การพบกันโดยบังเอิญกับจอมเวทสาว

เศษซากของขนนกสีเพลิงร่วงหล่นลงมาปะทะกับแผ่นกระจกหน้าร้าน ตอกย้ำความจริงที่ว่า มหันตภัยจากท้องนภากำลังคืบคลานเข้ามาประชิดกำแพงเมืองเริ่มต้น ลีโอยืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบกวาดมองความโกลาหลที่เกิดขึ้นเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานจากระบบอินเตอร์เฟซเกมกะพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตา [ประกาศฉุกเฉินจากระบบ: กิจกรรมเวิลด์บอสย่อย "ฝูงอัคคีพฤกษาทมิฬ" บุกโจมตีเขตแดนที่ 4] [เวลาที่เหลือรอดก่อนแนวป้องกันแตก: 14 นาที 50 วินาที] "สิบห้านาทีกับฝูงบินระดับห้าสิบ..." ลีโอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งร่องรอยความตื่นตระหนก แม้ว่าผู้เล่นรอบข้างจะกรีดร้องและวิ่งหนีตายกันอลหม่าน เขากลับหมุนตัวกลับเข้าสู่โต๊ะทำงาน หยิบแท่งโลหะเวทมนตร์ขึ้นมาตรวจสอบคุณสมบัติอย่างใจเย็น มือเรียวยาวหยิบหินลับมีดเคลือบมานาขึ้นมาฝนลงบนใบดาบสั้นที่เพิ่งขึ้นรูปเสร็จในเตาหลอมเมื่อครู่ ประกายไฟสีฟ้าครามวาววับสะท้อนกับแววตาที่เต็มไปด้วยการคำนวณ ในสถานการณ์ที่คนอื่นมองว่าเป็นหายนะ อดีตโปรแกรมเมอร์อย่างเขากลับมองเห็น "โอกาสทางธุรกิจ" มหาศาล "ถ้าพวกมันบินมาถล่มเมืองจริง สิ่งที่จะขาดแคลนที่สุดไม่ใช่ยารักษา... แต่เป็นอาวุธสำรองและอุปกรณ์ซ่อมแซม" ลีโอแย้มยิ้มที่มุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของผู้ควบคุมเกม ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ลงมือจัดเตรียมสินค้าลงในแผงประมูลหน้าร้าน เสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่แฝงไว้ด้วยความนุ่มนวลก็ดังขึ้นที่บริเวณประตูทางเข้า เสียงกระดิ่งลมทองแดงสั่นพริ้ว กลิ่นอายของมานาบริสุทธิ์เข้มข้นโชยเข้าเตะจมูกทันทีที่บานประตูถูกผลักเปิดออก ลีโอเงยหน้าขึ้นสืบสายตาไปมอง ผู้ที่ก้าวเข้ามาคือสตรีในชุดคลุมยาวสีครามลึก ปีกหมวกปีกกว้างบังใบหน้าครึ่งบนไว้พ้นสายตา เหลือเพียงริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อและคางเรียวสวยได้รูป ทว่าสิ่งที่ทำให้ลีโอต้องหรี่ตาลงมองอย่างระแวดระวังคือออร่าเวทมนตร์รอบตัวนาง มันทรงพลังจนทำให้อากาศรอบกายบิดเบี้ยวเล็กน้อย จอมเวทระดับสูง... และไม่ใช่ผู้เล่นทั่วไปแน่นอน "ร้านนี้รับซ่อมแซมคทาเวทมนตร์ที่ได้รับความเสียหายจากมานาตีกลับด้วยหรือไม่?" น้ำเสียงไพเราะราวกับเสียงดนตรีเอ่ยขึ้น ทว่าราบเรียบและเย็นชาเล็กน้อย นางก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ โดยไม่สนใจเสียงระเบิดที่ดังสนั่นมาจากนอกกำแพงเมืองเลยแม้แต่น้อย ลีโอดึงสติกลับมา เขาวางอุปกรณ์ในมือลงอย่างนุ่มนวล แล้วผุดลุกขึ้นยืนประสานมือต้อนรับด้วยท่าทางสุภาพตามวิสัยพ่อค้าผู้ดี "ยินดีต้อนรับสู่ร้าน 'หัตถ์ศิลาคราฟต์' ครับคุณลูกค้า... สำหรับงานซ่อมแซมคทาเวทมนตร์ที่มีอาการมานาตีกลับ ถือเป็นงานละเอียดอ่อนที่ต้องใช้ความประณีตสูงทีเดียว แต่แน่นอนว่าร้านของเราสามารถจัดการให้ได้" ลีโอตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ฉาดฉาน และไม่แสดงอาการเกรงกลัวต่อแรงกดดันรอบตัวนางเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย นางปัดปีกหมวกขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสสีม่วงเข้มเปล่งประกายลึกล้ำราวกับห้วงจักรวาล นางมองสำรวจใบหน้าของลีโอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความประหลาดใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบ "เจ้าเด็กหนุ่ม... เจ้าดูใจเย็นเกินไปสำหรับสถานการณ์ข้างนอกนั่นนะ" เซเลน่าเอ่ยทัก พลางยื่นคทาไม้เนื้อสีดำสนิทที่มีรอยร้าวขนาดใหญ่พาดผ่านอัญมณีสีฟ้าตรงหัวคทามาให้ "อีกสิบนาที ค่ายกลป้องกันเมืองอาจจะแตกละเอียด แต่อาจารย์ร้านนี้กลับยืนยิ้มแย้มต้อนรับลูกค้าอย่างสบายใจ" ลีโอยื่นมือออกไปรับคทาเวทมนตร์เล่มนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส ระบบวิเคราะห์อัตโนมัติในหัวของเขาก็ทำงานทันที [ตรวจพบไอเทม: คทาพสุธาทมิฬ (ระดับตำนาน - ได้รับความเสียหายรุนแรง)] [สาเหตุความเสียหาย: ถูกโจมตีด้วยมานาธาตุไฟอัคคีบริสุทธิ์ ทำให้โครงสร้างแกนกลางคทาร้าว] [แนวทางแก้ไข: ต้องใช้ "ผงแร่เหล็กดารา" ผสมกับ "หยาดน้ำค้างแห่งจันทรา" เพื่อประสานรอยร้าว พร้อมทั้งแกะสลักวงแหวนเวทมนตร์เสริมความแข็งแกร่งใหม่ 3 จุด] ดวงตาของลีโอเป็นประกายวาบด้วยความท้าทาย นี่คือไอเทมระดับตำนาน! โอกาสที่จะได้ศึกษาโครงสร้างเวทมนตร์ระดับสูงเช่นนี้หาไม่ได้ง่ายๆ ในช่วงต้นเกม "สถานการณ์ภายนอกเป็นเรื่องของกองทัพและกิลด์ใหญ่ครับคุณลูกค้า ส่วนหน้าที่ของผมในฐานะช่างคราฟต์ คือการทำให้เครื่องมือทำมาหากินของคุณกลับมาใช้งานได้สมบูรณ์แบบที่สุดก่อนที่ศึกจะเริ่มต่างหาก" ลีโอตอบพร้อมกับเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสีม่วงคู่นั้นตรงๆ "อีกอย่าง... ผมไม่คิดว่าค่ายกลเมืองจะแตกเร็วกว่าฝีมือการซ่อมแซมของผมหรอกครับ" เซเลน่าถึงกับเลิกคิ้วขึ้นอย่างฉุนเฉียวแกมทึ่ง รอยยิ้มบางๆ ที่หาดูได้ยากปรากฏขึ้นที่มุมปากของจอมเวทสาว "ปากกล้าไม่เบานี่ ช่างหนุ่ม... เจ้าชื่ออะไร?" "ลีโอครับ เป็นเจ้าของร้านแห่งนี้" เขาตอบพลางหมุนคทาในมือตรวจสอบโครงสร้างอย่างรวดเร็ว "สำหรับคทาเล่มนี้ รอยร้าวลึกถึงแกนกลางมานา หากซ่อมแบบธรรมดาจะลดทอนพลังลงสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าท่านยอมให้เวลาผมห้านาที ผมจะใช้เทคนิคการผสานโลหะเย็น เพื่อทำให้มันกลับมาสมบูรณ์แบบ... หรืออาจจะดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ" เซเลน่าหรี่ตามองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา นางเดินทางมาหลายเมืองและพบเจอช่างฝีมือมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีใครคนไหนกล้าสบตานางตรงๆ แถมยังมีท่าทีสุขุมรอบคอบราวกับผ่านโลกมานับร้อยปีเช่นนี้ "ห้านาที? เจ้าพูดเร็วกว่าที่คิดนะ เด็กน้อย" เซเลน่ากอดอก พลางพยักหน้ารับเบาๆ "ถ้าเจ้าทำได้ตามที่พูด ข้าจะให้รางวัลที่ทำให้เจ้าคาดไม่ถึงเลยทีเดียว แต่ถ้าทำพัง... ข้าอาจจะต้องขยريร้านเล็กๆ ของเจ้าให้ราบคาบเพื่อเป็นการลงโทษ" น้ำเสียงของนางเจือด้วยกระแสพลังเวทกดดันที่แผ่ซ่านออกมาเล็กน้อย แต่มันกลับไม่สร้างความสะดุ้งสะเทือนให้แก่ลีโอเลยแม้แต่น้อย เขากลับหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดี "ดีลครับ... เชิญท่านนั่งรอพักผ่อนที่มุมห้องก่อนได้เลย" ลีโอหันหลังเดินตรงไปยังแท่นตีเหล็กหลังร้านอย่างคล่องแคล่ว แสงไฟสีส้มจากเตาหลอมสะท้อนลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น มือขวาหยิบฆ้อนเหล็กคู่ใจขึ้นมา สัมผัสเย็นเฉียบของด้ามจับส่งสัญญาณเตือนว่าสงครามการคราฟต์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ภายนอกร้าน เสียงคำรามของอัคคีพฤกษาทมิฬดังสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่น แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นผงบนเพดานร่วงหล่นลงมาปรอยๆ ทว่าภายในห้องทำงานของลีโอ กลับมีเพียงเสียงเคาะโลหะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ หนักแน่น และแม่นยำ ราวกับเสียงนาฬิกาชีวิตที่กำลังเดินหน้าไปสู่จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ เซเลน่ายืนมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มผ่านช่องประตู นางสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่ไร้ความลังเล ทุกค้อนที่ทุบลงไปสอดประสานกับคลื่นมานาในอากาศอย่างน่าประหลาด ราวกับเขากำลังควบคุมกฎเกณฑ์ของธาตุไฟและเหล็กกล้าด้วยมือคู่นั้น เวลาผ่านไปสี่นาทีเศษ... ลีโอวางค้อนลงบนแท่น ไอความร้อนระอุพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานพร้อมกับแสงสีทองอร่ามที่ส่องประกายวาบไปทั่วทั้งร้าน กลิ่นอายพลังเวทมหาศาลระเบิดออกเบาๆ แต่ทรงพลัง คทาพสุธาทมิฬในมือของเขาตอนนี้ปรากฏลวดลายอักขระเวทสีเงินระยิบระยับ รอยร้าวทั้งหมดหายไปอย่างไร้ร่องรอย และเมื่อลองตรวจสอบผ่านระบบ ค่าพลังโจมตีเวทมนตร์ของมันกลับเพิ่มสูงขึ้นถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์เต็ม! เขายื่นคทากลับคืนให้แก่จอมเวทสาวด้วยรอยยิ้มสุภาพ "เรียบร้อยครับ ลองตรวจสอบดูได้เลย" เซเลน่ารับคทามาถือไว้สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วทำให้นางถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง กระแสมานาไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของนางอย่างราบรื่นไร้รอยต่อยิ่งกว่าตอนที่เพิ่งซื้อมาใหม่เสียอีก นางเงยหน้าขึ้นจ้องมองลีโอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ นี่ไม่ใช่ฝีมือของช่างตีเหล็กธรรมดา... เขาเป็นใครกันแน่? ตู้มมม! เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวจากด้านนอกดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มกระพริบเตือนภัยระดับสูงสุด [เตือนภัย: บอสย่อย "พญาอัคคีพฤกษา" ทำลายกำแพงชั้นนอกสำเร็จ เตรียมเข้าสู่เขตเมืองชั้นใน!] ผู้เล่นทั่วทั้งเมืองกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก ความโกลาหลระดับวิกฤตแผ่ขยายเข้ามาใกล้ร้านค้าเรื่อยๆ ทว่าเซเลน่ากลับไม่ได้มีทีท่าตกใจ นางเพียงแต่แย้มยิ้มบางๆ แล้วเก็บคทาเข้าสู่ช่องเก็บไอเทม ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ลีโอ กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในโสตประสาท "เจ้ามีความสามารถที่น่าสนใจมาก... ลีโอ" เซเลน่าปรายตามองออกไปนอกหน้าต่างที่ฝูงสัตว์อัคคีพฤกษาพากันบินโฉบเข้ามาใกล้ตึกแถวนี้ทุกที "ดูเหมือนว่า พวกมันกำลังจะมาเคาะประตูร้านของเจ้าแล้วล่ะนะ... เจ้าจะเอายังไงต่อล่ะ ช่างตีเหล็กผู้เก่งกาจ?" ลีโอยังคงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้บนใบหน้า เขาไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่กลับเอื้อมมือไปหยิบดาบสั้นเรืองแสงสีฟ้าครามที่เพิ่งลับคมเสร็จเมื่อครู่ขึ้นมาควงเล่นในมืออย่างคล่องแคล่ว ดวงตาคู่นั้นทอประกายคมปลาบสะท้อนเงาเปลวเพลิงจากภายนอก "ก็แค่โอกาสทดสอบสินค้าล็อตใหม่... ก่อนที่ผมจะเปิดประมูลขายให้พวกกิลด์ใหญ่ในราคามหาศาลก็เท่านั้นเองครับ" ลีโอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยความเยือกเย็นอันน่าขนลุก ทว่า ในวินาทีที่เงาดำมหึมาของบอสย่อยพุ่งชนทะลุกระจกหน้าร้านเข้ามาเศษกระจกนับพันชิ้นกระจายเกลื่อนพื้น เสียงแจ้งเตือนปริศนาจากระบบที่ลีโอไม่เคยเห็นมาก่อนก็ดังขึ้นในหัวสมองอย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขลับ: ไอเทมที่ถูกคราฟต์ด้วยระดับความบริสุทธิ์สูงสุด ดึงดูดความสนใจจาก "ผู้พิทักษ์แห่งหุบเขาบรรพกาล"] [ระบบปลดล็อกภารกิจระดับ SSS: "คำสาปแห่งเตาหลอมโบราณ" — ยอมรับคำท้าและสังหารราชันอัคคีในเวลาที่กำหนด หรือสูญเสียกิจการร้านค้าทั้งหมดตลอดกาล] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" ด้วยกันเสมอนะครับ