พลังระดับ SSS

“ถ้าแกคิดว่าความตายคือจุดจบของความทรมาน... แกคิดผิดแล้ว” เสียงของคริสราบเรียบ ทว่าสั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณของผู้ที่อยู่เบื้องหน้า กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วหุบเหวแห่งความมืดมิดที่ซึ่งแรงกดดันมหาศาลกำลังบีบอัดอากาศจนกลายเป็นของแข็ง คริสยืนนิ่ง สายตาของเขาไม่ได้จ้องมองศัตรูที่กำลังดิ้นรนอยู่ในเงื้อมมือ แต่มองทะลุไปยังเบื้องหลังของมิติที่สั่นไหว เซร่ายืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว ลมหายใจของเธอติดขัด ผิวหนังของเธอสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าสถิตที่วิ่งพล่านในอากาศ นี่ไม่ใช่พลังระดับ A หรือ S ที่เธอเคยรู้จัก มันคือสิ่งที่เหนือกว่านั้น... สิ่งที่ควรจะเป็นของเทพเจ้า ไม่ใช่ของมนุษย์ที่เคยถูกตราหน้าว่าไร้ค่า “คริส... พอก่อน” เซร่าเอ่ยเสียงแผ่ว พยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น “ถ้าเธอดึงพลังนั้นออกมา... ร่างกายของเธอจะรับไม่ไหว มันไม่ใช่แค่พลัง แต่คือการกัดกินตัวตนของเธอเอง” คริสไม่หันกลับมามอง มือขวาของเขายกขึ้นเบื้องหน้า แสงสีดำสนิทที่ไม่สะท้อนแม้แต่เศษเสี้ยวของแสงไฟเริ่มหมุนวนรอบปลายนิ้ว ระบบที่เงียบงันมานานส่งสัญญาณเตือนภัยที่ดังจนแสบแก้วหู [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะ 'วิกฤตตัวตน' ผู้ใช้กำลังเข้าถึงขีดจำกัดสูงสุดของกฎจักรวาล] [คำเตือน: หากปลดล็อกพลังระดับ SSS สติสัมปชัญญะของท่านอาจสูญหายไปตลอดกาล ท่านต้องการยืนยันการทำลายขีดจำกัดหรือไม่?] คริสแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความรื่นรมย์ “สติสัมปชัญญะงั้นหรือ? เซร่า... สมาคมมันพรากทุกอย่างไปจากฉัน พรากครอบครัว พรากความฝัน และพรากความเป็นมนุษย์ไปตั้งแต่วันที่พวกมันโยนฉันลงสู่ขุมนรก F-Rank แล้ววันนี้ จะให้ฉันเหลืออะไรไว้อีก?” เขากำหมัดแน่น พลังงานในร่างกายระเบิดออกกะทันหันจนพื้นดินรอบตัวแตกร้าวเป็นวงกว้าง ร่างเงาที่อยู่เบื้องหลังเขาก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างของนักรบไร้หน้าจำนวนนับไม่ถ้วน พวกมันไม่ใช่แค่กองทัพ แต่เป็นเศษเสี้ยวของความเป็นความตายที่คริสสั่งสมมาตลอดเส้นทาง “ปลดล็อก” คำสั่งสั้นๆ ดั่งคำพิพากษา บรรยากาศรอบตัวหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่โลกทั้งใบจะถูกย้อมด้วยสีดำมืดสนิทราวกับถูกห้วงอวกาศกลืนกิน คริสรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ฉีกกระชากกระดูกทุกชิ้นในร่างกาย แต่ในความเจ็บปวดนั้น เขากลับมองเห็นกลไกของโลกอย่างทะลุปรุโปร่ง เขามองเห็นเส้นด้ายของพลังงานที่เชื่อมโยงทุกสรรพสิ่งเข้าด้วยกัน [ยินดีด้วย ท่านได้รับทักษะติดตัวระดับ SSS: 'จักรพรรดิผู้ครองความว่างเปล่า'] [สถานะ: ท่านกลายเป็นศูนย์กลางของกฎเกณฑ์เหนือมิติ] คริสค่อยๆ ก้าวเท้าออกไป พื้นดินใต้เท้าเขากลายเป็นผลึกสีดำสนิทเพียงแค่ก้าวที่สัมผัส ศัตรูที่อยู่เบื้องหน้า—ลูกน้องคนสนิทของจักรพรรดิมังกรทมิฬ—เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด มันพยายามกรีดร้อง แต่ทว่าเสียงของมันถูกกลืนหายไปในความเงียบงันของคริส “ในนามของจักรพรรดิเงา” คริสกล่าวพลางชี้นิ้วไปยังความว่างเปล่า “จงดับสูญไปพร้อมกับความแค้นที่พวกแกสร้างไว้” ร่างของศัตรูถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ไม่ใช่ด้วยคมดาบ แต่ด้วยการบิดเบี้ยวของมิติที่คริสควบคุมเพียงแค่ปลายสายตา เซร่าเบิกตากว้าง เธอเห็นชายหนุ่มที่เคยอ่อนโยนและขี้ขลาดบัดนี้ยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงสีดำที่เย็นเยียบ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเงินประกายที่ไร้แววตาของมนุษย์ ทว่าในจังหวะที่พลังของเขากำลังพุ่งถึงขีดสุด คริสก็ชะงัก รอยร้าวสีทองปรากฏขึ้นบนอากาศเบื้องหน้าเขา มันไม่ใช่รอยร้าวของมิติธรรมดา แต่เป็นรอยร้าวที่เผยให้เห็นห้วงเวลาที่หมุนย้อนกลับ เขาเห็นภาพเหตุการณ์ในอดีต... ภาพแม่ของเขายืนยิ้มอยู่หน้าบ้านในวันที่สมาคมประกาศกวาดล้างฮันเตอร์อิสระ และที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังแม่ของเขา... คนที่มีรูปร่างลักษณะเดียวกับเขาทุกประการ แต่สวมหน้ากากเหล็กสีดำสนิท “นั่น... มันอะไรกัน?” คริสพึมพำ พลังระดับ SSS ในมือเริ่มสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ทันใดนั้น แรงกดดันมหาศาลจากเบื้องบนก็พุ่งลงมาดั่งอุกกาบาต กองทัพเงาของเขากระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ร่างของชายในชุดคลุมสีขาวทองก้าวเดินออกมาจากรอยร้าวของเวลา ท่ามกลางความเงียบงันของสนามรบที่ถูกทำลายสิ้น “ยินดีด้วยที่มาถึงจุดนี้ได้... เจ้าตัวหมากที่เก่งกาจที่สุดของข้า” ชายแปลกหน้ากล่าวพลางปลดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้คริสและเซร่าถึงกับหยุดหายใจ ใบหน้านั้น... คือใบหน้าของคริสเอง แต่มันกลับเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นแห่งสงครามและแววตาที่เย็นชาเยือกแข็งกว่าสิ่งใดที่คริสเคยพบเจอ คริสกำหมัดแน่น พลังมหาศาลในร่างปะทะกันจนเกิดเสียงหวีดหวิว “แก... เป็นใครกันแน่?” ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ดูเหมือนจะล่วงรู้ทุกย่างก้าวของเขา “ข้าคือผู้ที่จะสอนให้เจ้ารู้ว่า... ในโลกของจักรพรรดิเงา ไม่มีสิ่งใดที่เรียกว่า 'อิสรภาพ' มีเพียงแค่ 'การวนลูป' ที่ไม่มีวันสิ้นสุดเท่านั้น” ความจริงที่เกินกว่าจะรับไหวพุ่งเข้ากระแทกจิตใจของคริสจนเขารู้สึกเหมือนโลกกำลังพังทลายลงตรงหน้า... ศึกตัดสินที่เขาเตรียมตัวมาตลอด กลับกลายเป็นเพียงบทเริ่มต้นของกับดักที่เขาสร้างขึ้นเองโดยไม่รู้ตัว แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ โดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา