หุ้นส่วนเงา

กลิ่นไอของบรั่นดีราคาแพงเคล้าคละกับควันซิการ์เกรดพรีเมียมในห้องรับรองส่วนชั้นบนสุดของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศความตึงเครียดเจือจางลงเลยแม้แต่น้อย อัครพลกำลังนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง ดวงตาคมกริบที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกวาดมองชายหนุ่มวัยกลางคนตรงหน้า ผู้สวมสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูปและมีรอยยิ้มพ Zิ้มเพราประดับอยู่บนมุมปากอย่างรู้ทันเกม "ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมากครับ คุณอัครพล... แต่การจะดึงผมเข้ามาเป็นหมากตัวสำคัญในการล้มกระดานของธรรศ มันต้องใช้ต้นทุนที่สูงกว่าแค่คำสัญญาปากเปล่า" น้ำเสียงทุ้มต่ำของผู้ร่วมโต๊ะเจรจาเอ่ยขึ้น พร้อมกับเคาะนิ้วลงบนกระจกโต๊ะหินอ่อนเบาๆ เป็นจังหวะ อัครพลแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าของนักธุรกิจใหญ่ผู้เคยเหยียบย่ำทุกคนมาแล้วทั่วสารทิศฉายแววเย้ยหยัน "คุณคิดว่าผมเป็นใครกันล่ะ? ตระกูลของผมครองตลาดอสังหาริมทรัพย์และโลจิสติกส์มาครึ่งค่อนประเทศ ธรรศมันก็แค่เด็กเมื่อวานซืนที่บังเอิญโชคดีได้กองมรดกเน่าๆ มาปัดฝุ่น... เงินทุนมหาศาลสิบล้านล้านที่ผมเตรียมไว้สำหรับโปรเจกต์นี้ มากพอที่จะซื้ออนาคตของคุณได้ทั้งชีวิตแน่นอน" ประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออกช้าๆ โดยไม่มีเสียง รินรดาในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิทก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารหนังแท้ในมือ แววตาของจิตแพทย์สาวนิ่งสงบ เย็นชา และเปี่ยมด้วยความมั่นใจจนอัครพลต้องชะงัก รินรดายื่นแฟ้มนั้นลงตรงหน้าอัครพลโดยไม่กล่าวทักทายใดๆ "นี่คืออะไร?" อัครพลขมวดคิ้วถามอย่างไม่สบอารมณ์ ขณะใช้ปลายนิ้วเปิดแฟ้มออกดู "บัญชีรายชื่อพันธมิตรที่คุณเพิ่งเจรจาด้วยเมื่อสิบนาทีที่แล้ว... รวมถึงหลักฐานการยักยอกทรัพย์และฟอกเงินที่พวกเขากำลังทำร่วมกับคุณ" เสียงหวานใสแต่เย็นยะเยือกของรินรดาเอ่ยขึ้น เธอปรายตามองอัครพลด้วยความสมเพชระคนเวทนา "คุณคิดจริงๆ หรือคะว่า คนอย่างธรรศจะปล่อยให้คุณเดินหมากตัวนี้ได้ง่ายๆ โดยที่เขาไม่รู้ตัว?" อัครพลหน้าถอดสี สีหน้าที่เคยพยับเยองบัดนี้เริ่มซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามขมับ มือที่ถือเอกสารสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อพลิกไปเจอหน้าสรุปยอดความเสียหายและหมายจับที่ถูกร่างรอไว้เรียบร้อยแล้ว "เป็นไปไม่ได้! ฉันปิดข่าวนี้เป็นความลับ... แก... พวกแกทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!" ในวินาทีนั้นเอง หน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่บนผนังห้องก็สว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครกดรีโมท ภาพวิดีโอวงจรปิดภายในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทอัครพลกำลังฉายภาพเหตุการณ์สดๆ บอร์ดบริหารทุกคนกำลังลงมติถอดถอนเขาออกจากตำแหน่งประธานกรรมการบริษัทอย่างเป็นเอกฉันท์ โดยมีร่างสูงสง่าของธรรศก้าวเข้าไปนั่งลงบนเก้าอี้ประธานตัวนั้นด้วยท่าทีสุขุม เย็นชา และทรงอำนาจอย่างไร้ที่ติ ธรรศในจอภาพหันมามองกล้องราวกับรู้ว่าอัครพลกำลังจ้องมองอยู่ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เสียงทุ้มทรงพลังจะดังลอดลำโพงออกมา "เกมการแก้แค้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นครับ... คุณอัครพล" รินรดายืนมองท่าทีที่กำลังจะสติแตกของอัครพล เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นในอก ก่อนจะหันมามองหน้าจอแล้วส่งยิ้มบางๆ ให้กับชัยชนะอันงดงามของคนรักที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทั้งหมดนี้ แต่ทว่า ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนที่วางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากสมาร์ตโฟนในมือของรินรดากลับดังขึ้นขัดจังหวะ หน้าจอแสดงผลข้อความสั้นๆ จากเบอร์แปลกปลอมที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ แต่มันกลับทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของจิตแพทย์สาวแข็งค้างไปในทันที *“คุณหมอรินรดาครับ... ตอนนี้คุณแน่ใจแล้วเหรอครับว่า คนที่ยืนอยู่ข้างหลังธรรศในตอนนี้ คือคุณจริงๆ?”* หัวใจของรินรดาวูบหล่นลงไปถึงตาตุ่ม ความหนביเหน็บแล่นริ้วขึ้นมาจากปลายนิ้วเท้า เธอกวาดสายตากลับไปมองรอบห้องรับรองอีกครั้งด้วยความหวาดระแวง และก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยปากเตือนธรรศผ่านทางหูฟังไร้สาย แสงไฟทั่วทั้งชั้นบนของโรงแรมก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบก้าวใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ที่หน้าประตูห้อง และวินาทีต่อมา ประตูบานหรูถูกถีบพังกระเด็นด้วยฝีมือของบุคคลปริศนาที่แม้แต่ธรรศเองก็คาดไม่ถึง! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทที่ 22นี้นะคะ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดหักมุมอันน่าสะพรึงกลัวนี้ค่ะ