คืนแห่งการบุกรุก

"ระบบป้องกันชั้นที่สาม... ถูกเจาะผ่านแล้วครับ" น้ำเสียงของลีโอราบเรียบราวกับผิวน้ำในยามไร้ลม แต่ดวงตาคู่คมกลับสะท้อนประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้าจากหน้าต่างโปร่งใสของระบบวิเคราะห์ที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ ภายในห้องใต้ดินอันมืดมิดของร้านตีเหล็ก ความร้อนระอุจาก "เตาหลอมอัคคีทมิฬ" ยังคงแผ่ซ่าน แต่บรรยากาศโดยรอบกลับหนתทึบและกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เบื้องหลังของเขา เซเลน่าในชุดคลุมนักเวทสีนิลยืนนิ่งสนิท ปลายคฑาในมือสั่นระริกเล็กน้อยจากแรงกดดันของมานาภายนอกที่กำลังบิดเบี้ยว นางกัดริมฝีปากแน่นจนซีดเซียว ดวงตาคู่นั้นกวาดมองข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่กระพริบถี่รัวอยู่เบื้องหน้า [คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดภายนอกระบบจากผู้เล่นปริศนา: พลังงานมานาในรัศมี 10 กิโลเมตรถูกดูดกลืนอย่างไร้เสถียรภาพ] [สิทธิ์การควบคุมระบบป้องกันถูกแย่งชิง... 10%... 45%... 89%...] [แจ้งเตือน: มีบุคคลที่สามกำลังเชื่อมต่อเข้าสู่ "เตาหลอมอัคคีทมิฬ" จากภายนอก และเป้าหมายที่แท้จริงของพวกมัน ไม่ใช่ทรัพย์สินในร้าน... แต่คือตัวตนของท่าน!] "พวกมันไม่ได้มาเพื่อปล้นเงินหรืออาุดาวรุ่งในคลังแสง" เซเลน่าเอ่ยขึ้น เสียงของนางแหบพร่าเล็กน้อยแต่แฝงไว้ด้วยความตระหนักรู้ "กลิ่นอายเวทมนตร์นี้... เป็นเวทสะกดรอยโบราณจากสมาคมนักเวทเงามืด พวกมันต้องการดึงข้อมูลแก่นแท้ระบบคราฟต์ของคุณ เพื่อนำไปใช้สร้าง 'เตาหลอมเทียม' เลียนแบบระบบ VRMMO ของเซิร์ฟเวอร์หลัก" ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังมองเหยื่อเดินเข้าสู่กับดักที่ตนเองบรรจงสร้างขึ้นอย่างประณีต "เลียนแบบงั้นเหรอครับ? น่าเสียดายที่โค้ดทุกบรรทัดในเตาหลอมนี้ ผมไม่ได้เขียนขึ้นด้วยเวทมนตร์ธรรมดา แต่ผมเขียนมันด้วยตรรกะของโปรแกรมเมอร์มืออาชีพที่ผ่านการคำนวณมานับล้านครั้ง" นิ้วเรียวยาวของลีโอปัดผ่านอากาศอย่างรวดเร็ว เขากดปิดระบบแจ้งเตือนสีแดงเหล่านั้นทิ้ง ก่อนจะเปิดหน้าต่างควบคุมหลักที่ซ่อนไว้ลึกที่สุด—**ระบบกลไกคราฟต์อัตโนมัติขั้นเทพ (Automated Mastercraft Matrix)** ในขณะเดียวกัน ที่บริเวณลานกว้างด้านนอกตัวร้าน เงาดำทะมึนร่างแล้วร่างเล่าก็ปรากฏขึ้นราวกับภูตผี กลุ่มโจรรับจ้างฝีมือฉกาจกว่าสิบชีวิต สวมชุดเกราะพรางตาและหน้ากากเหล็กไร้ใบหน้า พวกมันเคลื่อนไหวด้วยความเงียบเชียบอย่างไร้ที่ติ อาหารเสริมเพิ่มความเร็วและเวทพรางตัวถูกใช้อย่างเต็มพิกัด เป้าหมายของพวกมันคือการพังประตูหลังเพื่อเข้าสู่ห้องใต้ดินโดยไม่ให้ระบบแจ้งเตือนส่วนกลางของเมืองหลวงทวีปเริ่มต้นทำงาน "หัวหน้า... สัญญาณชีพจรเวทในร้านนิ่งสนิท ระบบป้องกันหลักเพิ่งถูกแฮกจนระบบรวนไปหมดแล้ว พวกเราเข้าไปเก็บกวาดได้เลย" หนึ่งในโจรส่งเสียงกระซิบผ่านช่องสื่อสารลับ หัวหน้ากลุ่มโจร ซึ่งเป็นผู้เล่นระดับท็อป 100 ของเซิร์ฟเวอร์ในคลาส 'นักฆ่าเงาทมิฬ' พยักหน้ารับอย่างเยือกเย็น มันชักมีดสั้นเคลือบพิษอาบแสงจันทร์สีม่วงออกมา พร้อมกับส่งสัญญาณมือให้ลูกน้องเข้าประชิด "จำคำสั่งของนายจ้างให้ดี... อย่าเพิ่งฆ่าเจ้าของร้าน ลากตัวมันออกมาทั้งเป็น ให้มันถอดรหัสเตาหลอมด้วยตัวเองซะ ส่วนใครที่ขวางทาง... สังหารให้หมด" *ปัง!* ประตูไม้หนาเสริมแวดวงเหล็กกล้าถูกถีบจนกระเด็นหลุดจากวงกบ ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วทางเดิน กลุ่มโจรพุ่งตัวเข้ามาด้านในราวกับฝูงหมาป่าหิวกระหาย พวกมันมั่นใจในแผนการและข้อมูลรั่วไหลที่ได้รับมาเป็นอย่างดี ว่าระบบป้องกันของร้านนี้ได้ถูกปิดตายไปเรียบร้อยแล้วจากฝีมือของแฮกเกอร์ระดับปรมาจารย์ภายนอก ทว่า... ทันทีที่เท้าของพวกมันเหยียบลงบนพื้นห้องโถงชั้นแรก พื้นที่เคยราบเรียบกลับเรืองแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน! "อะไรวะ?!" หัวหน้าโจรชะงักฝีเท้า หัวใจกระตุกวูบ [ตรวจพบผู้บุกรุกไม่ได้รับอนุญาต 12 ราย] [เริ่มกระบวนการปรับเทียบสภาพแวดล้อม: เปิดใช้งาน 'กับดักเพลิงอัคคีแปรธาตุ' และ 'เขตอาคมหน่วงเวลามานา'] เสียงสังเคราะห์จากระบบดังขึ้นก้องกังวานในหัวของพวกมัน ทันใดนั้น พื้นหินแกรนิตใต้ฝ่าเท้าก็ยุบตัวลงกลายเป็นกลไกเฟืองเหล็กขนาดมหึมาหมุนวนด้วยความเร็วสูง กลิ่นฉุนของสารเคมีและกำมะถันคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ชั่วพริบตาเดียว แผ่นโลหะบนผนังก็ดีดตัวออกปล่อยละอองเพลิงสีฟ้าจัดที่อุณหภูมิสูงกว่าพันองศาพุ่งเข้าใส่ร่างของโจรแนวหน้าอย่างไร้ความปรานี *อ๊ากกกก—!* เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงม โจรผู้โชคร้ายสามคนแรกถูกเปลวเพลิงอัคคีแปรธาตุเผาไหม้จนเกราะเวทละลายติดผิวหนัง ค่าพลังชีวิตของพวกมันร่วงหล่นลงสู่เลขศูนย์ในพริบตาเดียวร่างสลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวไอเทมตกเกลื่อนพื้น "นี่มันกับดักบ้าอะไรกัน! ไหนบอกว่าระบบป้องกันถูกปิดไปแล้ว!" ลูกน้องคนหนึ่งแผדเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนก ขณะที่พยายามใช้สกิลหลบหนีแต่กลับพบว่า... ร่างกายของตนเองเคลื่อนไหวเชื่องช้าลงถึงร้อยละแปดสิบราวกับจมอยู่ในโคลนดูด "โง่เขลา..." เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากบันไดวนเบื้องบน ลีโอย่างก้าวลงมาจากห้องใต้ดินอย่างใจเย็น มือซ้ายสวมถุงมือหนังมังกรที่ทอประกายระยิบระยับด้วยอักขระเวท ส่วนมือขวาถือค้อนตีเหล็กขนาดกลางที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานมานาบริสุทธิ์ ด้านหลังของเขาคือเซเลน่าที่กำลังร่ายเวทสนับสนุนเพื่อปิดกั้นเส้นทางถอยหนีทั้งหมดของพวกมัน "พวกคุณคงคิดว่า การแฮกเข้ามาแย่งชิงสิทธิ์ควบคุมระบบป้องกันได้ จะทำให้พวกคุณเป็นพระเจ้าในอาณาเขตของผมสินะครับ" ลีโอหยุดยืนอยู่บนขั้นบันไดขั้นที่สาม สายตาดั่งคมมีดกวาดมองกลุ่มโจรที่ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หัวหน้าโจรเงยหน้าขึ้นมองด้วยความเคียดแค้น มันฝืนสะบัดข้อมือเพื่อปลดปล่อยมีดสั้นอาบพิษพุ่งตรงมายังลำคอของลีโอด้วยความเร็วดุจสายฟ้าแลบ "แก... ตายซะไอ้ช่างตีเหล็กสารเลว!" *เคร้ง!* มีดสั้นปะทะเข้ากับบาเรียโปร่งใสที่สั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะกระเด็นตกลงพื้น ลีโอไม่ได้แม้แต่จะหลบกะพริบตา เขายกยิ้มมุมปากเบาๆ พลางเคาะค้อนในมือลงกับราวบันไดเบาๆ สามครั้ง *กริ๊ง... กริ๊ง... กริ๊ง...* [เปิดใช้งานระบบป้องกันขั้นสุดท้าย: โครงข่ายสะท้อนกลับพลังงาน (Counter-Reflect Matrix)] [เป้าหมาย: สะท้อนการโจมตีทางเวทและกายภาพทั้งหมดกลับไปยังต้นกำเนิด 200%] พริบตาที่เสียงระบบสิ้นสุดลง มีดสั้นอาบพิษที่เพิ่งตกลงพื้นก็สะท้อนแสงสีม่วงเข้มขึ้นอย่างรุนแรง มันดีดตัวกลับด้วยความเร็วที่เร็วกว่าเดิมเท่าตัว พุ่งตรงเข้าทะลุหัวใจของหัวหน้าโจรผู้ลงมืออย่างแม่นยำไร้ที่ติ! "อึก... เป็นไป... ได้ยังไง..." หัวหน้าโจรเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งทื่อ เลือดสีดำทะลักออกจากปากก่อนที่ร่างของมันจะทรุดฮวบลงกับพื้นและสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย กลุ่มโจรที่เหลือต่างหน้าซีดเผือด ขาสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ พวกมันพยายามจะวิ่งหนีออกทางประตูหน้า แต่กลับพบว่าประตูกลับถูกปิดตายด้วยคานเหล็กหนานับตันที่เลื่อนลงมาล็อกไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ลีโอก้าวเดินลงมาถึงพื้นห้องโถงช้าๆ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินดังเป็นจังหวะที่สร้างความกดดันทางจิตวิทยาให้กับผู้บุกรุกอย่างถึงที่สุด เขากวาดสายตามองเศษซากไอเทมที่หล่นอยู่บนพื้น ก่อนจะหันไปสบตากับเซเลน่า "จัดการทำความสะอาดพื้นที่ให้เรียบร้อยด้วยนะครับ เซเลน่า" ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบร้อย ราวกับชายหนุ่มผู้ดีกำลังพูดคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ ทว่าแววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ดูเหมือนว่า... 'บุคคลที่สาม' ที่พยายามแฮกเข้ามาจากภายนอก จะเริ่มส่งสัญญาณตอบรับกลับมาแล้ว..." เซเลน่าพยักหน้ารับ นางโบกมือ1 ครั้ง วงแหวนเวทสีทองอร่ามก็แผ่ขยายออกไปกักขังโจรที่เหลือไว้ในกรงแสง พร้อมกับที่หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าลีโอเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ก่อนจะมีข้อความใหม่ปรากฏขึ้นด้วยตัวอักษรสีเลือดที่กำลังหยดติ๋งๆ [ตรวจพบการเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ลับระดับผู้พัฒนา...] [คำเตือนจากระบบกลาง: ผู้เล่น 'ลีโอ' ท่านได้ทำการละเมิดเงื่อนไขความปลอดภัยระดับสูง และกำลังถูก 'บุคคลปริศนา' จากศูนย์ควบคุมหลัก ส่งคำสั่งลบตัวละครถาวรในอีก...] [3... 2... 1...] นิ้วมือที่ถือค้อนตีเหล็กของลีโอหยุดชะงักลงเล็กน้อย ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกยิ้มกว้างขึ้นอย่างน่าขนลุก เมื่อหน้าต่างระบบตรงหน้าไม่ได้แสดงการลบตัวละครอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับเปลี่ยนเป็นหน้าจอสีฟ้าสว่างจ้า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น [ระบบตรวจพบการพยายามแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบลับ': ดำเนินการย้อนกลับโค้ดคำสั่งสำเร็จ] [ท่านได้รับสิทธิ์ครอบครอง: 'กุญแจห้องนิรภัยเซิร์ฟเวอร์หลัก' (Item ระดับ Mythical)] [และ... มีสายเรียกเข้าจากผู้เล่นลึกลับ... นามแฝง 'ผู้สร้างที่ถูกลืม' กำลังเชื่อมต่อเข้ามาในช่องสนทนาส่วนตัวของท่าน...] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของพ่อค้าสายคราฟต์ผู้ไม่ยอมก้มหัวให้ใครนะครับ