ทนายสายมืดกับสถาปนิกไร้เงา•ตอนที่ 11

จุดเปลี่ยนของคดี

ผลงานโดย มิดไนท์คิส
เสียงก๊อกน้ำอ่างล้างหน้าที่ถูกเปิดทิ้งไว้จนล้นไม่เท่ากับความกดดันที่กำลังกัดกร่อนสติสัมปชัญญะของศรุตในเวลานี้ ทิศายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้ากระจกเงาบานใหญ่ เงาสะท้อนของเธอในชุดสูทเข้ารูปยับยู่ยี่เล็กน้อยจากการเผชิญหน้าอันยาวนานตลอดหลายชั่วโมงที่ผ่านมา แววตาของสถาปนิกสาวไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ มีเพียงประกายความดุดันและเยือกเย็นที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากซากปรักหักพังของความไว้วางใจที่ถูกรวิศเหยียบย่ำ แฟลชไดรฟ์โลหะสีเงินชิ้นเล็กที่วางอยู่บนขอบอ่างล้างหน้าเปรียบเสมือนระเบิดเวลา มันไม่ได้บรรจุเพียงแค่แบบแปลนโครงสร้างอาคารชุดโครงการเรสซิเดンスหรูที่ถูกขโมยลิขสิทธิ์ไป แต่ไฟล์ลับที่เข้ารหัสระดับทหารเหล่านั้นกำลังชี้เป้าไปยังเส้นทางการเงินนอกระบบ บัญชีลับ และรายชื่อคณะกรรมการจัดซื้อจัดจ้างที่รับสินบนจากกลุ่มทุนของรวิศ "คุณแน่ใจนะทิศา ว่ารอด" เสียงทุ้มต่ำของศรุตดังขึ้นจากมุมมืดของห้องน้ำ ชายหนุ่มถอดเนกไทออก ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนออกด้วยท่าทีผ่อนคลายเพื่อปกปิดความตึงเครียดที่แผ่ซ่านอยู่ในกระแสเลือด ดวงตาคมกริบมองร่างระหงที่สะท้อนผ่านกระจกด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งนับถือในความเด็ดเดี่ยวและหวาดหวั่นแทนอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "ถ้าฉันไม่แน่ใจ... ฉันคงไม่พาตัวเองมานั่งอยู่ในห้องทำงานลับของคุณตอนตีสองครึ่งแบบนี้หรอกค่ะคุณศรุต" ทิศาหันกลับมาเผชิญหน้า ร่างบางก้าวเข้ามาใกล้จนกลิ่นน้ำหอมกลิ่นเย็นเยียบผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวทนายความหนุ่มล้อมรอบตัวเธอไว้ "ข้อมูลในนี้คือใบมรณะบัตรของรวิศ และในขณะเดียวกัน... มันก็อาจจะเป็นกุญแจมือของเราสองคนด้วยเหมือนกัน ถ้าเราเดินเกมพลาดไปแม้แต่ก้าวเดียว" ศรุตแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันที่มักใช้กดคู่ความในชั้นศาลปรากฏขึ้นบนมุมปาก แต่มันกลับเจือไปด้วยความขื่นขม "เกมนี้ไม่มีคำว่าพลาดทิศา เพราะถ้าเราแพ้ คุณไม่ได้แค่เสียสิทธิ์ในงานออกแบบชิ้นเอก แต่ฉันจะถูกถอดใบอนุญาตทนายและอาจจะต้องไปนอนในคุกที่มีนักโทษฝีมือฉันส่งเข้าไปเองเป็นร้อยคน" ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง อะดรีนาลีนที่หลั่งออกมาจากการเผชิญหน้ากับความตายทางกฎหมายและอำนาจมืดสร้างแรงดึงดูดทางกายภาพที่รุนแรงเกินกว่าจะต้านทาน ทิศาเงยหน้าขึ้นมองสบตาคมกริบนั้น ความตึงเครียดของคดีความแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มที่แล่นพล่านไปตามปลายประสาท สัญชาตญาณดิบของผู้ใหญ่สองคนที่ยืนอยู่บนปากเหวแห่งหายนะเรียกร้องหาการระบาย ศรุตยื่นมือหนาออกไปแตะกรอบหน้าเรียวของสถาปนิกสาว ปลาย้วยนิ้วหยาบกร้านไล้ผ่านพวงแก้มเนียนอย่างแผ่วเบa สัมผัสที่เต็มไปด้วยความระมัดระวังแต่กลับเร่าร้อนจนทิศาต้องกักเก็บเสียงหายใจสะดุดไว้ในลำคอ "คุณนี่มัน... อันตรายเสียจริงทิศา" ศรุตกระซิบชิดริมหริมฝีปาก กลิ่นอายความเป็นผู้ชายที่เปี่ยมด้วยอำนาจและเล่ห์เหลี่ยมโอบล้อมเธอไว้ "ทั้งฉลาด ดื้อรั้น และพร้อมจะพาทุกคนดิ่งลงนรกไปกับคุณด้วย" "ถ้าลงนรก... ฉันก็คงไม่ยอมเดินไปคนเดียวแน่ๆ ค่ะ" ทิศาตอบโต้ด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายที่เชื้อเชิญ ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้ซึ่งความลังเล รสจูบเริ่มต้นด้วยความดุดันและเรียกร้อง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งและรuราน ศรุตขยับมือโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ทิศาเผยอริมฝีปากรับสัมผัสร้อนผ่าว ปลายลิ้นที่เกี่ยวพันกันสร้างความวาบหวามจนแทบละลาย มือเรียวบางเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมสีดำสนิทของทนายหนุ่ม ดึงรั้งให้องศาของการจูบลึกซึ้งยิ่งขึ้น เสียงลมหายใจหอบกระชั้นประสานไปกับเสียงน้ำหยดจากก๊อกน้ำที่ยังคงดังเป็นจังหวะ สติสัมปชัญญะที่เคยถูกควบคุมด้วยเหตุผลและตรรกะทางกฎหมายถูกแผดเผาจนมอดไหม้ ศรุตดันร่างบางจนแผ่นหลังชิดกับบานกระจกเย็นเฉียบ ความเย็นของผิวกระจกตัดกับความร้อนรุ่มของร่างกายที่เบียดชิดกันยิ่งขับเน้นให้อารมณ์พุ่งพล่าน มือหนารวบชายเสื้อสูทและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของทิศาออกอย่างชำนาญ เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่สะท้อนแสงไฟสลัวในห้องน้ำ สัมผัสจากปลายนิ้วอุ่นจัดที่ลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของสรีระทำให้ทิศาต้องแอ่นกายเข้าหาโดยสัญชาตญาณ เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของศรุตเคลื่อนต่ำลงมาซุกไซร้ที่ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มเบาๆ สร้างรอยสัมผัสสีระเรื่อที่เต็มไปด้วยสิทธิ์ขาดและความหลงใหล ความโกรธแค้น ความหวาดกลัว และความกดดันจากคดีความถูกปลดปล่อยออกมาผ่านการสัมผัสที่แนบแน่นและดุดัน ทั้งสองเหวี่ยงตัวเองเข้าสู่ห้วงมิติแห่งความปรารถนาที่ไม่มีกฎหมายหรือจริยธรรมใดๆ เข้ามาขวางกั้น รสชาติของความเสี่ยง ความเร่าร้อน และความสัมพันธ์ที่เปื้อนฝุ่นสีเทา ทำให้ทุกย่างก้าวของการสอดประสานและสัมผัสเต็มไปด้วยความหมาย ทิศาจิกเล็บลงบนลาดไหล่กว้างของศรุตเพื่อระบายความเสียวซ่านที่โถมกระหน่ำเข้ามาดั่งคลื่นใต้น้ำ ขณะที่ทนายหนุ่มโอบประคองร่างเธอไว้ด้วยความแน่นแฟ้น ราวกับต้องการหลอมรวมตัวตนของเธอให้เป็นหนึ่งเดียวกับเขา เพื่อยืนหยัดท้าทายอำนาจมืดของรวิศไปพร้อมกัน เนิ่นนานกว่าที่พายุอารมณ์จะสงบลง ทิศายืนหอบหายใจรดอยู่กับแผงอกกว้างของศรุต นิ้วเรียวยังคงกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น ขณะที่สายตาคมกริบของทนายหนุ่มก้มมองแฟลชไดรฟ์โลหะบนอ่างล้างหน้าที่ยังคงวางนิ่งอยู่ ทว่า... ความเงียบสงบในยามวิกาลไม่ได้อยู่กับพวกเขานานนัก เสียงก๊อกแก๊กเบาๆ จากด้านนอกประตูห้องทำงานส่วนตัวที่ล็อคไว้อย่างแน่นหนา ดังแทรกเข้ามาผ่านความเงียบ ศรุตชะงักกุนซือแห่งศาลากลาง ดึงสติกลับคืนสู่ความเป็นจริงในเสี้ยววินาที ทิศาผละออกจากอ้อมแขนแกร่ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อตระหนักถึงความเป็นไปได้ที่น่าสะพรึงกลัว ไม่ใช่แค่เสียงฝีเท้า... แต่มีเสียงรหัสผ่านดิจิทัลหน้าประตูห้องกำลังถูกกดอย่างแม่นยำทีละตัวเลข... ตัวเลขที่ควรจะมีเพียงแค่ศรุตคนเดียวเท่านั้นที่รู้! "ใคร..." ทิศาเอ่ยเสียงกระซิบแทบไม่ได้ยิน มือรีบคว้าเสื้อสูทขึ้นมาคลุมกาย หน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานที่เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดหน้าห้องสว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครแตะ ภาพจากเลนส์มุมกว้างเผยให้เห็นเงาร่างของชายสวมหมวกแก๊ปฮู้ดสีดำกำลังยืนยันตัวตนผ่านสแกนนิ้วมือ และรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากของคนคนนั้นผ่านจอภาพ ก็ทำให้ศรุตต้องหน้าถอดสีทันที... เพราะนั่นคือนิ้วมือของ "รวิศ" ผู้ชายที่ควรจะนอนอยู่บนเตียงนุ่มในคฤหาสน์หรูเวลานี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในเกมอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ
สารจากนักเขียน (มิดไนท์คิส)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทนายสายมืดกับสถาปนิกไร้เงา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%