กองทัพเงาปะทะฮันเตอร์

"วางอาวุธลงเสีย ฮันเตอร์คริส นายไม่มีทางออกแล้ว" เสียงของกัปตันหน่วยปราบปรามพิเศษจากสมาคมดังสะท้อนผ่านเครื่องขยายเสียง กลบความเงียบงันที่แผ่ปกคลุมใจกลางย่านธุรกิจของเมืองหลวง พื้นถนนคอนกรีตที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของความเจริญ บัดนี้กลับมีรอยร้าวลึกจากการตื่นขึ้นของพลังงานดิบที่คุกรุ่นอยู่ใต้ฝ่าเท้าของผม ผม คริส ยืนนิ่งอยู่กลางสี่แยก เงาที่ทอดตัวยาวจากร่างของผมในยามพลบค่ำไม่ได้เป็นเพียงเงาสะท้อนจากแสงไฟนีออน แต่มันกำลังสั่นไหวราวกับมีชีวิต มันกำลังหิวกระหาย "ไม่มีทางออก?" ผมทวนคำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่มือขวากระชับดาบเล่มเขื่องที่ดึงออกมาจากความว่างเปล่า "พวกคุณต่างหากที่เดินเข้ามาในกรงที่ผมสร้างไว้เอง" เซร่าที่ยืนอยู่ข้างกายผมในชุดเกราะฮันเตอร์แรงก์ A แววตาของเธอวาวโรจน์ด้วยความแค้น เธอไม่ได้พูดอะไร แต่การที่เธอก้าวขึ้นมาอยู่ข้างหน้าผมหนึ่งก้าวก็เพียงพอที่จะบอกว่า เราพร้อมจะเผาทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า ทันใดนั้น กองกำลังฮันเตอร์กว่าสองร้อยนายที่ล้อมวงอยู่ก็เริ่มขยับ พวกเขาไม่ใช่ฮันเตอร์ธรรมดา แต่คือหน่วยล่าสังหารที่ถูกฝึกมาเพื่อเก็บกวาด 'ความผิดพลาด' ของสมาคม พวกเขาปลดปล่อยออร่าสีทองสว่างจ้า หวังจะสะกดพลังเงาของผมให้มอดดับ "จัดการมัน!" สิ้นเสียงคำสั่ง กระสุนเวทมนตร์และดาบพลังงานนับร้อยพุ่งเข้าหาพวกเราดั่งห่าฝน ผมไม่ได้ก้าวถอยหลังแม้แต่นิ้วเดียว ผมเพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ *พรึ่บ!* เงาที่พื้นดินระเบิดตัวออกราวกับน้ำพุสีนิล อัศวินเงาในชุดเกราะเต็มยศนับสิบตนพุ่งขึ้นมาจากใต้เท้าของผม พวกเขาปัดป้องการโจมตีเหล่านั้นด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด เสียงเหล็กกระทบเหล็กดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ กลิ่นโอโซนและไอความตายตลบอบอวล "เซร่า อย่าให้พวกมันร่ายเวทอาณาเขตได้" ผมสั่งสั้นๆ ก่อนจะพุ่งตัวออกไปราวกับกระสุนปืน ผมเหวี่ยงดาบเข้าปะทะกับฮันเตอร์ระดับสูงที่พุ่งเข้ามาขวาง แรงปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกจนกระจกตึกระฟ้าโดยรอบแตกกระจายเป้นเสี่ยงๆ ผมเห็นความหวาดกลัวในดวงตาของมัน... ใช่ครับ ความกลัวที่ว่าฮันเตอร์แรงก์ F ที่พวกเขาเคยเหยียดหยาม บัดนี้สามารถกระชากคอพวกเขาทิ้งได้ง่ายเหมือนมดปลวก "แก... แกมันปีศาจ!" ศัตรูเบื้องหน้าตะโกนพลางหอบหายใจ "ปีศาจงั้นหรือ?" ผมแค่นหัวเราะในลำคอ พร้อมกับบีบเงาที่ขาของมันให้ตรึงร่างไว้แน่น "สมาคมต่างหากที่สอนให้ผมรู้จักวิธีเป็นปีศาจ พวกคุณควรขอบคุณพวกเขาที่ปั้นผมขึ้นมาให้ถึงจุดนี้" การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด กองทัพเงาของผมไม่ได้สู้เพื่อชัยชนะเพียงอย่างเดียว พวกมันสู้เพื่อความบันเทิงของผม การที่เห็นฮันเตอร์ที่หยิ่งผยองในอำนาจต้องล้มตายลงทีละคนภายใต้อำนาจของพลังที่สมาคมรังเกียจ มันคือความสะใจที่ผมไม่อาจหาคำบรรยายมาเปรียบได้ เซร่าในขณะนี้กำลังพุ่งผ่านวงล้อมด้วยทักษะการเคลื่อนที่ที่เหนือชั้น เธอกำลังไล่ต้อนพวกระดับหัวหน้าให้เข้ามาอยู่ในระยะของผม "คริส! ตัวสุดท้ายแล้ว!" เธอตะโกนบอกขณะที่ใช้มีดสั้นปักลงที่ต้นคอของฮันเตอร์คนหนึ่ง ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ สภาพเมืองหลวงที่เคยศิวิไลซ์บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง เสียงกรีดร้องของเหล่าฮันเตอร์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นวีรบุรุษของประชาชนกลับกลายเป็นเพียงเสียงครางแผ่วเบาที่รอความตาย ทว่า ท่ามกลางความเงียบที่เริ่มกลับคืนมา ผมกลับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่แปลกไป ความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากชั้นบรรยากาศเหนือหัว มันไม่ใช่พลังของฮันเตอร์คนไหนที่นี่ แต่เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวจนหัวใจผมกระตุกวูบ ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงที่ควรจะเป็นสีครามมืดมิดลงฉับพลัน เมฆฝนที่ดูเหมือนกลุ่มก้อนของความมืดมิดก่อตัวขึ้นเป็นรูปวงแหวนขนาดมหึมา และจากใจกลางวงแหวนนั้น กรงเล็บขนาดใหญ่เท่าตึกสามชั้นก็ค่อยๆ แทรกตัวผ่านมิติลงมา แรงกดดันมหาศาลจนพื้นดินยุบตัวลงไปอีกคืบ เซร่าทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความอึดอัด ส่วนผม... ผมกลับรู้สึกได้ถึงสัญญาณเตือนภัยที่ดังรัวอยู่ในหัว มันไม่ใช่การแทรกซึมจากสมาคม แต่มันคือ... "จักรพรรดิมังกรทมิฬ..." ผมพึมพำชื่อที่ไม่อยากจะเชื่อว่าจะปรากฏขึ้นในเวลานี้ ทว่าสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ บนกรงเล็บขนาดมหึมานั้น มีร่างของชายคนหนึ่งยืนอยู่... ชายที่ดูเหมือนพ่อของผมที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน ชายที่ถือตราสัญลักษณ์สูงสุดของสมาคมฮันเตอร์ไว้ในมือ และเขากำลังมองลงมาที่ผมด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับผมไม่มีผิดเพี้ยน ความสับสนตีรวนอยู่ในอกผม นี่คือกลลวง หรือนี่คือความจริงที่ผมถูกปิดบังมาตลอดชีวิตกันแน่ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเป็นสักขีพยานในการตัดสินใจครั้งสำคัญนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ โดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา