เดินทางกลับพร้อมสมบัติล้ำค่า

“น้ำหนักของมันไม่ได้อยู่ที่เนื้อโลหะ แต่มันอยู่ที่ภาระทางประวัติศาสตร์ที่ข้ากำลังแบกกลับไปต่างหากล่ะ เซเลน่า” ลีโอเอ่ยขึ้นขณะที่เขากำลังรัดสายเคเบิลเวทมนตร์ยึด ‘เตาหลอมศิลาอัคนีทมิฬ’ เข้ากับรถลากไม้โอ๊คเสริมเหล็กกล้า แรงกดทับจากน้ำหนักมหาศาลของเตาหลอมทำให้ล้อรถจมลงไปในดินทรายของดันเจี้ยนลึกไม่น้อย นี่ไม่ใช่แค่ไอเทมเควสต์ แต่มันคือเครื่องจักรที่จะเปลี่ยนโครงสร้างตลาดอาวุธของเกม ‘อาเธอร์เทียออนไลน์’ ไปตลอดกาล เซเลน่าที่ยืนพิงผนังถ้ำหินเงยหน้าขึ้นจากตำราเก่าแก่ในมือ ดวงตาคู่สวยสีม่วงอมฟ้าจับจ้องไปที่ร่างของชายหนุ่มผู้ที่บัดนี้เต็มไปด้วยคราบเขม่าและเหงื่อไคลจากการขุดค้นวัตถุดิบหายากตลอดสัปดาห์ “เจ้าเริ่มพูดเหมือนพ่อค้าหน้าเลือดเข้าไปทุกทีนะ ลีโอ” นางแย้มยิ้ม มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย “แต่ก็นั่นแหละ ใครจะไปคิดว่าเจ้าจะยอมเสี่ยงชีวิตกับบอสเฝ้าเตาหลอมเพียงเพื่อเศษเหล็กพวกนี้” “ไม่ใช่เศษเหล็กครับ” ลีโอหันกลับมาสบตา ดวงตาของเขาฉายแววคมกริบแบบโปรแกรมเมอร์ที่มองเห็นช่องโหว่ของระบบ “แต่มันคือ ‘ศิลาต้นกำเนิด’ ที่จะช่วยให้ผมสร้างอาวุธที่มีค่าสเตตัสติดสถานะ ‘อมตะ’ ได้ชั่วคราว ถ้าผมเอาชิ้นงานที่ตีจากเตานี้ไปประมูล... รับรองว่าพวกกิลด์ยักษ์ใหญ่ต้องยอมควักกระเป๋าจนหมดคลังแน่” บทสนทนาหยุดลงเพียงเท่านั้น เสียงฝีเท้าของพวกเขาดังสะท้อนก้องในโถงทางเดินที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากหินอัคนีเป็นอิฐปูพื้นแบบเมืองหลวง ลีโอใช้ทักษะ ‘สัมผัสวิเคราะห์’ ตรวจสอบสถานะรอบตัวอยู่เป็นระยะ เขารู้ดีว่าการขนย้ายสมบัติระดับตำนานกลับเข้าสู่เขตเมืองหลวงนั้นเป็นเรื่องที่อันตรายยิ่งกว่าการสู้กับบอสเสียอีก เพราะศัตรูที่แท้จริงไม่ใช่สัตว์ประหลาดในดันเจี้ยน แต่เป็นผู้เล่นคนอื่นที่เฝ้ารอ ‘โอกาส’ อยู่ที่ประตูเมือง เมื่อพวกเขาเดินพ้นปากถ้ำ แสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องลงมากระทบผิวกาย ลีโอขยับฮู้ดปิดบังใบหน้าเล็กน้อย รถลากที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบหายากและเตาหลอมที่ส่งไอความร้อนจางๆ ออกมาดึงดูดสายตาผู้เล่นที่สัญจรไปมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ “เฮ้ย! นั่นมันไอเทมอะไรวะ? เตาหลอมนั่น... ดูจากออร่าสีม่วงจางๆ นั่นแล้ว ระดับมันต้องไม่ต่ำกว่าระดับตำนานแน่!” เสียงตะโกนของกลุ่มผู้เล่นระดับกลางดังขึ้นไม่ไกล ลีโอไม่สนใจ เขาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น แต่ทว่ากลุ่มผู้เล่นห้าคนในชุดเกราะกิลด์ ‘พยัคฆ์เมฆา’ ก็ก้าวเข้ามาขวางทางไว้อย่างรวดเร็ว ชายหัวหน้ากลุ่มที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าแสยะยิ้มมองลีโอเหมือนเห็นขุมทรัพย์เดินได้ “โทษทีนะเพื่อน พอดีพวกเรากำลังขาดแคลนอุปกรณ์ตีเหล็กพอดี เตาหลอมนั่น... ฝากไว้ที่กิลด์เราก่อนไหม? เดี๋ยวเราจะช่วยดูแลให้เป็นอย่างดี” เซเลน่าขยับตัวก้าวมาข้างหน้าเบาๆ พลังเวทมนตร์รอบตัวนางเริ่มสั่นไหวจนอากาศบิดเบี้ยว แต่ลีโอกลับยื่นมือไปแตะแขนเสื้อนางไว้เบาๆ เขาไม่ได้โกรธ แต่กลับส่งยิ้มที่ทำให้หัวหน้ากิลด์ฝั่งตรงข้ามถึงกับชะงัก “ดูแลอย่างดีเหรอครับ?” ลีโอถามพลางเช็ดคราบเหงื่อบนหน้าผาก “เตาหลอมระดับนี้ต้องการ ‘ค่าความเข้ากันได้ของธาตุไฟ’ สูงถึง 800 หน่วย ถ้าพวกคุณเอาไปใช้โดยไม่มีทักษะ ‘จิตวิญญาณแห่งเหล็กกล้า’ ล่ะก็... ไม่ถึงสิบนาที เตาจะระเบิดและทำลายไอเทมในตัวทุกคนที่อยู่ใกล้ๆ จนพังยับเยินแน่นอน... อยากลองเสี่ยงดูไหมล่ะครับ?” น้ำเสียงของลีโอนิ่งเรียบและดูเป็นวิชาการจนอีกฝ่ายเถียงไม่ออก บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ ผู้เล่นคนอื่นๆ เริ่มหยุดดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ข้อมูลการวิเคราะห์ที่ลีโอพ่นออกมานั้นดูสมเหตุสมผลและน่าเชื่อถือจนความโลภของกลุ่มพยัคฆ์เมฆาเริ่มกลายเป็นความระแวง “งั้น... งั้นแกก็เก็บไว้ไปก่อน” หัวหน้ากิลด์กัดฟันกรอดแต่ก็ยอมถอยทัพไปเพราะไม่กล้าเสี่ยงกับหายนะที่ลีโอขู่ไว้ ลีโอไม่ได้หยุดพัก เขารีบพาเซเลน่าตรงไปยังสมาคมช่างตีเหล็กแห่งเมืองหลวงทันที ท่ามกลางสายตาของมหาชนที่จับจ้องรถลากของเขาราวกับเป็นวีรบุรุษที่กอบกู้ของหายากกลับมาได้ เมื่อล้อรถลากหยุดลงที่หน้าโรงตีเหล็กส่วนตัวของเขา ระบบก็เริ่มแจ้งเตือนชุดใหญ่ที่ทำให้หัวใจของลีโอเต้นรัว [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น ‘ลีโอ’ ได้ทำการติดตั้ง ‘เตาหลอมศิลาอัคนีทมิฬ’ สำเร็จ] [เงื่อนไขภารกิจลับ ‘ตำนานช่างตีเหล็กในเงามืด’ ได้รับการยืนยันสถานะ: สำเร็จ 1/3] [ชื่อเสียงในหมู่นักตีเหล็กเพิ่มขึ้น +5,000] ทว่า ในขณะที่ลีโอกำลังจะเดินเข้าไปในโรงตีเหล็กนั้นเอง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงมุมมืดของอาคาร ชายในชุดคลุมสีเทาเข้มถือค้อนเหล็กที่มีสัญลักษณ์แปลกประหลาดสลักอยู่—สัญลักษณ์ที่ลีโอเคยเห็นแค่ในตำราโบราณที่อาจารย์เขาทิ้งไว้ให้ ชายปริศนาเดินเข้ามาใกล้ เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณของลีโอ “ข้าเฝ้าคอยคนที่คู่ควรกับเตาหลอมนั่นมานับร้อยปี... เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่ได้แค่ได้เตาหลอมมา แต่เจ้าได้ ‘ภาระ’ ที่ใหญ่หลวงกว่านั้นมาด้วย” เขาโยนเหรียญตราโลหะหนักอึ้งลงบนฝ่ามือของลีโอ ก่อนจะกระซิบประโยคที่ทำให้โลกของลีโอสั่นคลอน “กิลด์ของเจ้าไม่ได้มีแค่การคราฟต์ไอเทม... แต่มันคือการ ‘ตีอาวุธ’ เพื่อทำลายผู้สร้างเกมนี้เสียเอง... เจ้ากล้าพอที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางสายนี้หรือไม่?” ค้อนตีเหล็กสะท้านเกมขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้ลีโอในบทนี้นะครับ ตอนต่อไปความลับของระบบจะถูกเปิดเผยให้ถึงใจที่สุดแน่นอนครับ!