มื้ออาหารท่ามกลางไอหมอก

"ถ้าพวกเขาคิดว่าจะเล่นตุกติกกับกองทุนฟื้นฟูไร่รกร้างได้ทันทีที่เซ็นสัญญา พวกเขาคงประเมินสมองของอดีตนายแพทย์ทหารอย่างผมต่ำไปเสียแล้วล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำของหลินฟางดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องครัวดินเผาที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ แสงไฟสีส้มจากเตาฟืนสะท้อนใบหน้าคมคายที่กำลังตวัดมีดสเตนเลส หั่นหมูสามชั้นติดมันเนื้อแน่นเป็นชิ้นพอดีคำอย่างแม่นยำ ทุกรอยตัดเฉียบคมราวกับกำลังผ่าตัดเปิดแผลเพื่อช่วยชีวิตผู้ป่วย แต่ในยามนี้ มันคือการเตรียมวัตถุดิบเพื่อสั่งสอนพวกเหลือบไรในตระกูลจางที่แอบส่งคนมาปั่นป่วนแปลงพืชสมุนไพรเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา จางเหว่ยที่กำลังก้มหน้าก้มตาช่วยก่ออิฐเสริมฐานเตาไฟเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบฉายแวววาวด้วยความกังวลระคนดุดัน เขาวางเกรียงในมือลงแล้วสาวเท้ายาวๆ เข้ามาโอบกอดเอวบางของภรรยาจากด้านหลัง ฝ่ามือหยาบกร้านตามประสาคนทำงานไร่กุมมือเรียวที่ถือมีดไว้เบาๆ "ฟางฟาง... ทางฝั่งผู้ใหญ่บ้านเหลียงส่งข่าวมาว่า พวกตระกูลรองแอบไปยื่นเรื่องซ้อนทับสิทธิ์การใช้ที่ดินแปลงสามกับทางอำเภอเมื่อเช้าจริง ๆ ครับ ผมกลัวว่าถ้าเรามัวแต่เสียเวลาจัดการเรื่องพวกนี้ มื้ออาหารฉลองบ้านใหม่ของเราจะกร่อยเสียเปล่า" หลินฟางหยุดชะงักมือเล็กน้อย เขาย่อมุมปากเป็นรอยยิ้มเยnเยือก ชายหนุ่มไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากลับหันตัวกลับมาในอ้อมกอดของสามี ใช้ปลายนิ้วที่เปื้อนแป้งข้าวโพดเล็กน้อยแตะลงบนปลายจมูกโด่งของจางเหว่ยอย่างหยอกเย้า "ปล่อยให้พวกมันวิ่งเต้นไปเถอะครับเหว่ยเกอ... ยิ่งพวกมันดิ้นรนมากเท่าไหร่ หลักฐานการทุจริตและการฮุบที่ดินหลวงที่ผมแอบรวบรวมไว้ในมิติลับตั้งแต่วันแรกที่ย้อนกลับมา ก็จะมีน้ำหนักมากพอที่จะส่งพวกมันไปใช้แรงงานในเหมืองห่านป่าได้ตลอดชีวิตในคราวเดียว" ดวงตาสีเข้มของหลินฟางพราวระยับด้วยประกายความแค้นที่ถูกควบคุมไว้อย่างแนบเนียน "อีกอย่าง... อาหารมื้อนี้สำคัญกว่าพวกเศษสวะพวกนั้นตั้งเยอะ มันคือสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ของเรา" กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศจีน ทั้งโป๊ยกั๊กอบเชย และพริกเสฉวนที่ถูกคั่วในกระทะเหล็กเริ่มส่งกลิ่นตลบอบอวลไปทั่วบ้านหลังเล็กที่สร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของคนทั้งคู่ ไอหมอกยามเย็นที่เริ่มลงจัดด้านนอกหน้าต่างไม่สามารถแทรกซึมความอบอุ่นภายในห้องครัวนี้เข้ามาได้เลย หลินฟางจัดการโยนหมูสามชั้นลงไปผัดกับน้ำตาลเคี่ยวจนเปลี่ยนเป็นสีอำพันประกายเงางาม เสียงน้ำมันเดือดปุดๆ ผสมผสานกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำของจางเหว่ยที่คอยช่วยเติมฟืนเข้าเตา ทำให้บรรยากาศความตึงเครียดจากภายนอกมลายหายไปสิ้น "อืม... กลิ่นหอมฟุ้งไปถึงหน้าปากซอยแล้วครับแบบนี้" จางเหว่ยสูดดมกลิ่นหอมของเมนู 'หมูตุ๋นพะโล้สูตรโบราณ' เข้าไปเต็มปอด แววตาที่มองภรรยาเต็มไปด้วยความรักใคร่ระคนทึ่ง "ผมไม่เคยคิดเลยว่า หมอผ่าตัดมือหนึ่งอย่างคุณ จะทำอาหารได้น่ากินยิ่งกว่าภัตตาคารในตัวอำเภอเสียอีก" "จำไว้ว่า คนฉลาดต้องอยู่เป็นและกินดีครับเหว่ยเกอ" หลินฟางปรายตาค้อนสามีอย่างหมั่นไส้เล็กน้อย ก่อนจะตักข้าวสวยร้อนๆ ที่หุงจากเมล็ดข้าวในมิติลับ ซึ่งมีความนุ่มและหอมหวานเป็นพิเศษใส่ชามดินเผา ส่งให้สามี "กินเสียตอนนี้ ก่อนที่พวกตัวน่ารำคาญจะมาเคาะประตูบ้านเราอีกรอบ" ทว่า ราวกับปากksของหลินฟางมีคาถา... *ปังก! ปังก! ปังก!* เสียงทุบประตูด้านนอกดังสนั่นหวั่นไหว ตามมาด้วยเสียงแหลมแสบแก้วหูของป้าสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลจางที่ตะโกนโวยวายเข้ามาโดยไม่เกรงใจฟ้าดิน "ไอ้หลานอกตần! ไอ้หมอสำส่อน! แกคิดว่าจะซ่อนตัวอยู่ในบ้านผีสิงหลังนี้แล้วจะรอดเรอะ! ออกมาเซ็นยกสิทธิ์แปลงที่ดินให้ตระกูลเราเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะเกณฑ์คนมาพังบ้านพังเตาของพวกแกให้ราบคาบ!" จางเหว่ยหน้าตึงทันที เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธ เขากำหมัดแน่นจนข้อต่องอเสียงดังกร๊อบ ขยับตัวจะลุกขึ้นไปสั่งสอนคนปากเสียด้านนอก แต่กลับถูกมือเรียวของหลินฟางคว้าแขนเอาไว้เสียก่อน หลินฟางวางตะเกียบลงช้าๆ เช็ดริมฝีปากด้วยผ้าสะอาดอย่างใจเย็น ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มที่เป็นมิตรเลยแม้แต่น้อย "นั่งลงเถอะครับเหว่ยเกอ... ปล่อยให้หมาเห่าใบตองแห้งไปก่อน" หลินฟางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ไหนๆ อาหารมื้อนี้ก็กำลังร้อนได้ที่แล้ว เราลองออกไป 'ต้อนรับ' แขกที่ไม่ได้รับเชิญผู้นี้กันสักหน่อยดีกว่าครับ ว่าพวกเขาจะยังกล้ากินข้าวไม่ลง หลังจากได้เห็นข้อเสนอชิ้นโบว์แดงที่ผมเตรียมไว้ให้" ชายหนุ่มก้าวเดินนำหน้าสามีออกไปด้วยท่าทีสง่างามราวกับพญาหงส์ ท่ามกลางไอหมอกยามค่ำคืนที่ปกคลุมไร่รกร้าง แต่เบื้องหลังประตูไม้เก่าๆ นั้น กลับมีเงาร่างปริศนาอีกคนหนึ่งที่แอบซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่กำลังถือเอกสารลับบางอย่างอยู่ในมือ... เอกสารฉบับนั้นระบุชื่อของหลินฟางเอาไว้ในฐานะ "ผู้ต้องสงสัยคดีลักลอบค้าเวชภัณฑ์ทหาร" ซึ่งถูกปลอมแปลงลายมือขึ้นอย่างแนบเนียน! โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของหมอภัทรด้วยดีเสมอมานะครับ