กับดักมิติของดันเจี้ยน

"หยุดเดินเดี๋ยวนี้ครับเซเลน่า อย่าก้าวเท้าขวาออกไปเด็ดขาด" เสียงของผมดังก้องในโถงหินที่เงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจที่แผ่วเบา เซเลน่าชะงักฝีเท้าทันที ปลายนิ้วเรียวงามของเธอที่กำลังร่ายเวทป้องกันตัวค้างอยู่กลางอากาศ สายตาคมกริบของจอมเวทสาวหันมามองผมด้วยความฉงน แต่นั่นคือสัญชาตญาณที่ถูกต้องที่สุดในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย "ทำไมหรือลีโอ? ด่านทดสอบนี้ดูเหมือนทางเดินธรรมดาของดันเจี้ยนชั้นที่สิบสอง แต่มันกลับเงียบผิดปกติจนน่าขนลุก" เธอกระซิบ ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวัง ผมไม่ตอบทันที ทว่าเปิดใช้งาน 'เนตรวิเคราะห์มิติ' ที่ผมปรับแต่งขึ้นเองจากทักษะช่างตีเหล็กขั้นสูง ดวงตาของผมเปลี่ยนเป็นสีฟ้าคราม สลับกับตัวเลขรหัสโปรแกรมที่วิ่งพล่านในอากาศเหมือนสายฝน ข้อมูลที่ไหลทะลักเข้ามาในหัวสมองของผมทำให้ผมต้องกัดฟันแน่น *คำเตือน: ตรวจพบสนามพลังงานบิดเบือนมิติ (Spatial Distortion Field) ระดับลวงตา* *สถานะ: ผังของทางเดินนี้เปลี่ยนแปลงทุกๆ 3.2 วินาที* "นี่ไม่ใช่ทางเดินครับ แต่มันคือกับดักมิติที่ออกแบบมาเพื่อกักขังผู้บุกรุกโดยเฉพาะ เสียงที่ท่านได้ยินเมื่อครู่... 'ในที่สุดก็มีคนตระกูลลีมาเยือน' นั่นไม่ใช่คำทักทาย แต่มันคือการเริ่มกระบวนการคัดกรองเหยื่อ" ผมอธิบายขณะที่มือขยับวาดลวดลายเวทมนตร์ลงบนพื้นหิน สร้างวงจรดึงพลังงานเพื่อขัดขวางการทำงานของกับดัก เซเลน่าขมวดคิ้วแน่น เธอเป็นจอมเวทผู้เชี่ยวชาญ แต่ในเรื่องของ 'โครงสร้าง' และ 'กลไกการทำงานของระบบ' เธอต้องพึ่งพาผม "ตระกูลลี? เจ้านั่นอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้พวกเราหลุดออกจากเขาวงกตนี้ได้ หรือไม่... ก็อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เราตายที่นี่" ผมไม่เสียเวลาตอบคำถามที่น่ากังวลนั้น ผมหยิบ 'ค้อนช่างตีเหล็กแห่งดารา' ออกมา จากนั้นบรรจงเคาะลงที่จุดตายของกระแสพลังงานบนพื้นหินเป็นจังหวะที่แม่นยำ ทุกครั้งที่ค้อนกระทบหิน พลังงานเวทที่บิดเบี้ยวจะสั่นสะท้านและเผยให้เห็นเงาที่แท้จริงของดันเจี้ยน "จังหวะนี้แหละครับเซเลน่า! ใช้คาถาสลายม่านพลังไปที่มุมสิบนาฬิกาของกำแพงนั่น!" หญิงสาวไม่ลังเล เธอปลดปล่อยกระแสเวทธาตุลมอันรุนแรงออกไป เสียงหวีดหวิวของอากาศที่ถูกฉีกกระชากดังขึ้น พร้อมกับกำแพงที่ดูเหมือนหินแข็งค่อยๆ ละลายกลายเป็นหมอกควัน เผยให้เห็นเส้นทางที่แท้จริง ซึ่งเต็มไปด้วยซากศพของนักผจญภัยที่ติดอยู่ในวงจรเวลานี้มานานนับปี "ฉลาดมากครับลีโอ แต่ผมเกรงว่าเราคงไม่ได้ออกไปง่ายๆ อย่างนั้น" เสียงทุ้มต่ำดังกังวานมาจากความมืดมิดเบื้องหน้า ชายร่างสูงในชุดคลุมสีเทาเก่าคร่ำก้าวออกมาจากเงามืด ใบหน้าของเขามีรอยสักรูปสัญลักษณ์ 'ลี' ที่จางหายไปตามกาลเวลา ดวงตาของเขาว่างเปล่าราวกับหลุดออกมาจากยุคสมัยที่สาบสูญ "เจ้าคือทายาทของตระกูลที่ทรยศต่อพันธสัญญาแห่งเตาหลอม... เจ้าคิดหรือว่าจะใช้ไหวพริบเพียงเล็กน้อยผ่านทางไปได้?" สถานการณ์บีบคั้นถึงขีดสุด ผมสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถูกปล่อยออกมาจากตัวชายลึกลับผู้นี้ มันไม่ใช่แค่พลังเวท แต่มันคือแรงอาฆาตที่สะสมมานานกว่าสามร้อยปี ผมหันไปสบตาเซเลน่า พยักหน้าเป็นสัญญาณให้เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่รุนแรงที่สุดตั้งแต่เริ่มเกมมา ทันใดนั้น ระบบในหัวของผมก็ส่งเสียงแจ้งเตือนที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบถี่รัวจนหน้าจอโปร่งแสงแทบระเบิด *แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจระดับ SSS 'ความลับแห่งตระกูลลีและช่างตีเหล็กนิรันดร์' เริ่มต้นขึ้น* *สถานะ: บอสลับ 'องครักษ์ผู้ไร้ชื่อ' ตื่นจากการจำศีลเนื่องจากการแทรกแซงของคุณ* *คำเตือน: พลังชีวิตของศัตรูอยู่ในสถานะ 'อมตะชั่วคราว' จนกว่าคุณจะตีขึ้นรูปอาวุธจาก 'แกนกลางแห่งมิติ' ที่หล่นอยู่ข้างเท้าคุณ* ผมมองลงไปที่พื้น เห็นก้อนหินเรืองแสงสีม่วงวางอยู่ข้างๆ นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่เป็นการท้าทายให้ผมสร้างอาวุธขึ้นมาใหม่ภายใต้การโจมตีที่ถาโถมเข้ามา! "เซเลน่า! ถ่วงเวลาให้ผมสามนาที! ผมต้องตีเหล็กชิ้นนี้... เดี๋ยวนี้!" ผมทรุดตัวลงคว้าแกนกลางมิติขึ้นมา เตรียมใช้ค้อนและทักษะการตีเหล็กขั้นสูงท่ามกลางสมรภูมิที่กำลังจะระเบิดขึ้นในวินาทีถัดไป ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ไปกับ "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" นะครับ