เป้าหมายที่เปลี่ยนไป

เสียงฝีเท้าที่ย่ำผ่านพงอ้อยแห้งกรอบเข้ามาใกล้ทุกขณะไม่ได้ทำให้ศิลาผละกายออกจากร่างที่ถูกตรึงไว้กับผนังปูนเปลือยของโรงงานร้างเลยแม้แต่น้อย กลับกัน มือหนาที่หยาบกร้านจากการกุมบังเหียนอำนาจในไร่อistence กลับยิ่งบีบกระชับเข้าที่เอวคอดกิ่วของเพียงขวัญแน่นขึ้น จนแรงกดทับนั้นส่งผ่านเนื้อผ้าแทบจะหลอมรวมร่างของเขากับเธอเข้าเป็นเนื้อเดียวกัน ดวงตาสีเข้มคมกริบดั่งเสือร้ายจับจ้องใบหน้าหวานที่กำลังตื่นตระหนกอย่างลึกล้ำ ราวกับโลกใบนี้เหลือเพียงเขากับเธอท่ามกลางความโกลาหลที่กำลังคืบคลานเข้ามา "ถ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ความลับที่เธอพยายามขุดคุ้ย จะฝังอยู่ใต้หลุมศพของไอ้หน้าโง่คนนั้น... ไม่ใช่ฉัน" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง ลลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะแกงงสาวเต็มไปด้วยกลิ่นอายบุหรี่ผสมกลิ่นดินปืนจางๆ และความดุดันที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า เพียงขวัญหอบหายใจถี่กระชั้น หน้าอกอิ่มกระเพื่อมไหวตามแรงอารมณ์ที่ตีรวนอยู่ในอก หญิงสาวพยายามเบือนหน้าหนีจากดวงตาคู่นั้น แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกินเมื่อสัญชาตญาณดิบเถื่อนของศิลากำลังแผ่ขยายอาณาเขตครอบ งำสติสัมปชัญญะของเธอจนหมดสิ้น หน้าที่ของนักตรวจสอบบัญชีผู้ได้รับมอบหมายให้มาตรวจสอบเส้นทางการเงินอันสกปรกของตระกูลนี้ บัดนี้กลับถูกบดขยี้จนแหลกเหลวด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรงจนน่ากลัว เธอสับสน... สับสนว่าเธอมาที่นี่เพื่อกระชากหน้ากากฆาตกร หรือมาเพื่อพ่ายแพ้ให้กับอ้อมแขนที่ทรงพลังนี้กันแน่ "ปล่อยนะ... ศิลา" เสียงหวานหลุดลอดไรฟันด้วยความดื้อรั้น แม้ร่างกายจะสั่นเทาด้วยแรงปรารถนาที่เขาจงใจจุดไฟเผาผลาญ "ปากดีแบบนี้... น่าลงทัณฑ์ให้เข็ดหลาบเสียจริง" ศิลาเค้นหัวเราะในลำคออย่างเยียบเย็น ก่อนจะใช้มืออีกข้างรวบข้อมือบางทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย พันธนาการเธอไว้ด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าอย่างไร้ทางสู้ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาประชิด ริมฝีปากหยักลึกฉาบด้วยรอยยิ้มเยาะหยันแต่วาวโรจน์ด้วยไฟสวาทที่กำลังลุกโชน เขาก้มลงสูดดมความหอมกรุ่นจากซอกคอระหงอย่างไร้ยางอาย เพียงขวัญสะดุ้งสุดตัวเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวแตะสัมผัสลงบนผิวเนื้ออ่อนนุ่ม เสียงครางประท้วงในลำคอถูกกลืนหายไปกับรสจูบที่ระอุอุ่นและเอาแต่ใจ ศิลาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย มือหนาที่เคยตรึงเอวบางเริ่มลูบไล้ขึ้นมาใต้ร่มผ้า สัมผัสหยาบกร้านแต่เร่าร้อนทำให้ผิวเนื้อของเพียงขวัญปูดโปนด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปตามสันหลัง ความตึงเครียดจากภายนอกที่กำลังย่างกรายเข้ามาถูกตัดขาดออกจากโลกส่วนตัวอันร้อนระอุนี้อย่างสิ้นเชิง สติของเพียงขวัญขาดผึ่งลงเมื่อปลายนิ้วแข็งแกร่งของเขาเกี่ยวรั้งขอบกางเกงและเลื่อนลูบเข้าสู่เขตหวงห้าม ความวาบหวามที่ตีรวนขึ้นมาทำให้เข่าของเธอแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ดีที่แขนแข็งแรงของศิลาตวัดโอบกอดรับน้ำหนักร่างของเธอไว้แนบชิดอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม นี่คือบาป... บาปที่เธอกำลังหลงใหลและยินยอมพร้อมใจที่จะดิ่งพสุธาลงไปในหุบเหวแห่งความมืดมิดนี้กับเขา ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่สติสัมปชัญญะเฮือกสุดท้ายกำลังจะมลายหายไปในวังวนแห่งรสเสน่หา เสียงฝีเท้าภายนอกก็หยุดกะทันหัน พร้อมกับเสียงตะโกนห้าวหวนของลูกน้องคนสนิทของศิลาที่ดังแทรกเข้ามาในความเงียบ "นายครับ! พวกมันมากันมากกว่าที่คิด กำลังล้อมโรงงานไว้หมดแล้ว!" ศิลาชะงักกึก ดวงตาคมกريบละจากใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาวที่หอบหายใจโยนตัวด้วยความทรมานจากความต้องการที่ค้างคา เขาผละริมฝีปากออกอย่างไม่เต็มใจนัก แต่สายตายังคงจดจ้องมองเพียงขวัญด้วยประกายไฟที่ยังไม่มอดดับ มือหนายังคงกอบกุมสะโพกกลมกลึงไว้แน่น ราวกับจะแสดงความเป็นเจ้าของก่อนที่สถานการณ์เฉพาะหน้าจะบังคับให้เขาต้องหันไปจัดการปัญหา เพียงขวัญใช้แรงฮึดเฮือกสุดท้ายผลักอกแกร่งของเขาออกเบาๆ ขณะที่ใบหน้าหวานซ่านเสียวฉาบไปด้วยหยาดเหงื่อและความกระอักกระอ่วนใจ หน้าที่การงาน ศักดิ์ศรี และความลับที่เธอต้องไขปริศนากำลังปะทะกันอย่างดุเดือดในสมอง พร้อมๆ กับเสียงฝีเท้าของบุคคลปริศนาที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงประตูทางเข้าโรงงานร้างแห่งนั้น เงาร่างหนึ่งทาบทับลงมาตรงแสงสว่างสลัวที่ส่องผ่านช่องพังทลายของผนังปูน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังขึ้น ท่ามกลางความตกตะลึงของศิลาและเพียงขวัญ เมื่อบุคคลที่ปรากฏตัวขึ้นไม่ใช่ศัตรูจากแก๊งคู่อริ... แต่เป็นบุคคลที่ควรจะตายไปแล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในหุบเหวเสน่หาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นนี้ด้วยกันนะครับ