ไพ่ใบที่สิบสอง

"ความลับของโครงสร้างวิญญาณไม่ได้ซ่อนอยู่ใต้อิฐปูนหรอกค่ะคุณรณกร... แต่ซ่อนอยู่ใต้รอยต่อของกาลเวลาต่างหาก" ปลายนิ้วเรียวยาวที่สวมแหวนเงินโบราณสลักลายรูนขยับไพ่ทาโรต์สำรับหนังสีเข้มบนโต๊ะไม้สักเก่าครึ้ม เสียงสับไพ่ดัง *ซワ* เบาๆ ท่ามกลางความเงียบงันของห้องใต้ดินสำนักงานสถาปนิก ที่ซึ่งแสงไฟจากหลอดทังสเตนสีส้มสาดส่องลงมาขับเน้นใบหน้าคมคายของรณกรให้ฉายแววเคร่งเครียด รณกรกวาดสายตามองเส้นแสงสีครามที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ เส้นสายพลังงานเหล่านั้นไม่ได้มาจากอาคารรอบตัว แต่มันพวยพุ่งออกมาจากร่างของหญิงสาวผู้มีศักดิ์เป็นทั้งอาจารย์และผู้ชี้นำทางจิตวิญญาณที่นั่งอยู่ตรงข้าม "ผมไม่เข้าใจที่อาจารย์พูด" รณกรเอ่ยขึ้น เสียงทุ้มต่ำเจือความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมจ้องมองสำรับไพ่ที่ถูกกางออกเป็นรูปกางเขนเซนต์แอนดรูว์ "เรากำลังพูดถึงคดีตึกถล่มย่านสาทร และร่องรอยอาคมที่เชื่อมโยงกับเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน ไพ่ใบที่สิบสอง... 'The Hanged Man' ใบนี้กำลังบอกอะไรเรากันแน่ ทำไมมันถึงสะท้อนโครงสร้างพลังงานเดียวกับวิญญาณสถาปย์ในตัวผมล่ะครับ" อาจารย์รินรดานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ดวงตากลมโตคู่สวยที่มักจะซ่อนความลับอันดำมืดไว้เสมอ เงยขึ้นสบตาเขานิ่ง ริมฝีปากบางเฉียบคลี่ยิ้มจางๆ รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับเต็มไปด้วยความเวทนาและ... ความโหยหาบางอย่างที่รณกรไม่มีทางคาดเดา "เพราะคุณกับดิฉัน เราต่างก็ใช้ชีวิตอยู่บน 'โครงสร้าง' เดียวกันอย่างไรล่ะคะ" รินรดาลุกขึ้นยืนช้าๆ เสื้อคลุมผ้าลินินสีครีมไหวตามแรงลมเล็กน้อย ทั้งที่ห้องนี้ปิดทึบไม่มีหน้าต่าง และในวินาทีนั้นเอง รณกรก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อสถาปัตยกรรมพลังงานรอบตัวเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน ระบบเนตรทายใจในหัวของเขา ส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็ว พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความหนาแน่นของพลังงานสถาปัตยกรรมระดับ SSS]* *[คำเตือน: เจ้าของร่างต้นแบบ 'รินรดา' กำลังปลดปล่อยเขตอาคมบูรณะกาลเวลา]* *[วิเคราะห์สถานะ: ไม่พบข้อมูลวันเดือนปีเกิดในฐานข้อมูลมนุษย์ — สถานะที่แท้จริง: สถาปนิกรุ่นแรกผู้สร้างมหาวิหารแห่งปฐพี (พ.ศ. 1720)]* รณกรก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว มือหนาคว้าขอบโต๊ะไม้ไว้แน่น หัวใจเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ข้อมูลที่ระบบประมวลผลออกมามันเหลือเชื่อเกินกว่าจะยอมรับได้ ผู้หญิงที่นั่งจิบชาคุยกับเขา คอยชี้แนะแนวทางแก้ปัญหาโครงสร้างไสยเวท และสอนการอ่านไพ่ทาโรต์ให้เขาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา... ไม่ใช่มนุษย์! "อาจารย์... นี่มันหมายความว่ายังไงกันครับ" เสียงของรณกรแหบพร่า เขารู้สึกเหมือนพื้นดินใต้เท้ากำลังทรุดตัวลง เช่นเดียวกับความทรงจำในอดีตที่ค่อยๆ พังทลายลงมา รินรดาเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว ฝีก้าวของเธอนุ่มนวลราวกับไร้น้ำหนัก ทว่าทุกย่างก้าวกลับทำให้โครงสร้างพลังงานรอบห้องสั่นไหว เธอหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่เอื้อมมือ เอื้อมปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบมาแตะที่กลางหน้าผากของรณกรเบาๆ กระแสความทรงจำที่ถูกผนึกไว้ในจิตใต้สำนึกทะลักเข้ามาในหัวของรณกรราวกับเขื่อนแตก ภาพของเด็กชายคนหนึ่งในอดีต ภาพของตึกถล่มเมื่อสิบปีก่อน และ... ภาพของหญิงสาวคนเดิมในชุดโบราณที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังเมื่อหลายร้อยปีก่อน "คุณไม่ได้บังเอิญมองเห็นโครงสร้างพลังงานได้หรอกนะคะคุณรณกร..." เสียงหวานใสกระซิบแผ่วเบาราวกับมาจากที่ไกลแสนไกล "แต่เป็นเพราะดวงวิญญาณครึ่งหนึ่งของคุณ... ถูกแบ่งออกมาจากเสาเข็มต้นแรกที่ดิฉันเป็นคนปักไว้เมื่อเจ็ดร้อยปีก่อนต่างหากล่ะคะ" รณกรสูดหายใจเข้าลึก สมองของสถาปหนุ่มอัจฉริยะกำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้ามา เขากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความจริงที่ถูกเปิดเผยไม่ได้น่ากลัวเท่ากับการที่เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า... การตายของครอบครัวเขาเมื่อสิบปีก่อน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และมันเกี่ยวข้องโดยตรงกับพันธะสัญญาโบราณที่รินรดากำลังแบกรับอยู่ ก่อนที่รณกรจะได้เอ่ยปากถามอะไรเพิ่มเติม เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นกึกก้องไปทั่วทั้งตึก พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนมหาศาลที่เขย่ารากฐานของอาคารสำนักงานแห่งนี้จนฝุ่นละอองร่วงหล่นลงมา หน้าจอโฮโลแกรมของระบบไพ่ทาโรต์เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ พร้อมข้อความขนาดใหญ่ที่สั่นไหว: *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: บอสลับแห่งสถาปัตยกรรมมืด 'ผู้ทำลายเสาหลัก' ปรากฏตัว ณ พิกัดชั้นใต้ดิน B3]* *[เงื่อนไขการปลดล็อก: รณกรต้องยอมรับการหลอมรวมวิญญาณกับรินรดาภายใน 60 วินาที มิฉะนั้นโครงสร้างทั้งหมดจะพังทลาย]* รินรดาสบตากับรณกรนิ่ง แววตาของเธอไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความเด็ดเดี่ยวและรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก "ถึงเวลาที่เราต้องปิดงานนี้แล้วค่ะคุณสถาปนิก... คุณจะเลือกถือไพ่ใบนี้ต่อด้วยกัน หรือจะปล่อยให้ทุกอย่างพังทลายลงตรงนี้คะ?" **************** ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาโครงสร้างมรณะนี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!