เปิดตัวหน้าร้านใหม่อย่างเป็นทางการ

"บรรทัดโค้ดแปลกปลอมลำดับที่สามร้อยสิบสอง... ถูกฝังไว้ด้วยลายเซ็นดิจิทัลระดับมาสเตอร์ โค้งคำนับให้ความพยายามของเจ้าหนูสักหน่อยเถอะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องทำงานชั้นสอง แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของลีโอ ดวงตาคมกริบใต้กรอบแว่นใสจ้องมองชุดคำสั่งที่กำลังพยายามเจาะทะลวงไฟร์วอลล์ระบบร้านค้าอย่างใจเย็น นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะไม้เนื้อแข็งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม รอยยิ้มมุมปากกลับจุดประกายขึ้นอย่างท้าทาย เมื่อคืนนี้ ขณะที่ผู้เล่นส่วนใหญ่กำลังพักผ่อนเพื่อเตรียมรับมือกับการเปิดตัวเซิร์ฟเวอร์ในเช้าวันใหม่ มีบางคนพยายามใช้ช่องโหว่ระดับรากฐานของเกมเพื่อขโมยสูตรลับการคราฟต์ไอเทมระดับตำนานในคลังของเขา แต่สำหรับอดีตโปรแกรมการ์ดมือหนึ่ง การป้องกันระบบที่ถูกสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมเฉพาะตัวของโลก VRMMO นี้ ไม่ใช่กำแพงที่พังยาก หากแต่เป็น "กระดานหมากรุก" ที่เขากำลังรอให้คู่ต่อสู้เดินหมากตาต่อไปต่างหาก ลีโอกวาดนิ้วกลางอากาศ ปัดหน้าต่างแจ้งเตือนการบุกรุกสีแดงฉานให้กลายเป็นสีเขียว พร้อมกับฝังกับดักโค้ด้อนย้อนรอย (Reverse Trace Protocol) กลับไปยังจุดเริ่มต้นสัญญาณทันที "อยากรู้นักว่าแฮกเกอร์ระดับไหน ถึงกล้ามาลูบคมช่างตีเหล็กแห่ง 'ค้อนทองคำทลายฟ้า'" ลีโอพึมพำเบาๆ ก่อนจะปิดหน้าต่างระบบควบคุมความปลอดภัยลงเมื่อได้พิกัดคร่าวๆ ของอีกฝ่ายเก็บไว้ในหน่วยความจำ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยร่างระหงของเซเลน่า อาจารย์สาวลึกลับก้าวเข้ามาในชุดคลุมนักเวทสีครามเข้ม เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟในห้อง เธอกวาดสายตาสำรวจรอบตัวด้วยรอยยิ้มรู้ทัน "ดูท่าว่าเมื่อคืนหนูแทะคงไม่ได้นอนสินะครับคุณช่างตีเหล็ก หรือว่าตื่นเต้นจนนอนไม่หลับกับการเปิดร้านวันแรกกันแน่" "ผมนอนเต็มอิ่มแปดชั่วโมงเต็มครับเซเลน่า แค่มีแขกไม่ได้รับเชิญแวะมาทักทายตอนตีสาม เลยต้องจัดเตรียมการต้อนรับไว้เล็กน้อย" ลีโอยืดตัวลุกขึ้นยืน จัดเสื้อคลุมหนังสีดำสนิทของช่างตีเหล็กให้เข้าที่ "พร้อมหรือยังครับสำหรับการเปิดฉากสร้างตำนานหน้าใหม่ของเรา" เซเลน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาสสีม่วงเข้มเป็นประกายระยิบระยับ "ฉันต่างหากที่ต้องถามคุณว่า... เตรียมรับมือกับฝูงชนที่จะมาถล่มหน้าร้านหรือยัง" เมื่อบานประตูไม้สักทองหนาหนักของร้าน "ค้อนทองคำทลายฟ้า" ถูกผลักออกสู่โลกภายนอก เสียงอึกทึกครึกโครมของย่านการค้าใจกลางเมืองหลวงแห่งเซเลเซียก็ทะลักเข้ามาทันที ภาพตรงหน้าทำให้แม้แต่ลีโอผู้รอบคอบยังต้องกะพริบตาปริบๆ ถนนเบื้องหน้าไม่ได้มีแค่ผู้เล่นกลุ่มแรกที่วิ่งกรูเข้ามาหาซื้ออุปกรณ์สวมใส่เพื่อใช้เก็บเลเวลเท่านั้น แต่ยังมีกิลด์ใหญ่ระดับแนวหน้าส่งตัวแทนมายืนออกันแน่นขนัดจนแทบไม่มีที่เดิน ป้ายประกาศหน้าร้านที่เขียนด้วยลายมืออันเป็นเอกลักษณ์ระบุชัดเจนว่า *'จำกัดจำนวนสินค้าต่อวัน เพื่อคุณภาพสูงสุด'* ยิ่งกระตุ้นความกระหายของนักลงทุนและนักรบรับจ้างให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก "ทางนี้ครับ! ห้ามแซนคิว! ใครแซนคิวเตรียมตัวรับการขึ้นบัญชีดำห้ามซื้อสินค้าจากร้านเราตลอดชีพ!" เสียงตะโกนด้วยน้ำเสียงทรงพลังดังมาจากด้านข้าง เป็นกิลด์มาสเตอร์ของกลุ่มพันธมิตรดาบเหล็กที่อาสามาช่วยคุมระเบียบแถวให้ หลังจากที่เคยได้รับดาบคุณภาพเยี่ยมจากลีโอไปทดลองใช้เมื่อไม่กี่วันก่อน แถวยาวเหยียดเหยื้อออกไปจนสุดหัวมุมถนน ผู้คนนับร้อยชีวิตกำลังเบียดเสียดกันเข้ามา เสียงซุบซิบค่อยๆ ดังขึ้นเมื่อเห็นสินค้าตัวอย่างแรกที่ถูกนำมาจัดแสดงไว้หลังตู้กระจกเวทมนตร์—ดาบสั้นเหล็กกล้าผสมผสานแร่หินอัคนี ที่มีค่าสถานะโจมตีสูงกว่าอาวุธทั่วไปในระดับเดียวกันถึงสสามสิบเปอร์เซ็นต์ และมีรูสำหรับฝังอัญมณีเวทมนตร์มาให้อย่างเสร็จสรรพ "พระเจ้า! นั่นมันอาวุธระดับหายาก (Rare) ที่มีอัตราความทนทานสูงเป็นพิเศษนี่หว่า! ใครก็ได้ บอกทีว่าฉันไม่ได้ตาฝาด!" "ราคาเท่าไหร่! ฉันขอเหมาหมดคนแรก!" ความโกลาหลเล็กๆ เกิดขึ้นตรงหน้าเคาน์เตอร์ต้อนรับ แต่ด้วยการเตรียมการอย่างเป็นระบบของลีโอ ระบบแจกบัตรคิวอัตโนมัติที่เชื่อมต่อกับเหรียญทองในกระเป๋าของผู้ซื้อถูกเปิดใช้งานทันที ผู้เล่นแต่ละคนเริ่มสงบสติอารมณ์ลงเมื่อรู้ว่าความเร็วไม่ได้ช่วยให้ได้ของก่อน แต่เป็น "คุณสมบัติและความเหมาะสม" ต่างหากที่ระบบคัดกรองผู้ซื้อ ลีโอยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพ มือขวาคอยหยิบส่งไอเทมชิ้นแล้วชิ้นเล่าให้กับลูกค้าตามหมายเลขคิว ขณะที่สมองส่วนหนึ่งยังคงประมวลผลยอดเงินที่หลั่งไหลเข้าสู่บัญชีกลางของร้านด้วยความเร็วสูง ตัวเลขเหรียญทองพุ่งทะยานขึ้นอย่างน่าตกใจ จากหลักร้อย... สู่หลักพัน... และกำลังจะทะลุหลักหมื่นในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง เซเลน่าที่ยืนคอยควบคุมความเรียบร้อยอยู่ข้างกาย เอื้อมมือมาหยิบสมุดบัญชีไปพลิกดูคร่าวๆ ก่อนจะกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงติดตลก "แบบนี้อีกไม่เกินสัปดาห์ ร้านค้าของคุณคงมีเงินหนาพอที่จะซื้ออาณาจักรเล็กๆ ได้สักแห่งแล้วมกระมังครับคุณลีโอ" "เงินคือทรัพยากรที่ทำให้เรามีอิสระในการควบคุมเกมนี้ครับเซเลน่า และนี่เป็นแค่ก้าวแรกเท่านั้น" ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความมั่นใจเต็มเปี่ยม ในจังหวะที่การซื้อขายกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นและยอดเงินในระบบกำลังทำลายสถิติสูงสุดของเซิร์ฟเวอร์ ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน เสียงจอแจของผู้เล่นนับร้อยรอบหน้าร้านเงียบเสียงลงราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง ฝูงชนที่ต่อแถวยาวเหยียดต่างพากันแหวกทางออกเป็นช่องกว้างโดยอัตโนมัติ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านมาจากเบื้องหลัง ชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายงูพิษสีทอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกิลด์เงาสวรรค์—กิลด์อันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ที่มักเก็บตัวเงียบเชียบมาตลอด—ก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์ ดวงตาภายใต้ฮู้ดสีเข้มมองตรงมาที่ลีโอด้วยแววตานิ่งสนิทไร้ความรู้สึก ก่อนที่ริมฝีปากของชายคนนั้นจะขยับเอ่ยคำพูดที่ทำให้เสียงลมหายใจรอบข้างสะดุด "สินค้าชิ้นสุดท้ายของวันนี้... ฉันขอเหมาซื้อทั้งหมดด้วยราคาห้าเท่า และ..." ชายปริศนากระตุกยิ้มเยียบเย็น "รวมถึงสูตรลับการตีเหล็กทั้งหมดของคุณด้วย... ช่างลีโอ" หน้าต่างแจ้งเตือนระบบสีแดงเข้มข้นขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้าลีโอทันที โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าใดๆ ทั้งสิ้น [ระบบตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลภายนอก!] [ภารกิจลับระดับ SSS: "ข้อเสนอจากเงามืด" ปรากฏขึ้นเนื่องจากเงื่อนไขความสนใจของบุคคลสำคัญระดับท็อปเซิร์ฟเวอร์ถูกกระตุ้น] [คำเตือน: หากปฏิเสธ คุณจะกลายเป็นเป้าหมายการกวาดล้างสูงสุดของกิลด์เงาสวรรค์ทันที!]