวิธีอื่น" "วิธีอื่นอะไรของคุณ..." รินรดาผถะตัวถอยหลังจนแผ่นหลังแนบสนิทกับกระจกเย็นเฉียบ ทว่ามือหนากลับคว้าหมับเข้าที่เอวคิ้วคอด ดึงรั้งเข้าหาจนแนบชิด ไม่มีช่องว่างให้อากาศแทรกผ่าน "ร่างกายของเธอ... และเวลาของเธอทุกวินาที จนกว่าฉันจะพอใจ" คาร์ลอสจ้องลึกลงไปในดวงตากลมโตที่ฉายแววตื่นตระหนก เขาก้มลงไล้ริมฝีปากคมคายตามกรอบหน้าเนียนนุ่ม สัมผัสวาบหวามที่จู่โจมกะทันหันทำให้รินรดาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เธอพยายามผลักไสแผงอกกว้าง แต่มันก็แข็งแกร่งราวกับกำแพงเหล็ก "ปล่อยนะ! ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายบริการ!" เธอตวาดเสียง,พยายามซ่อนความสั่นไหวในน้ำเสียง "ฉันไม่ได้บอกว่าเธอขายบริการ..." คาร์ลอสกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาดิบเถื่อนพราวระยับด้วยประกายปรารถนาอันร้อนแรง "ฉันกำลังบอกว่า... ฉัน 'ซื้อ' ตัวเธอต่างหาก ซื้อด้วยสัญญาทางกฎหมายที่พี่ชายเธอเซ็นยินยอมไว้เอง" นิ้วเรียวแกร่งเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอนัยน์ตาประสานกัน รสจูบที่ดุดันและเอาแต่ใจทาบทับลงมาทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธ ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากอิ่มอย่างเร่าร้อนและเรียกร้อง ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สมองขาวโพลนไปหมด แรงปะทะทางอารมณ์และสัมผัสวาบหวามทำให้หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก มือใหญ่อีกข้างเลื่อนขึ้นมาขยับรั้งท้ายทอยเธอให้รับจูบที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น กลิ่นอายความเย้ายวนและอำนาจที่ล้นเหลือของเขากลืนกินสติสัมปชัญญะของเธอไปทีละน้อย ร่างกายที่เคยขัดขืนเริ่มอ่อนระทวยลงอย่างน่าใจหาย ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นพล่านไปตามกระแสเลือด ทุกสัมผัสจากปลายนิ้วที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้าปลุกเร้าไฟปรารถนาที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน เมื่อคาร์ลอสยอมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง รินรดาก็หอบหายใจตัวโยน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเคอะเขินและโกรธขืนในคราวเดียวกัน ดวงตาคู่สวยคลอหน่วงด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจ "คุณมันใจร้าย..." เธอพึมพำเสียงสั่น "โลกธุรกิจไม่มีคำว่าใจร้าย มีแค่ผู้ชนะกับผู้แพ้ และเธอก็แพ้ราบคาบตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้ามาในตึกนี้แล้ว รินรดา" คาร์ลอสกระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากของเขายังคงคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียน ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอจนเธอสะท้านเยือก "ทางเลือกอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว จะเซ็นสัญญาฉบับนี้แล้วขึ้นไปบนห้องกับฉัน... หรือจะให้ฉันทำลายครอบครัวเธอย่อยยับในพริบตาเดียว" กระดาษสัญญาฉบับสีขาวสะอาดถูกเลื่อนมาวางตรงหน้าบนโต๊ะทำงาน พร้อมกับปากกาหมึกซึมราคาแพงที่วางเคียงกัน รินรดามองมันด้วยหัวใจที่แตกสลาย ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามรักษามาทั้งชีวิตกำลังจะถูกบดขยี้ด้วยเงินตราและอำนาจมืดของผู้ชายคนนี้ ทว่า... ในจังหวะที่เธอกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบปากกาด้วยมือที่สั่นเทา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูด้านนอกจะถูกผลักเปิดออกโดยเลขาคนสนิทของเขา "นายครับ... มีเรื่องด่วน ตำรวจบุกมาที่ล็อบบี้แล้วครับ!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงมืดแห่งเสน่หาไปด้วยกันนะครับ