เดิมพันด้วยชื่อเสียง

หน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานสเตนเลสสตีลสั่นครืดคราดติดต่อกันสามครั้ง ข้อความจากเบอร์แปลกยังคงเรืองแสงวาบอยู่ในความมืดสลัวของห้องประชุมใหญ่ชั้นสี่สิบ *“ภาพวิดีโอตอนที่คุณขโมยข้อมูลเมื่อครู่ ถูกส่งตรงถึงมือรวิศเรียบร้อยแล้วนะครับ... สถาปนิกคนสวย”* ทิศายืนนิ่งอยู่หน้ากระจกเงาบานยักษ์ที่สะท้อนภาพตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน ลมหายใจของเธอติดขัดเล็กน้อยแต่มือยังคงมั่นคง สติปัญญาและทักษะการคำนวณโครงสร้างที่แม่นยำทุกมิลลิเมตรไม่เคยทำให้เธอกลัวความผิดพลาดทางกายภาพ ทว่าความผิดพลาดทางจิตวิทยาที่เธอก้าวพลาดไปตกลงในหลุมพรางของรวิศเมื่อครู่ กลับกำลังบั่นทอนสมาธิของเธอจนแทบแหลกสลาย เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งก่อนที่บานไม้สักทองจะเปิดออก ศรุต ทนายความหนุ่มผู้สวมสูทสั่งตัดเนี๊ยบกริบก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากลับกวาดมองประเมินสถานการณ์ในห้องอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าทิศาไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับแค่คดีรื้อถอนอาคารธรรมดา แต่เธอกำลังเอาชื่อเสียงในฐานะสถาปนิกแถวหน้าของประเทศมาเดิมพันบนโต๊ะพนันที่รวิศเป็นเจ้ามือ "คุณดูซีดลงไปถนัดตาเลยนะ ทิศา" ศรุตเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงความกดดันอันทรงพลัง เขาก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังเธอ สะท้อนเงาของเขากับเธอในกระจกบานเดียวกัน "หรือว่าภาพวิดีโอในโทรศัพท์เครื่องนั้น จะน่ากลัวกว่าตัวเลขงบประมาณโครงการที่กำลังจะพังทลายลงมา?" ทิศาหันขวับกลับมาเผชิญหน้า ดวงตาสีเข้มฉายแววท้าทายแม้หัวใจจะเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ เธอยกแขนขึ้นกอดอกเพื่อซ่อนความสั่นเทา "คุณแฮกเข้าระบบของฉัน หรือคุณเป็นคนส่งมันมาตั้งแต่แรกกันแน่ ศรุต? เกมทนายสายมืดของคุณมันชักจะสกปรกเกินขอบเขตวิชาชีพไปทุกทีแล้วนะ" ศรุตหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยเสน่ห์อันตราย เขาไม่ได้ถอยหนีแต่กลับก้าวเข้าประชิดจนกลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยแตะจมูก ทิศาต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาเนื่องจากส่วนสูงที่แตกต่าง และนั่นทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง "ถ้าผมเป็นคนส่ง... คุณคิดว่าตอนนี้คุณจะได้ยืนเถียงผมอยู่ตรงนี้เหรอ?" ศรุตโน้มใบหน้าลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่แนบชิดริมฝีปากของเธอจนความอุ่นร้อนปะทะกัน "รวิศไม่ได้แค่ต้องการทำลายคุณ ทิศา... เขาต้องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีที่คุณสร้างมาทั้งชีวิต เพื่อให้คุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องก้มหัวให้เขา เหมือนที่คนอื่นๆ ทำ" "ฉันไม่ใช่คนพวกนั้น" ทิศาตอบเสียงกร้าว พยายามรักษาพื้นที่ส่วนตัวเอาไว้ด้วยการดันอกเสื้อสูทของเขาออกเบื้องเบา แต่มือของเธอกลับถูกมือใหญ่ของศรุตคว้าจับไว้ได้อย่างแม่นยำ เขากุมมือเธอไว้แน่น สัมผัสจากปลายนิ้วที่อุ่นจัดส่งกระแสความร้อนวูบวาบแล่นพล่านไปทั่วทั้งแขนอย่างน่าหงุดหงิด ศรุตมองลึกลงไปในดวงตาของเธอ ความลังเลฉายชัดขึ้นในแววตาคมคลาของทนายหนุ่มผู้ไม่เคยปรานีใคร หน้าที่ของเขาคือการปกป้องผลประโยชน์ขององค์กรและเอาชนะในทุกคดีความ แต่วินาทีนี้ ภาพหญิงสาวตรงหน้าที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องผลงานชิ้นเอกของตัวเองจากเงื้อมมือของคนโกง กลับสั่นคลอนหลักการอันเย็นชาของเขาอย่างรุนแรง ศรุตเริ่มลังเลระหว่างหน้าที่ที่ต้องทำตามคำสั่งของบริษัท กับความรู้สึกแปลกประหลาดที่กำลังก่อตัวขึ้นในอก—ความรู้สึกที่อยากจะปกป้องผู้หญิงคนนี้ด้วยวิถีทางนอกตำรากฎหมาย "หน้าที่ของผมคือการชนะคดี... แต่ความรู้สึกของผมตอนนี้ มันกำลังบอกให้ผมฉีกสัญญาบ้าๆ นั่นทิ้งเสีย" ศรุตเอ่ยเสียงพร่า ดวงตาคมกริบจดจ้องริมฝีปากของเธออย่างเปิดเผย ปราศจากความลังเลในวินาทีต่อมา รอยยิ้มเยาะที่เคยประดับอยู่บนเรียวปากของทิศาเลือนหายไป แทนที่ด้วยความวาบหวามที่ถูกจุดประกายขึ้นจากความใกล้ชิดอันอุกอาจ บทสนทนาที่เคยเฉือนคมกันด้วยเหตุผลทางกฎหมายพลันมลายหายไป เหลือเพียงแรงดึงดูดทางกายภาพที่รุนแรงและหิวกระหาย สัญชาตญาณดิบของคนสองคนที่ต่างตกอยู่ในสถานการณ์หลังพิงฝา ผลักดันให้พวกเขาโหยหาความอบอุ่นเพื่อหลบหนีจากโลกภายนอกที่กำลังพังทลาย ศรุตไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำปฏิเสธ มืออีกข้างโอบกระชับเอวบางเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว รั้งร่างของทิศาให้แนบชิดติดกับแผงอกแกร่ง ทิศาสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ แต่ก่อนที่เธอจะได้ประท้วง ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาก็ทาบทับลงมาปิดกั้นทุกคำพูด สัมผัสแรกเต็มไปด้วยความดุดันและเรียกร้อง ราวกับต้องการลงโทษที่เธอกล้าหาญชาญชัยไปเผชิญหน้ากับอันตรายลำพัง ทิศาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง รสจูบที่ลึกล้ำและเปี่ยมด้วยชั้นเชิงทำให้สมองที่เคยคิดคำนวณอย่างเป็นระบบของเธอขาวโพลน มือเรียวที่เคยพยายามผลักไสเปลี่ยนเป็นจิกกำปกเสื้อสูทของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว ศรุตบดAเบียดริมฝีปากลงมาหนักหน่วงขึ้น ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ สร้างความปั่นป่วนจนเธอต้องส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอด้วยความวาบหวาม บรรยากาศในห้องประชุมเย็นเยียบพลันแปรเปลี่ยนเป็นร้อนระอุ ลมหายใจของทั้งคู่หอบกระชั้นประสานกัน ทิศารู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวเร็วจนแทบทะลุออกมานอกอก ความหวาดกลัวต่อวิดีโอแบล็กเมล์ถูกแทนที่ด้วยสัมผัสวาบหวามที่มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามแนวแผ่นหลังภายใต้เสื้อผ้าเนื้อดี นิ้วมือแข็งแรงสอดแทรกเข้าไปใต้กลุ่มผมยาวสลวย บังคับให้เธอแหงนเงยรับองศาจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนยิ่งขึ้น มันเป็นการปลอบประโลมท่ามกลางสงครามอำนาจ เป็นความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ที่ยินยอมพร้อมใจจะตกอยู่ในห้วงแห่งความมืดมิดชั่วคราว ศรุตอุ้มร่างเพรียวบางของเธอขึ้นจนขาทั้งสองข้างต้องเกี่ยวรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติ ทิศาร้องอุทานด้วยความตกใจก่อนที่หลังของเธอจะแนบลงกับพื้นผิวโต๊ะประชุมกระจกเย็นเฉียบ ทว่าความเย็นนั้นกลับถูกแผดเผาด้วยความร้อนรุ่มจากเรือนร่างของชายหนุ่มที่ทาบทับลงมา เสื้อผ้าเริ่มหลุดลุ่ยไปตามแรงอารมณ์ที่พรั่งพรู ปลายนิ้วของศรุตลูบไล้ไปตามผิวเนื้อเนียนละเอียดทุกตารางนิ้ว ราวกับสถาปนิกกำลังสำรวจโครงสร้างที่ซับซ้อนและงดงามที่สุด ทิศาแอ่นกายรับสัมผัสด้วยความลืมตัว เสียงหอบหายใจกระซิบก้องอยู่ข้างหู ผสมผสานกับเสียงหัวใจที่เต้นระรัวราวกับกลองศึก ความสุขสมทางอารมณ์ที่ดลบันดาลจากความเครียดและความปรารถนาอันดิบเถื่อนหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว รสจูบครั้งแล้วครั้งเล่าลึกซึ้งขึ้นจนแทบขาดใจ บนพื้นที่ที่ครั้งหนึ่งเคยใช้ตัดสินชะตากรรมทางธุรกิจ กลับกลายเป็นเวทีแห่งการพ่ายแพ้ต่อสัญชาตญาณรัก เนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่พายุอารมณ์สงบลง ทิศานอนหอบหายใจรดอยู่บนอกแกร่งของศรุต ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามรอยกระดุมเสื้อที่หลุดลุ่ยของเขา ดวงตากลมโตมองออกไปนอกกระจกที่ยังคงมีแสงไฟระยิบระยับของเมืองใหญ่ ทว่า ความเงียบงันในห้องถูกทำลายลงอย่างกะทันหัน เมื่อเสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าหนังหลายคู่ดังขึ้นใกล้เรื่อยๆ ที่หน้าประตูห้องประชุม เสียงกุญแจกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งบ่งบอกถึงการมาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ และก่อนที่ทั้งคู่จะได้ขยับตัวลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดผางออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของรวิศที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นบนใบหน้า ในมือของเขามีแท็บเล็ตเปิดภาพวิดีโอลับช็อตเด็ดที่กำลังเล่นวนซ้ำอยู่กลางอากาศ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางในเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะคะ