ความสัมพันธ์ที่เริ่มก่อตัว

กลิ่นไอระเหยของแร่เหล็กบริสุทธิ์ผสมผสานกับกลิ่นอายสมุนไพรเวทมนตร์จางๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้องปฏิบัติการใต้ดิน แสงไฟสีส้มอมเหลืองจากเตาหลอมมานาส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของลีโอ ที่กำลังจดจ่ออยู่กับการแกะสลักรูนเวทมนตร์ลงบนชิ้นส่วนเกราะไหล่อัศวินด้วยความประณีต ทุกๆ ครั้งที่ปลายมีดสลักลงไป เส้นสายมานาสีฟ้าครามจะเปล่งประกายวับวาว สะท้อนความมุ่งมั่นในแววตาของชายหนุ่มผู้กุมความลับแห่งระบบสร้างสรรค์ไอเทม ดวงตาของลีโอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความบนหน้าต่างระบบ ความตื่นเต้นแล่นริ้วไปทั่วร่างเมื่อตระหนักว่าปลาตัวใหญ่กำลังว่ายเข้ามาติดเบ็ดด้วยตัวเองแล้ว "หึ... ข้อเสนอจากกิลด์พยัคฆ์เมฆาอย่างนั้นหรือ ส่งตัวแทนมาขอซื้อสิทธิ์ขาดในการผลิตอาวุธระดับตำนานเซ็ตแรกในราคาห้าแสนเหรียญทองทันทีที่เปิดตลาดประมูล... ช่างใจร้อนเสียจริง" ลีโอยกยิ้มมุมปากอย่างสุขุม เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ไม้เนื้อแข็ง พลางใช้นิ้วเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะอย่างใช้ความคิด ระบบเศรษฐกิจในเกม VRMMO 'New World' นี้ขับเคลื่อนด้วยกลไกตลาดเสรีอย่างแท้จริง การผูกขาดวัตถุดิบหายากและการเป็นเจ้าแรกที่ครอบครองยุทโธปกรณ์ระดับสูง คือกุญแจสำคัญในการกุมอำนาจเบ็ดเสร็จ ลีโอรู้ดีว่าหากเขาตอบตกลงตอนนี้ เขาย่อมกลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืนตามเป้าหมาย แต่ในฐานะอดีตโปรแกรมเมอร์ผู้ผ่านโลกธุรกิจมาโชกโชน เขาย่อมรู้ดีว่า "อำนาจต่อรอง" จะหมดไปทันทีหากรีบเร่งเกินไป "ท่านกำลังใช้ความคิดเรื่องข้อเสนอของพวกสุนัขป่าหางแถวนั่นอยู่สินะครับ... อ้อ ไม่สิ ข้าหมายถึงข้อความจากกิลด์ใหญ่พวกนั้น" เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เซเลน่าก้าวเดินออกมาจากมุมมืดของห้อง ร่างเพรียวบางในชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าในยามค่ำคืนลอยมาแตะจมูก ลีโอเหลือบมองอาจารย์สาวลึกลับผู้คอยเคียงบ่าเคียงไหล่เขามาตลอดระยะเวลาหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ใบหน้าคมคายฉาบด้วยรอยยิ้มบางเบา "คุณคิดว่าผมควรปล่อยให้ปลาตัวนี้รอนานแค่ไหนล่ะครับ เซเลน่า" ลีโอถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงประกายตาท้าทาย เซเลน่าหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงาน ดวงตาสีม่วงเข้มคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่ม เธอไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่ทอดสายตาไปยังหน้าต่างระบบที่ยังคงกระพริบเตือนข้อความสีแดงฉานจากกิลด์ยักษ์ใหญ่ ก่อนจะโน้มตัวลงเล็กน้อย ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกาย "เจ้าเด็กนี่... รู้จักวิธีเล่นเกมจิตวิทยาไม่เลวเลยนี่นา" เซเลน่าหัวנסเสียงแผ่วเบาในลำคอ นัยน์ตาคู่นั้นฉายแววชื่นชมอย่างปิดไม่มิด "พวกมันกำลังร้อนใจเพราะอีกสามวันจะถึงศึกชิงดันเจี้ยนระดับกิลด์ หากไม่มีอาวุธเซ็ตที่คุณกำลังคราฟต์อยู่ พวกมันย่อมพ่ายแพ้ต่อกิลด์มังกรฟ้าอย่างแน่นอน... เพราะฉะนั้น ยิ่งปล่อยให้รอนาน มูลค่าของมันจะยิ่งพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว" "สมกับที่เป็นอาจารย์ของผมครับ มองเกมขาดเช่นเคย" ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ บรรยากาศรอบตัวที่เคยตึงเครียดจากภาระงานกลับผ่อนคลายลงอย่างน่าประหลาด ช่วงเวลาทำงานยามดึกในห้องใต้ดินแห่งนี้มักจะเป็นเช่นนี้เสมอ ท่ามกลางกองเอกสารแปลนพิมพ์ แร่เวทมนตร์ระยิบระยับ และเสียงค้อนกระทบโลหะเป็นระยะ ทั้งสองคนมักจะใช้เวลาหลายชั่วโมงในการแลกเปลี่ยนมุมมอง วางแผนธุรกิจ และวิเคราะห์สถานการณ์บ้านเมืองในเกมร่วมกัน จากความสัมพันธ์ที่เป็นเพียงผู้ว่าจ้างและผู้ช่วยเหลือ ในตอนนี้มันได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้นมาไกลโขแล้ว ความไว้วางใจที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละน้อยผ่านการร่วมเป็นร่วมตายและทำงานหนักด้วยกัน ยิ่งทำให้พวกเขารู้ใจกันแทบจะทุกฝีก้าว เซเลน่าถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่ตั้งอยู่ข้างๆ เผยให้เห็นท่าทางที่ผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยและเคร่งขรึมอยู่เสมอยามเผชิญหน้ากับศัตรู ในยามนี้กลับเจือด้วยความเหนื่อยล้าจากการใช้พลังเวทติดต่อกันหลายชั่วโมง "เหนื่อยแล้วสิครับ?" ลีโอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว เขายื่นแก้วชาสมุนไพรส่งกลิ่นหอมกรุ่นที่เพิ่งต้มเสร็จใหม่ๆ ไปตรงหน้าเธอ เซเลน่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตมองแก้วชาในมือของชายหนุ่มสลับกับใบหน้าของเขา รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของหญิงสาวเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน เธอรับแก้วชามาถือไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ไออุ่นจากแก้วชาช่วยขับไล่ความเหน็บหนาวของค่ำคืนนี้ให้จางหายไป "เจ้ามนุษย์... รู้จักเอาใจคนเก่งขึ้นทุกทีแล้วนะ" เซเลน่าเอ่ยแซabเบาๆ พลางจิบชาอุ่นๆ เข้าไปคำหนึ่ง "แต่ข้าไม่ได้เหนื่อยเพราะเวทมนตร์หรอก... ข้าแค่กำลังคิดว่า ถ้าหากวันหนึ่งเจ้าทำเป้าหมายสำเร็จ ได้เงินล้านเหรียญทองตามที่หวังไว้... เจ้าจะยังอยู่ที่นี่ ทำงานตีเหล็กอยู่กับข้าแบบนี้ไหม?" คำถามนั้นราวกับสายลมเย็นที่พัดผ่านเข้ามาในห้องทำงาน บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงบลงอย่างกะทันหัน ลีโอชะงักมือจากการจัดระเบียบเครื่องมือช่าง เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาวลึกลับ แววตาของเธอในยามนี้ไม่มีความเจ้าเล่ห์หรือความเย่อหยิ่งหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเปราะบางบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกภายใต้หน้ากากของจอมเวทผู้ทรงพลัง ชายหนุ่มยิ้มรับด้วยความจริงใจ เขาวางเครื่องมือในมือลงแล้วโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อให้ระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงไปอีก "ต่อให้ผมจะมีเงินสักสิบล้านเหรียญทอง หรือร่ำรวยจนสามารถซื้ออาณาจักรในเกมนี้ได้ทั้งอาณาจักร..." ลีโอเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตาสีม่วงคู่นั้นอย่างสื่อความหมาย "ผมก็ไม่มีวันไปไหนหรอกครับ เซเลน่า เพราะหุ้นส่วนทางธุรกิจที่เก่งกาจและรู้ใจผมที่สุด... มีอยู่แค่คนเดียวในโลกนี้เท่านั้น" หัวใจของเซเลน่ากระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ ใบหน้าที่เคยนิ่งสงบกลับมีริ้วสีแดงจางๆ แต่งแต้มขึ้นบนพวงแก้มอย่างรวดเร็ว เธอรีบยกแก้วชาขึ้นจบเพื่อบังคับสีหน้าของตนเอง แม้ว่าหัวใจดวงน้อยในอกจะเต้นรัวผิดจังหวะจนแทบจะหลุดออกมานอกอกก็ตาม "ปากหวานเสียจริง... ระวังเถอะ ถ้าเจ้าผิดสัญญา ข้าจะใช้เวทมนตร์สาปให้เจ้ากลายเป็นก้อนหินเฝ้าเตาหลอมไปตลอดกาลเลยคอยดู" เซเลน่าแสร้งทำเป็นพูดขู่ด้วยน้ำเสียงดุดัน ทว่าใบหูที่แดงก่ำกลับทรยศคำพูดของเธออย่างสิ้นเชิง ลีโอหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วทรวงอก บรรยากาศความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างลึกซึ้งและมั่นคงนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าการเดินทางในโลก VRMMO แห่งนี้ไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบอันงดงามกำลังโอบล้อมคนทั้งสองไว้ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่พวกเขาไม่ได้คาดคิดก็ดังขึ้นทำลายบรรยากาศโดยสิ้นเชิง! *ติ๊ง!* [ประกาศฉุกเฉินจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในพื้นที่เขตแดนต้องห้าม "หุบเขาเงาอสูร"] [เงื่อนไขภารกิจระดับ SSS "การตื่น ⃟ ร ⃟ ฎ ⃟ ษ ⃟ ์" ถูกกระตุ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ!] [คำเตือน: สิ่งมีชีวิตโบราณที่หลับใหลมานับพันปีได้ลืมตาตื่นขึ้นแล้ว และเป้าหมายแรกของมันกำลังมุ่งตรงมายังห้องปฏิบัติการใต้ดินของท่านในอีก 3 นาทีข้างหน้า!] รอยยิ้มบนใบหน้าของลีโอแข็งค้างในทันที ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองหน้าต่างระบบสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นกลางอากาศ ขณะที่เซเลน่าผุดลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ สีหน้าของเธอกลายเป็นเคร่งเครียดและตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "นี่มัน... เป็นไปไม่ได้!" เซเลน่าอุทานออกมาเสียงหลง "ผนึกโบราณที่ข้าเคยร่ายไว้... ทำไมอาณาเขตถึงถูกทำลายได้ง่ายดายเช่นนี้!" *** ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" ด้วยดีเสมอมาครับ!