แผนซ้อนแผนของญาติ

"ถ้าพวกคุณยังกล้าก้าวล่วงเข้ามาในเขตฟาร์มของฉันอีกแม้แต่ก้าวเดียว ฉันไม่รับประกันว่า 'ของขวัญ' ที่ฉันเตรียมไว้ต้อนรับ จะทำให้พวกคุณเดินออกไปได้ครบสามสิบสองหรือเปล่า..." น้ำเสียงของหลินฟางราบเรียบ ทว่าเยือกเย็นเสียจนป้าสะใภ้หลิวและลุงเขยตระกูลจางที่ยืนอยู่หน้าประตูรั้วไม้ไผ่ถึงกับผะหนีบขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติ รอยยิ้มเยาะหยันที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของคนทั้งสองแข็งค้าง ดวงตาคู่เล็กหรี่มองถังไม้ในมือของหมอหนุ่มที่เพิ่งย้ายมาอยู่ชนบทด้วยความหวาดระแวงระคนแค้นเคือง "ฮึ! ทำเป็นอวดดีไปเถอะหลินฟาง แกคิดว่ามีสามีเป็นแค่ไอ้บ้านนอกซื่อบื้อแล้วจะใหญ่ค้ำฟ้าหรือไง?" ป้าสะใภ้หลิวแผדเสียงแหลมสูงกลบเกลื่อนความกลัว มืออูมอ้วนสั่นเทาเล็กน้อยยามซ่อนขวดแก้วสีชาขนาดเล็กไว้หลังชายเสื้อคลุม "พวกเราแค่หวังดี จะมาดูว่าแปลงผักสมุนไพรที่แกอวดนักอวดหนา มันจะเน่าตายคามือหรือยังก็เท่านั้นเอง!" "หวังดี?" หลินฟางแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังเงาร่างที่หลบอยู่หลังพุ่มไม้รกทึบทางด้านหลังแปลงผัก แปลงผักกาดหอมและโสมตังกุยที่เขาเพิ่งรดน้ำด้วยน้ำทิพย์จากมิติพิเศษเมื่อคืน ส่งกลิ่นหอมกรุ่นจางๆ ลอยล่องแข่งกับกลิ่นดินหลังฝน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของแขกไม่ได้รับเชิญ... สิ่งที่พวกมันต้องการคือทำลายมันต่างหาก ความโลภและความอิจฉาริษยาของญาติฝ่ายสามีกลุ่มนี้ไม่เคยมีวันหมดอายุ ตั้งแต่วันที่เขาใช้ความรู้แพทย์แผนปัจจุบันและภูมิปัญญาโบราณพลิกฟื้นผืนดินแห้งแล้งให้กลายเป็นฟาร์มเกษตรอินทรีย์ที่ผลิตผลผลิตเกรดพรีเมียมส่งเข้าตลาดเมืองหลวง ตระกูลจางสายรองก็คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งไม่เว้นแต่ละวัน คิดจะฮุบเอาความสำเร็จนี้ไปเป็นของตัว "ถ้าหวังดีจริง ทำไมตอนที่ลุงเขยเดินเลาะริมรั้วเมื่อครู่ ถึงต้องพยายามเทผงสีขาวลงในระบบน้ำหยดของแปลงโสมด้วยล่ะครับ?" คำถามนั้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ ลุงเขยตระกูลจางสะดุ้งเฮือก หน้าถอดสีจนกลายเป็นสีซีดขาว ปากอ้าพะงาบๆ หาคำแก้ตัวไม่ทัน "เหลวไหล! แก... แกพูดจาเพ้อเจ้ออะไร หลักฐานก็ไม่มี อย่ามาปรักปรำกันนะ!" ลุงเขยตวาดลั่นเพื่อกลบเกลื่อนความผิด แต่เหงื่อกาฬกลับผุดพรายเต็มขมับ หลินฟางไม่โต้เถียง เขาเพียงแต่ก้าวช้าๆ เข้าไปหาคนทั้งสอง ร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนและกางเกงผ้าฝ้ายสีเข้มดูสะอาดสะอ้าน แม้จะยืนท่ามกลางดินโคลนแต่กลับสง่างามราวกับคุณชายผู้สูงศักดิ์ กลิ่นอายความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวของหมอหนุ่มทำให้คนแก่ทั้งสองต้องถอยหลังกรูดโดยไม่รู้ตัว "หลักฐานน่ะหรือครับ..." หลินฟางยกถังไม้ในมือขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นน้ำสีเขียวมรกตใสที่สะท้อนแสงแดดยามสาย "นี่คือน้ำสกัดจากใบสะเดาผสมสารขับพิษจากพืชป่าที่ผมใช้กำจัดเพลี้ยไฟ แต่น่าเสียดาย... เมื่อครู่ผมเพิ่งตรวจสอบระบบน้ำหยดโซน B ปรากฏว่ามี 'ผงแบเรียมคาร์บอเนต' หรือยาเบื่อหนูราคาถูกเจือปนอยู่เกือบครึ่งขวด" หลินฟางหยุดยืนห่างจากป้าสะใภ้หลิวเพียงก้าวเดียวโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "น่าแปลกนะครับ ยาเบื่อหนูชนิดนี้ หาซื้อได้เฉพาะที่สหกรณ์การเกษตรอำเภอเขตเหนือ และต้องใช้ลายมือชื่อของหัวหน้าครอบครัวในการเบิกจ่าย... ลุงเขยครับ ลายเซ็นในสมุดทะเบียนวันนั้น ยังอยู่ในกระเป๋าเสื้อของคุณหรือเปล่า?" บรรยากาศรอบฟาร์มเงียบกริบลงทันที มีเพียงเสียงลมพัดผ่านยอดไม้และเสียงหัวใจที่เต้นรัวระทึกของคนตระกูลจาง ป้าสะใภ้หลิวหน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ นางรู้ทันทีว่าพวกตนตกหลุมพรางที่อีกฝ่ายขุดรอไว้เสียแล้ว ผักในแปลงนั้นไม่ได้เสียหายอะไรเลย แถมยังมีระบบกรองสารพิษอัตโนมัติที่หลินฟางติดตั้งไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้! สิ่งที่พวกนางพยายามเทลงไป กลับกลายเป็นหลักฐานมัดตัวชั้นดีที่จะส่งพวกมันไปนอนในซังเตข้อหาพยายามวางยาและทำลายทรัพย์สิน "แก... แกมันปีศาจ!" ป้าสะใภ้หลิวกรีดร้องด้วยความสติแตก เงื้อมือหมายจะพุ่งเข้าตบหน้าหลินฟางด้วยความเคียดแค้น หมอภัทรไม่แม้แต่จะกระพริบตา เขายืนนิ่งราวกับขุนเขา ปล่อยให้อารมณ์เกรี้ยวกราดของอีกฝ่ายพุ่งเข้ามาหา ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วหยาบกร้านจะทันได้แตะชายเสื้อ ร่างสูงใหญ่ของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือของป้าสะใภ้หลิวไว้ราวกับคีมเหล็ก "พอได้แล้ว!" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังที่คุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับไอสังหารจางๆ ที่แผ่ออกมาจากร่างของจางเหว่ย สามีหนุ่มผู้เงียบขรึม วันนี้จางเหว่ยเพิ่งกลับจากการตรวจลาดตระเวนชายป่าในชุดทหารเก่าสีซีด แต่ไหล่กว้างและแผ่นหลังที่ตรงแน่วทำให้เขาดูน่าเกรงขามยิ่งกว่าเดิม ดวงตาคมกราบกวาดมองญาติผู้พี่ทั้งสองด้วยความผิดหวังและเย็นชา "เหว่ย... เหว่ยลูก แม่... แม่แค่มาเยี่ยม..." ป้าสะใภ้หลิวเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็ว บีบน้ำตาฟูมฟายทันทีที่เห็นลูกพี่ลูกน้อง (หรือในที่นี้คือหลานชายที่นางเคยรังแกสมัยเด็ก) "เยี่ยมด้วยยาเบื่อหนูอย่างนั้นหรือครับ?" จางเหว่ยเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีด เขาปัดมือของป้าสะใภ้ออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะก้าวเข้าไปโอบเอวบางของหลินฟางเข้าหาตัวตามสัญชาตญาณปกป้อง มือหนาลูบหลังภรรยาเบาๆ เพื่อเชยชมและปลอบประโลมในคราวเดียวกัน "ภรรยาผมเป็นหมอ ช่วยชีวิตคนมานับไม่ถ้วน แต่ถ้าใครคิดจะทำร้ายคนในครอบครัวผม... ผมก็ไม่เกี่ยงที่จะส่งมันไปให้ตำรวจตระเวนชายแดนสอบปากคำเหมือนกัน" คำขู่ที่ออกจากปากของจางเหว่ยมีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้ลุงเขยทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นดินทันที ชื่อเสียงของจางเหว่ยในกองกำลังสำรองขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและไร้ความปรานีต่อพวกโจรผู้ร้าย ยิ่งเรื่องภายในครอบครัวที่ถูกเอารัดเอาเปรียบมานาน หากจางเหว่ยเอาจริง ตระกูลจางสายรองคงไม่เหลือที่ยืนในหมู่บ้านนี้อีกต่อไป "อย่า... อย่าแจ้งตำรวจเลยนะเหว่ย หลินฟาง... อาสะใภ้ผิดไปแล้ว..." เสียงคร่ำครวญดังระงม หลินฟางซบใบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างของสามีแอบอมยิ้มบางๆ อย่างสะใจ ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่โอบกอดเอวเขาไว้ช่วยชะล้างความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งคืนให้มลายหายไปจนหมดสิ้น กลิ่นอายบุรุษจางๆ ผสมกลิ่นแดดและเหงื่อจากการทำงานทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง "แจ้งความน่ะ... แน่นอนว่าต้องทำครับ" หลินฟางเงยหน้าขึ้นจากอ้อมอกของสามี ดวงตาคู่งามพราวระยับด้วยประกายแห่งความเจ้าเล่ห์อย่างงดงาม "แต่ก่อนจะไปสถานีตำรวจ ผมว่าเรามาตกลง 'ค่าเสียหาย' กันก่อนดีกว่า แปลงโสมตังกุยอายุห้าปีชุดนี้ ถ้าเสียหายไป มูลค่าคงไม่ต่ำกว่าสองร้อยหยวน... พวกคุณว่าจริงไหมครับ?" สองร้อยหยวน! สำหรับชาวบ้านยุค 80 มันคือเงินเก็บทั้งปีของครอบครัวใหญ่ครอบครัวหนึ่ง! ป้าสะใภ้หลิวและลุงเขยเบิกตากว้างด้วยความตกใจแทบสิ้นสติ อ้าปากค้างจนแมลงวันแทบจะบินเข้าปาก ในขณะที่สองสามีภรรยาตระกูลจางกำลังหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ท่ามกลางความตึงเครียดที่คลี่คลายลง เสียงฝีเท้าหนักแน่นของใครบางคนก็ดังขึ้นจากทางเข้าฟาร์ม พร้อมกับเสียงตะโกนหอบแฮกด้วยความตื่นตระหนก "พี่เหว่ย! หมอหลิน!แย่แล้วครับ! รถบรรทุกสินค้าจากตลาดมืดเมืองหลวงที่สั่งจองผลผลิตล็อตแรก... จู่ๆ ก็มาถึงก่อนกำหนดสามชั่วโมง แถมตอนนี้มีคนกลุ่มใหญ่กำลังล้อมรั้วแย่งกันซื้อจนสินค้าในห้องเย็นเกลี้ยงหมดภายในพริบตาเดียวแล้วครับ!" หลินฟางชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มพึงพอใจผุดขึ้นที่มุมปากทันที ทว่าก่อนที่เขาจะได้สั่งการใดๆ จางเหว่ยกลับก้มลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและอบอุ่นชวนใจสั่น "ดูเหมือนว่า... แผนการยึดครองตลาดของเราจะสำเร็จเร็วกว่าที่คิดนะที่รัก... คืนนี้ เราคงต้องฉลองกันชุดใหญ่ด้วยไก่ตุ๋นโสมตังกุยสูตรพิเศษของคุณเสียแล้วล่ะครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับเล่ห์เหลี่ยมของพวกญาติจอมปลอม แล้วเรามาติดตามดูบทลงโทษสาสมและการสวีทหวานฉ่ำของหมอภัทรกับสามีในตอนหน้า, ครับ!